Elke politicus is er bang voor: het moment dat de microfoon aanstaat terwijl je dingen zegt die daarvoor niet zijn bedoeld.

Premier Gordon Brown draagt de bewuste microfoon. (Foto Reuters)
Zo’n nachtmerrie overkwam premier Gordon Brown vanmorgen nadat hij bij Rochdale in het noorden van Engeland een geprikkelde discussie had gehad met Gillian Duffy, een weduwe die tegenover hem klaagde over Labours staat van dienst voor wat betreft de pensioenen, de nationale schuld en immigratie.
Vlak daarna stapte Brown in de auto, de microfoon nog aan. Tegenover zijn medewerkers luchtte hij zijn hart en noemde de ontmoeting met de vrouw ,,een ramp”. De vrouw zelf, vanouds een Labour-aanhanger, karakteriseerde hij als ‘bigoted’, fanatiek, doordrammerig.
De BBC, Sky en andere media wierpen zich allemaal begerig op deze buitenkans. Gillian Duffy werd direct geconfronteerd met de opname en kon voor de camera’s langdurig haar gal spuwen over Brown en diens optreden.
Ook Brown kreeg op de volgende etappe van zijn verkiezingstoernee de opnames voorgespeeld en de premier restte niets anders dan zich deemoedig te verontschuldigen
Vervolgens ging hij bij Duffy persoonlijk op bezoek om nogmaals zijn excuses te maken. Lachend als een boer met kiespijn verscheen Brown daarna opnieuw voor de media om hen te verzekeren dat hij een ,,berouwvolle zondaar was en dat ,,het misverstand” uit de wereld was geholpen.
Voor Duffy was de zaak misschien geen ramp. Voor de toch al door tegenvallende opiniepeilingen achtervolgde Brown was de hele affaire dat wel. Hij maakte de indruk van een lompe, zure oude man. Het was het laatste wat hij acht dagen voor de Lagerhuisverkiezingen van 6 mei kon gebruiken.