De term ‘War on terror’ (Oorlog tegen terrorisme) wordt niet langer gebruikt in Washington. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Hillary Clinton, zei gisteren op weg naar de Afghanistan-top in Den Haag dat de regering van president Barack Obama de zinsnede niet langer bezigt. “En dat spreekt voor zichzelf”, aldus Clinton.

De oorlog tegen het terrorisme was een cruciaal begrip in het beleid van de Republikeinse voorgangers van Obama. De regering van George Bush (2001-2009) rechtvaardigde met deze ‘oorlog’ revolutionaire wendingen waarmee oude rechten van de individuele burgers en het internationaal recht terzijde zijn geschoven. De ‘oorlog’ ontstond na de aanslagen in het noordoosten van de VS in september 2001.

Wat vindt u? Goed idee? Had Bush het echt mis toen hij sprak van een ‘oorlog’? Vreest u dat bestrijding van terreur onder Obama nu ook minder prioriteit krijgt?

Het pensioenfonds Zorg en Welzijn gaat de pensioenen van haar deelnemers de komende jaren bevriezen. Dat staat in haar herstelplan.

Alle fondsen die een dekkingsgraad beneden de 105 procent hebben moeten een herstelplan bij De Nederlandse Bank indienen waarin ze aantonen hoe ze aan hun verplichtingen kunnen blijven voldoen.

Eerder deze maand zei de econoom Lans Bovenberg in deze krant dat veel mensen een te rooskleurig beeld van hun oudedagsvoorziening hebben. “Er zijn geen garanties meer”, aldus Bovenberg. “Je moet nu eerlijk zeggen: we blijven uw pensioen nog uitbetalen, maar weet wel dat als het nog twee jaar tegenzit, dan moeten we uw pensioen misschien verlagen.”

Correctie voor inflatie (indexatie), zo schreef deze krant vorige week, is bij de meeste fondsen een soort bonus geworden, die alleen wordt toegepast als er ruim voldoende vermogen aanwezig is. “Slechte beleggingsresultaten komen meer dan vroeger voor rekening van werknemers en gepensioneerden.”

De econoom Arnoud Boot vindt dat onvoldoende is duidelijk gemaakt dat een pensioen kan stijgen en kan dalen. “Iedereen had zich daar op in moeten kunnen stellen. Het komt nu als een schok.”

Wat vindt u? Schrikt u ook van het nieuws over pensioenen? Weet u wat het bevriezen of indexeren voor uw oudedagsvoorziening kan betekenen? Had u ooit voor mogelijk gehouden dat er aan uw pensioen getornd kon worden?

Afgelopen zomer maakte de Amerikaanse journaliste Hanna Rosin, kort na de geboorte van haar derde kind, een praatje met andere moeders. Deze keer, zei ze, zou ze na een maand of zo al stoppen met borstvoeding.

Er viel een ijzige stilte. Want stadse moeders praten over het biologische gehalte van een tussendoortje en de geliktheid van de wandelwagen, “maar het échte toegangskaartje tot de club is borstvoeding”, schrijft Rosin vandaag in NRC Handelsblad (digitale editie voor (web-)abonnees). De moeders die Rosin kent, zijn borstvoedingsfascisten.

Er zijn mogelijk enkele voordelen verbonden aan het geven van borstvoeding. Maar de wetenschappelijke aanwijzingen daarvoor zijn gering – zoveel verschil met flesvoeding maakt het niet. Toch vindt minister Ab Klink (CDA, Volksgezondheid) dat borstvoeding goed is: hoe langer hoe beter. Ook het Voedingscentrum vindt dat een baby minimaal zes maanden borstvoeding moet hebben. Een moeder die hieraan geen boodschap heeft, krijgt de wind van voren.

Wat vindt u? Wordt het belang van borstvoeding overdreven? Of is borstvoeding juist belangrijk voor de versterking van de emotionele band met het kind?

(Reacties worden alleen geplaatst voorzien van de volledige naam van de auteur)

Ontwikkelingshulp aan de overheid ondermijnt de democratie, schreef Marcia Luyten op 21 maart in Opinie & Debat. Vandaag reageert zij op de internetdiscusie die volgde na haar publicatie.

Het kabinet wil de AOW-leeftijd verhogen naar 67 jaar. Hoewel dat op korte termijn weinig geld oplevert, is deze maatregel vooral nodig wegens de komende vergrijzing. Maar zo’n ingreep is niet met een pennestreep te regelen. Want er bestaat veel weerstand tegen langer doorwerken.

De meeste oudere werknemers willen eerder stoppen met werken. En de meeste werkgevers zitten niet te springen om dure, oude werkers, weliswaar met ervaring, maar met weinig flexibiliteit.

Volgens emeritus hoogleraar B.M.S van Praag zal er daarom een andere arbeidsmarkt moeten ontstaan met andere perspectieven (Klik hier voor zijn betoog). Er zal veel herschoold moeten worden. En soms is demotie onvermijdelijk: het terugplaatsen in een lagere functie met minder loon. Hij vindt dat zulke belangrijke ombuigingen niet in de politieke haast van een crisisberaad thuishoren.

Wat vindt u? Zijn arbeidsmarktaanpassingen onvermijdelijk? Of loopt Van Praag te ver voor de muziek uit? En wat wordt de positie van de pensioenfondsen als de AOW-leeftijd naar 67 jaar gaat? Zullen de (aanvullende) pensioenen meegaan naar 67 jaar?

Eerst investeren en dan bezuinigen. Dat is de hoofdlijn van de crisisaanpak van het kabinet. Maar over de bezuinigingen op lange termijn, om de overheidsfinanciën weer op orde te krijgen, doen vakbonden, werkgevers en Kamerleden moeilijk. Ook binnen het kabinet is nog geen overeenstemming op alle punten.

Dit jaar en volgend jaar wil de coalitie zes miljard investeren in duurzame maatregelen, zoals subsidies voor energiezuinige huizen en een regeling voor de sloop van oude auto’s. Verder wordt 250 miljoen gestoken in bestrijding van de jeugdwerkloosheid. Om goed te kunnen investeren in infrastructurele projecten wil premier Balkenende af van tijdrovende procedures, zoals bezwaren van de milieubeweging bij de aanleg van snelwegen. Een zogenaamde Crisis- en herstelwet moet dit mogelijk maken.

Over de bezuinigingsplannen is het kabinet het nog niet eens, omdat het raakt aan heilige huisjes van de coalitiepartners. Denk aan de verlaging van de hypotheekrenteaftrek, bezuinigingen op de AWBZ en WW en het afschaffen van de zogeheten ‘aanrechtsubsidie’.

Ook de verhoging van de AOW-leeftijd ligt moeilijk, maar dat komt vooral omdat de vakbonden daar niet veel voor voelen. Dat terwijl volgens voorstanders een verhoging van de AOW-leeftijd naar 67 jaar nu juist het meeste gewicht in de schaal legt voor gezondere overheidsfinanciën op lange termijn. In de Sociaal Economische Raad (SER) gaan vakbonden en werkgevers nu onderzoeken of er alternatieven zijn voor het kabinetsplan om de AOW-leeftijd te verhogen..

Wat vindt u? Is het goed dat de uitvoering van de plannen mede afhankelijk wordt gemaakt van bijvoorbeeld overeenstemming in de Sociaal-Economische Raad?  Of bent u van mening dat het kabinet zich slagvaardiger moet opstellen omdat er geen tijd voor compromissen is?

De lijdenstijd voor Pasen is het moment om na te denken over onze hebzucht. Want uiteindelijk dragen we allemaal een beetje schuld voor de kredietcrisis.

Dat schreven Lans Bovenberg (hoogleraar economie), Doekle Terpstra (voorzitter HBO-raad) en Wim van der Donk (voorzitter WRR) en drie anderen gisteren in NRC Handelsblad.

“Hebben we niet allemaal geprofiteerd van de hoge rendementen op de aandelen van banken en verzekeraars waardoor onze pensioenen betaalbaar bleven?”, zo vragen zij zich af. “En hebben we niet jarenlang gemakkelijk geld verdiend aan een kredietgedreven koopkrachtgolf?”

De auteurs vinden dat we de crisis moeten aangrijpen om ons te bezinnen op wat écht van waarde is. De waardigheid van een persoon lijkt volgens hen vooral af te hangen van de inhoud van de loonstrook of het netwerk op Hyves of Linkedln. “De christelijke traditie benadrukt echter dat onze waarde niet hoeft voort te komen uit onze eigen prestaties of bezittingen, maar voortkomt uit onze relaties met anderen en met de Ander, die de Schepper en de Eeuwige wordt genoemd.”

En daarom wordt het volgens de auteurs tijd dat we niet meer voortdurend wijzen op de verantwoordelijkheid van anderen, maar moeten kijken wat we kunnen betekenen voor onze naasten. En daarmee bedoelen ze ook bestuurders en politici. “Er zijn herders nodig om te voorkomen dat net als in de jaren dertig honden de kudde onder hun hoede nemen.”

Wat vindt u? Bent u het eens met deze boodschap?

• Lees het volledige stuk op nrc.nl/opinie hier en reageer op nrc.nl/expert.

De top van ING doet vandaag een moreel appel op de 1.200 hoogste leidinggevenden om af te zien van hun bonus over 2008.

ING is een van de Nederlandse financiële instellingen die door de crisis staatssteun nodig hadden. Desondanks keerde het concern in totaal 300 miljoen euro aan bonussen uit. ING-topman Jan Hommen wil dat terugdraaien. “Pas als er een nieuw beloningsbeleid is, zullen we variabel belonen.”

Lodewijk de Waal, oud-FNV-voorzitter en vanaf volgende maand overheidscommissaris bij ING, zal een grote rol gaan spelen in de totstandkoming van het nieuwe beloningssysteem. Van de SP kreeg hij veel kritiek, omdat hij slap zou hebben gereageerd op de startbonus van de nieuwe ING topman Patrick Flynn.

Wat vindt u? Moeten managers die niet tot de absolute leiding behoren ook boeten voor de crisis in de banksector? Of vindt u de druk die nu op het bankpersoneel wordt gezet onaanvaardbaar

Nederland vindt het prachtig: gratis onderwijs en gratis gezondheidszorg in Oeganda. Zo kan het Afrikaanse land mooi de Millenium Doelen halen die we in Schokland hebben uitgeroepen tot de Tomtom van onze hulp. Dat Nederland met de hulp aan Oeganda het traditionele patronagesysteem financiert en dat schoolverlaters analfabeet zijn en dokters zonder medicijnen zitten, hadden we kennelijk niet bedacht, schrijft Marcia Luyten vandaag in NRC Handelsblad.

Want dat is het gevolg van de Nederlandse hulp. Oeganda, nee heel Afrika verkeert in een mentaliteitscrisis. Door de hulp. Want waarom zou je je kind laten doorleren als banen worden verdeeld onder de kliek die aan de macht is? “Dat op het Oegandese platteland mannen ophouden met werken, komt onder meer door het Nederlandse beleid.” En het is niet verwonderlijk dat we denken dat onze hulp helpt: “We zien verkiezingen en denken dat dit een democratie is. We maken geld over naar de regering en denken dat de alleramsten daar beter van worden.”

Alleen kijken we door de bril van een liberaal-democratische, open samenleving. Maar Oeganda is een min of meer gesloten samenleving. Een samenleving die haar stabiliteit ontleent aan de mogelijkheid van een kleine groep om zich te goed te doen aan de vruchten van de staat. En dat is helemaal niet erg: “Het voorkomen van een burgeroorlog kan een goede reden zijn.”

Moeten we met de hulp stoppen? “Zeker niet. De meer dan een miljard allerarmsten verdienen onze inspanning om hun lijden te helpen verlichten,” aldus Luyten. De vraag is alleen hoe we onze euro’s moeten besteden om in de goede richting een verschil te maken.

Een aantal voorwaarden: Afrikaanse landen moeten optimale kansen krijgen om hun spullen te exporteren naar het Westen, zonder de eigen markten meteen open te stellen voor westerse producten. Subsidies aan Amerikaanse katoenboeren moeten stopgezet worden. De katoenboer in Mali heeft namelijk geen alternatief. En als laatste: aansluiten bij bestaande (kiemen van) verandering. Geen grote plannen uit westerse hoofdsteden opleggen, maar uitproberend in het land zelf te werk gaan.

Wat denkt u? Heeft de Nederlandse ontwikkelingshulp een negatief effect op de ontwikkeling van Afrikaanse landen? Hoe zouden we het anders kunnen doen? Moet het Westen, zoals de Zambiaanse Moyo betoogt, stoppen met het geven van ontwikkelingshulp omdat het slechts een fooi is in ruil voor oneerlijke handel? En is vrijhandel de oplossing?

Marcia Luyten zal vrijdag 27 maart reageren op de bijdragen. Reacties worden alleen geplaatst voorzien van de volledige naam van de auteur.

De roep om dierenrechten wordt steeds luider. Dat is onzinnig, betoogde Coen Simon op 14 maart in deze krant. Vandaag reageert hij op de reacties die zijn betoog tegen dierenrechten losmaakte: ‘Alleen in Fabeltjesland zijn dieren gelijk aan mensen‘.