Wilders schetst mogelijk een tweedeling tussen de godsdienst Islam en de Nederlandse samenleving, maar niet zonder meer tussen moslims en de Nederlandse samenleving.

Van aanzetten tot haat is geen sprake. Zijn uitspraken in de media, waar tientallen aangiftes tegen zijn ingediend, vallen “binnen de context van het maatschappelijk debat”. Dat geldt ook voor zijn film Fitna.

Dat is de uitkomst van een onderzoek van het Openbaar Ministerie (OM) naar de kans van slagen op een succesvolle vervolging. De top van het OM liet zich adviseren door de Tilburgse hoogleraar strafrecht Theo de Roos. De adviseur wijst erop dat het strafrecht vooral bevolkingsgroepen beschermt en niet overtuigingen. Dat onderscheid zou Wilders heel zorgvuldig in de gaten hebben gehouden.

Wat ook mee heeft gewogen, aldus De Roos, is het gegeven dat nationale en internationale jurisprudentie extreme uitlatingen toestaan in debatten van maatschappelijk belang. Enkele van deze extreme uitlatingen zijn bijvoorbeeld:

“Ik heb genoeg van de islam in Nederland: geen moslimimmigrant er meer bij.”
“Als moslims hier willen blijven, moeten ze de helft uit de Koran scheuren en weggooien.”
“De grenzen dicht, geen islamieten meer Nederland in, veel moslims Nederland uit, denaturalisatie van islamitische criminelen.”

Gerard Spong, de advocaat die namens de Haagse As Soennah-moskee, aangifte deed tegen Wilders verwerpt de redenering van De Roos. Wilders is niet de groenteboer om de hoek, zegt hij. “Een politicus is in de positie om de massa op te zwepen en zou zich juist terughoudend moeten opstellen.” Volgens Spong zou Wilders juist een modelrol moeten vervullen gezien zijn verantwoordelijkheid voor de samenleving.

Wat vindt u? Heeft justitie een verstandig besluit genomen? Of bent u het eens met Spong? Vindt u ook dat juist een politicus zich terughoudend moet opstellen in het publieke debat?

In Amerika zie je het gebeuren: de opkomst van de netroots, de politieke activisten die via internet hun standpunten uitdragen – het woord is ontleend aan ‘internet’ en ‘grassroots’. Marc Chavannes schrijft het openingsverhaal van Opinie & Debat vanuit in New York waar op een congres de nieuwste ontwikkelingen op dit gebied worden besproken. Je kunt dat samenvatten als Politiek 2.0, een soort doe-het-zelfdemocratie.

Een belangrijke discussiepunt is of dit wel een zinnige aanvulling is op de traditionele politiek. Chavannes constateert dat het in Nederland nog niet zo lijkt te lukken, en dat op discussiefora al snel een vijandige sfeer ontstaat. Hij vindt echter dat we niet te snel moeten opgeven en moeten leren omgaan met deze nieuwe mogelijkheden.

Wat vindt u? Zijn al die nieuwe mogelijkheden om via internet te reageren en de politiek kritisch te volgen, een nuttige extra kans voor de burger om zijn stem te laten horen, of werkt dit juist populisme en simplificatie in de hand?

De Tweede Kamer, zo bleek gisteravond, is nog verdeeld over het Wetsvoorstel van GroenLinks om vaders tien dagen doorbetaald verlof te geven na de geboorte van hun kind.

Dat is acht dagen meer dan de twee die nu bij Wet geregeld zijn. GroenLinks-Kamerlid Ineke van Gent kondigde ook aan dat zij het verlof een andere naam wil geven. Babyverlof lijkt haar toepasselijker, omdat de regeling niet alleen voor vaders is bedoeld maar ook voor lesbische ‘meemoeders’. Met het verlof worden partners van zojuist bevallen vrouwen in staat gesteld een band op te bouwen met het kind en te zorgen voor de vrouw.

De andere partijen vinden het initiatiefwetsvoorstel sympathiek, maar menen – met uitzondering van de SP – dat GroenLinks wel erg royaal is met haar tien dagen. De grootste bezwaren liggen daarom op het terrein van de financiering. Volgens werkgevers bedragen de kosten zeker 200 miljoen euro. Grote bedrijven kunnen dit misschien nog wel betalen, stelt de PvdA, maar voor het midden- en kleinbedrijf is dit een serieus probleem.

De VVD ziet er helemaal niets in, omdat Nederlanders volgens Kamerlid Stef Blok al veel minder werken dan werknemers in andere landen, en omdat vaders ook vakantiedagen kunnen opnemen als ze vrij willen nemen na de geboorte van een kind.

De liberalen zijn het met de werkgevers eens dat vaders genoeg vakantie- en verlofdagen hebben die ze kunnen gebruiken. GroenLinks verwerpt dit argument. Het gaat maar om eenduizendste van de loonsom, zegt Kamerlid Van Gent.

Wat vindt u? Bent u het eens met de VVD dat vaders die verlof belangrijk vinden maar vakantiedagen op moeten nemen? Is het niet betuttelend om van overheidswege zo’n lange zorgtermijn aan te moedigen? Of steunt u, net als de SP, het wetsvoorstel van GroenLinks? Waarom is het zo belangrijk dat vaders betaald verlof krijgen?

Het consumentenvertrouwen staat op het laagste niveau sinds 2006. Hoewel dit nog niet zo laag is als in 2003, toen er sprake was van een recorddieptepunt, ging het vertrouwen zelden zo hard naar beneden, zelfs niet in de periode tijdens en na de internethausse van rond de eeuwwisseling. Hoewel de koopbereidheid van mensen afneemt en zij zich zorgen maken over de algehele economie, zijn zij vele malen minder negatief over hun eigen financiële situatie. De algemene tendens lijkt te zijn: met mij gaat het goed, maar met ons gaat het slecht.

Wat denkt u? Staan we in Nederland aan de rand van een financiële crisis? Of is het vooral de angst die regeert?

Comfort food, noemen de Engelsen het; de gerechten waarmee we onszelf troosten als we verdrietig, ongelukkig of moe zijn.

Vandaag het troostrecept van Roos Tjoe-Ny, sommelier en bedrijfsleidster van Restaurant Vis aan de Schelde in Amsterdam: ‘Het geheim van deze madeleines is het oranjebloesemwater.’

Wat is uw favoriete troostgerecht en waarom?

Komende dinsdag, 1 juli, gaat het rookverbod in voor café’s, restaurants en overige horecagelegenheden. Het verbod beoogt onder meer het horecapersoneel te beschermen tegen de nadelige invloed van “meeroken”, en roken verder te ontmoedigen. Nederland kent tot nu toe een rookverbod voor (semi-) openbare ruimtes zoals stations en kantoren.

Uit een Europees onderzoek, vorig jaar, bleek dat Nederlanders het meest gekant waren tegen het rookverbod. Veel burgers keerden zich tegen deze nieuwe vorm van overheidsbemoeienis. Niettemin verlopen de voorbereidingen van het verbod betrekkelijk geruisloos, onder meer omdat in grotere cafe’s en restaurants een aparte rokersruimte komt waar geen personeel hoeft te werken.

Bent u blij met de nieuwe maatregel? Stopt u daardoor zelf met roken? Of vindt u dit een (nieuw) bewijs van een al te opdringerige overheid?

Van deze discussie is verslag gedaan in dit artikel.

Het fileleed maakt een grote inbreuk op het welzijn van werkenden. Niet alleen de ergernis van het wachten, maar ook het slaaptekort en verloren privétijd spelen hen parten. Om van de files af te komen, overweegt een half miljoen werkenden zelfs een zoektocht naar een andere baan. Twee op de drie werkenden ervaren dat de reistijd de afgelopen vijf jaar structureel is toegenomen.

Tot deze bevindingen kwam Blauw Research in opdracht van het uitzendconcern Randstad.

De ernst van de fileproblematiek werd gisteren nog eens onderstreept in de jaarlijkse Mobiliteitsbalans. De onderzoekers van het Kennisinstituut voor Mobiliteitsbeleid (KiM) spreken in het rapport van een omslagpunt. “Vooral in de Randstad worden de snelwegen zo intensief gebruikt, dat een kleine toename van het verkeer al genoeg is om het fileleed veel groter te maken”, aldus KiM. “Waar in de vorige eeuw de files min of meer gelijke tred hielden met de groei van het verkeer, leidt nu een kleine toename van verkeer al tot een grote file. Elke extra auto op de weg is een ramp.”

Wat denkt u? Hoe ernstig tasten files uw welzijn aan? Overweegt u weleens te verhuizen of een baan dichter bij huis te nemen om maar van de files af te zijn? En wat vindt u van het idee om al die mensen uit dorpen te lokken naar de Randstad? Want zij, de forenzen, zijn toch de kern van het probleem?

De verkiezingen in Zimbabwe zijn een farce geworden. De regering van president Mugabe intimideerde de electorale tegenstander met grof geweld. Duizenden aanhangers van oppositiekandidaat Tsvangirai zijn afgetuigd. De ziekenhuizen liggen vol met gewonde aanhangers van zijn partij MDC. Er zijn aan de kant van de oppositie mogelijk 86 doden gevallen. En dat alles voor het oog van de internationale pers.
Eerder dit jaar moest de wereld toezien hoe het regime in Birma  de grenzen dicht hield voor hulporganisaties nadat een orkaan grote delen van het land verwoest had. De junta vond het in stand houden van haar eigen machtspositie blijkbaar belangrijker dan het redden van levens.

De overeenkomst is dat beide failed states weinig gevoelig lijken voor de opinies van de internationale gemeenschap. Economische boycots of het ontzeggen van internationale hulp lijken geen effect te hebben. De buurlanden, die vaak nog wel normale betrekkingen onderhouden, lijken ook niet echt in staat om deze regimes op andere gedachten te brengen.

Wat denkt u: is het nog mogelijk voor deze regimes om lang de internationale druk te negeren? Wat voor middelen zou de VN verder nog in kunnen zetten? Is een militaire interventie een optie, of is het vertrouwen in dergelijke oplossingen verdwenen?

De publieke opinie is een rommeltje geworden van bizarre bestanddelen, betoogde Ben Knapen in de oratie die hij gisteren uitsprak bij de aanvaarding van het bijzonder hoogleraarschap Media en Kwaliteit aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Om verwarring te voorkomen moeten mediaorganisaties zich beter onderscheiden naar aard en ernst: triple-A-status geeft verplichtingen, vindt Knapen. En de burger moet leren kritisch onderscheid te maken tussen de verschillende media.

Kunt u nog wijs uit de enorme informatiestroom die elke dag uw kant op komt?

Tot gisteren twaalf uur konden fractieleden zich kandidaat stellen voor het leiderschap van de SP-fractie, maar er meldde zich maar één: de eeuwige nummer twee Agnes Kant, de vrouw achter Jan Marijnissen, trad naar voren.

De brief waarin zij zich kandidaat stelt belooft een ander soort leiderschap dan Marijnissen; opener, democratischer misschien. Anticiperend op haar lijsttrekkerschap spreekt ze in termen van ‘wij’ en ’samen’. “Graag ga ik samen met jullie die uitdaging aan”, aldus Kant.

De terugtreding van Marijnissen kwam als een verrassing. Dat Marijnissen zich niet heeft bemoeid met zijn opvolging mag ook bijzonder heten. Gisteren zei hij in NRC Handelsblad dat hij “even heeft overwogen om een biechtstoelprocedure te doen, dat iedereen eerst bij je langs komt”. Daar kwam hij snel op terug. “De fractie is volwassen genoeg, laat het maar gebeuren.”

Dat moment breekt vandaag aan. Vandaag wordt Kant formeel gekozen als lijsttrekker. Fractieleden die ook een goede kans hadden kunnen maken, zoals Harry van Bommel of Jan de Wit, hebben zich niet gemeld.

Agnes Kant is al vanaf het begin bij de SP betrokken. “Toen de SP in 1994 met twee zetels in de Tweede Kamer kwam, werd ik medewerker van het Politieke Team, onder ander als fractiecoördinator en medewerker van Jan Marijnissen.” Een betere leerschool voor het Kamerlidmaatschap had ze zich niet kunnen wensen, schrijft ze in haar brief.

Wie is Kant? “Doctor Kant, gepromoveerd epidemioloog, presenteert zich met verve als een misschien wat slim uitgevallen, maar verder volstrekt ongecompliceerde vrouw”, schreef NRC Handelsblad in 2002. Zelf zegt ze daarover.”Ik ben zoals ik ben, omdat ik denk zoals ik denk en voel zoals ik voel. Ja sorry. Maar zo is het.”

Uit peilingen van de politieke barometer van bureau Synovate/Interview NSS blijkt dat de SP vooralsnog weinig last heeft van het vertrek van Marijnissen.

Wat denkt u? Zal Agnes Kant de schaduw van Jan Marijnissen kwijt kunnen raken en zich kunnen ontpoppen als dé leider? Of hoeft dat helemaal niet, en zal onder Kant een nieuwe koers worden ingezet, met een eigen leiderschapsstijl? Wat voor kwaliteiten bezit Kant volgens u, en wat zijn haar beperkingen? En vindt u het niet wonderlijk dat er maar één kandidaat is?