Is Barack Obama een eendagsvlieg?
“The night of comebacks”, zo duidt The Boston Globe de overwinning van de presidentskandidaten John McCain en Hillary Clinton woensdag in New Hampshire. Laatstgenoemde werd na de nederlaag in Iowa op haar grote rivaal Barack Obama al bijna afgeschreven door de media.
Diezelfde media liggen nu onder vuur. Zij zouden Obama hebben opgehemeld. “It is almost hard to remain objective”, gaf een verslaggever van NBC News toe. Zijn werk zou lijden onder bewondering voor Obama.
Obama heeft gisteren dus een dubbele nederlaag geleden, analyseert correspondent Tom-Jan Meeus op zijn weblog. “Niet alleen verloor hij New Hampshire, ook zullen NBC News en andere media zich nu verplicht voelen meer afstand te houden, en hem aan grondig onderzoek te onderwerpen.” Alleen melden dat hij zo eloquent en charismatisch is, behoort volgens Tom-Jan Meeus niet langer tot de mogelijkheden.
Wat denkt u: is Obama is toch een eendagsvlieg die te vroeg heeft gepiekt? Wie is volgens u de echte kanshebber bij de Democraten?
NB: In deze discussie zijn wij niet benieuwd naar uw favoriete kandidaat. Wel horen we graag uw analyse: op grond van welke argumenten u denkt dat een bepaalde kandidaat gaat winnen of verliezen. Reageer alleen als u denkt dat uw bijdrage iets toevoegt aan de reeds gepubliceerde reacties. Dit nemen wij ook als uitgangspunt in het modereren van deze discussie.
NB2: Alleen als u met voor- en achternaam reageert, maakt u kans op vermelding in de krant.
woensdag 9 januari 2008, 14:03 uur
Flauwekul dat het hierbij om racisme zou gaan. We hebben het wel over New Hampshire, waar racisme nooit erg sterk is geweest.
Mogelijk gaat het er veel meer om dat Obama veel te makkelijk hamert op ‘change’, terwijl hij zelf nog niet veel heeft gepresteert. De positie van Clinton, die steeds weer aanvoert wat voor ‘change’ zij heeft bereikt of gesteund in de afgelopen jaren, lijkt mij veel overtuigender.
In het Nederlandse systeem, waarbinnen je meer op een partij stemt en pas in tweede instantie op een politicus van die partij, kun je nog een onervaren iemand het voordeel van de twijfel geven en zelfs kan die hier nog lijsttrekker worden (al wordt dat onwaarschijnlijk). In het systeem van de VS stem je op ene persoon en dan is de ‘track record’ van die persoon erg belangrijk. Dat weet Obama ook, want hij heeft zijn best gedaan de ‘track record’ van Clinton tegen haar te gebruiken (zij zou tot de oude garde behoren). Daarmee heeft hij wel een punt, maar om dan te stemmen op iemand die amper een ‘track record’ heeft, zeker waar het gaat om buitenlandse politiek, is wel weer een grote stap (met name met betrekking tot buitenl;andse politiek heeft Obama in de afgelopen jaren zwalkend stemgedrag vertoont en onverstandige dingen gezegd, zoals je dat bij een beginneling kunt verwachten).
woensdag 9 januari 2008, 14:03 uur
‘Eendagsvlieg’ en ‘te vroeg pieken’ zijn op zichzelf al gemankeerde begrippen.
Dan heeft Hillary al helemaal te vroeg gepiekt. En het politieke echtpaar wordt ook al geduid als vlieg van yesterday.
Vergeten wordt dat de jaren 90 nog niet lang geleden zijn, dat Bill Clinton nog steeds internationaal goed werk doet (tegen AIDS) en dat Hillary een sterk lid is van de senaat.
Laten we hopen dat de media de talentvolle Obama niet afbranden met allerlei filmpjes uit Kenia, of door Obama als de messias voor te stellen. En dat de media doorvragen op wat ‘oude politiek’ betekent voor de kandidaten. Hoe Obama met politieke spelletjes van zijn tegenstanders denkt om te gaan en hoe Clinton dat denkt te doen. En wat de concrete beleidsvertaling is van de vele change-uitroepen.
De interpretaties van diverse verslaggevers of ‘deskundigen’ op tv lijken soms evenveel niveau te hebben als dat van de man in de straat. Jammer, op de school voor journalistiek hebben ze ooit geleerd hoe het beter kan.
woensdag 9 januari 2008, 15:13 uur
Zoals al wordt gezegd de media hebben hem opgehemeld. Net zoals ze in het begin Clinton een grote voorsprong gaven in Iowa. De media zit er keer op keer naast, vooral met hun peilingen. Het lijken wel politici die niet weten wat er bij de normale burger leeft.
Maar Obama staat bekent als zeer kalm persoon. Hij stond er een keer slecht voor en een keer er stond hij zeer goed voor in de peilingen. Beide keren bleef hij zeer kalm en zichzelf.
Met zulke eigenschappen op zo’n niveau, kan je hem volgens mij geen ééndagsvlieg noemen. Hij heeft nog veel potentie en kansen.
De media moet maar is goed bij zichzelf te rade gaan.
woensdag 9 januari 2008, 15:29 uur
Was Huckabee een eendagsvlieg in Iowa? Of is McCain nu de eendagsvlieg van New Hampshire?
Proberen de kandidaten op een dergelijke manier te duiden is nu nog erg prematuur. Het startschot voor de marathon is gevallen, de toch al wat overtrainde lopers zijn er vandoor, en om na een kilometer al te gaan spreken over winnaars en verliezers levert niet veel op. Barack Obama kan opgestuwd worden door z’n nieuwe gezicht, of struikelen over z’n gebrek aan ervaring. Hillary Clinton kan struikelen over haar ambitie en ervaring, of opgestuwd worden door haar ervaring en haar vrouwelijke emoties. Beiden moeten in elk geval oppassen dat ze niet in de oude valkuil landen, namelijk het elkaar afbranden. Dan zou Edwards wel eens de lachende derde kunnen worden.
Het is nog een lange tijd tot Super Tuesday, en ik denk dat we daarna pas kunnen zeggen wie er werkelijk kans maken om de laatste kilometers in te gaan en wie er als haas hebben gefungeerd en het op moeten geven. Tot die tijd is het net zoals met de voetbalanalyses voor, tijdens en na de wedstrijden: veel geblaat en weinig wol, om de tijd tussen de reclameblokken te vullen.
woensdag 9 januari 2008, 15:29 uur
Zoals vaak gebeurd in de media, ook dit keer is er teveel en te vroeg aandacht besteed aan het phenomeen Obama die het woord “Change” heeft gedropt zonder precies te vertellen wat dit inhield. Iedereen houdt van change, maar je kunt er niemand te lang mee om de oren slaan.
Aan de andere kant Bill Clinton’s opmerking “Back to the future” is een mooie vondst maar werd niet vetaald door de desbetreffende journalisten. Als gevolg daarvan is het gezegde het echtpaar Clinton gaan tegenwerken, want wie will er ‘back’in Amerika.
Tot slot, wat de doorslag gaat geven aanstaande November is de ervaring die de Clintons hebben geleerd en nagestreefd en dat kan niemand hen ontnemen, zelfs Obama niet.
woensdag 9 januari 2008, 16:21 uur
Eéndagsvlieg is een wat denigrerende betiteling voor de capabele en goedwillende Barack Obama. Toch denk ik dat hij niet door de democratische partij kandidaat gesteld zal worden voor het presidentschap. Misschien dat hij als vice president onder Hillary Clinton zal worden aangezocht.
Mocht Obama toch worden gekandideerd dan verliest hij de verkiezingen van een gematigde republikein. Zijn gebrek aan ervaring en zijn vaagheid over wat zijn veranderingen inhouden zullen de kiezers in het midden niet het vertrouwen geven dat de toekomst van de Verenigde Staten bij Obama in veilige handen is.
woensdag 9 januari 2008, 16:53 uur
Zeker geen eendagsvlieg en zeker een kanshebber. Maar ook een verschijnsel van het groiende populisme in de amerikaanse politiek. Heel typisch, zo’n “message of hoop”. Clinton biedt ervaring en oplossingen en zij zou in staat zijn vrij snel de zware problemen aan te pakken welke dit land heeft.Natuurlijk, ik zou liever Dennis Kusinich hebben, maar dat is onrealistisch. En de media? Enn groot gedeelte van de amerikaanse media is gecontroleert door enorme belangengroupen met eenonduidelijke agenda. Hun steun voor Obama is zeker geen aanbeveling.
woensdag 9 januari 2008, 17:25 uur
Obama is de enige democratische kandidaat die echt een kans heeft te winnen van republikeinen. Met zijn verhaal om de verdeelheid tussen links en rechts te overstijgen, te komen tot herreniging van de Amerikaanse natie, en met zijn strijd tegen het politiek cynisme, blijkt hij juist in staat om veel jonge, onafhankelijke en gematigd republikeinse kiezers aan zich te binden. De resultaten in Ohio geven tonen dit aan. Hillary zal nooit door republikeinse kiezers worden gesteund, Obama ontvangt wel die steun. Als enige echte ‘verkiesbare’ kandidaat van de democraten moet Obama de nominatie kunnen binnen slepen.
woensdag 9 januari 2008, 17:35 uur
Dat Obama geen eendagsvlieg is, wordt aangetoond door de diverse polls op pollster.com, Hij is een sterke kandidaat, die even goed of beter in staat mag worden geacht (op grond van de huidige polls) om een Republikeinse rivaal te verslaan als Hillary Clinton.
De overspannen reacties op Iowa en New Hampshire van met name de media moeten we niet al te serieus nemen – die willen gewoon kranten verkopen met sensationeel maken van ontwikkelingen die dat niet zijn. Zowel de uitslag in Iowa als die in New Hampshire tonen aan dat Hillary Clinton, de tot voor kort gedoodverfde kandidaat om het op te nemen tegen de Republikeinen in de herfst, een echt gevecht om handen heeft aan Obama. Straks moet een Vrouw of een Zwarte het opnemen tegen een Republikeinse Oude Man (Guiliani, McCain, Huckabee).
Het is te vroeg om verwachtingen uit te spreken over wie dat kan gaan winnen, maar wanneer er recessie is, zeker in geval er geen Incumbent President is, wint gewoonlijk de partij die niet in het Witte Huis zit het presidentschap. Clinton of Obama, lijkt het dus.
De meeste stemmen moeten echter nog op 20 februari verdeeld worden, en wanneer één van de twee (Clinton of Obama) dan geen beslissende voorsprong op de ander heeft geboekt, kan de Democratische Conventie ook nog met een compromis komen (één van de twee wordt Vice President onder de ander, of als ze daarvoro teveel ruzie hebben kan de conventie een derde naar voren schuiven, bijv Al Gore).
Intussen moeten wij ons realiseren dat Harold Wilson (oud Brits premier) al zei “A week is a long time in politics”, en dat de polls van vandaag niets zeggen over de uitslagen op 20 februari of de Democratische Conventie of de verkiezingen begin November. Het enige dat de polls aantonen, is dat Obama geen eendagsvlieg is.
woensdag 9 januari 2008, 17:35 uur
geen sprake van, clinton heeft met een snik de vrouwensolidariteit weten te ontketenen.
dit lukt maar een keer, Obama is krachter en het verschil is te klein.
woensdag 9 januari 2008, 17:37 uur
Moeilijk om een gewogen en eerlijke analyse te geven. Maar opgemerkt dient te worden dat Obama er in geslaagd is om een zeer hoge verkiezingskas bij elkaar te halen. Dat is zeker een indicatie dat hij serieus genomen dient te worden. Ik vermoed (en ik hoop) dat Hillary Clinton de volgende president van de USA wordt. Maar als Obama zijn zaakjes op orde houdt en wat aan zijn ervaring werkt dan zie ik hem in de toekomst wel een serieuze gooi naar het presidentschap doen.
woensdag 9 januari 2008, 17:49 uur
Obama is de jeugdige essentie van de Verenigde Staten, Asscher maar dan met een Martin Luther King gehalte. Hillary is de vrouw van de publiek overspelige man met een ranzig trekje en de rest hebben we in vele soorten en maten gezien. Op zijn gunstigst capabele bestuurders. Winkeloppassers.
woensdag 9 januari 2008, 18:01 uur
de man heeft twee moslimvaders gehad en twee jaar op een moslimschool gezeten. is dus voor moslims een moslim of eeen afvallige. dit gaat vroeger of later zzich tegen hem keren. mijn insziens zijn zijn kansen laag.
woensdag 9 januari 2008, 18:29 uur
Indrukwekkend hoe in de Verenigde staten democratische instellingen blijven functioneren, dus ook de wijze waarop partijen hun kandidaat aanduiden. Hoewel de media in het algemeen en de Europese media in het bijzonder graag de kleinmenselijke aspecten uitmeten, blijkt bij deelnemers aan de voorverkiezingen een grote betrokkenheid en zin voor verantwoordelijkheid mee te spelen.
Het roepen om verandering in het beleid zal na 8 jaar GW Busch aantrekkelijk klinken, zoals men al eerder opmerkte heeft mevrouw Clinton bewezen binnen een competitief systeem een aantal punten te scoren. Wat stemmingen over Irak en wellicht binnen afzienbare termijn over Iran of Afganistan aangaat, komt het ons bizar voor dat men daar a priori duidelijke en heldere opinies kan hebben. Bijvoorbeeld de vraag hoe een terugtrekking uit Irak kan zonder onnodig verlies van troepen of eventueel van aanzien – ja, toch wel – van de VSA kan niet zonder afwegingen.
Pleidooien voor helderheid in de politiek kan men niet genoeg houden. Maar transparantie betrachten betekent dus niet dat men dilemma’s negeert. Bijgevolg kan men denken dat politici die het systeem kennen en te kennen geven dat ze op hoofdlijnen wel verandering willen, zonder mensen bang te maken dat de hemel op hun hoofd zal neerstorten.
Als Europeaan kan men niet zomaar een voorkeur laten gelden, want dat is het soevereine voorrecht van de Amerikaanse burger. Al in 1979 kon men in Vlaanderen en Nederland angstaanjagende scenario’s lezen over ene Ronald Reagan. Hij werd president en aan het einde van zijn regime ging een groot machtsblok door (tijdelijk) dieptepunt, toen nog de USSR, nu Rusland. Economisch en militair blijven de VSA belangrijk, heeft het beleid van de president wel degelijk gevolg, maar de rol van de staten, de gouverneurs van de staten en hun politieke kader mag men niet negeren. Kyoto wordt in een klein aantal staten wel degelijk ter harte genomen. Dus laten we de VS-burger rustig afwegingen maken. Het verleden bewijst dat excessen in dat land wel degelijk ingeperkt worden. Boeiend blijft het anders wel.
woensdag 9 januari 2008, 21:29 uur
Obama is wel een serieuze kandidaat, die bepaald nog niet kan worden afgeschreven: dat hij het bijna geheel blanke landelijke Iowa voor zich wist te winnen is een prestatie van formaat. Ik denk dat eens goed moet worden gekeken naar de verschillen tussen dit electoraat en dat van New Hampshire (waar hij toch ook niet slecht heeft gepresteerd, Clinton scoorde maar twee procent hoger). Verder wekt hij de indruk, een nieuwe vroeger ‘verloren’ genoemde generatie te vertegenwoordigen, waar Hillary meer tegen de ‘babyboom’aanzit. Die generaties hebben elkaar nooit zo gelegen; die van Clinton heeft een sterker machtsdenken ontwikkeld door de snelle successen die zij heeft geboekt. Obama daarentegen heeft veel meer klippen moeten omzeilen en kan daardoor wellicht beter verschillende groepen kiezers met elkaar verbinden.
Als Clinton wil winnen, dan zal zij daarom moeten proberen de potentiële kiezers van Obama op een manier aan zich te verbinden, die niet van het ouderwetse machtsdenken getuigt (“schouders eronder” etc.) want dat soort lege clichées prikt Obama genadeloos door. Of zij daartoe de persoonlijkheid of de psychologische moed bezit, moet worden afgewacht.
woensdag 9 januari 2008, 23:04 uur
Obama heeft in Iowa aangetoond dat de vrouwelijke kiezer niet automatisch op Hillary hoeft te stemmen. Hillary’s huilmoment heeft in New Hampshire dan wel voor een tijdelijke emotionele opwelling van sympathie-stemmen gezorgd, maar een toekomstige leidster van het land kan haar emotionele zwakte niet langer dan maar even tonen. Ze zal dus iets anders moeten verzinnen, wil ze de charme van Obama blijvend uit de weg ruimen.
Ik zet m’n geld op Obama, de man die de dromen van de VS moet gaan verwezenlijken, aangezien hij zelf een product van de American dream is.
woensdag 9 januari 2008, 23:12 uur
Nee, Obama is geen eendagsvlieg. Per slot van rekening was het verschil in New Hampshire met Clinton slechts enkele procenten.
Het is allang bekend in de psychologie dat “strebers”, waartoe ook Obama behoort, zich vaak blootgeven vlak na een eclatante overwinning. Na zijn overwinning in Iowa riep Obama uit: “I am going to change our country and I am going to change the world”. Noteer: twee maal gebruikte hij het woord “I”. Dat komt toch heel dicht bij megalomaniakaal.
“I am going to change the world” is overigens een echo (en Obama is een eerste-rangs echoput) van wat John F. Kennedy zei in zijn intree-rede als president. JFK brandde ook van verlangen om “de wereld te verbeteren”. Ik zal nooit het refrein van Wim Kan’s liedje gewijd aan JFK vergeten: “je hebt nog niet geblunderd, nog niet, nog niet”. De eerste blunder was Cuba by proxy en de tweede was Vietnam direkt. Blunderen is het huisrecept van wereldverbeteraars. Er is altijd een flinke dosis van militair geweld in die recepten. Reken op lulus van President Obama als hij dat wordt.
Obama is alleen de “black candidate” omdat zijn huidskleur donkerder dan gemiddeld is. Had hij in de Confederate Sates of America geleefd dan was hij als Negro geclassificieerd ondanks het feit dat twee van zijn grootouders “blanken” waren. Ik begrijp wel waarom men hem de “black candidate” noemt en toch is er iets pijnlijks aan dat men daarmee een classificatie uit de tijd van slavernij voortzet.
Als Hillary Clinton in de komende maanden zwaar verslagen wordt door een Obama/Edwards combo dan ziet het ernaar uit dat geen enkele Amerikaanse vrouw zich in de komende honderd jaar meer candidaat zal stellen voor het US Presidentschap. Ook iets om over na te denken.
woensdag 9 januari 2008, 23:29 uur
‘t Is niet te hopen dat hij een eendagsvlieg is, want het vooruitzicht op nog weer eens een Clinton is niet zo bijster. Macht corrumpeert, en in dit land moet je corrupt zijn om aan de macht te komen.
Hillary mag ooit eens de grootst mogelijke idealen hebben gehad; dat is in de loop van de jaren wel verwaterd. Dit land heeft een politieke schoonmaak nodig en een groot deel van de gevestigde oude garde mag wel eens met pensioen. Zolang er een andere vrouw, toevallig de rijkste, officieus achter Obama blijft staan, kan elke onervarenheid van hem ondervangen worden. En racisme daar doen we niet meer aan.
donderdag 10 januari 2008, 0:17 uur
Beste bezoekers,
In deze discussie wordt – zoals aangegeven – strenger gemodereerd dan gebruikelijk. Het gaat in deze discussie niet om uw persoonlijke voorkeur voor een kandidaat, maar om uw talent om de uitslag te duiden en het verloop van de verkiezingen te voorspellen. Een analyse, een commentaar.
Mocht uw reactie verwijderd zijn, vat het dan niet persoonlijk op. Probeer het gewoon nog een keer, in de rol van commentator. Doe alsof u Maarten van Rossem of Charles Groenhuijsen bent. Meet uzelf de rol aan van Amerika-deskundige.
Vat dit moderatiebeleid niet op als censuur, maar als een poging om samen tot een grondige analyse te komen.
Het gaat erom dat de reacties op dit topic voor NRC-lezers interessant zijn, iets toevoegen. Breng ons en onze lezers tot nieuwe inzichten. Lees u in, stijg boven uzelf uit en verras ons!
Het is dus een soort wedstrijdje.
Succes, en hartelijk dank!
Vriendelijke groet,
Webredactie
PS: Mocht u van mening zijn dat uw bijdrage ten onrechte niet is geplaatst, stuur dan een e-mail naar steven.dejong@nrc.nl. Dan komen we er altijd wel uit.
donderdag 10 januari 2008, 0:59 uur
Essentie van het VS-selectieproces is dat je echt getest wordt. Dus dat gaat nu pas serieus gebeuren.
Obama als profeet is nu voorbij en was een hype en zo zal het ook gaan met vraag of hij eendagsvlieg is.
Dat hoort bij immers bij die hype.
Iedereen heeft een teen in het water gehad en 5 februari gaat waarschijnlijk de doorslag geven.
Dat vraagt veel nadenken van democraten.
Als de kans is dat je gaat winnen groot is, komt er altijd een moment waarop je afvraagt: what if…?
Wat als een andere republikein dan Bush kan doen vergeten dat hij opvolger van Bush wil worden. Alle republieken werken in ieder geval samen om zich voor te doen als directe opvolger van Reagan. Bush is zo uit (so 2007!), dan je hem niet hoeft te bevechten.
Daarom denk ik dat Clinton de meeste kans maakt. Immers zij kan toch Obama als running mate kiezen?
Dan heb je toch 3 keer change?
1 een democraat na Bush, 2 Clinton jaren jonger dan bv McCain 3 Obama al stagiaire (no pun intended).
Obama is dus geen eendagsvlieg, maar een rups voor verpopping in 2012.
donderdag 10 januari 2008, 3:33 uur
Deze week is gebleken, dat we in de VS aan het begin van een lang verkiezingsseizoen staan. Dat geeft wat verwarring, zeker bij de media, die niet bijster goed zijn in rapportages over marathon wedstrijden – en dat gemeen hebben met de rest van dit land. Daar moeten we allemaal nog aan wennen. Maar, gisteren staakten de stemmen vrijwel en dat kan ook op Super Tuesday gebeuren. Er is bij de Democraten (en bij de Republikeinen) nog een boel mogelijk.
Mij dunkt, dat Clinton de langste adem zal hebben. Haar “core constituencies”, 40+-ers en vrouwen, vooral de vrouwen onder hen, zijn meer geengageerd, dan die van Obama, wiens jeugdig elan bovendien ook tot missers kan (zal?) leiden.
Maar aan het begin van de marathon lijkt het ook, alsof de Democraten de beste papieren hebben voor de eindzege. En, de vraag of Clinton of Obama hun kandidaat wordt, is bijna secundair: Teveel is misgegaan onder het huidige team in Washington en een recessie zal een dosis existentiele onzekerheid aan het ongenoegen toevoegen.
Onzeker is ook, wie de Republikeinse kandidaat wordt: Romney, McCain of Giuliani. Geen van dit drietal is eigenlijk acceptabel voor de grote groep Christian Conservatives. Maar, Huckabee – hoewel meer dan een eendagsvlieg – zou de partij wel heel duur komen te staan.
donderdag 10 januari 2008, 7:55 uur
Leuk probleem hebben we hier. Het gaat bij de Democraten in principe tussen een vrouw van de gevestigede politieke orde en een niet blanke man die vernieuwing predikt.
Ik zeg over Obama express “niet blank” want voor blank Amerika is hij zwart, maar voor zwart Amerika is hij dat niet zondermeer. Hij predikt vernieuwing maar vooralsnog blijft het bij uitspraken en geen concrete plannen, maar sinds wanneer stemmen ze in Amerika op concreet beleid?
In het algemeen wint degene die als persoon het best overkomt en in de media de meeste aandacht krijgt, zij het door charismatische uitstraling of door de hoeveelheid dollars die ingebracht worden. Hierbij leek het of Obama de slag gewonnen had op grond van zijn uitstraling, maar na New Hampshire is dat wellicht niet meer zo eenduidig het geval.
Hillary ligt als vrouw natuurlijk ook niet makkelijk. Zeker in het conservatievere mid-westen van Amerika zullen ze moeilijk direct voor een vrouw kiezen, ookal vertegenwoordigt zij de wat meer conservatieve kant van de Democraten. Voordeel voor haar is dat Bill erachter staat maar ik krijg de indruk dat zijn invloed tannende is. Krijgen de stemmers door dat stemmen voor Hillary in principe misschien stemmen is voor een derde ambtstermijn Bill? Of dat echt zo is betwijfel ik. Naar mijn mening is Hillary vaak de drijvende kracht achter Bill geweest, maar mist zij de uitstraling die Bill van nature met zich meedraagt. Ze blijft voor mij de meest intelligente van twee Clintons.
Of Obama een eendagsvlieg is of niet is denk ik niet de discussie. De discussie is meer of Amerika toe is aan een eerste vrouwelijke president of een eerste gekleurde president. Na 8 jaar republikeins beleid in de vorm van Bush is de kans groot dat een Democraat weer gekozen wordt.
Persoonlijk vermoed ik dat uiteindelijk Clinton meer kans maakt ookal omdat ze in mijn opinie meer kans heeft in de tweestrijd met de Republikeinen (wellicht McCain). Als iemand zwevende Republikeinse stemmers kan overhalen toch Democraat te stemmen is zij het wel. Helaas voor Obama, maar ik denk werkelijk niet dat Amerika klaar is voor een gekleurde persident. Misschien in 2012 als hij zich wat meer heeft laten zien, wellicht als VP naast Hillary?
donderdag 10 januari 2008, 9:22 uur
Geld, het gaat ook om geld. Wie heeft het meeste geld tot zijn of haar beschikking. Wie heeft welke sponsors. Welke invloed, welke macht hebben de geldschieters. (Zeg mij dat een oliemaatschappij géén invloed gehad heeft op het besluit van J.P.Balkenende in casu Afghanistan.)
Geef me die lijnen zichtbaar.
Ik gok op Clinton, omdat ze meer ancieniteit heeft als het om pathos en ethos gaat, maar ik zou heel graag de logos duidelijk krijgen en dan specifiek die geld-machtstromen.
(Voor hen, die onbekend zijn met het pathos, ongeveer gelijk aan drama, ethos, ongeveer gelijk aan betrouwbaarheid publiek en persoon zelf. En logos staat voor de kale droge feiten; een indeling naar Aristoteles.)
donderdag 10 januari 2008, 10:38 uur
een guiz in 2011, wie was obama ? niemand die het weet. hij verdwijnt in geschiedenisboeken. hij heeft wel een kans, hij wordt bekend als de eertste zwarte die een serieuze kans had.
donderdag 10 januari 2008, 13:05 uur
Een analyse van de overwinning van Clinton, in de krant van woensdag, leert dat de Democratische aanhang gespleten lijkt te worden tussen aan de ene kant de arbeidersklasse en lagere middenklasse (Clinton) en aan de andere kant de jongeren en intellectuelen (Obama). Als dat zo is, is het afgelopen met Obama, gezien het potentieel van de groepen waar hij het blijkbaar van moet hebben.
de splitsing bij de Democraten doet wel denken aan het Franse gezegde “trahison des clercs”: de intellectuelen doen wat anders dan de arbeiders die ze zeggen te vertegenwoordigen (omdat ze er niet naar luisrteren).
donderdag 10 januari 2008, 13:24 uur
Juist omdat Obama New-Hampshire verloor, krijgt hij andere aandacht dan die besteed wordt aan eendagsvliegen en dat is gunstig voor hem, hij wordt meer dan een hype. Terwijl zijn bevlogenheid blijft afsteken tegen de gestadigheid van Clinton. Het gevoel zegt dat als het niet goed gaat met het land en de mensen, de vlucht vooruit van Obama populairder zal zijn dan de restauratiekwaliteiten van Clinton. De vraag is of de kwaliteit van de Amerkikaanse economie en de grote sociale problemen daar zoals wij in Europa die zien, daar ook zo beleefd worden. Er wordt nog steeds ruim geconsumeerd en met de achterstandenproblematiek leeft men in de VS al decennia. Het risico bestaat dat, om het even zo te noemen, de ernst van de situatie nu nog niet voldoende is doorgedrongen om Obama het van Clinton te laten winnen, maar dat over een half jaar zich ernstiger gevolgen van een recessie doen gelden en dat de Amerikaanse burgers de brave Clinton dan niet genoeg vinden om de situatie te redden en vervolgens hun heil zoeken bij vertrouwde mannelijke kracht van een Republikein. Willen de Democraten het presidentschap, dan moeten ze nu dus de state of the union in november goed inschatten. Obama kan nu Clinton verslaan en vervolgens president worden als hij veel aandacht vestigt op de slechte economie. Hij moet niet terugdeinzen voor het gevaar van negativisme, maar de uitdaging (die hij kent en aan kan) oppakken om vanuit achterstanden te redeneren, misstanden te benoemen, vernederingen te duiden. De moderne praktische doelen: kijk naar wat er mis is en pak dat aan. Dat vraagt wel om wat minder grootse taal over the country, the world en the future. En de globale sombermans Gore kan hij nog even missen als kiespijn; het idealistische consuminderen doen de Amerikanen vooralsnog alleen als ze geen geld meer hebben. Een (uit de aard der zaak Republikeinse) belastingverlaging in de VS moet dan ook het liefst na super-tuesday komen, maar weer niet te dicht op november.
De Republikeinen weten ondertussen wat hen te doen staat: nu snel leuke dingen voor de mensen, Clinton de nominatie en dan spierballen in november.
donderdag 10 januari 2008, 13:57 uur
Mijn voorspelling is dat Hilary Clinton gaat winnen, omdat zij de beste contacten heeft en drijft op de populariteit van Bill. Zonder Bill zou het onmogelijk zijn geweest. De Clintons weten beiden de juiste PR formule en zij zijn een bewezen winning team. Obama heeft geen goede PR formule. Als hij wil winnen moet hij Oprah Winfrey op sleeptouw nemen, overal waar hij gaat en staat, in plaats van zijn echtgenote. Samen met haar moet hij campagne gaan voeren en haar PR personeel gebruiken met ideeen om de kiezers te benaderen.
donderdag 10 januari 2008, 14:14 uur
Gister meldden alle media waaronder ook deze krant, ons nog dat Obama onsterfelijk zou zijn en vandaag wordt ons gevraagd of hij morgen nog leeft.
Ik sluit niet uit dat Obama straks wordt doodverklaard om vervolgens als een messias te herrijzen.
Analyses worden er niet makkelijker op. Sommigen denken nu dat juist door die eerdere onsterfelijkheidsverklaringen Obama het loodje zal leggen. En het zijn vaak ook nog dezelfde commentatoren die gisteren Hillary niet zagen staan en haar nu al voor vier jaar zien zitten.
Men gaat van het ene uiterste naar het andere. In Engeland heeft men daarom voor verkiezingen de “swingometer” uitgevonden. Een pijl aan een schroefje op een bord, die twee kanten op wijzen kan, die van de ene partij of de andere. Hier is een voorbeeld van de BBC te zien: http://news.bbc.co.uk/1/shared/vote2005/swingometer/html/labcon.stm
Wie zijn analyses berust op zo’n meter doet er wel goed aan te controleren of het schroefje niet los zit.
donderdag 10 januari 2008, 14:26 uur
Obama is een eendagsvlieg. Niet omdat hij niet goed genoeg is maar omdat de amerikanen te conservatief zijn. Obama is jong, is gekleurd en preekt (oprechte) vernieuwing. het enige voordeel dat hij heeft is dat hij een man is. Amerikanen zijn politieke angsthazen. Uiteindelijk kiezen zij voor zekerheid. Een man van middelbare leeftijd, met politieke ervaring en het liefste blank. Democraat of republikein maakt niet eens zoveel uit. Indien die niet beschikbaar is is een vrouw “next best”. Het gaat dus minder om politiek issues maar om veiligheid. veiligheid in kiezersgedrag van de amerikaan. Obama gaat het helaas dus niet redden en blijft ‘steken’ bij politiek in de zijlijn. Eén van de vele dus en daarmee gemaakt tot eendagsvlieg.
donderdag 10 januari 2008, 17:43 uur
Obama is meer dan een wervelwind. Maar de Amerikaanse kiezer heeft onder de democraten naast een zwarte of een vrouwelijke President nog een derde optie: John Edwards. Die heeft zich ontpopt tot een whistle-blower die de corruptie van de Amerikaanse politiek aan de kaak stelt. In Amerika is het fenomeen lobbying tot gigantische proporties uitgegroeid. De helft van de lobbyisten zijn republikeinen, de helft democraten. Wie er ook aan de macht is, de grote bedrijven winnen altijd. Volgens Edwards wordt het systeem in Washington zwaar gemanipuleerd. Opwarming van de aarde wordt door geen enkele president serieus genomen zolang hij voor campagnebijdragen zijn hand moet ophouden bij de oliemaatschappijen. Een serieuze ziekteverzekering komt er niet dank zij de vriendelijke bijdragen van de farmaceutische industrie. De bezetting van Irak beïndigen kan maar met de steun van de oliemaatschappijen en de wapenindustrie. De Amerikaanse kiezer is decennia lang aan het lijntje gehouden door de regering Bush die zegt wat te willen doen voor “de kleine man” maar in feite de belangen van de grote ondernemingen behartigt. Daarmee is de ongelijkheid in Amerika tot ongekende hoogte toegenomen. Maar Edwards zal het wel niet halen. Die haalt geen geld op bij ondernemingen waarvan hij de macht aan banden zal leggen.
Clinton heeft meer geld opgehaald bij de wapenindustrie dan welke andere kandidaat dan ook. Obama heeft zijn geldschieters gevonden bij financiële firma’s als Goldman Sachs en JP Morgan. Die zullen dus ook rendement op hun investering eisen als Obama het haalt. En Obama hoefde het “grootkapitaal” helemaal niet in de ogen te kijken. Die kan voldoende geld ophalen op het internet via bijdragen van $50. Wat Obama als senator heeft gerealiseerd staat niet haaks op de belangen van de ondernemingen. Maar nadat hij geld ontving van ethanol firma’s begon hij ineens het gebruik van ethanol te verdedigen, hoewel biobrandstoffen een enorme stijging van de wereldmarktprijzen van landbouwproducten teweeg brachten en ondanks het feit dat biobrandstoffen slechter zijn voor de opwarming van de aarde dan klassieke olieprodukten als men rekening houdt met de uitstoot van stikstof via kunstmest.
Obama zal een veel betere president zijn dan Clinton, maar beide blijven de gevangene van de macht van de grote ondernemingen. Lang leve de democratie in Amerika.
donderdag 10 januari 2008, 18:56 uur
Ik denk dat serieuze media gewoon moeten stoppen met de berichtgeving over de Amerikaanse verkiezingen: het blijft natte-vinger werk. De krokodillentraantjes van Hillary hielpen haar aan een overwinning: de media regeren het verstand. Ik ben in elk geval niet van plan al die ‘analyses’ nog verder te volgen. Amerika kreeg achtereenvolgens pindaboeren, oplichters en filmsterren tot president, dus wat het nu weer gaat worden? Overigens is Obama vast geen eendagsvlieg: zijn verleden is minder belast dan dat van mevrouw Clinton. Dat het wel een Democraat moge worden! Overigens ben ik van mening dat men in Nederland te veel naar Amerika kijkt en luistert. Ik vind de Italiaanse politiek veel interessanter…..
donderdag 10 januari 2008, 20:09 uur
Het is te vroeg om te zien of Obama een eendagsvlieg was. Of hij nu wint of net niet wint, zijn invloed zal door de tot nu toe succesvolle campagne binnen de Democraten ontzettend toenemen. Mocht het hem dit jaar niet lukken om de nominatie voor de Democraten te krijgen, dan zal hij in de toekomst zeker nog een kans maken op het presidentschap.
Ook kan hij nog lang niet worden afgeschreven voor deze campagne. De zuidelijke staten hebben nog geen primaries gehad en Hillary is verre van populair in die staten. In het noordoosten doet ze het goed, maar het valt te bezien of zij daar genoeg stemmen kan krijgen.
Voor de rest zijn er landelijk ook een hoop Hillary haters en hierdoor kunnen de Republikeinen extra gemotiveerd naar de stembus gaan. Een hoop Democraten hebben dat ook door en ik denk dat een groot aantal om deze reden in de primaries ook nog wel eens op Obama kunnen stemmen.
donderdag 10 januari 2008, 21:55 uur
Hoewel ik hem geen eendagsvlieg vind, ben ik van mening, dat de democraten een zekere nederlaag tegemoetgaan met Obama. Er komt dan weer een republikein in het Witte Huis.Naar mijn inschatting wordt dat Mc Cain, of-misschien Guilliani.
Wat er met de democraten dan gebeuren gaat, zal sterke herinneringen oproepen met het debacle indertijd tijdens de Viet Nam oorlog van Mc Govern.
Obama zal in het Zuiden heel slecht scoren en ik denk, dat hij bij de meeste blanken het ook niet haalt.
Terzijde nog het volgende. Hoewel Hillary Clinton waarschijnlijk de democratische kandidatuur zal halen en zij een redelijke kans maakt het presidentschap te winnen, zal er weinig in de Amerikaanse buitenlandse politiek veranderen. Misschien komt er voor het einde van haar eerste termijn een einde van de Irakoorlog, maar t.a.v. het Palestijns-Israelisch probleem wordt het “more of the same”.
donderdag 10 januari 2008, 23:07 uur
De Amerikaanse verkiezingen zijn onvoorspelbaar, een kandidaat kan van de ene op de andere dag verwikkeld raken in schandalen en als een baksteen vallen in de peilingen. Een eendagsvlieg is alles behalve onvoorspelbaar. Van een eendagsvlieg weet je 100% zeker dat die na één dag het loodje erbij neer zal leggen.
Obama zal het loodje er niet na één dag verlies van mevrouw Clinton, bij neerleggen.
Bovendien zijn de kansen op zijn winst onvoorspelbaar. Kortom, Obama is geen eendagsvlieg.
Obama en mevrouw Clinton hebben beide gepiekt. Maar wie heeft de joker (nu) al ingezet? Ik denk mevrouw Clinton met haar (bijna) traan. Misschien dat Bill nog wel zal bijspringen (joker 2?), maar dat wordt dan wel meteen het einde van de kansen van mevrouw Clinton. Amerika wil verandering, en de enige die echt de frisse wind in het witte huis kan zijn is Obama. Met mevrouw Clinton krijg je meneer Clinton erbij.
vrijdag 11 januari 2008, 0:50 uur
Veel presidenten/premiers hebben voorafgaand aan hun verkiezing de jaarlijkse Bilderberg conferentie bezocht. Hillary is de enige kandidaat van deze verkiezingen die op bezoek was bij de Bilderbergers in 2006. Zij wordt daarom de nieuwe president. Het ging slecht met Hillary in Iowa. Volgens de laatste polls zou ze opnieuw ver achter Obama eindigen. Inmiddels heeft ze in New Hampshire gewonnen. En er hebben zeer ernstige ongeregeldheden plaatsgevonden met de telling van de stemmen daar; het stinkt naar fraude. Obama en ook Ron Paul zijn daar de dupe van geworden.
vrijdag 11 januari 2008, 12:02 uur
Obama eendagsvlieg? Hij heeft toch niet gillend verloren in New Hampshire? Hij is geen eerste geworden. Slechts enkele procenten minder dan Clinton.
Eerst schrijven de media hem de hemel in en nu al praten over zijn kruisiging. Doe eens niet zo hysterisch, niet zo Amerikaans.
vrijdag 11 januari 2008, 12:43 uur
Geachte deelnemers en geachte webredacteuren van NRC/Handelsblad,
Het enige argument waarom Barack Obama geen eendagsvlieg zal zijn, is hetvolgende. Hij heeft betere adviseers. Met name David Axelrod heeft van hem geeist dat hij volledig openheid geeft over zijn persoonlijke achtergrond. Dit versterkt zijn kansen om de illusie te scheppen dat de Clintons nogal negatief, besmuikt, en onguur zijn. Axelrod heeft een eigen stijl die ongeevenaard is: het is opvallend dat NRC/Handelsblad van hem nog geen interview heeft gevraagd (toch?).
Dit goede politieke advies hangt samen met het feit dat Obama regelmatig John Edwards de kastanjes uit het vuur kan laten halen. Zonder een derde kandidaat in de komende week, echter, zou hij sneller zijn verbleekt. Dit is vooral met Howard Dean het geval geweest, een man die ook van kleinere donaties en van een anti-establisements-campagne moest leven. Het verschil tussen mannen zoals Dean, en nu Edwards, Paul, en Kucinich, en zelfs Huckabee, aan de ene kant en Obama aan de andere kant is erg sterk. De reden, nogmaals, is dat de laatste beter advies geniet.
Dit is ook uitgedrukt in zijn manier van zelf-oversteigende boodschappen samenstellen. Van de drie keer dat ik hem heb zien spreken, was geen enkele speech vergelijkbaar met de andere. Veel van de toehoorders hadden het gevoel dat ze Bobby Kennedy hadden gezien. Dat is niet zozeer een uitkomst van het charisma danwel de retoriek, maar heel erg van de interne besprekingen binnen het Obama-team. Daar komen lokale actievoerders bijeen met de landelijke adviseurs, en tezamen stellen ze dan vast welke punten ter bespreking moeten worden opgevoerd. Het gevold is dat Obama ook meteen te kennen kan geven aan zijn adviseurs met welke boodschappen hij hen vertrouwen wil.
Omdat nu al zoveel mensen met kennis van zaken door Obama en Axelrod op eigen houtje zijn uitgestuurd, zo lijkt het, zijn er allerlei kleine gesprekskringen ontstaan, zowel binnen alswel buiten de Democratic Party. Dit leidt weer tot een soort van “grassroots”-gevoel onder de deelnemers. De adviseurs van Obama, in tegenstelling tot die van de Clintons, dragen dus veel duidelijker hun vertrouwen over aan zowel de lokale organisaties alswel de experts.
Als een klein voorbeeld, een voormalige professor ‘constitutional law’, van Obama’s Harvard-jaren, heeft helemaal zelf vragen beantwoordt van lokale rechten docenten en studenten, gewoon om duidelijk te maken dat hij gelooft in Obama’s kwaliteiten, beoordelingscapiciteiten, en ook denkt dat er geen betere kandidaat is. Het verhaal is dan gericht op ‘judgment’ in plaats van ‘experience’. De Amerikaanse media hebben helaas de notie van lange ervaring tegenover verandering geplaatst, maar deze begrippen zijn, als een paar, niet zo goed vergelijkbaar als de vorige.
De grote verdienste van Obama zal blijven staan: hij heeft de opkomst in de nominatie-verkiezingen laten stijgen tot ongekende hoogtes. Dit heeft blijvende gevolgen voor de Democratic Party. In Iowa, bijvoorbeeld, is door de grote verschuiving de toekomst van senator Harkin nu verzekerd. Ook andere volksvertegenwoordigers zullen nu, met name in het Mid-Westen en Westen, heel duidelijk hun voorkeur moeten aangeven voor ofwel Obama ofwel de Clintons. John Kerry heeft hen een aanzetje gegeven. Deze ‘endorsements’ zullen een politieke lawine veroorzaken die zeker maakt dat Obama niet, terugkijken, nu maar een tijdelijke positie heeft ingenomen.
Tenslotte is het ook de verdienste van Axelrod geweest dat hij bijna hetzelfde doet als Rahm Emanuel deed in de 2005 en 2006 tussenverkiezingen. Voorbeelden: het nieuws vasthouden, positieve en jonge kandidaten als speerpunten gebruiken, en zeer snel reageren op de televisiespotjes van de tegenpartij. Dit lijkt te werken. Bovendien zijn de spotjes van Axelrod een goede en nieuwe combinatie van de idee om de kandidaat in de huiskamer te brengen, tezamen met gedetailleerde lijstjes van zijn beleidsplannen. En als uitsmijter: Axelrod laat Obama helemaal zichzelf zijn.
Omdat Axelrod zoveel vertrouwen geniet kan hij het ook weer terugschenken aan de Obama-familie. Het vervolg van het hele verhaal is duidelijk. De Clintons zullen zichzelf verhangen aan hun eigen aanvallen. Omdat ze een vluchtige insurrectie-kandidaat willen neerpinnen, helaas voor hen, gaan ze op een zware olifant lijken. Dit is precies in het straatje van Obama omdat hij hen niet direct hoeft aan te vallen. De blijvende verdienste is daarom dat de positieve berichten en spotjes, gericht op uitleggen van het persoonlijke aspect van de beleidsvoorstellen, kunnen winnen van een dolgedraaide en skeptische Hillary. Zodra ze in de aanval gaat lijkt dit haar te benadelen. Haar huilpotje heeft dus tijdelijke gunst van vrouwen opgeleverd. Maar het kan moeilijk herhaald worden. Ze heeft al teveel debatten verloren om haar aanvallen een verschil op de lange termijn te kunnen maken. Voorwaarde is wel dat Obama genoeg geld blijft inzamelen van het volk om weer nieuwe spotjes te kunnen ontwikkelen!
En vergeet alstublieft niet dat Obama zelf twee boeken heeft geschreven die als zoete broodjes van de plank lopen. De Clintons kunnen niet tippen aan de originaliteit daarvan!
Dank u wel.
Paul Timmermans
vrijdag 11 januari 2008, 15:48 uur
Mijn bijdrage is weer door NRC gecensureerd, dat wil zeggen niet geplaatst. Dat is één van de meerdere keren dat de krant mijn stukken niet plaatst of verwijdert. Ik heb in dat stuk dat ik gisteren heb gestuurd niemand beledigd, geen groffe dingen gezegd en inderdaad geen 20,000 kilo bommen op de woonwijken en auto´s gegooid. Ik heb daar neergeschreven dat de Amerikaanse maatschappij een zeer totalitair, militaristisch, racistisch en seksitische maatschappij is. DE redactie spreekt van een moderatiebeleid en de poging tot een grondige analyse te komen. Er is altijd rechtvaardiging voor de zaken die niet te rechtvaardigen zijn. Wat voor de ene geen grondige analyse betekent, is voor de ander een broodnodige noodzaak. Men kan het beleid van de krant kenschetsen als moderatie, indien men het huidige regime in Afghanistan met alles daarop en daaraan een gemodereerde Taliban noemt!
Ik ga mijn kort en bondige anlyse niet nog een keer herhalen. Het is aan de redactie dat stuk zonder censuur en verandering te plaatsen!
vrijdag 11 januari 2008, 16:36 uur
Als zwarte vrouw met een gemengde achtergrond (zoals Obama zichzelf ook identificeert: a black man with a mixed heritage) vond ik het aanvankelijk moeilijk te kiezen: eindelijk een vrouw of voor het eerst een zwarte man als President?
Totdat ik Obama’s boek ‘The Audacity of Hope’ las, een aanrader voor diegenen die zich uitsluitend laten leiden door wat de Amerikaanse (en Nederlandse) media ons wensen voor te schotelen. Hier spreekt geen eendagsdromer maar een genuanceerd denker – en vooral: luisteraar. Obama biedt geen panklare oplossingen voor alle problemen in de wereld, maar wel inspiratie om, ondanks alles wat we weten, horen, zien en lezen, TOCH de schouders er onder te zetten en te durven geloven dat dat iets zal veranderen.
vrijdag 11 januari 2008, 17:49 uur
Of Obama een eendagsvlieg zal zijn bepaalt u grotendeels zelf, beste NRC. Er hoeft maar één gezaghebbende Amerikaanse criticus de man een eendagsvlieg te noemen en nog geen dag later wordt hij wereldwijd tot eendagsvlieg verheven. Zo gaan die dingen.
Maar tot op heden blijft de schade voor de goede man beperkt, zo wees mijn mini-onderzoekje van zo-even uit. Vraag bij google maar eens naar “nine days wonder”+”barack obama”. Het levert slechts 42 obscure hits op. En de negen dagen zijn er trouwens al elf, intussen.
Trouwens, waar hebben we het over. Sinds wanneer wint in de USA de beste kandidaat?
vrijdag 11 januari 2008, 18:10 uur
Barack Obama is een fijne vent met uitstraling, maar heeft te weinig ervaring en know-how om een goed president te zijn. Naast Hillary zou hij als vice-president een prominente rol kunnen spelen in de veranderende amerikaanse mentaliteit. Een ideaal span, een vrouw als president ( een unicum), gesecondeerd door een kleurling , eveneens een unicum. Op die manier zal de USA een metaformose in het wereldgebeuren tot stand brengen.
vrijdag 11 januari 2008, 19:49 uur
De journalistiek drijft op leedvermaak en dat wat het leed veroorzaakt, punt. Welke krant zou nog verkopen als de lezer er bij elk artikel aan wordt herinnerd dat’ie feitelijk een lamlul is.
Waar ik treurig van wordt is dat de race bij de democraten zou gaan tussen een vrouw en een zwarte man. Ik zou de post aan hen beiden gunnen.
Het risico dat de lezer of kijker zich, in zijn behoefte naar leed en leedvermaak, laat sturen door de media stemt mij nog droeviger. Over lamlullen gesproken…
zaterdag 12 januari 2008, 12:20 uur
Natuurlijk is Obama geen eendagsvlieg. Dat zegt echter niet dat hij ook kans maakt op het hoogste ambt. Maar wat kan hij verliezen? Eigenlijk niets, zolang hij zich correct opstelt binnen de democratie partij. Hij is 46 jaren jong. Hij kan altijd nog een gooi doen over 8 jaren indien hij ervoor zorgt dat hij niet afgaat bij deze voorverkiezing. En wat denk je welk goodwill deze man bij de partij zou bewerken indien hij de candidaat steunt van de partij. Nee, deze man zien we zeker nog terug.
zaterdag 12 januari 2008, 17:12 uur
Ik wil niet meedoen aan een wedstrijdje (zie #19), maar wel even kwijt dat Obama een tactische fout heeft gemaakt, toen hij uitlegde waarom hij de zwarte stem niet altijd binnenhaalt. Hij zei dat het erg kortzichtig is te denken dat een zwarte kiezer automatisch op een zwarte kandidaat zou stemmen. Dat kan wel zo zijn en de gedachte moge goed passen bij Obama’s ideaal om boven de rassenkloof uit te stijgen, maar ik vind het ontzettend stom om kiezers een argument in handen te geven om NIET op hem te stemmen. Mensen zijn napraters. U kunt zich de discussie onder ‘Afro-Americans’ wel voorstellen;
‘Waarom heb je niet op onze zwarte kandidaat gestemd?’
‘Ik stem niet op huidskleur. Het is kortzichtig dat je dat zou denken.’
Weg solidariteit.
zaterdag 12 januari 2008, 17:21 uur
ps; Obama had allicht moeten zeggen;
‘Ja het is verschrikkelijk dat zwarten niet op mij stemmen. Ze moeten mij als zwarte het Witte Huis inhelpen, want uiteindelijk is de uitstraling daarvan natuurlijk goed voor zwarten in de hele wereld. Dat is nog eens black pride! Maar vanzelfsprekend voer ik geen strijd tegen blank, want een president vertegenwoordigt alle Amerikanen.’
zaterdag 12 januari 2008, 23:52 uur
De bijdrage van Paul Lookman (nr.30) bevestigt mijn vermoeden dat er meer speelt dan retoriek en goedgelovige kiezers in de Amerikaanse verkiezingen. Er zijn ook volgens Paul, sponsor geldstromen, die de inhoudelijke politiek meebepalen van de toekomstige president van Amerika.
En Kees (nr.40) sluit invloed van de Bilderberg bezoekers niet uit als het gaat om hun positieve invloed op de mogelijke overwinning van Clinton.
Ik sprak een journalist op de vrijdagnamiddag potcast opname van het NRC in Felix Merites, Amsterdam, aan over deze geldstromen en die kwam met; “Ik heb geen bewijzen voor die geldstromen en hun invloed. Heb jij bewijzen? Bewijs het dan? Ik heb ook niet naar bewijzen gezocht.” Dat zei hij.
Ik zeg: Het wordt Clinton en in hoeverre haar handen gebonden zijn door de geldstromen van sponsoren, dat weet ik niet, daar heb ik geen bewijzen voor, daar heb ik geen bewijzen tegen.
Nou hoorde ik van weer iemand anders, dat die bedrijven, die sponsorgeld geven, die bedrijven zouden van maar 300 families zijn in de hele wereld. Wat nou verkiezingen; we zijn allemaal onderdanen van maar 300 familie’s. Maar onzin hoor, ik heb geen bewijzen, dit is gewoon flauwekul… hoop ik.
zaterdag 12 januari 2008, 23:58 uur
Geachte deelnemers aan het debat,
Ter reactie: het zit er absoluut niet in dat de Clintons ooit met Obama nauw zullen gaan samenwerken. Geen van de twee kampen is zo bang voor de Republican Party, ze kunnen het alleen wel af. Dat is zeker de houding van Hillary. De republikeinen hebben nog steeds niet zoveel geld opgehaald voor de algemene verkiezingen als dat de Democratic Party heeft gedaan.
Ze hebben elkaar niet nodig en bovendien heeft, als bewijs, Hillary Barack al te vaak een koude shouder gegeven (heel duidelijk het geval in de senaat sinds hij zijn kandidatuur aankondigde). Barack zei toen in de debatten terug (Iowa): ik zie uit naar de dag dat ook jij, Hillary, mij zal adviseren. In het New Hamspshire debat zei hij tegen haar dat ze “like-able” of aardig genoeg is. Hij bedoelde dat hij zich geen zorgen maakt over haar aanvallen. En hij maakte duidelijk dat Hillary, in tegenstelling, zelf nooit zou zeggen, ik zie er naar uit dat Obama met mij samenwerkt!
Bovendien zijn er zat andere kandidaten voor vice-President (denk aan: Kerry, Edwards, Biden). Voor Hillary lijkt het dat Richardson als Vice-President meeliep.
Nog twee opmerkingen ter aanvulling op mijn eerdere bericht. De reacties op deze pagina zijn zeer skeptisch en verontrustend. Er lijkt weinig vertrouwen in Obama’s kansen te zijn (maar er is hier ook terecht opgemerkt dat zijn boek erg indrukwekkend en persoonlijk is).
Daarnaast is het jammer dat er zoveel over racisme in de VS wordt gesproken. Er zijn hierin veel minder verschillen tussen het Amerikaanse en het Nederlandse volk dan dat we denken. Als een televisieploeg uit California naar Amsterdam gaat, en zelden daarbuiten komt, wil deze alleen maar interviews met ofwel de euthanasie-arts, de coffeeshop-eigenaar, ofwel misschien met de hoertjes… Zo lijken wij hier weer te verwachten dat Obama automatisch “the racecard” moet gebruiken als troef. Maar zoals gezegd op de McLaughlin Group, Obama is niet een “tree-shaker” maar een hele goede “jelly-maker”…
Er zijn wel, uiteraard, enorme verschillen in de manieren waarop de regeringen wordt gekozen. Daarin zijn veel meer problemen in de VS, en deze zijn juist zo interessant voor ons om lering van te trekken.
Dank u wel!
Paul Timmermans
P.S. Als Kerry de vice-president voor Obama wordt, dan heeft hij iemand die goed is op buitenlandse zaken. Dan kan Edwards zich op het binnenland blijven richten (hij begrijpt wereldpolitiek niet zo goed). Kerry kan eventueel ook het VN-ambassadeurschap verlangen.
zaterdag 19 januari 2008, 3:02 uur
Nou, nou Paul (#47): De opmerking, die Obama maakte over de “likeable” aard van Hillary, was een ernstige misslag. Analyse van de New Hampshire resultaten heeft duidelijk gemaakt, dat die opmerking door vele vrouwelijke kiezers als neerbuigend en laatdunkend werd gezien. En hem daarmee de winst kostte.
Ik geloof, dat John Kerry’s steun aan Obama minder gewicht heeft, dan beide heren hopen. Kerry heeft buiten Massachusetts niet zoveel bewonderaars meer, velen geloven, dat hij in 2004 de race in feite weggegeven heeft. In de VS houdt men nu eenmaal niet van verliezers. Bovendien is de buitenland expertise van Bill Richardson vele malen groter dan die van Kerry. Maar, Richardson zelf heeft nog geen voorkeur voor de ene of andere kandidaat uitgesproken.
Deze race tussen Barack en Hillary is nog wijd open: Van de 50 democratische senatoren steunen elf Hillary Clinton en acht Barack Obama. Dus meer dan de helft zijn onbeslist. Nummer 51, de heer Lieberman, de VP kandidaat onder Kerry, steunt John McCain, daarmee wel aantonende hoe weinig zijn partij op hem kan vertrouwen.
Zoals het gezegde luidt: Stay tuned…
dinsdag 5 februari 2008, 11:20 uur
[...] volgens u werkelijk tussen kiezen? Vrouw of man? Blank of zwart? Gevestigd of vernieuwend? Eerder schreef bezoeker Wim van Doorn op deze site: “Ik zet m’n geld op Obama, de man die de dromen van de [...]