Maakt personeelbeleid hulporganisaties ongeloofwaardig?

In de wereld van mensenrechten en ontwikkelingssamenwerking is iets geks aan de hand, schrijft Marcia Luyten vandaag in Opinie & Debat. Ze vervolgt: organisaties die hun bestaansrecht ontlenen aan armoedebestrijding en de bescherming van mensenrechten, nemen het zelf met hun doelstellingen niet altijd even nauw. Zo krijgen bewakers van Amnesty International in Kampala, Oeganda, een salaris waar zij niet van kunnen leven. Een bewaker zou 80 euro nodig hebben, maar ontvangt slechts 36 euro. De gevolgen voor zijn gezin: geen zeep, geen matras, geen pen, geen groente of fruit, geen vlees.

Amnesty zegt in een reactie dat de bewakers niet tot het eigen personeel behoren en dat Amnesty niet bepaalt hoeveel de bewakers verdienen. Maar Marcia Luyten weerspreekt dat: andere organisaties, zoals de Japanse ambassade en de Europese Commissie, die hetzelfde bedrijf inhuren voor de beveiliging, betalen tot wel twee keer zoveel.

Volgens haar moeten organisaties met een morele motivatie zich juist publiek verantwoorden. Nu worden vooral bedrijven als Shell en Nike onderworpen aan kritisch onderzoek. Nike introduceerde daarom, na de beschuldigingen van kinderarbied, Nike Responsibility en stelde een gedragscode op voor onderaannemers.

Wat vindt u?

Is een hulporganisatie geloofwaardig als ze haar beveiligingsmedewerkers te weinig laat betalen? Gelden er andere normen voor Amnesty? Waarom moeten internationale organisaties hun westerse normen tot buiten het Westen blijven hanteren?


Dit bericht heeft 42 reacties op “Maakt personeelbeleid hulporganisaties ongeloofwaardig?”

  1. victor crebolder zegt:

    En of dat de wereld best leuk is. Locaal: Palm Springs, Monaco, Dubai. De rest is wat het altijd al geweest is; een eindeloze uitgebuitte massa pechvogels, zonder noemenswaardige rechten, althans amper te effectueren. De recente foto in Detroit waar een eindeloze rij donker getinte losers in de sneeuw stond te wachten op een uitreiking van primaire levensbehoeften: leuk. Dat over het loon van die bewakers in Oeganda: leuk.

    Leuk dat de NRC leuk poogt te doen, ware het niet dat deze humor het beter doet als stukjesschrijver Youp ze debiteert. Niets leuk aan, zeker nu mensenrechten jammer genoeg niet meer dan sluitstuk zijn op de Wetboeken van Privaatrecht, die van het Ondernemingsrecht in het bijzonder, waarvan het Wetboek van Strafrecht weer een verlenging is natuurlijk.

    China, ook zo’n leuk oord om te vertoeven, voor de 5% die welvaren (in leuk jacht, prive-vliegtuig, luxe Lexus)door de hen ten deel gevallen welvaart althans.

  2. Mortimer zegt:

    “Waarom moeten internationale organisaties hun westerse normen tot buiten het Westen blijven hanteren?”

    Ter bescherming van onze eigen rechten c.q. de mensenrechten. Hoewel met de globalisering het wel lijkt alsof onze rechten overboord moeten i.p.v. dat de rechten in ontwikkelingslanden beter worden.

    “Is een hulporganisatie geloofwaardig als ze haar beveiligingsmedewerkers te weinig laat betalen? Gelden er andere normen voor Amnesty?”

    Amnesty moet zich niet praktisch met de zaak bemoeien, maar alleen ideologisch en eventueel juridisch. Eerlijk gezegd dacht ik ook dat ze dat deden. De bewaking van een kamp op je nemen vind ik op zijn zachtst gezegd niet een taak van een NGO. Het geeft verkeerde signalen. Overigens het uitbesteden aan een bedrijf vind ik al helemaal verkeerd, wie dat ook doet.

    Voor mij is deze kennis dus al 16 bruggen te ver en volkomen absurd. De vraag is dus ook of het hier gestelde dilemma niet inherrent is aan het uitbesteden aan een bedrijf en daarmee het dilemma verkeerd wordt voorgesteld. In mijn optiek dus wel. De eeuwige zucht naar altijd een oplossing is destructief. Principes gaan bijna altijd boven het doel en “het doel heiligt de middelen” is een van meest normloze, meest verloederende, meest destructieve en meest inhumane stelling c.q. oplossing. Dat kunnen we weer (!!!!) eens zien aan de laatste 8 jaar. Terug dus naar de wortel van het probleem. Uitbesteden van het geweldsmonopolie aan niet-overheden ????

  3. Paco zegt:

    De leden van Hulporganisaties laten het zichzelf goed smaken en nemen echt niet de goedkoopste hotels onderweg. Hun behuizing is bepaald niet schamel en bevindt zich vaak op dure dure van een stad. Tja … en dan blijft er weinig geld voor andere dingen over, toch? Om over de salarissen van BEPAALDE leden maar te zwijgen. Die appelen vaart, die appelen eet, zullen ze denken.

  4. Over alles een Mening › Zaterdag meningendag 20 december zegt:

    [...] is, heeft het statige Handelsblad nog enkele tegensputteraars weten te vinden. Interessanter in dezelfde krant: in hoeverre betalen goede-doelenorganisaties fatsoenlijke salarissen aan lokale [...]

  5. star010 zegt:

    Voor de NRC-discussianten akhier misschien een mini-probleempje (@ op 4. Over alles een Mening › Zaterdag meningendag 20 december zegt:
    zaterdag 20 december 2008, 14:07 uur ) maar voor betrokkenen aldaar van levensbelang. En dan gaat het om zowel Amnesty-vertegenwoordigers als hun beschermers.
    Ik vind dat Amnesty een salaris moet betalen aan bewakers dat een menswaardig bestaan mogelijk maakt. Kijk dus nog even goed of bestuurders of bureaupersoneel in de westerse wereld met een half onsje minder kan. Of (tweede optie) kan het wellicht met de aanwezigheid in allerlei landen een onsje minder? En/of gebruik het artikel voor een mailing aan Amnesty-getrouwen met het verzoek te dokken.

  6. Paco zegt:

    Beste star010 , degene die eenmaal op die stoel van een hulporganisatie zit is daar niet meer weg te branden. Ze komen als paddestoelen uit de grond. Het is HANDEL, meer niet, eigen belang, meer niet, te vergelijken met die Nederlandse ex-minister die niet met de bus of ondergrondse wilde reizen en derhalve een flatje van 30.000 dollar per maand liet betalen. Vroeger was ik zo gek geld aan die bendes over te maken, maar nu weet ik beter.

  7. Harrieke zegt:

    Vooral in mijn laatste middelbare schooljaren (60-er jaren) viel het mij al op dat de belangstelling voor en daadwerkelijk “wat doen aan het onrecht in de wereld” eigenlijk altijd evenredig leek aan de mate waarin de voor deze motivatie verantwoordelijke gedachtewereld en opvattingen over normen en waarden, het eigenlijk eens waren met de status quo en in hoeverre deze (vooral toen) gezapig gggrristelijkrechtse politiek als juist beschouwde…
    Ik voelde me dan wel eens schuldig, omdat ik wel degelijk bezig was met rechtvaardigheid en het grote geheim van en probleem met “goed en kwaad” in de wereld.
    Maar ik zag ook dat juist de “betere” milieu’s waaruit de “wereldverbeteraars” leken voort te komen, heel wel verantwoordelijk konden worden gesteld voor de onrechtvaardigheden die zo “bewogen” moesten worden “weggewerkt”…

    …OGENSCHIJNLIJK paradoxaal: omdat, geheel TEGEN overbekende nieuwtestamentische, christelijke ethiek IN…!! juist deze gedachtewereld en opvattingen een tragisch verdeelde wereld met oorlogen, uitbuitend kolonialisme en “samen”levingen met onrechtvaardige verschillen in welvaart en welzijn hebben doen ontstaan.
    Maar, deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid wordt dan weer opgelost als men naar de werkelijke motivatie kijkt van veel “weldoeners”: op een comfortabele en zeker niet teveel vergende manier ten diepste eigenlijk egoïstische drijfveren en motieven voorstellen als onbaatzuchtigheid en “zich inzetten voor de derde wereld”…
    Dan kun je in “interessante en bewogen” gesprekken in je vriendenkring en “netwerk” daarmee -bijvoorbeeld ten behoeve van je “c.v.”- nog koketteren ook…
    De appel viel en valt dus vaak niet ver van de stam….

    Zoals Christus als zei, “een goede boom brengt goede vruchten voort, in tegenstelling tot een slechte”… (Herfkens…PVDA…!!!)
    Hij zij ook: “aan uw werken zult gij gekend zijn en worden…”

    Harrie V.

  8. J Nivard zegt:

    Hulp organisaties moet hun personeel een gewoon concurrenten salaris betalen, markt conform, welligt hier even boven maar in iedergeval boven het bestaansminimum.

    Als er teveel wordt afgeweken van de locale markt zou dat concurrentievervalsing zijn van de locale markt en dat is een onjuist signaal naar potentiele locale partners.

    Hulp organisaties moeten afwijken door hun personeelsmanagement en kwaliteit van hun organisatie en niet door salariëring

    Hulp organisaties moeten de menselijke leef omgeving verbeteren dat is niet het zelfde als het brengen van westerse normen en waarden

  9. Patrick Faas zegt:

    Heel erg als Amnesty mensen onderbetaalt. Dat mag niet. Maar de discripantie tussen pretenties en beleid van Amnesty staat nog steeds in geen verhouding tot het verschil in gedrag van Shell in Nigeria en gedrag dat wij in Europa acceptabel achten.

    Als onze jongens van Shell door Nigeria rijden mogen hun chauffeurs niet stoppen of vaart verminderen. Ze scheuren over markten en door dorpen en wie niet op tijd wegstuift heeft pech, want ook bij dodelijke aanrijdingen wordt niet gestopt. Te gevaarlijk voor de heren van Shell, ze zouden ontvoerd kunnen worden. Toevallig heb ik dit net gehoord van een bezoeker aan Shell Nigeria, maar zonder twijfel is het de top van een ijsberg.

    Het wordt dus hoog tijd dat Europa codes opstelt voor gedrag waaraan Europese bedrijven zich, ook in den vreemde, behoren te houden. Als het niet mogelijk is om in Nigeria zaken te doen zonder mensen dood te rijden, dan maar geen zaken in Nigeria. Ook ideële organisaties zullen zich aan die codes moeten houden (anders steunen we ze niet, of verbieden we ze), maar zonder twijfel wordt dat voor Amnesty een makkie. Shell zal zijn gedrag echter drastisch moeten veranderen.

  10. Adiaan zegt:

    Is het niet zo dat in Nederland op grote schaal onderbetaald wordt. “Pulp” banen voor bijstandtrekkers, gehandicapten en chronisch zieken. Heeft de FNV uitgebreid onderzocht. Polen die via malafide uitzendburo’s naar hier zijn gelokt? En helemaal geen salaris ontvangen. Bestrijdt het onrecht eerst in eigen land, daarna in het buitenland!

  11. R.Otje zegt:

    Voor een blik in de bodemloze goede doelenbeerput even het boekje ‘Requiem voor de Hulp’ van Theo Ruyter lezen.

  12. Martijn T zegt:

    Dit is maar een tipje van de ijsberg. Iedereen die zelf werkt in de wereld van de humanitaire hulp weet dat veel van diezelfde hulporganisaties haar personeel als stront behandelen. Korte contracten, geen toezeggingen tot verlenging “totdat het donorgeld er is”, geen mogelijkheden tot trainingen, geen eerlijke selectie processen, ga zo maar door.

    Een ander voorbeeld: Een(internationale) “stagair” van het Franse ACTED ontvangt 200 euro per maand voor zijn werk. Een medewerker van de VN met (instapsalaris) 8000 euro + elke 6 weken een weekje extra betaald “R&R” (vakantie). Dat de VN medewerker ook beter en/of meer werk doet, is helemaal niet vanzelfsprekend. Daar zitten ze dan, aan dezelfde vergadertafel!

    Enerzijds kan je het die hulporganisaties niet kwalijk nemen: het is niet hun specialiteit. Anderzijds verbaas ik me er keer op keer over: hoe kunnen mensen die beweren anderen te willen helpen, hun eigen personeel zo slecht behandelen? Hoe langer ik in deze sector werkzaam ben, hoe verdrietiger ik ervan wordt.

  13. S.Tjiong zegt:

    Hulporganisaties moeten een bestaanswaardig loon betalen. Hongerlonen uit te betalen is een reden voor mij om amnestie international niet meer te steunen.
    Sing T

  14. R. Winter zegt:

    @9 Patrick, er bestaan al dergelijke richtlijnen. Op 13 augustus 2003 stelde een subcommissie van de VN een resolutie op, waarin niet alleen de Staten, maar ook de transnationale bedrijven tot respect voor de mensenrechten worden verbonden en de weg plaveit om transnationale bedrijven internationaalrechtelijk aansprakelijk te stellen.

    NORMS ON THE RESPONSIBILITIES OF TRANSNATIONAL CORPORATIONS AND OTHER BUSINESS ENTERPRISES WITH REGARD TO HUMAN RIGHTS

    D. Rights of Workers

    5. Transnational corporations and other business enterprises shall not use forced or compulsory labour as forbidden by the relevant international instruments and national legislation as well as international human rights and humanitarian law.
    6. Transnational corporations and other business enterprises shall respect the rights of children to be protected from economic exploitation as forbidden by the relevant international instruments and national legislation as well as international human rights and humanitarian law.
    7. Transnational corporations and other business enterprises shall provide a safe and healthy working environment as set forth in relevant international instruments and national legislation as well as international human rights and humanitarian law.
    8. Transnational corporations and other business enterprises shall provide workers with remuneration that ensures an adequate standard of living for them and their families. Such remuneration shall take due account of their needs for adequate living conditions with a view towards progressive improvement.
    9. Transnational corporations and other business enterprises shall ensure the freedom of association and effective recognition of the right to collective bargaining by protecting the right to establish and, subject only to the rules of the organization concerned, to join organizations of their own choosing without distinction, previous authorization, or interference, for the protection of their employment interests and for other collective bargaining purposes as provided in national legislation and the relevant ILO conventions.

    Hulporganisaties op het terrein van de mensenrechten dienen zich uiteraard te houden aan de resoluties waar zij voor strijden. De vraag is of dit juridisch afdwingbaar is.

  15. cees v b. zegt:

    Als u met kennis wilt reageren, lees het boekje
    van Mevr.Linda Polman eens.
    Titel “De crisis karavaan “

  16. r.endlich zegt:

    Zoals helaas veel te vaak het geval is weten organisaties die afhankelijk zijn van gemeenschapsgelden en giften geen maat te houden. Het kader bedeelt zichzelf overmatig met bovengemiddelde salarissen en veel extra vrije dagen, maar de plaatselijke bevolking die het vuile werk ter plekke moet doen komt er bekaaid af. In zekere zin is dat dezelde mentaliteit die men graaiers in het bedrijfsleven verwijt. Wellicht komt daar het gezegde uit voort “verbeter de wereld en begin bij jezelf”.

  17. Henk Mommaas zegt:

    Hulporganisatie s zijn ambtelijke fossielen die dezelfde ondernemings structuren hebben als iedere andere staatsinstelling.
    Een octopus met honderde hongerige armen die wraatzuchtig in de kas graaien.

  18. Henk Mommaas zegt:

    Martijn 12

    Dit komt omdat hulporganisatie s politieke instrumenten zijn en met daadwerkelijke hulpverlening zoals U dit voorstaat niets te maken heeft.
    Hier dient het doel de middelen.

  19. Henk Mommaas zegt:

    Martijn T 12

    Nog even aanscherpen: dus de beter betaalden bewaken het bastion en de minderbedeelden doen het onderbetaalde veldwerk dat de organisatie hun legitimiteit verleent.

  20. Jan W zegt:

    Ja, het personeelsbeleid maakt deze hulporganisaties uiterst ongeloofwaardig. De grotere, zoals de Verenigde Naties, Rode Kruis en Oxfam opereren als multinationals, met grote Raden van Bestuur waarvan de leden méér dan uitstekend worden beloond.

    Een goed (niet extreem) voorbeeld is Oxfam. Niet onderdoend voor grote commerciële concerns hebben zij een groot aantal liefdadigheidsorganisaties, inclusief de NOVIB d.m.v. fusies overgenomen.

    Volgens de jaarrekening 2007-2008 (http://www.oxfam.org.uk/resources/downloads/reports/report_acounts07_08.pdf) betaalde Oxfam haar 25 directeuren salarissen tussen 60000 en 110000 pond elk, plus 100000 pond onkosten en 86952 pond pensioenvoozieningen aan de top-10. Het salaris van de voozitter RvB bedroeg 101754 pond.

    Twee jaar eerder (http://www.oxfam.org.uk/resources/downloads/reports/complete_oxfamreport05-06.pdf) had Oxfam 20 directeuren (vijf minder) en verdiende de voozitter RvB 90505 pond.

    Over de afgelopen twee jaar komt dit neer op een salarisverhoging van 6.0% voor de topman, bij een inflatie van 2.1%. Oxfam’s opgegeven reden, namelijk dat de belastingen in hun internationale werkgebied hoog zijn, is een farce. Oxfam betaalt de hoogste salarissen in Engeland, waar de belastingtarieven voor hoogbetaalden tot de laagste ter wereld behoren.

    Ofwel Oxfam kan zich maar beter niet meer voor laten staan op door hen bekritiseerde multinationals als bijvoorbeeld Unilever. Van de gedoneerde hulp (300 miljoen pond in 2008) blijft tenminste 28% aan de strijkstok hangen.

    Ook Oxfam is sedert 2003 herhaaldelijk in het nieuws (http://en.wikipedia.org/wiki/Oxfam_ vanwege onderbetaling van haar laagbetaalde medewerkers in ontwikkelingslanden.

  21. J.Grimbos zegt:

    12 Martijn T.:

    € 8000 instapsalaris? Ik wist niet dat het inmiddels al zo hoog was (maar wel dat het hoog was). Natuurlijk belastingvrij omdat de VN een internationale organisatie is.

    Het tipje van de ijsberg inderdaad. Die hele ijsberg zou eens een keertje aan het licht moeten worden gebracht. Ik gebruikte het wat minder elegante beeld “het deksel van de beerput halen” in een eerdere discussie (nr. 27 aldaar).

    NRC doe er wat aan. Rapporteer, onderzoek, geef feiten. Je kritiekloze politieke correctheid maakt je nog sneller irrelevant dan de digitalisering sowieso al doet.

  22. Veronica Cramer zegt:

    Wat doet zo’n bewaker eigenlijk?
    Zit hij ‘s nachts bij een vuurtje binnen de muren van de compound te snurken?
    Overdag zit hij onder de waslijn omdat de lakens anders worden gegapt?

    Martijn T.
    Geen enkele baan is de moeite waard om verdrietig van te worden. Gewoon weg wezen er zijn betere manieren de wereld te zien.
    Of politiek aan de touwtjes gaan trekken en zorgen dat U aan de vergadertafel komt te zitten met het beginsalaris van 8000 euro’s en ander leuk gedoe.

    U zal snel tot de conclusie komen dat ook bij de VN de integriteit ver te zoeken is.

    Het vraagt een verstand en geweten vol smeermiddelen en een mond, gewend uit beide zijden te spreken.

  23. Jaap den Haan zegt:

    In Kampala zijn er geen melkertbanen.
    De ervaring in Nederland leert dat als bewakers hun werk te goed gaan doen en de hoofdrol krijgen, er niemand niemand meer binnen kan komen die geholpen moet worden. Bewaking moet onder geen omstandigheid het doel gaan overschreeuwen, dat is de teloorgang van iedere dienstverlening. Bewaking moet altijd een bijkomstigheid blijven. De bewakers staan hier om mensen te beschermen, als ze teveel verdienen zouden ze onbescheiden kunnen worden. En u weet waar dat toe leidt.

  24. wolk zegt:

    Te hoge salarissen – voor wie dan ook – ontwrichten de koopkracht; ontwrichten een samenleving, omdat anderen dat niet krijgen. Wel water voor het zwembad maar DAARDOOR geen water meer om te drinken. Geef het geld van de hulp of liever nog geef handel direct en in gelijke mate aan ALLE burgers en zet er een bewaker naast om diefstal tegen te gaan. Dat kan best stap voor stap. Personeel en salarissen van de hulporganisaties kunnen dan door de klant == de hulpvragende burgers worden betaald – drie keer raden wie en tegen welk salaris: er zou niet een hulporganisatie overblijven! Hoera.

  25. Patrick Faas zegt:

    @14 R.Winter.
    Heel goed die lijst. Amnesty kan zich iets aantrekken van punt 8. Maar het is nog niet genoeg. Nigeriaanse boeren die sneuvelen door asociaal rijgedrag vallen niet onder het personeel van een Europees bedrijf.

    Wat onbehoorlijk gedrag is lijkt me in veel gevallen evident, we hoeven het slechts op te schrijven. Toch zijn er onderwerpen waarover ik twijfel. Corruptie bijvoorbeeld. In veel gevallen is omkoping te prefereren boven militair geweld. De corruptie van het Huis Saudi heeft de Amerikanen voordeel en Israel veiligheid gebracht. Anderzijds kun je ook stellen dat de aanval van Bin Laden een reactie was op die corruptie, maar is dat een reden om nooit meer iemand om te kopen? Ik betwijfel het.

  26. SNIX zegt:

    Ik ken er nog een in Nederland, de SP. Zij biedt haar medewerkers in ieder geval soms een contract voor bepaalde tijd aan. Hoe zit het nou met hun baanzekerheid?

  27. astrid van deenen zegt:

    Heb jaren voor een hulporganisatie in Nederland gewerkt. Zal de naam hier niet noemen. Het personeelsbeleid was er ronduit slecht. Je kunt beter voor een multinational werken dan weet je waar je aan toe bent.

  28. van der Garde zegt:

    De beste ontwikkelingshulp die we kunnen geven is het vrijer maken van onze markten voor de producten die men daar produceert. Dat is de werkelijke achterliggende reden voor veel van de problemen. Wanneer in de economische cyclus er een dermate hoge grondslag wordt gelegd op import krijgt de exportmarkt weinig kans om te ontwikkelen. Daarentegen moeten we ons realiseren dat hetgeen ertegenover staat, de ontwikkelingsstaat opent zijn markten voor onze producten, al heeft plaats gevonden. De rijke wereld moet dus inleveren. Wereldwijd onrenderende producenten zullen zich aan moeten passen en helaas, daar is geen politieke consensus te krijgen.

  29. Sander van der Wal zegt:

    @Veronicaa Cramer, #22 & @wolk, #24.

    Het verhaal gaat niet over bewakers die overbetaald kregen, maar minder overbetaald dan de bewakers bij de EU-vertegenwoordiging bewaakten.

    Nee, het verhaal ging over bewakers die veel minder verdienden dan ze nodig hadden om hun gezin van te onderhouden.

    In hoeverre de genoemde bedragen marktconform waren blijkt niet uit het stuk. Het stuk zou sterker zijn geweest als ingegaan was op de reden waarom de bewakers niet massaal ander werk zijn gaan zoeken.

  30. Miel Lumen zegt:

    Zo’n organisatie is geloofwaardig als zij resultaten tot stand brengt!
    Die moeten worden afgemeten aan de locale behoeften en de uitwerking naar de toekomst.

    ‘s Lands wijs, ‘s lands eer’.
    Zo heette dat altijd in onze eeuwenoude politiek-correcte visie.
    We moeten niet bezig zijn met ons bemoeizuchtige, betweterige gepeuter in andere culturen, met als enig doel, alles naar onze hand te zetten en iedereen om te vormen naar ‘ons beeld en gelijkenis’.

    Als een bewaker de zaak in de gaten houdt voor e 36,= dan is dat hun zaak.
    Een ambassade en de Europese Commissie zijn niet te vergelijken met een groep die iets vindt over hoe het zou moeten.

    Mevrouw Luyten introduceert een systeem dat ons steeds verder van het feitelijke doel verwijdert: het oordelen over en controleren van de wijze van het bewaken en uitvoeren van de manier waarop zaken moeten worden bewaakt en gecontroleerd.

    Nagel de criminelen aan de schandpaal, inclusief degenen die handel met hen drijven en wapens leveren.
    Het is nu toch wel duidelijk dat ‘stevige discussies en harde afspraken’ niets opleveren…?!

  31. Johan zegt:

    Dit probleem geldt niet alleen voor bewakend personeel. Over de hele linie wordt -vooral binnen de NGO wereld- de lokale staf veelvuldig onderbetaald. En dan niet alleen onderbetaald. Zij werken vaak op contracten (als ze die hebben) die wettelijk weinig betekenis hebben en opereren in regio’s waar een expat niet wil (of kan) werken wegens de hoge veiligheidsrisico’s of slechte leefomstandigheden. Zij worden vooraf slecht voorbereid (geen veiligheidstraining, geen duidelijk uitleg over het mandaat vd organisatie, weinig practische voorbereiding zoals communicatie middelen etc) maar worden toch op pad gestuurd. Met andere woorden, over de hele linie word lokale staf door internationale organisaties gebruikt en veelvuldig misbruikt tegen een schamele habbekrats.

  32. Theo Haffmans zegt:

    Amnesty komt op voor mensenrechten. Een goed salaris is niet een mensenrecht.
    Natuurlijk moet een organisatie goede lonen betalen. Maar dat geldt voor iedere organisatie, niet speciaal voor Amnesty.

  33. P.Pereira zegt:

    Met alle miljarden die deze organisaties binnenhalen het plaatselijk personeel flink onderbetalen komt ze duurder uit.Noem maar corruptie,en demotivatie.Men weet dat maar een gemiddeld van 10% van de opbrengsten het uiteindelijk doel bereikt.Dan moet het plaatselijk ingehuurd personeel nog betaald worden? Ergens aan de top moet het helemaal fout zijn.

  34. Hans zegt:

    Het doet me vaak denken aan het verhaal van de brugwachter. Een zzp die voor de vakantie extra hulp nodig heeft en binnen no-time met allerlei indirecten zit. Als er dan ontslagen moeten vallen, is de brugwachter de eerste die moet vertrekken.
    Grote organisaties, zoals AI, Unicef, Greenpeace, Rode Kruis, etc bereiken een omvang waarbij de interne kosten, plus de salariering van de bestuurders, op zeker moment teveel van de geldstroom vraagt. De saldi van de tsunami-ramp zijn typerend. Er moet een soort maximum komen van interne kosten voor goede doelen. En verder moeten de goede doelen zich beperken tot hun doelstelling. Voor AI is dat mensenrechten, niet meer en niet minder.

  35. Veronica Cramer zegt:

    #29 Sander van der Wal.

    U moet mij eens vertellen wie het voor elkaar krijgt een budget samen te stellen voor een gezin en met dat budget in de achterzak, al dan niet een baan aan te nemen.
    Zo zit de realiteit niet in elkaar.

    Er zijn legio mensen die meer dan 1 baan nodig hebben om het rond te krijgen.

    Dat kan veel oorzaken hebben waaronder:
    slecht onderwijs en dus slechte qualificaties
    dom geboren nooit iets bijgeleerd, men weet dus ook het gezin niet goed te voeden en in de kleren te houden.
    Vul verder zelf maar in.

  36. Co Stuifbergen zegt:

    Ik weet niet of het criterium moet zijn dat een bewaker een gezin onderhouden kan.

    Van een krantenwijk kun je in Nederland ook geen gezin onderhouden (behalve als je in een tentje zonder verwarming gaat wonen), en het is niet de schuld van Amnesty dat haar bewaker een gezin heeft (terwijl de economische situatie of zijn persoonlijke kwalificaties de zorg voor het nageslacht belemmert of belemmeren).

    Het doel van Amnesty is mensenrechten bevorderen, niet de liefdadigheid aan arme gezinnen.
    Voor de Novib ligt het misschien anders, maar dan nog meen ik dat voor de lokale economie belangrijker is wat er ter plekke geproduceerd wordt, dan wat er door hulporganisaties rondgestrooid wordt.

    Hulporganisaties mogen dus lage salarisen betalen.

    Een ander aspect is dat bestuurders geen topsalaris moeten ontvangen, medewerkers bescheiden hotels nemen etc., maar dat is een zaak tussen de organisatie en de donateurs.
    Mijn persoonlijke criterium is dat een organisatie te duur is zodra 1 persoon meer verdient dan ik verdien.

  37. Nol Terpstra zegt:

    Ben het helemaal eens met Marcia die ik nog ken vanuit mijn periode in Kigali.Bewakers worden door de Ambassades in bv Africa via een bedrijf ingehuurd maar het inkomen bedraagt gemiddels tussen de EURO 30,00 en EURO 80,00 per maand ( zesdaagse werkweken en gem. ruim 70 uur per week ) waardoor deze mensen nauwelijks een normaal bestaan kunnen opbouwen. De zgn ontwikkelingssamenwerkers/hulpverleners schenken nauwelijks aandacht aan deze mensen die nb hun huis 24 uur per dag bewaken en op een uitzondering na moeten ze ook nog voor hun eigen voedsel zorgdragen !!! terwijl de expats iedere maand vorstelijk beloond worden. Hoe armer het land, hoe rijker de expat!!

  38. Paul Kirchhoff zegt:

    Opvallend dat de baantjes jagers waarbij een Nederlandse ex minister van ontwikkelingssamenwerking prominent bovenaan prijkt zelf wel riante arbeidsvoorwaarden weten te bedingen. Dat de mensen die he veldwerk onder moeilijke omstandigheden moeten doen met een fooi worden afgescheept past heel goed in de “Ik eerst”
    metaliteit van de top van hulpverleningsorganisaties.

    Begin eens met die loodzware top te ontmantelen.
    Daar zit veel dor hout dat zich voornamelijk druk maakt om business class vliegen en het verwerven van riante appartementen op kosten van anderen.

    Het is al vaker gezegd:
    De bovenste twee verdiepingen van het kolossale VN gebouw kunnen moeiteloos ontruimt worden en de daar plaatsvindende activiteiten gestaakt zonder dat er enige verandering in de wereld merkbaar zal zijn.

  39. Jitso Keizer zegt:

    Het is hoog tijd dat “Amnesty International” z’n naam verandert. Amnestie wordt immers verleend op begane misdaad, terwijl degenen voor wie de organisatie opkomt juist geen criminelen zijn.
    Veeleer past een naam die hamert op respectering van art 1 der Verklaring van de rechten van de mens. Waarbij ook duidelijk gemaakt moet worden dat dit artikel automatisch vrijheid van godsdienst, vergadering, etc. impliceert en bovendien nog materiële componenten heeft zoals het recht op een eigen minimale plek om te wonen of te verblijven zonder dat anderen tegen je wil daar munt uit slaan. Het gaat hierbij niet over de bouwvakker die een reële prestatie levert maar over huisjesmelkers, aandeelhouders van hypotheekbanken en ministers die meer verdienen dan nodig voor levensonderhoud. Zij houden geld over en kunnen dan arme mensen “helpen” aan een huurhuis. De huren zijn hoog, dus dat genereert extra inkomsten en de kloof wordt groter, terwijl de overheid juist de zwakkere partij moet beschermen tegen de sterkere, de rijke, de slimme, de gemene!
    Natuurlijk staat art 1 ook voor recht op deelname aan beraad en besluit. Ergo voor deelname aan referenda over hoofdzaken, waarna een ondergeschikt parlement zorgt voor uitwerking en dagelijkse controle. Wie zulks blokkeert hoort in de gevangenis en de organisatie heeft daarom in NL veel werk te doen. Immers betekent leven naar art 1 dat een regering steeds zal opkomen voor verdrukten, zowel in eigen land als naar vermogen -en dat is heel wat- in den vreemde. Het halfslachtige van de huidige organisatie verdwijnt dan hopelijk.
    Merk op dat art 3 van de Grondwet eveneens principiële gelijkwaardigheid wil garanderen. Het houdt daarom open en eerlijke sollicitatieprocedures in, heel anders dan de practijk om 95% der bevolking, geen lid van politieke partijen zijnde, de facto buiten te sluiten van de belangrijkste overheidsbanen. Art 3 is tevens maatgevend voor het bedrijfsleven en in de sport. Omdat het staatshoofd gehouden is de wet te handhaven maar dit niet doet verdient Trix Amsberg van Amnesty International een schop onder de kont en kom daar maar eens voor uit. Het zal je positie in het buitenland tegenover usurpators enorm versterken ten gunste van je doelgroep.

  40. Atse Bos zegt:

    Het belangrijkste doel van zogenaamde “goede doelen” is het in stand houden van de eigen organisatie. Het afleggen van verantwoordelijkheid heeft geen prioriteit en blijft vaak achterwege. Zie de niet te traceren miljarden die de tsunami-inzameling (wereldwijd) heeft opgebracht en waarover het onmogelijk schijnt een klip-en-klare bestedingsverantwoording af te leggen.

  41. a.van ginkel zegt:

    Niets nieuws voor ervaren hulpverleners.Dit schandaal dat als decenia voortettert moet nu maar eens breed uitgesponnen worden. Unicef huurt voor giga bedragen kantoren en importeert dan meubels uit spanje. corruptie alom, vreselijk. geef niets meer aan zgn. goede doelen. 80% verdwijnt :de bevolking in arme landen wordt er niets beter van. open deze doos van pandora.

  42. Veronica Cramer zegt:

    #41 a.van ginkel.
    Bij mijn kerskaarten zitten geen foto’s van kindertjes die ik elders zogenaamd goed doe.
    Aan die flauwekul heb ik nooit meegedaan.
    Nooit geluisterd naar de slijmballen die me die farce trachtten te verkopen.

Reageren op dit bericht is niet meer mogelijk.