Als de foto’s vandaag op vakantiekiekjes lijken, dan is dat niet helemaal toeval. De expeditie pauzeert vanaf vandaag een weekje. Kleine vermoeidheidsverschijnselen doen zich voor na twee maanden achter elkaar door werken. Eigenlijk waren we het pas in de eerste week van het nieuwe jaar van plan, maar dat zou betekenen dat we in Montenegro of, nog waarschijnlijker, Albanië vakantie hadden moeten houden. Bovendien geven de statistieken aan dat u dezer dagen ook andere dingen dan inloggen aan het hoofd hebt. Lees verder »

Van alle denkbare locaties waar we met de kerstdagen terecht zouden kunnen komen was de Republika Srpska niet de meest voor de hand liggende. Toch liep het zo. In de Servische zone van Bosnië-Herzegovina, om precies te zijn het stadje Trebinje, is het op de ochtend van 25 december ‘business as usual’: een klein marktje, winkels en koffiehuizen open en de gemeentediensten rukken uit om de kerstverlichting op te hangen: in orthodoxe streken heeft men nog twee weken de tijd, want pas op 6 en 7 januari viert men daar de geboorte van Christus.

Lees verder »

 Danka Vidovic was negen toen de oorlog in Mostar begon, dus moet ze nu 23 zijn. Ze studeert rechten en heeft een baan als voorlichtster. In haar eentje zit ze in het kantoortje van de Europese Unie, op straatniveau in het nieuwe gebouw van Siemens, op de voormalige frontlijn tussen Kroaten en moslims. Er komen niet veel mensen haar winkel binnen, want wie wil er nu weten in Mostar wat het beleid in Bosnië van de EU is, en wat de EU verder beoogt. Wij kwamen wel binnen, want we wilden de weg vragen, en nu licht ze ons voor over Mostar.

Lees verder »

Dit videovignet (2 minuut 50 seconden) behoeft misschien wat toelichting. Het is overigens op een nieuwe manier gecodeerd, zodat ook Mac-bezitters zonder Intel-chip heel misschien geluid kunnen horen. Er is altijd hoop.

Het cultureel centrum Abrasevic is een van de weinige plekken in Mostar waar jongeren van beide kanten van de rivier komen. Lees verder »

De internetverbindingen in Mostar zijn niet ideaal, dus even een snelle post, zonder beeld, geschreven in haast in een internetcafe.

We staan met de bus vanavond op de voormalige frontlijn, een strook van door beschietingen tijdens de oorlog ontstane ruines, die de grens vormen tussen de Kroatische en de moslimzone van deze verdeelde stad, het Berlijn van voormalig Joegoslavie. Daar bevindt zich ook het jeugdcentrum Abrasevic, waar we hopen een concert bij te wonen van narodna, de populaire folk music met een autodestructief smaakje.Daarover dus later meer. Het voordeel van deze multireligieuze streken is dat je kunt kiezen of je geen, een of twee keer kerstmis wilt meemaken. We zien wel.

De kortste dag van het jaar. Op weg naar Mostar kwamen we langs Imotski, het laatste stadje in Kroatië, tien kilometer van de grens met Bosnië-Herzegovina. Eerder deze week spraken we een schilder, Nenad Vlajcic, die daar de eerste achttien jaar van zijn leven had gewoond. Hij prees het licht en de ruimte. Later had hij begrepen dat dit ook het licht van Vermeer was. Wij gingen het controleren. Kijk zelf maar. door op de fotos te klikken.

Net als in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Nederland komt de expeditie in Kroatië niet aan de hoofdstad toe. Wie de route precies wil volgen moet hiernaast maar eens op de blogroll klikken: een door NRC-webstagiair Serge Kars gemaakte animatie, die ook direct toegang geeft tot elke oude aflevering van het blog.

Geen Zagreb dus, wel de tweede stad, Split. Gisteren plaatsten we een videovignet van het kerstconcert in het piepkleine kathedraaltje. Zoals voortdurend had ook nu weer het toeval ons daar gebracht. Maar laat ik bij het begin beginnen. Lees verder »

Onze bewegende kerstgroet komt uit Split, Kroatië. Daar vond dinsdagavond in de Dominicus-kathedraal het traditionele kerstconcert plaats van het Stedelijk Mandoline Ensemble Sanctus Domnio onder leiding van Vladimir Lukas. U hoort – als het goed gaat – een deel uit de wereldpremière van ‘Fragmenti I-VI’, een originele compositie van Tomislav Kalebic, een van de orkestleden.

Ondanks grondige geestelijke voorbereiding was de overgang in eerste instantie toch nog een schok. Na de kerstmarkt van Ancona, de merkkleding, juwelen, parfums en schadende overdaad, de 47 smaken pizza en ijs, rook het buffet op de Kroatische veerboot erg naar kool: schnitzel met spruitjes, en keuze uit water, Fanta, Cola, wijn of bier. Zwijgend zaten de mannen van de vrachtwagens aan tafels met een wit laken. Het leek bijna een bevrijding, niet meer te hoeven kiezen. Lees verder »

Zoals elk weekend plaatsen we vandaag het verhaal door dat zaterdag in NRC Handelsblad stond, dit keer in een iets langere versie en met veel links voor wie meer wil weten.

ROME, 16 DEC. – “Italië is natuurlijk geen Spanje”, verzuchtte de Italiaanse minister voor familiezaken, Rosy Bindi, de afgelopen week. De verwijzing naar de goddeloze natie, waar homoseksuelen mogen trouwen, was maar een aanloopje voor de volgende zin waarin de bewindsvrouw een Italiaanse oplossing aankondigde voor partnerregistratie. De centrum-linkse regering-Prodi wil daartoe begin volgend jaar een wetsontwerp indienen. De kranten staan vol van een recent locaal besluit van de stad Padua dat hierop vooruitloopt en het Vaticaan tot banvloeken verleidt. Lees verder »