Pluisjes
Hans concentreert zich op het stuk voor de papieren krant en ik doe het blog. Zijn stuk gaat over postcommunistische idealisten, het mijne over de aantrekkingskracht van materialisme.![]()
Vannacht stond voor het eerst het tegen dakbeklimmende dieven gebarricadeerde dakraam open, vanwege de warmte. En vanmorgen dwarrelden er paardenbloempluisjes door naar binnen. Eigenlijk zouden we al thuis zijn tegen de tijd dat deze bloemen gaan pluizen, zo had Joske berekend en getekend op een kaart die we in een klerenkast als surprise vonden.
Dat doet allemaal maar, straks vinden die zaadjes nog plek om wortel te schieten. In de herfst had zich op het dak al een zwam genesteld in een kier. Maar wacht even, is dat niet een van de idealen van een grote Europese Unie? Mensen en goederen die vrijelijk kunnen gaan en staan. Alleen zijn mensen geen pluisjes.

