Staatssecretaris Frans Timmermans (Europese Zaken) wil dat zijn partij, de PvdA, toenadering zoekt tot D66 en GroenLinks en niet tot de SP, zoals PvdA-fractievoorzitter Mariëtte Hamer wil.

Timmermans acht samenwerking onmogelijk omdat de SP „vlucht in de schijnoplossing van een socialistische Waterlinie tegen oprukkende globalisering”. Dat schrijft hij vandaag in een opiniestuk in NRC Handelsblad.

Fractievoorzitter Hamer wil juist graag overleg met SP-leider Jan Marijnissen en eventueel gezamenlijk optrekken in de Tweede Kamer. Hamer staat voor een „strijdvaardige” verdediging van de verzorgingstaat en beschouwt de AOW, WAO, minimumloon en ontslagbescherming als haar ‘kroonjuwelen’.

Timmermans kiest voor de vorming van een ‘links progressief blok’ en wil de SP dwingen tot een keuze: zich tot zo’n blok bekennen of zich er fors van afkeren, schrijft hij.

Wat vindt u? Liggen de kansen op electoraal succes voor de PvdA bij samenwerking met de SP, of in een ‘links progressief blok’? Of moet de partij zich meer binden aan het CDA?

NB: We zijn niet op zoek naar uw mening over de PvdA, maar een analyse van de politieke situatie. Welke van de genoemde opties zou volgens u voor de partij het beste zijn?

Is er nog wel ruimte voor mensen met ziektes, handicaps en aangeboren afwijkingen? Dat vroeg de ChristenUnie zich gistermiddag af in een persbericht.

De regeringspartij is van mening dat “niet alle middelen geheiligd” zijn in het voorkomen van ernstige ziektes. Om die reden verzet ze zich tegen het selecteren van embryo’s op erfelijke vormen van kanker.

Preventief ingrijpen gaat volgens de regeringspartij tegen Gods wil in. Om die reden keurt de partij ook abortus af. “De grenzen van het leven liggen in Zijn handen.”

De ChristenUnie benadrukt haar standpunt naar aanleiding van een brief die staatssecretaris Jet Bussemaker (Volksgezondheid, PvdA) deze week naar de Kamer stuurde. Daarin schreef Bussemaker dat ze ouders de mogelijkheid wil geven een embryoselectie uit te laten voeren als zij een genetische vorm van borstkanker hebben. Het gaat hierbij een reageerbuisbevruchting. Embryo’s die een genetische aandoening hebben worden vernietigd, zo is het plan.

Minister Rouvoet (Jeugd en Gezin, CU) heeft de brief op de agenda van de ministerraad gezet met het verzoek dat deze wordt teruggetrokken. Volgens hem zou de brief het kabinetsstandpunt niet verwoorden. Regeringspartij CDA heeft nog geen standpunt ingenomen.

Wat vindt u? Deelt u de mening van de ChristenUnie dat de gezondheidszorg zich moet beperken tot het behandelen van aandoeningen? Of acht u het wel degelijk toelaatbaar dat de geboortes van kinderen met een zeer slecht gezondheidsperspectief, in het stadium van de embryo, voorkomen worden? En, ten slotte, vindt u het terecht dat de kleinste regeringspartij hierom zo op haar strepen gaat staat?

Nederland is internationaal koploper bij het afluisteren van telefoons. In de tweede helft van vorig jaar werden per dag 1681 telefoons afgetapt, zo blijkt uit het eerste overzicht hiervan dat minister Hirsch Ballin (Justitie) heeft gepubliceerd. Daarmee heeft Nederland meer telefoontaps dan de VS, die er 2.208 in een heel jaar had.

Gisteren werd bekend dat de komende jaren alle treinen in Nederland van camera’s worden voorzien. Daarmee zullen reizigers zich veiliger gaan voelen, aldus een woordvoerder van de NS.

In een hoofdcommentaar van deze krant,  gisteren onder de titel  Iedereen verdacht, werd gesteld dat de balans volledig is doorgeslagen. ,,De samenleving verandert in een Panopticum waarin alle reis- en communicatiegegevens van alle burgers bekend zijn, alle beelden van bewakingscamera’s  opgeslagen. Sinds de aanslag op de Twin Towers leven we in een permanente staat van (fictieve) bedreiging.”

Deelt u deze opvatting,  of bent u juist blij met het versterkte staatstoezicht?  

Met het aannemen van 280 duizend dollar verhuiskosten en huursubsidie van het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft oud-minister Eveline Herfkens de reglementen van de VN, haar huidige werkgever, overtreden. “Te goeder trouw”, zegt ze vandaag in de Volkskrant. De VN deelt die opvatting, Nederland had de regels moeten kennen.

Toch overweegt minister Verhagen (Buitenlandse Zaken) nu, op aandringen van de Tweede Kamer, het geld via juridische weg terug te vorderen.

Herfkens zelf spreekt van karaktermoord. “Ik ben geen graaier, wel een totale workaholic.” Intern onderzoek van de volkerenorganisatie concludeerde dat de oud-minister niet “willens en wetens” heeft gehandeld. De verantwoordelijkheid ligt wat haar betreft bij het ministerie. “Nederland schond de regels van de VN, waarin staat dat toelagen in strijd zijn met de gedragsregels omdat die de onafhankelijkheid kunnen aantasten.” Ze neemt het zichzelf kwalijk dat ze het arbeidscontract en de bijlagen niet goed heeft gelezen. “Dat was fout en slordig.”

De hele affaire heeft volgens Herfkens vooral te maken met “hoe de sfeer is in Nederland”. Ze had best een goedkoper appartement willen betrekken, maar de Nederlandse missie in New York zou aangedrongen hebben op een “representatief” verblijf.

Het stoort haar vooral dat ze is weggezet als verwende diva. “Je kunt van alles lulligs over me zeggen, maar geld heeft me nooit een fluit kunnen schelen. (..) Ik ga nog een pen terugbrengen naar kantoor als ik die heb meegenomen.”

In de Volkskrant toont ze zich furieus: “Het valt niet mee om zo misbruikt te worden, door het ministerie waar ik 25 jaar in dienst ben geweest en vervolgens vier jaar als minister heb gewerkt, door de partij waar je meer dan dertig jaar lid van bent.”

Wat vindt u? Is Herfkens slachtoffer geworden van Nederlands provincialisme: dat we topbestuurders met argwaan behandelen, ze bij iedere beloning wegzetten als graaiers en er altijd van uitgaan dat ze te kwader trouw handelen? Is het Buitenlandse Zaken aan te rekenen dat een hardwerkende oud-minister nu als bliksemafleider voor falend beleid wordt misbruikt? Kunnen we spreken van een politieke afrekening nu blijkt dat de Kamer de verzachtende omstandigheden (rapport VN) negeert? Of had Herfkens, net als ieder ander, gewoon de regels moeten kennen en is ze nu terecht Kop van Jut.

Lees ook het opiniestuk van 27 mei: ‘Die 280.000 dollar hoort ze terug te storten‘. En de lezersbrieven.

“Wat niet via Google te vinden is bestaat niet. En wat niet bovenaan in Google te vinden is bestaat nauwelijks.” Dat schrijft redacteur Emilie van Outeren vanmiddag in NRC Handelsblad. Ze interviewde Matthew Trewhella, een Google-medewerker die in Europa rondreist om openheid van zaken te geven in de zoektechnologie. Niet om het geheim van de smid prijs te geven, maar om bedrijven te helpen hun site beter doorzoekbaar te maken. „Bouw je site voor mensen, niet voor zoekmachines”, luidt zijn devies.

De praktijk is anders. Het beïnvloeden van zoekmachines achten veel bedrijven zo belangrijk, dat er een hele industrie rond deze behoefte is ontstaan. De zogenaamde search engine optimization (SEO), bedrijfjes die zich enkel en alleen richten op het zo hoog mogelijk laten indexeren van websites. Het is Google een doorn in het oog. Ze vindt dat de Google-classificatie, de wijze waarop de zoekmachine sites weegt op hun relevantie, daarmee gemanipuleerd wordt. Bedrijven die het te bont maken doet Google in de ban.

Hoeveel keer een website gelinkt wordt, alsmede de populariteit van die linkende sites, geldt als belangrijkste voorwaarde voor een hoge ranking. Ook de interne structuur van een site, de navigatie en verbondenheid van subpagina’s met elkaar, zijn voor Google reden om een pagina relevantie toe te kennen. Veel andere criteria houdt Google geheim.

Doet u ook veel moeite om vindbaar te zijn op internet? Welke technieken gebruikt u daarvoor en schakelt u professionele hulp in? Of hecht u nauwelijks waarde aan uw Google-ranking, en steekt u slechts energie in de presentatie van uw website zelf? De redactie is ook en vooral benieuwd naar uw kritiek op de (deels geheime) technieken van Google.

Vorige week heeft bijna iedereen in loondienst vakantiegeld ontvangen. Het extraatje is zo gewoon geworden, dat het niet als gunst maar als recht wordt beschouwd. De massale uitkering – 8 procent van je bruto jaarloon – is één van de belangrijkste financiële gebeurtenissen van het jaar, schrijft redacteur Maarten Schinkel vandaag in NRC Handelsblad. Toch worden cijfers over bestedingen door niemand bijgehouden.

Wel zien banken aan het verloop van de roodstand dat eind mei de rekeningen weer netjes worden aangevuld. Recent onderzoek van het Nationaal Incassobureau suggereert een nieuwe trend: vakantiegeld wordt besteed aan grote uitgaven en er worden soms zelfs nieuwe schulden aangegaan als het vakantiegeld voor die uitgaven net niet toereikend is.

“Budgettair”, zo schrijft Schinkel, “zou het handiger zijn om die acht procent gewoon te verdelen over het jaar, waardoor het maandloon hoger wordt”. Hij vermoedt dat overheden, werkgevers en vakbonden er weinig vertrouwen in hebben dat de burger in staat is om door het jaar heen zelfstandig zijn of haar vakantie te sparen.

Waar gaat uw vakantiegeld aan op? Vindt u het niet betuttelend zo’n bestedingsbezwering? Zou u bijvoorbeeld liever hebben dat het vakantiegeld afgeschaft wordt en uw maandsalaris hoger?

De discussies over gezinspolitiek, kinderopvang en de werkende vrouw vertonen veel raakvlakken. Bernard van Praag vindt dat kinderopvang gratis moet zijn of sterk moet worden gesubsidieerd. Dat kost geld, maar een samenleving kan het zich niet permitteren het talent van vrouwen niet optimaal te benutten. Om die reden vindt Senay Özdemir dat vrouwen langer moeten gaan werken – en dat dit fiscaal en organisatorisch moet worden gestimuleerd. Herman de Liagre Böhl constateert dat het christelijke deel van het kabinet precies de andere kant op lijkt te gaan. Dat is volgens hem geen toekomstvisie, maar een opgewarmd prakje uit een tijd die voorbij is.

Uit de voorjaarsnota die minister van Financiën Wouter Bos naar de kamer stuurde, blijkt echter dat ouders de komende jaren veel meer moeten gaan betalen voor de kinderopvang.

Wat vindt u, moet de politiek meer geld uit de algemene middelen ter beschikking stellen voor de kinderopvang, of moeten de stijgende kosten worden afgewenteld op de ouders?

Dit jaar kreeg Verantwoordingsdag een zwaarder accent via de Verantwoordingsbrief, een soort ‘State of the Union’. Daarin gaf premier Balkenende uitleg over de kernthema’s van het kabinetsbeleid en de behaalde resultaten. De afgelopen jaren moest de Tweede Kamer het doen met het Financieel Jaarverslag van het Rijk en de jaarverslagen van de departementen.

Volgens het ministerie van Financiën gaat Verantwoordingsdag om de vraag of het kabinet bereikt heeft wat ze van plan was binnen de daarvoor geplande budgetten. De nieuwe vorm van deze speciale dag leverde, door de brief en de voltallige aanwezigheid van het Kabinet, een fel Kamerdebat op. De Kamer, vooral de oppositie, had echter nauwelijks aandacht voor de resultaten van reeds ingezet beleid. De nadruk legde zij op de politieke koers van het Kabinet, het punt waar van nature onenigheid over bestaat. Politieke twisten die de reguliere debatten ook kennen, maar nu nog eens uitvergroot werden. NRC Handelsblad sprak daarom van een ‘Algemene Beschouwingen light’.

Wat vindt u? Hebben ministers wel verantwoording af te leggen op beleidspunten die de oppositie toch niet steunt? Had Verantwoordingsdag niet juist een dag van de regeringsfracties moeten zijn, onder het mom van: ministers moeten aan hun achterban, vertegenwoordigd door hun eigen fractie, uitleggen of zij hun beloftes waar hebben gemaakt? Of gaat dat teveel tegen de politieke cultuur in, en is dit jaar eindelijk de juiste vorm gevonden?

Financiële tussenpersonen en verkoopadviseurs worden op dit moment betaald via een systeem van bonussen en provisie, betaald door verzekeraars, beleggingsmaatschappijen en banken. Consumenten hebben daardoor geen inzicht in hoe die kosten precies zijn opgebouwd en wat zij exact voor een financiële dienst betalen.

De Tweede Kamer wil verder gaan dan het voorstel van minister Wouter Bos (Financiën, PvdA) om alleen openheid in de beloningsstructuur bij ingewikkelde beleggingshypotheken toe te passen. Een Kamerbrede meerderheid wil echter helemaal af van het huidige systeem.

Wat zijn uw ervaringen met de tussenpersonen die finaciële diensten verkopen? Had u het idee dat zij bezig waren u zo goed mogelijk voor te lichten, of leek het erop alsof u een bepaald product werd opgedrongen?

,,Juist in het oeverloze, het soapachtige, en in de verveling en irritatie tussen de bewoners die volgden uit die oneindige opsluiting, lag de kracht van de Gouden Kooi”, schrijft columniste Aaf Brandt Corstius in nrc.next. Aaf keek opgeteld honderd uur naar de belevenissen van het groepje ‘miljonairs’, dat op het laatst was teruggebracht tot het viertal Huub, Jaap, Brian en Amanda. ,,Ik zal ze missen als rare buren die je vanaf een afstandje in de gaten houdt”, schrijft ze in haar pleidooi voor de ,,geslaagde realitysoap”.

Vandaag is de laatste aflevering van de Gouden Kooi te zien. Maar John de Mol heeft al aangekondigd dat wordt nagedacht over een vervolg.

Op internet hebben voor- en tegenstanders van het programma actie gevoerd en regeringspartijen CDA en ChristenUnie riepen bedrijven op geen reclamespotjes uit te zenden rondom de soap. Tweede Kamerlid Atsma noemde het tv-programma “te walgelijk voor woorden”.

Wat vindt u? Keek u wel eens naar De Gouden Kooi? Wat vindt u ervan? Is het schandalig dat zo’n ‘treiterprogramma’ als op televisie wordt uitgezonden en is John de Mol te ver gegaan? Of brengt het programma juist op een fascinerende wijze alle facetten van het menselijk leven in beeld?