“Nederland heeft in veel opzichten een jaloersmakende uitgangspositie: een strategische ligging, een hoogopgeleide bevolking, een cultuur van gedurfd ondernemen, een open en flexibele samenleving en niet te vergeten een traditioneel sterke positie in onderzoek en technologie.” Het gaat dus goed met de wetenschap, schrijft Robbert Dijkgraaf, president van de Koninklijke Nederlandse Akamedie van Wetenschappen (KNAW), vandaag in NRC Handelsblad. Onze onderzoekers werken hard en wat het aantal publicaties per onderzoeker betreft is Nederland zelfs nummer twee in de wereld.

Toch zijn er grote zorgen, volgens Dijkgraaf. De sterke uitgangspositie is namelijk grotendeels te danken aan investeringen uit het verleden. Als enige in Europa heeft Nederland de afgelopen tien jaar geen enkele groei gekend in de Research & Development-uitgaven. Met nul procent staan we helemaal onderaan. De private bijdragen aan de wetenschap bedragen de helft van het gestelde doel en zullen door de crisis verder onder druk komen te staan. Ook in het onderwijsdomein is er reden tot zorg.

Concurrerende landen als de Verenigde Staten, Duitsland, Finland, Zweden en Canada investeren in deze crisistijd fors in onderzoek, onderwijs en innovatie. Nederland moet nu investeren. Ook omdat experts voorrekenen dat investeren in kennis een verstandige belegging is. Eén euro geïnvesteerd in onderzoek levert vier tot zeven euro economisch voordeel op. Daarbij: “Culturen, landen en bedrijven die niet in kennis investeren, houden op te bestaan. Vaak sneller dan gedacht.”

Wat vindt u? Moet Nederland, net als Obama eerder deed, het wetenschapsbudget met vijftig procent verhogen (“een kleine miljard euro extra”)? Of kunnen we ons beter richten op directe werkgelegenheid door te investeren in infrastructuur? Is Nederland een kennisland of een handelsnatie?

Reacties worden alleen geplaatst voorzien van volledige naam van de afzender. Robbert Dijkgraaf zal vrijdag 6 maart op deze site ingaan op de bijdragen.

Lees hier opiniestukken over de kenniseconomie

Vrouwen redden zich prima, de overheid hoeft zich niet in hun zaken te mengen, schreef Hassnae Bouazza (Opinie & Debat, 21 februari).

Lees op nrc.nl/opinie Bouazza’s reactie op de lezersdiscussie n.a.v. haar stuk.

Minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken, PvdA) wil alle dierenactivisten een contract voorleggen waarin ze afstand nemen van geweld en wetsovertreding.

Marianne Thieme (Partij voor de Dieren) vindt dat stigmatiserend. “Het lost niets op en is ronduit kwetsend voor de miljoenen mensen die zich belangeloos via legale weg inzetten voor een beter leven van dieren”, schrijft ze op de Opiniepagina van NRC Handelsblad.

Vooral de toevoeging van Ter Horst dat “wie het contract niet ondertekent, extra scherp in de gaten zal worden gehouden” stuit haar tegen de borst. “Zo’n argument hoort niet in een rechtsstaat thuis”, meent Thieme.

Wat vindt u? Heeft dit voorstel van Ter Horst zin? En zo ja, weegt dat op tegen de stigmatisering van dierenbeschermers?

Vliegtuigpassagiers hebben hun overleefkansen bij een ramp, zoals gisteren bij Schiphol,  zelf enigszins in de hand. Ed Galea, hoogleraar ‘mathematische modellering’ aan de Greenwich universiteit van Londen, concludeert dat op grond van gesprekken met 1000 overlevenden van 105 vliegtuigongelukken.

De afgelopen zaterdag gaf Galea in het Britse dagblad The Guardian tien overlevingstips. Ze varieren van het oefenen van het losmaken van de stoelriem (die gaat anders open dan een autoriem) tot het goed luisteren naar de veiligheidsinstructies bij het begin van een vlucht. 

Gelooft u in zulke tips? Of denkt u dat u toch geen kans maakt bij een vliegtuigongeluk? Verandert, meer in het algemeen, uw vlieggedrag na gebeurtenissen zoals gisteren bij Schiphol?

Gebruik bij uw reactie uw echte voor- en achternaam.

Tijdens het crisisoverleg tussen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton en de Chinese president Hu Jintao zijn de mensenrechten nauwelijks ter sprake gekomen. Dat punt heeft momenteel geen topprioriteit, aldus Clinton, die China aanmoedigde om de schuld van de VS te financieren.

Wouter Bos sloeg eerder deze maand een andere toon aan. In de aanpak van de crisis moeten we volgens hem onze problemen niet afwentelen op mensen die het nog moeilijker hebben. Daarmee doelde hij op ontwikkelingshulp.

Dit weekend was er een top in Berlijn waar een gezamenlijke aanpak werd gesproken. De vrees is dat landen protectionistische maatregelen gaan nemen om de eigen economie te stutten. Zoals Frankrijk deed met de auto-industrie.

Wat vindt u? Moeten politieke wensen even in de ijskast gezet worden ten gunste van een krachtdadige aanpak van de crisis?

Crisis of niet, het gaat heel goed met ons vrouwen, beweert Hassnae Bouazza vandaag in Opinie & Debat. Het aandeel vrouwen in managementfuncties in hogere en wetenschappelijke beroepen is gestegen van 21 procent naar 26 procent en in 2007 bestond maar liefst 27 procent van alle leidinggevenden uit vrouwen, blijkt uit de emancipatienota. Mannen en vrouwen hebben gelijke kansen.

Toch?

Waar komt dan dat rare quotum van de overheid vandaan dat 20 procent in de top van het bedrijfsleven uit vrouwen zou moeten bestaan? De overheid en feministes willen maar dat vrouwen werken, want vrouwen moeten economisch zelfstandig zijn. Maar mogen ze dat misschien zelf bepalen? Wat is er mis met thuisblijven en voor de kinderen zorgen? Het emancipatiebeleid lijkt er een van dwang te zijn, vindt Bouazza.

Quota voor het bedrijfsleven gaan veel te ver. Bovendien, zitten topvrouwen wel te wachten op seksegenoten die dankzij een opgelegd quotum de top bereiken? Niet alleen weten die vrouwen zich verzekerd van aandacht zolang hun posities uniek zijn, een quotum betekent ook een devaluatie van hun carrière die zij wél op eigen kracht hebben opgebouwd, schrijft Bouazza.

Vrouwen redden zich gewoon prima, de overheid hoeft zich niet in hun zaken te mengen. Sterker nog, als de stijgende lijn zich zo voortzet, komt er straks een emancipatienota voor de man. “Ik kijk er nu al naar uit,” aldus Bouazza.

Wat vindt u? Is de vrouwenemancipatie inderdaad voltooid en werkt de overheid vrouwen tegen bij het maken van eigen keuzes? Is het niet tegenstrijdig: beweren dat vrouwen gelijk zijn aan mannen, maar hen tegelijk niet als gelijkwaardig benaderen? En zouden we ons moeten gaan richten op de emancipatie van de man?

Op zaterdag 14 februari kwam Stephan Sanders er in Opinie en Debat voor uit dat hij ‘het gezaghebbende gezicht’ met blank associeert.

Hij is niet de enige, denkt hij, maar nu Amerika een Bruine Regisseur heeft gekozen zal dat beeld volgens hem kantelen. Sanders reageert vandaag op de discussie die zijn stuk onder lezers losmaakte.

• Lees hier zijn reactie.
• En discussieer hier verder in de discussie van 14 februari.

Minister Guusje Ter Horst (Binnenlandse Zaken) is de incidenten bij gemeenten en provincies zat. Deze week kondigde ze een onderzoek aan naar de integriteit van lokale bestuurders.

De druppel die de emmer deed overlopen was de zogenaamde ‘Sinterklaasaffaire’ in de Limburgse gemeente Echt-Susteren. De wethouders zouden subsidies hebben uitgekeerd aan verenigingen waar zij zelf bij betrokken zijn. “Het probleem met integriteit is gewoon groot”, zegt Ter Horst. In gemeenten en provincies is “te vaak sprake van kwesties rond integriteit”.

Volgens bestuurskundige Marc Bovens kenmerkt de corruptie in Nederland zich door acties van eenlingen die uit loyaliteit jegens familie en vrienden, uit stoerheid tegenover zakenrelaties en een enkele keer uit liefde of medelijden, over de schreef zijn gegaan.

“Er is geen systematische corrumpering van ambtenaren en politici”, zegt Bovens in het boek Hebzucht in Vastgoed van fraude-expert Lenny Vulperhorst. Corruptie in Nederland is volgens hem van een andere orde dan corruptie in voormalig Oostbloklanden. “We vertrouwen elkaar in Nederland zeer, maar gaan er wel vanuit dat niemand helemaal zonder zonden is”, legt hij uit. Als voorbeeld geeft hij zwartwerken. “Iedereen is daar tegen, maar tegelijkertijd wordt maatschappelijk geaccepteerd dat de werkster, de schilder en andere dienstverleners bij mensen thuis zwartwerken.”

Wat denkt u? Hoe verklaart u de integriteitsschendingen van lokale bestuurders? Zijn ze niet professioneel genoeg? Of komen ze te snel in de verleiding omdat ze dichterbij de bevolking zitten. Wat is de rol van burgers en ondernemers in dit soort zaken? Kent u voorbeelden uit uw omgeving waaruit blijkt dat bestuurders en politici gunsten worden aangeboden?

NB: Reageer met voor en achternaam. Maar noem geen namen van personen die volgens u bij een schandaal betrokken zijn.

PCM Uitgevers, eigenaar van onder meer NRC Handelsblad, de Volkskrant en Trouw, wordt waarschijnlijk gekocht door de Belgische Persgroep. PCM is dringend op zoek naar een nieuwe kapitaalkrachtige partner die haar kan verlossen van de schuldenlast van 120 miljoen euro. Bovendien kampt het bedrijf met slinkende advertentieinkomsten. De Persgroep van topman Christian van Thillo is een goed functionerend mediabedrijf dat onder meer De Morgen en Het Laatste Nieuws uitgeeft.

Minister Plasterk (Media, PvdA) toonde zich eerder in De Volkskrant bezorgd over de waarschijnlijke Belgische overname. ,,Bezint eer ge begint”, waarschuwt Plasterk de PCM-leiding. ,,Is het goed dat zoveel kranten in een hand komen? Dat het een buitenlandse koper is, maakt het nét een slagje ingewikkelder.” Overigens heeft Van Thillo gezegd een kwaliteitskrant te willen doorverkopen na de overname van PCM. Hij heeft daarbij niet gezegd welke.

De redactie van NRC Handelsblad heeft te kennen gegeven graag voor die doorverkoop in aanmerking te komen. De redactie vreest nieuwe bureaucratie en grotere uitgeversbemoeienis, mocht de krant opgaan in het nieuwe conglomeraat. Jochen van Barchot, voorzitter van de redactieraad, zegt: ,,Van Thillo is geen passieve uitgever. Wij willen liever onze eigen koers bepalen. Wij hechten aan autonomie.” Ook heeft de redactieraad aan de NRC-directie gevraagd een onderzoek te doen naar de mogelijkheden van verzelfstandiging van NRC Media.

Er zijn ook positieve reacties op de mogelijke deal tussen De Persgroep en PCM. CDA-Kamerlid Joop Atsma zegt: ,,Ik heb liever een sterke buitenlandse uitgever dan een Nederlandse aandeelhouder die enkel het hoogste rendement wil. Het is een betere garantie voor kwaliteit als een echt krantenbedrijf PCM overneemt.”

Wat vindt u? Deelt u de zorg van Plasterk over de Belgische koop van PCM,  of kunt u zich juist vinden in het positieve geluid van Atsma? En: moet NRC Handelsblad zo snel mogelijk zijn eigen weg zoeken?

Alleen reacties met uw echte voor- en achternaam komen voor publicatie in aanmerking.

Fysiotherapeuten die aan extra kwaliteitseisen van AGIS voldoen én een reclamezuil van de zorgverzekeraar in hun praktijk plaatsen, krijgen 9,1 procent meer betaald per verrichting. Ook wordt van de fysiotherapeuten verwacht dat zij voor de extra beloning folders over AGIS aan patiënten meegeven.

Het Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie (KNGF) is tegen dat onderscheid en overweegt juridische stappen tegen de verzekeraar. De beroepsvereniging klaagt al langer over de macht van de zorgverzekeraars die volgens haar sinds de invoering van het nieuwe zorgstelsel sterk is toegenomen.

Wat vindt u? Is de tucht van de markt écht zo slecht voor de zorg? Welke negatieve en postitieve effecten kan het in dit geval hebben?