Bijna alle Oost-Europese landen zijn door naar de finale van het Eurovisie Songfestival. Elk jaar wordt daarom het vermoeden van vriendjespolitiek geuit.

Laura Spierdijk (econometrist) en Michel Vennekoop (wiskundige) onderzochten het fenomeen. Ze ontdekten, zo schrijft nrc.next vandaag, dat bijna alle landen hun stem laten beïnvloeden door andere factoren dan de kwaliteit van het liedje. Uit hun model blijkt dat bepaalde landen met hetzelfde geloof elkaar hoger waarderen. Dat geldt ook voor landen met verwante talen. Hoe meer talen op elkaar lijken, hoe hoger de onderlinge score uitpakt. Ook waarderen buurlanden elkaar hoger dan gemiddeld, zeker als ze elkaars televisiezenders kunnen ontvangen.

Cyprus en Griekenland zijn Europees kampioen op elkaar stemmen. Ze geven elkaar altijd tien of twaalf punten, de hoogst mogelijke score. Maar met vriendjespolitiek zou dat weinig te maken hebben. Griekenland en Cyprus lijken cultureel nu eenmaal meer op elkaar dan bijvoorbeeld Nederland en Duitsland.

Wat denkt u? Moeten we de illussie koesteren dat de beste altijd wint? Of moeten we maar helemaal geen waarde meer hechten aan de uitslag en het Songfestival gewoon als volksvermaak beschouwen? Wat ook kan, is de beoordeling helemaal overlaten aan een vakjury. Dat dan maar doen?

De meerderheid van de studenten heeft inmiddels geen besef meer van spelling, schreef docent filosofie Ger Groot maandag in nrc.next. “Taaltests helpen niet als studenten toch in het Engels moeten studeren.”

Lezer Louise Cornelis reageerde vandaag met een instemmende brief. Goed schrijven is volgens haar geen kwestie van het toepassen van willekeurige, kunstmatige en onlogische regels. “Het is beter om jongeren bij te brengen dat schrijven iets anders is dan het eruit kwakken van je persoonlijke oprispingen, zoals op Twitter. Dat het een fikse inspanning vergt om met een tekst iets te bereiken bij een lezer die op grotere afstand van je staat dan je Hyves-vrienden.”

Wat een zin betekent is afhankelijk van de manier waarop hij wordt gevormd en neergeschreven, legde Ger Groot uit. “Een komma kan de hele inhoud ervan veranderen, een verkeerde d of t net zo goed.”

Daarom is het volgens hem een slechte zaak als alfa-studenten hun opdrachten overwegend in het Engels moeten doen. “Soms schrijf ik ideeën die ik heb in mijn papers maar niet op”, bekende een studente tegenover Groot. “In het Engels heb ik er de woorden en de subtiliteit niet voor.”

Uiteindelijk, zo vreest Groot, zijn studenten in geen enkele taal meer in staat om hun gedachten uit te drukken.

Wat vindt u? Is het werkelijk zo dat onderwijs in het Engels de uitdrukkingsvaardigheid in het Nederlands aantast? En bent u het met Groot eens dat je een tweede taal na je achttiende nooit helemaal onder de knie kan krijgen? De redactie is benieuwd naar uw ervaring met Engelstalig onderwijs.

Samen regeren met de PVV? In politiek Den Haag is die vraag sinds het vertrek van het prominente lid Anton Zijderveld actueler dan ooit. De professor vertrok bij het CDA omdat de voorzitter een coalitie met Wilders’ partij niet uit wilde sluiten.

Nu hebben ook D66, SP, ChristenUnie en de PvdA kleur bekend. Die achten het ondenkbaar met de PVV in één kabinet te komen. D66 vindt de PVV “extremistisch”, de SP “discriminerend” en de PvdA hield het – bij monde van partijleider en minister Bos – op “een volstrekt ondenkbare” optie.

De partij van Wilders staat op dit moment zeer hoog in de peilingen en komt bij Maurice de Hond al weken als grootste uit de bus. Met die populariteit lijkt echter ook het protest toe te nemen. Uit een enquête van tijdschrift re.Public bleek vorige week dat meer dan de helft van de ambtenaren niet onder Wilders zou willen werken.

In reactie op de Haagse uitsluiting sprak Wilders van een “links cordon sanitaire”. Ook na de verkiezingen in 2006 was dit al onderwerp van gesprek, maar nu lijken de partijen zekerder van hun standpunt.

Het CDA en de VVD sluiten de PVV dus niet uit. Die combinatie achten kiezers, volgens Maurice de Hond, ook de meest waarschijnlijke.

Wat vindt u? Moet de PVV koste wat kost buiten de regering gehouden worden? Of getuigt dat van een onparlementaire en weinig democratische strategie? Hoe waardeert u de helderheid die de partijen nu verschaffen?

Ikon-pastor Bram Grandia miste bij de herdenking in Apeldoorn een kaars voor de dader. Grandia had graag gezien dat de plechtigheid meer het karakter had gekregen van een dienst. “Dan was het onmogelijk geweest om de dader dood te zwijgen.”

Ook Jezus bad aan het kruis voor de moordenaars die naast hem hingen, zegt de pastor vandaag in dagblad Trouw.

Jacobine Geel, gereformeerd theologe, zei in de uitzending van Pauw en Witteman dat uit piëteit voor de zes slachtoffers en hun familie niet is gekozen voor een zevende kaars. Maar wat Grandia betreft had de pastor dat onderwerp van gesprek moeten maken. “Nu lijkt het erop dat er gewoon niet over is nagedacht. Maar deze mens die en dader en slachtoffer is, doodzwijgen, is een verkeerd signaal.”

Grandia wijst erop dat het motief niet duidelijk is. “We weten niet of het poging tot moord, doodslag of zelfdoding was.” Karst T. heeft volgens Grandia “hoe dan ook” recht op een plek in de collectieve ruimte waar gerouwd wordt. “De compassie van de gemeente van Christus overstijgt het schema goed-fout, dader-slachtoffer.”

Wat vindt u? Deelt u de opvatting van Grandia? Of bent u van mening dat een kaarsje voor Karst T. een smet op de herdenking zou zijn geweest? Hoe zou u het vinden als de persoon die een naaste van u heeft doodgereden in dezelfde dienst herdacht wordt?

NB. Alleen reacties met voor-en achternaam worden toegelaten

Dinsdagavond, 5 mei, halve finale Champions League, Arsenal tegen Manchester United.

Van de 22 spelers van deze twee Engelse clubs die die avond op het veld staan, zijn er vier daadwerkelijk Engels. En Gibbs en Walcott van Arsenal worden nog gewisseld ook, net als Rooney van ManUnited.

Als het aan de wereldvoetbalbond FIFA ligt, komt er binnenkort een einde aan deze wantoestand. Met de 6+5-regel waarbij elke club een wedstrijd moet beginnen met hoogstens vijf buitenlanders, wil de bond o.a. de lokale identiteit van de club versterken en een beter sportief evenwicht bereiken tussen de Europese clubs.

Maar werknemers uit de Europese Unie hebben het recht om in iedere andere lidstaat arbeid in loondienst te verrichten onder dezelfde voorwaarden als binnenlandse werknemers.

De regel heeft dan ook weinig kans van slagen, zegt de Vlaamse hoogleraar Europees Recht Stefaan Van den Bogaert vandaag in NRC Handelsblad: “Een van de grondbeginselen van het Europees recht is dat je niet mag discrimineren op grond van nationaliteit tussen EU-burgers. Het mag niet uitmaken of de doelman van Arsenal een Engelsman of een Spanjaard is. Spanjaarden moeten binnen het Verenigd Koninkrijk net zo behandeld worden als Engelsen.”

Wat vindt u? Moet de Europese Commissie een uitzondering maken voor het voetbal door het aantal buitenlandse spelers per club te beperken? Of heeft dit uiteindelijk schadelijke gevolgen voor andere beroepsgroepen? Schiet de Europese Unie door in haar vrijemarktdrift?

Reageer altijd met uw volledige naam. Vrijdag 15 mei zal Stefaan Van den Bogaert kort ingaan op de reacties.

“Hoe vaak kan een land zijn onschuld verliezen?” Dat vroeg Bas Heijne zich vorige week af in zijn column. Meer dan honderd reacties volgden. Vandaag reageert hij op deze lezersdiscussie.

Lees hier de reactie van Bas Heijne.

Aad Veenman, president-directeur van de Nederlandse Spoorwegen, riep reizigers vorig jaar op hun medepassagiers te corrigeren als zij asociaal gedrag vertonen. De huisregels zijn namelijk niet voldoende om ordeverstoorders in het gareel te houden.

Laurens Mommers, universitair hoofddocent, pakte de handschoen op. Hij spreekt sindsdien luidbellers, bankbezetters, gangpadblokkeerders en zwartrijders aan op hun hinderlijke gedrag. Maar in nrc.next gooit hij vandaag de handdoek in de ring. Niet zozeer omdat hij vanwege zijn optreden een klap in het oog heeft gehad, maar vooral omdat hij tot de ontdekking is gekomen dat misdragende passagiers zich niet laten corrigeren. Daarmee doelt hij niet alleen op “getatoeëerde tokkies”, maar ook op “zakenmannen in de eerste klas”.

Hij zegt niet te kunnen vertrouwen op bijstand van openbaar vervoerbedrijven, hun personeel en medereizigers. Sterker, toen hij vorige week een klap ontving werd niet de dader de tram uitgezet, maar hijzelf. Bij de halte moest hij maar op de politie wachten, omdat de tram anders nog meer oponthoud zou krijgen.

Mommers, die het morele en juridische gelijk aan zijn zijde heeft, zegt dus nu niet meer in staat te zijn de boodschap van Veenman op te volgen. Dat geldt evenzeer voor de SIRE-campagne ‘Onbewust Asociaal Gedrag’, die berust op het idee dat een vriendelijk geheugensteuntje mensen er toe zal aansporen hun Ipod wat zachter te zetten.

Theodore Dalrymple, een Britse essayist, kan wel verklaren waarom Mommers correcties averechts werken. Begin april betoogde hij in NRC Handelsblad dat asociale mensen bewust provoceren. “Zij dulden geen bemoeienis; spugen is voor hen wat plassen tegen een boom is voor een hond: territoriumafbakening. De wereld is van mij, met alles erop en eraan.”

Wat vindt u? Herkent u de situatie die Mommers heeft meegemaakt? Heeft u zelf wel eens iemand gecorrigeerd of was u getuige van een correctie? Wat was de reactie? En hoe zou u reageren als mensen zeggen dat ze niet kunnen meegenieten van uw muziekkeuze?

NB: Alleen reacties onder vermelding van voor- en achternaam worden geplaatst

Foto Rien Zilvold

In een voor de voetbalwereld ongekend zelfkritisch betoog bestempelde Marco van Basten zichzelf vandaag als ongeschikt voor het Ajax-trainersschap. Op de persconferentie naar aanleiding van zijn ontslag zei hij dat zijn kwaliteiten ,,niet toereikend zijn” om meer uit deze spelersgroep te halen dan de magere resultaten van dit seizoen: hij stopt.

Van Basten was aangetrokken voor de lange termijn. Maar na jaren van onafgemaakte trainerschappen (Van Basten was de elfde trainer in twaalf jaar) ziet Ajax zich opnieuw geconfronteerd met een breuk in de zo naarstig gezochte continuïteit in het technische beleid. Of mag Ajax juist blij zijn op zo’n eenvoudige manier af te raken van een trainer die het gewoonweg niet waar kon maken?

Wat vindt u? Neemt Van Basten met dit besluit de makkelijke weg? Is dit goed voor Ajax, of zadelt Van Basten zijn club op met een groot probleem? En beëindigt hij met zijn ongekende openhartigheid (,,ik ben niet goed genoeg”) vroegtijdig zijn trainerscarrière?

De Nederlandse afkeer van Europa is vooral gevoelsmatig. Het ontbreekt de Nederlanders aan concrete bezwaren. Dat zei politicoloog Harmen Binnema gisteren tegen het ANP naar aanleiding van zijn proefschrift How Parties Change.

Hij kan zich niet voorstellen dat Nederlanders massaal uit de Europese Unie willen stappen. De protesten, zoals de afwijzing van het grondwettelijk verdrag, komen volgens hem voort uit “pure onverschilligheid”.

Op de opiniepagina van nrc.nl betoogde Frank A.M. van den Heuvel (redacteur Christen-Democratische Verkenningen) op 24 april dat bij de Europese verkiezingen onzekerheid zal zegevieren. “Steeds meer mensen zijn onzeker over hun toekomst door gebrek aan overzicht en door de snelle ontwikkelingen op cultureel en maatschappelijk gebied.” Politici moeten daarom zoeken naar een bestuurstructuur waarin de eigen identiteit tot uiting komt, meent hij.

Ben Knapen, oud-hoofdredacteur en columnist van deze krant, vindt dat onzin. “In een geglobaliseerde wereld zijn er geen Nederlandse problemen en geen Nederlandse oplossingen”, schreef hij vorige maand in reactie op een lezersdiscussie. “Die heldere nationale overzichtelijkheid zijn wij al lang kwijt, zo is mijn stellige overtuiging, en daar zullen wij naar moeten handelen.”

Wat vindt u? Staat u ook onverschillig tegenover Europa? Of kunt u uw bezwaren wel degelijk concretiseren? Wat moeten politici doen: de ‘eigen identiteit’ verdedigen in Europa of juist uitleggen dat de EU een supranationale entiteit is?

NB: Alleen reacties onder vermelding van voor- en achternaam worden geplaatst.

In het belang van de patiënt moeten betalingen van farmaceuten aan artsen en wetenschappers openbaar worden. “Transparantie biedt geneesmiddelfabrikanten de mogelijkheid te illustreren dat ze niet met duistere praktijken bezig zijn”, zegt minister Ab Klink vandaag in dagblad Trouw.

De minister voelt het meest voor een wettelijke regeling, maar eerst wil hij graag praten over zelfregulering. Klink is overigens niet tegen samenwerking met farmaceutische bedrijven, maar wil de zorg wel minder afhankelijk maken van de commercie. Hij pleit voor een onafhankelijk fonds dat onderzoek financiert naar commercieel niet interessante medicijnen.

In februari was er ophef over zogeheten reclamecontracten. Fysiotherapeuten die aan extra kwaliteitseisen van AGIS voldoen én een reclamezuil van de zorgverzekeraar in hun praktijk plaatsen, kregen 9,1 procent meer betaald per verrichting.

Dr. Anthony Hall (arts en werkzaam voor de farmacie) schreef onlangs op nrc.nl/opinie dat de industrie onterecht met argwaan bekeken wordt. “Sommige schrijvers, zoals John Le Carre in ‘The Constant Gardener’, schrijven over de farmaceutische industrie alsof het een kwaadwillend onethisch beest is dat maar één ding wil: winst maken.” Dit is onzin, betoogde Hall. “Een groot farmaceutisch bedrijf gedraagt zich niet als eenonethisch beest. Er zijn tientallen ingebouwde controles in het bedrijf om ervoor te zorgen dat klinisch onderzoek volgens de regels en op een ethische manier verloopt.”

Wat vindt u? Acht u het verstandig om de commerciële belangen transparanter te maken? Of maakt dat de industrie alleen maar verdacht, omdat winst maken in de zorg bij het publiek niet zo goed ligt?