Wanneer is een taakstraf gepast?

   Rechters legden vorig jaar 43.000 taakstraffen op. Daar zaten 883 daders van zedenmisdrijven tussen. Daarnaast zijn 2000 mensen voor de tweede keer voor een taakstraf veroordeeld. Die gegevens komen naar voren in een uitzending van Zembla vanavond.

De groei van het aantal taakstraffen is wellicht toe te wijzen aan het feit dat er meer straffen uit worden gedeeld in plaats van boetes. Het is ook een algemeen gegeven dat rechters mildere straffen uitdelen dan het publiek zou willen. De zogeheten ‘informatiehypothese’ – een theorie uit de criminologie – zegt dat hoe meer men weet van een verdachte en een zaak, des te milder men oordeelt.

Wat vindt u: mag de rechter oordelen wanneer een taakstraf wel of niet verstandig is? Of is het voor bepaalde misdrijven in beginsel niet gepast om een taakstraf toe te kennen?

NB: Alleen als u reageert met voor- en achternaam maakt uw reactie kans opgenomen te worden in de papieren krant.


Dit bericht heeft 38 reacties op “Wanneer is een taakstraf gepast?”

  1. AMB zegt:

    Er zou een wet moeten komen waarin de straffen voor moordenaars en kinderverkrachters vastgelegd kan worden zodat een rechter zich daaraan te houden heeft. Naar mijn mening moeten er geen exuuses of verzachtende omstandigheden aan de orde zijn. Iedereen moet de concequentie van zijn daden nemen, eerst dan zal het moorden en verkrachten ophouden. Niet dat er veel hoop is dat dit voorlopig uitgevoerd zal worden, eerst moet het rechterlijke bestand vervangen worden door meer liberale rechters. Iedereen weet dat linkse politiek pappen en nathouden is en waarvan het slachtoffer steeds de dupe is.

  2. Justitiëel Analist zegt:

    Ik denks dat het publiek taakstraffen beter zal accepteren wanneer deze worden aangewend om het slachtoffer schadeloos te stellen. Afhankelijk van de zwaarte van het misdrijf en de draagkracht van verdachte zou je bijvoorbeeld kunnen denken aan een week tot levenslang 10%-90% van loon of uitkering danwel 10%-90% van het vermogen afstaan aan de slachtoffers of hun nabestaanden. Dit zal meer indruk maken dan vier weken een onbetaald Melkertbaantje bij de gemeente. Het best is te straffen waar het pijn doet, namelijk in de portemonnee.

  3. Max Molenaar zegt:

    .
    Nieuwe oplossingen criminaliteit
    Ik noem in dit bericht veel suggesties voor nieuwe alternatieve straffen. Als je dit een zinvol verhaal vindt, wil je het dan helpen verspreiden op andere webforums en via email? En wil je inventief meehelpen om nieuwe straffen te verzinnen en te publiceren via internet?

    Preventie via de media
    Ik stem SP. Ik verwacht op het gebied van sociale veiligheid uiteindelijk grote verbeteringen. Dat kan volgens mij door een heel bescheiden en informatieve morele boodschap in alle amusementsprogramma’s op radio en tv. Dat kost bovendien weinig extra geld.

    Ook zijn veel meer voorlichtingsprogramma’s in de media nodig volgens mij. Ook over criminogene problemen, zoals alcohol, drugs en financiële- en opvoedingsproblemen.

    [b]Sugggesties voor nieuwe alternatieve straffen[/b]
    Een taakstraf is niet gepast wanneer er een redelijke kans is dat de veroordeelde zal onderduiken. Ik heb veel vernieuwende alternatieve straffen bedacht. Daarvan noem ik hier een aantal voorbeelden, maar een aantal van de genoemde straffen worden al toegepast. De effecten van veel nieuwe straffen zouden wetenschappelijk moeten worden onderzocht in proefprojecten. En straffen moeten volgens mij bij elke volgende veroordeling worden verdubbeld.

    Gevangenisstraffen werken vaak averechts en zijn extreem duur. Ze moeten daarom volgens mij in veel gevallen worden vervangen door nieuwe straffen. Hierbij denk ik aan de onderstaande strafvormen, afhankelijke van de situatie. Deze onderstaande maatregelen moeten dus uitsluitend gelden voor de veroordeelden die een of meer van deze straffen hebben gekregen.

    1. Elektronisch huisarrest buiten werktijden. Dat kan bijvoorbeeld tien keer zo lang duren als de huidige gevangenisstraffen. Tijdens deze straf krijgt de veroordeelde weinig kans om misdrijven te plegen! Bijvoorbeeld tien of twintig jaar lang. Het is daardoor minder belangrijk of hij zijn leven wil beteren.

    2. Tijdens werktijden kan hij bovendien gevolgd worden met satellietbewaking via GPS. Als de veroordeelde zich niet houdt aan de regels van zijn elektronische detentie, moet hij een zware werkstraf krijgen.

    Volgens onderzoek werkt elektronische detentie vaak goed: http://www.its-nijmegen.nl/pdf/view.asp?id=190

    3. Een avondklok voor criminelen. Kan worden uitgebreid met een uitgaansverbod in het weekend. Bijvoorbeeld na 3 kleine misdrijven: drie tot tien jaar lang avondklok.

    4. Onteigening van de woning. De veroordeelde krijft daarbij een schuurtje om in te wonen in een ver gelegen provincie, om afscheid te nemen van criminele vrienden. Hierdoor wordt de status van de gestrafte verlaagd en zal hij minder als voorbeeld dienen.

    5. Verplichte verhuizing naar een klein dorp met grote sociale controle.

    6. Sociale omgeving van een veroordeelde verplicht betrekken bij resocialisatie via videoconferencing en een besloten webforum. Ook familie, straatbewoners, vrienden, klasgenoten en collega’s van de veroordeelde.

    7. Glen Mills heropvoeding kan ook voornamelijk worden aangeboden door video-conferencing via internet of ingebouwd in het reguliere onderwijs. Dat is veel goedkoper dan in wooninstellingen. En is daardoor geschikt voor zeer veel daders en voor preventie van wangedrag.

    8. Afnemen van luxe bezittingen verlaagt de status van de veroordeelde.

    9 Met een GSM-verbod wordt verhinderd dat criminelen elkaar bellen voor hulp bij een vechtpartij.

    10. Verbod op leren kleding, want die worden door criminelen vaak gedragen ter bescherming bij een steekpartij.

    11. Verbod op kogelwerende kleding en zomers op handschoenen, want dat geeft bescherming bij geweld.

    12. Verbod op onnodig wijde kleding, want die wordt vaak gebruikt bij winkeldiefstal.

    13. Verbod op zwaar schoeisel en met harde neus en zachte zolen want daar kun je mee schoppen, respectievelijk sluipen.

    14. Verbod op samenscholing van meer dan twee personen.

    15. Toegangsverbod tot diverse gelegenheden zoals winkelcentra en horeca.

    16. Verbod om een hond te bezitten, die kan worden gebruikt voor intimidatie.

    17. Verbod op gebruik en bezit van auto, motorfiets, scooter en taxi. Daardoor is het moeilijker om te vluchten voor de politie.

    18. Een verbod op zaken die herkenning bemoeilijken, zoals lang haar en capuchon.

    19. Verbod op donkere kleding. Want daarmee kun je je verstoppen in het donker.

    20. Verbod op contact met mensen met een strafblad.

    21. Verbod op het dragen van sieraden, luxe kleding en nieuwe tatouages. Deze straf vermindert status en intimiderend imago.

    22. Verplichting om elke avond een email te sturen aan de politie met een uitgebreid verslag van alle activiteiten, uitgaven en communicatie van de afgelopen dag met tijdvermeldingen. Die verslagen kunnen steekproefsgewijs worden gecontroleerd. Onjuistheden zijn daarin strafbaar.

    23. Onverwachte huiszoekingen, fouilleringen en controle door de politie van bankrekeningen, persoonlijke aantekeningen, emails, websurfen, enz…

    24. Gordijnverbod
    Een verbod op het dichtdoen van de gordijnen zodat er meer sociale controle kan komen op de veroordeelde.

    25. Een verbod op het raadplegen van informatie die nuttig kan zijn voor het plegen van misdrijven.

    26. Tv-verbod want via tv wordt indirect veel informatie gegeven over criminaliteit en worden geweld en materialisme verheerlijkt.

    27. Via speciale software wordt al het internetgedrag van de veroordeelde gearchiveerd door een controlerende instantie.

    28. Taakstraffen strenger en beter controleren
    De huidige taakstraffen moeten elke volgende keer worden verdubbeld en beter worden gecontrolerd.

    29. Verbod op schiet- en vechtsporten voor de veroordeelde.

    30. Verbod op reizen buiten het noodzakelijke woon-werkvervkeer.

    31. Therapie
    Verplicht gebruik van psychofarmaca en psychotherapie via voorlichtingsfilms op internet en videoconferencing.

    32. Werkstraffen
    Levenslange zware werkstraffen voor veelplegers met heel sobere behuizing en voeding. Privé-cellen zijn daarbij nodig. Recidiveneiging is daarbij niet meer belangrijk.

    33. Verbod op dominant gedrag zoals hard praten, provocerend aankijken, enz… Gecontroleerd door under cover agenten.

    35. Verbod op tweedehands verkoop, om heling te bemoeilijken.

    36. Telefoonverbod. De veroordeelde mag wel emailen, want emails kunnen makkelijker worden gecontroleerd.

    37. Verbod op alcohol en drugs
    De gestrafte mag geen alcohol en stimulerende drugs gebruiken.

    38. De gestrafte moet zich aan een heel uitgebreid systeem van positieve leefregels houden op het gebied van voeding, werk, studie, geld, slaap, huishouden,contacten, enz… Overtreding is strafbaar.

    39. De politie kan jarenlang zeer uitgebreide opsporingsbevoegdheid krijgen hebben bij een veroordeelde. Dit inclusief verborgen afluisterapparatuur en betaalde informanten, enz…

    40. De gestrafte moet zich houden aan strenge leefregels. Bijvoorbeeld geen alcohol, gezond eten, op tijd naar bed, enz…

    41. Bij al deze strafvormen moeten kursussen worden gegeven om op een positieve manier om te gaan met allerlei levensproblemen. Bijvoorbeeld op het gebied van gevoelens, relaties, beroepskeuze, drugs, financiële problemen, enz… Deze cursussen zijn massaal betaalbaar aan te bieden als zij worden gegeven via films op internet.

    Video
    Ook de opvoeding van kinderen is volgens mij erg belangrijk bij het terugdringen op langere termijn van criminaliteit. Bekijk hier een boeiende video over opvoeding van kinderen zonder te straffen. De taal is Engels. Klik in de link op ‘Play’ linksbovenaan.

    http://videocast.nih.gov/Summary.asp?File=12520

  4. ben zegt:

    Een taakstraf bij een ernstig geweldsmisdrijf als moord, doodslag en verkrachting is het logische gevolg van het gezelschap juristen dat is afgestudeerd in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw. Notoire linkse lanterfanters, die al snuivend door het leven gingen. Hun vriendinnen liepen het liefst in van die paarse broeken met enkel-laarsjes. Dit gehalte zit nu achter de tafel waar “recht” wordt gesproken. In fatsoenlijke landen, dus de meeste overige landen op deze wereld, is zoiets niet mogelijk. Maar ja, daar bestaat nog klasse. Nederland is één en al verloedering. Dat zie je dus ook in onze, voorheen statige, rechtscolleges.

  5. Phoenix Amsterdam zegt:

    Naar aanleiding van de Zembla uitzending over alternatieve sancties, hierbij de tekst van een artikel in ‘COC Update’ van september 2005. Het beschrijft in het kort een project van ‘alternatieve sancties voor strafrechtelijk minderjarigen. Potenrammers in dit geval.

    Hoogleraar strafrecht Van Kalmthout stelde naar aanleiding van de Zembla uitzending dat straffen door middel van werk zinloos is als gestraften niet begeleid worden. De reclassering houdt in 80 procent van de gevallen alleen in de gaten of de uren gemaakt worden. Volgens Van Kalmthout is het gebrek aan begeleiding een belangrijke reden waarom circa 30 procent van de taakstraffen mislukt en niet (geheel) wordt uitgevoerd. Ook zal zonder begeleiding geen gedragsverandering optreden, zegt hij.

    In het rapport ‘Leren van je vijand’van 1983, waarop onderstaand artikel een weergave is, kwamen wij 25 jaar geledentot dezelfde conclusie.

    Leren van je vijand

    In het voorjaar van 1983 was het COC door justitie verzocht mee te werken aan een project waarin vier jonge ‘pot(t)enrammers’ van 15 tot 17 jaar betrokken waren.

    Vorming en schilderwerk
    Zij waren veroordeeld tot ‘vorming en schilderwerk op een plaats, gerelateerd aan het delict’. Niet iedereen op kantoor was ‘meteen enthousiast’, maar omdat ‘een vrijheidsstraf de negatieve houding ten aanzien van homoseksualiteit niet zou veranderen’ en ‘het COC de gele¬genheid zou hebben met hen te praten’ werd besloten het erop te wagen, met het trappenhuis van het landelijk kan¬toor en enkele kamers als inzet. In de gesprekken met de jongens kwam een pijnlijk detail naar voren: ‘de school¬leiding was van de praktijk van het ‘potenrammen’ op de hoogte geweest en had dit oogluikend toegestaan.’ Het rapport concludeert dat als de school onmiddellijk had ingrepen, het incident voorkomen zou zijn. Verderop vertelt een van de jongens: ‘Als ik had geweten wat ik nu weet, dan had ik nooit zo iets stoms gedaan. Als ik op school kom zal ik de eerste keer precies vertellen wat ik hier heb meegemaakt; mijn vrienden zullen me niet geloven. De tweede keer zal ik mijn verhaal anders vertellen; of ik houd mijn mond erover.’

    Keerzijde
    Een andere betrokken, stafmedewerk¬ster Willemien Ruygrok, zegt hierover: ‘Het positieve aan deze klus was dat er drie jongens uiteindelijk anders tegen homoseksualiteit aankeken. De keerzijde was dat het COC een schilder bij de arm moest nemen om de boel te laten opknappen, alles zonder een cent vergoeding.’
    Pascal van den Noort, die als COC-vrij¬williger de jongens begeleidde: ‘Nu zou zoiets niet meer lukken; alternatieve sancties zijn verwaterd tot alternatie¬ven die geen sancties meer zijn. Een voetballer die een museumdirecteur doodrijdt mag in een bejaardencen¬trum gaan helpen en komt daarmee klaar. Het is ook duur, de overheid zet er geen geld voor in. Maar ik heb wel geleerd van de vijand: ik heb ze in de ogen kunnen kijken en ze hadden spijt. Op eentje na, wiens moeder het maar raar vond dat je die viezeriken niet in elkaar mocht slaan.’
    In COC’s in Utrecht en Breda deden zich kort daarna soortgelijke projecten voor.

    Groet,

    Pascal van den Noort

  6. Max Molenaar zegt:

    Verzachtende omstandigheden

    AMB zei 14 oktober 2007, 14.26 uur:
    “Naar mijn mening moeten er geen exuuses of verzachtende omstandigheden aan de orde zijn. Iedereen moet de concequentie van zijn daden nemen, eerst dan zal het moorden en verkrachten ophouden.”

    Een vrouw steekt uit uit wanhoop en doodsangst een man dood die haar twintig jaar lang heeft mishandeld en gedwongen tot prostitutie. Moet zij een even zware straf krijgen als een penosejongen die tegen betaling een politicus neerschiet met een geweer? En zoniet, welke criteria zou je dan wel willen voor verzachtende omstandigheden?

    AMB zei: “Iedereen weet dat linkse politiek pappen en nathouden is en waarvan het slachtoffer steeds de dupe is.”

    Tegenwoordig staan steeds meer linkse politici open voor veel ingrijpender straffen dan in het verleden. En voor streven naar een meer sociale moraal en voor voorlichting over opvoeding.

    Maar je moet natuurlijk wel heel goed onderzoeken wat de effecten zijn van die straffen. Ik denk bijvoorbeeld dat iemand na tien jaar gevangenis vaak geneigd zal zijn om weer misdaden te gaan plegen.

  7. Max Molenaar zegt:

    Justitiëel Analist zei 14 oktober 2007, 14.45 uur:

    “Ik denk dat het publiek taakstraffen beter zal accepteren wanneer deze worden aangewend om het slachtoffer schadeloos te stellen.”

    Er moeten in elk geval veel minder gevangenisstraffen worden gegeven en de kiezers moeten met films op tv worden voorgelicht over de zeer ernstige nadelen van gevangenisstraf (kostbaar, hoge recidive, misdaadcultuur, ‘crime school’).

    Ik vind dat slachtoffers van criminaliteit een zeer hoog smartegeld moeten krijgen, als de crimineel meer dan twee keer eerder is veroordeeld. Ik denk bijvoorbeeld aan 50 duizend euro smartegeld voor een gewapende beroving zonder geweld.

    Ook moeten die veroordeelden in principe zelf alle kosten betalen van politie en justitie. En als ze dat geld niet hebben moeten ze levenslang afbetalen.

    Ik vind het niet kunnen dat topcriminelen nu vaak ‘wonen’ in de duurste bordelen, jachten en hotels en zich de duurste topadvocaten kunnen veroorloven. Ik vind dat al hun bezittingen blijvend moeten worden afgenomen. Met een langdurig verbod op het bezit van luxe producten. En er moet een standaardtarief komen voor advocaten, want anders is er geen rechtsgelijkheid.

    Het ligt helemaal anders als er zware verzachtende omstandigheden zijn, zoals een ernstige psychiatrische aandoening, of ernstige harddrugverslaving en dakloosheid.

    Ik vind dat vrouwenhandel en het dwingen van vrouwen tot prostitutie met de hoogste prioriteit moet worden aangepakt. Want dat komt in ons land erg veel voor. En dat vind ik schandalig.

  8. Miriam zegt:

    Nederland ruikt weer naar spruitjes.

    Dat de vraag “Wanneer is een taakstraf gepast?” nu gesteld wordt, kan niet los worden gezien van de uitzending van Zembla. In de berichten die ik tot nu toe in de media over deze uitzending heb gezien wordt gesteld dat rechters zich niet houden aan de “richtlijnen van het OM”. Maar dat is nu juist de kern van onze rechtsspraak – het OM beweert dat de verdachte schuldig is en eist daarom straf, de advocaat is degene die beweert dat de verdachte onschuldig is en eist daaromvrijspraak en de rechter is degene die bepaalt of de verdachte schuldig is en welke straf daar bij hoort. Er zijn wettelijke minimum en maximumstraffen waar een rechter zich aan dient te houden, maar het is beslist niet de taak van het OM om de strafmaat te bepalen. En daar mogen we heel blij mee zijn want zo capabel is het OM niet.

  9. Max Molenaar zegt:

    Respect
    ben zegt 14 oktober 2007, 16.51 uur:
    “Een taakstraf bij een ernstig geweldsmisdrijf als moord, doodslag en verkrachting is het logische gevolg van het gezelschap juristen dat is afgestudeerd in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw.”

    Een taakstraf kan ook heel langdurig en zwaar zijn. Kan in principe zelfs levenslang zijn.

    Ben: “Notoire linkse lanterfanters, die al snuivend door het leven gingen. Hun vriendinnen liepen het liefst in van die paarse broeken met enkel-laarsjes.Dit gehalte zit nu achter de tafel waar “recht” wordt gesproken.”

    Je schrijft hier ongenuanceerd en weinig respectvol. Ik stem SP en ik herken mezelf niet zo in je plaatje. En rechters moeten de wet volgen bij het bepalen van hun straffen.

  10. Max Molenaar zegt:

    Mentaliteitsverandering veroordeelden
    Phoenix Amsterdam zegt:
    zondag 14 oktober 2007, 17:14 uur

    “Volgens Van Kalmthout is het gebrek aan begeleiding een belangrijke reden waarom circa 30 procent van de taakstraffen mislukt en niet (geheel) wordt uitgevoerd. Ook zal zonder begeleiding geen gedragsverandering optreden, zegt hij.”

    Een taakstraf moet de samenleving geen geld kosten maar moet juist veel geld opleveren. En dat kan best volgens mij door de gestraften maar hard en lang te laten werken in een omgeving waar ze goed in zijn of waar ze weinig kwaad kunnen doen. Bijvoorbeeld boswerk of in de plantsoenendienst of als loopjongen op bouwplaatsen.

    Mentaliteitsverandering bij veroordeelden kan veel goedkoper en effectiever worden bereikt dan via persoonlijke begeleiding. Daartoe moeten aan hen honderden films worden aangeboden via internet. Dat kost weinig want die films kun je met veel andere landen uitwisselen.

    Veroordeelden moeten thuis verplicht naar al die films kijken en daar ondertussen vragen over beantwoorden via internet. Ook kan hun aanwezigheid en activiteit worden gecontroleerd via een webcam die achter hen staat.

    Via die films kunnen veroordeelden ook leren hoe ze allerlei problemen kunnen oplossen in hun leven. In bijzonder gevallen zal persoonlijke begeleiding natuurlijk wel nodig blijven. Maar dan liefst efficiënt via email, webforums en videoconferencing. Deze principes zouden experimenteel meer moeten worden onderzocht.

    De overheid moet veel sneller en intensiever gebruik gaan maken van nieuwe digitale technieken op allerlei gebieden vind ik.

    http://www.motivatie.startpagina.nl
    http://www.e-learning.startpagina.nl

  11. Liberta zegt:

    Door detentie komt de dader terecht in een milieu van criminelen en hij staat dan bloot aan afpersing en mishandeling. Hetzelfde geldt bij opsluiting in de psychiatrie. Ook dan staat degene, die tegen zijn wil van zijn vrijheid is beroofd, bloot aan mishandeling en diefstal door het bewakingspersoneel en de medegevangenen.
    Voor mensen, die niet gewend zijn aan achterstandsmilieus en het straatleven, is een taakstraf (en het blijven in de eigen sociale omgeving) een betere oplossing. Dit is ook een besparing voor de overheid, want opsluiten is duur. Met opsluiting gaat altijd het afglijden naar de onderkant van de samenleving gepaard door de stigmatisering en het verlies van eigenwaarde, waardoor de overheid veelal in het onderhoud moet gaan voorzien na de vrijlating. Een taakstraf is dus beter voor de samenleving.

  12. ben zegt:

    @Max Molenaar 17.53uur: Het is ook niet mijn bedoeling de nuance te zoeken. Het probleem van de te softe maatschappij(visie) is concreet en éénduidig. De strafwet moet inderdaad worden veranderd. Maar de rechters hebben wel degelijk een zekere ruimte voor eigen interpretatie, ook in deze slappe hap-tijd. Taakstraffen voor voornoemde delicten zijn ridicuul, aangezien ik nog zelden gelezen heb over een taakstraf van méér dan 240 uur.

  13. Max Molenaar zegt:

    Nieuwe straffen
    Liberta zegt: 14 oktober 2007, 18.18 uur
    “Door detentie komt de dader terecht in een milieu van criminelen en hij staat dan bloot aan afpersing en mishandeling. (…) Voor mensen, die niet gewend zijn aan achterstandsmilieus en het straatleven, is een taakstraf (…) een betere oplossing. Dit is ook een besparing voor de overheid, want opsluiten is duur.

    Met opsluiting gaat altijd het afglijden naar de onderkant van de samenleving gepaard door de stigmatisering en het verlies van eigenwaarde, waardoor de overheid veelal in het onderhoud moet gaan voorzien na de vrijlating. Een taakstraf is dus beter voor de samenleving.”

    Ik ben dit in grote lijnen met je eens. Maar zo’n taakstraf moet dan volgens mij wel veel langer duren dan nu gebruikelijk is. Wat vind je van mijn reactie in deze discussie van 14 oktober 2007, 15:11 uur? Ik heb daar veel totaal nieuwe straffen beschreven. Je hebt trouwens een interessant weblog.

  14. wieke hoeben zegt:

    Oei, de vraag passeer ik bijna door de bijdragen van Max Molenaar, veel en interessant. Eerst de vraag; eerst het woord taakstraf.
    Uitleg staat boven straf.
    Ik ga voor uitleg boven straf.
    Indien de wil en de taal aanwezig zijn, kan dat voldoende blijken.
    In overleg met de gebleken dader en slachtoffer wordt een gevolg besproken samenhangend met de daad. De dader, die begrijpt dat de daad bijvoorbeeld harteloos was, dient een weg voor zichzelf te maken, waarin het hart geopend wordt.
    Dus de straf wordt uitleg + overleg en nieuwe daden, die de ‘oude’daad ‘schonen’. Ook in het slachtoffer dient de dapperheid om door te gaan met elkaar gestimuleerd te worden.
    Nu het wanneer van uw vraag.
    Wanneer leg je een taakstraf op.
    Makkie.
    Wanneer de taal en de wil aanwezig zijn, zowel in de dader als in het slachtoffer.
    Waarbij geldt dat wraak en rancune welliswaar begrijpelijk zijn, maar niet erg hoog aangeschreven staan… op hartgebied… als dat hartje open durft te staan.

    Nieuwe vraag: Hoe erg beschadigen wij onze medemensen, die werken in gevangenissen? Wat gebeurt er met hun hartelijkheid? Wat heeft dat voor uitvloeiiend effect in onze samenleving?

    Wat is echt heel heel moeilijk?
    Het leven doen met je hartje open.
    Wat gaat er nog meer dicht, behalve die gevangenisdeur?
    Dat hartje.

    Wat nou, als iemand onverbeterlijk kiest voor harteloze daden. Het hart is dicht en blijft dicht toestand.
    Laat medelijden en minachting en afwijzing en uitsluiting dan maar het werk doen. Gevangenisstraf dus… maar ik geloof er niet in. Het gaat mij teveel aan mijn hart.
    Ik heb het gezien mensen, en gevoeld en ik weet het.
    Ik was in de jeugdgevangenis, ik heb enkele uren slechts meegelopen op de groep… en ik zag: slechts één kind, waarvan mijn nekharen overeind gingen staan..de rest was in principe, warmhartig, dom bezig, maar met alle mogelijkheden om fijne, goede medemensen te zijn in zich aanwezig.
    Ik zag het.. dat zie je en dat voel je en dat weet je in een oogwenk.. zo is het met mij.
    Dus dat waren pakweg 15 taakstraffen en één psychiatriegeval… wat mij betreft kunnen de gevangenissen vrijwel allemaal dicht.
    Enne Max.. hoeveel agenten denk jij in te zetten om al die verboden na te laten komen?

  15. Max Molenaar zegt:

    .
    Preventieve voorlichting
    wieke hoeben zei 15 oktober 2007, 09.03 uur:
    “Oei, de vraag passeer ik bijna door de bijdragen van Max Molenaar, veel en interessant.(…)Ik ga voor uitleg boven straf. Indien de wil en de taal aanwezig zijn, kan dat voldoende blijken.”

    Dank voor je compliment. Ik vind dat de overheid ook preventief zeer uitgebreid moet voorlichten over misdaad via onderwijs en media. Die informatie moet ook gericht zijn op het gedrag van potentiële daders. Bijvoorbeeld hoe tieners weerstand kunnen bieden aan ‘peer pressure’, hoe ze een goed bij hen passende relatie, studie en baan kunnen vinden en hoe ze verantwoord kunnen omgaan met problemen, geld, contacten, conflicten en hun lichaam.

    Wieke zei: “Enne Max.. hoeveel agenten denk jij in te zetten om al die verboden na te laten komen?”

    Verboden kunnen bij veroordeelden steekproefsgewijs worden gecontroleeerd, liefst zo veel mogelijk via detectieapparatuur, ICT en efficiënte controlemethoden. Ze kosten dan veel minder personeel en geld dan bij gevangenisstraffen. Bij overtreding op zo’n verbod is dan wel een veel zwaardere straf nodig.

    Bekijk hier lezing op video over creatief oplossen problemen
    Bij het bestrijden van misdaad zijn creatieve ideeën heel belangrijk. Hier zie je een heel interessante lezing over creatief denken. Het is in het Engels. De lezing begint op tijdstip 3.25.

    http://videocast.nih.gov/Summary.asp?File=12613

  16. JAN zegt:

    De heer Molenaar stemt SP. Dit is duidelijk uit zijn “lijstje” van 41 punten voor alternatieve strafoplegging. Mao ten voeten uit. Deportatie naar stille gemeenten, afnemen van particulier bezit etc.etc. En dan een lijst met maatregelen waarbij je voor elke veroordeelde minimaal een persoon nodig hebt om te controleren of alles wel wordt nageleefd. Dit zou dan goedkoper zijn dan een gevangenisstraf ??
    Voor zware misdrijven moet een gevangenisstraf blijven.
    Het gaat er niet altijd om dat de dader wordt “gepamperd” maar dat de maatschappij voor lange tijd is gevrijwaard van herhaling. Niet de dader moet centraal staan maar het slachtoffer.
    En dat wij met rechters zitten die zijn opgevoed in het flower-power tijdperk is vaak goed te zien in de te lage straffen.

  17. Marieke Landman zegt:

    Als je een dronken fietser doodrijdt die zomaar de weg op komt, sluiten ze je op, maar op het moment dat je iemand vermoord of verkracht wordt er slechts een taakstraf opgelegd. Dat vind ik ronduit belachelijk. De echte misdadigers zijn de moordenaars en verkrachters. Zij vormen een bedreiging voor de samenleving en daarom zouden zij achter slot en grendel moeten zitten. En geef degene die de dronken fietser doodrijdt dan een taakstraf. Anders is het toch allemaal een beetje krom?

  18. J v Bijsterveld zegt:

    Is die intro een spottende knipoog naar de ontstaansgeschiedenis van een bureau dat we diplomatiek bureau stop zullen noemen?

  19. mariska zegt:

    De prachtwijken van minister Vogelaar kan ook met dwangarbeit opgebouwen worden.

  20. kees mees zegt:

    alternatieve straffen zijn in ieder geval de moeite waard om eens nader te laten bekijken op haalbaarheid en effectiviteit.

    verder lijkt het me, gezien de voorbeeldfunctie, dat bijvoorbeeld politici die zich schuldig maken aan misdrijven, bijvoorbeeld grove belastingontduiking op last van hun eigen partij of misbruik maken van hun positie om er zelf beter op te worden door illegale onderhuur met buitensporige huurbedragen, enz enz enz, toch minstens moeten kunnen rekenen op het dubbele van de standaardstraffen.

  21. Maarten Dulfer zegt:

    In beginsel, om de formulering van de vraagstelling te gebruiken, moet de maatschappij verder met de veroordeelde. Resocialisatie dus, zelfs van moordenaars en verkrachters, al is het doel bij hen anders te stellen dan het op het goede spoor brengen van jeugdige crimineeltjes.
    Ondermeer de maatschappelijke verontwaardiging over misdaden uit zich in de strafmaat, de maatschappelijke opgave om er daarna verder mee te moeten brengt hulpverlening en andere programma’s in het geweer. In het strafsysteem zitten al enkele, verschillende, toegangen daartoe: Reclassering, TBS, verplichte hulpverlening ‘op straffe van’ en ook taakstraffen. Bijna alle gestraften overigens worden niet via het strafsysteem geholpen bij hun resocialisatie en moeten het zelf opknappen, met alle gevolgen van dien.
    Resocialisatie van moordenaars en verkrachters betekent ongeveer dat zij de rest van hun leven low-profile kunnen functioneren, zonder enig andere ambitie dan een anoniem bestaan dat anderen en henzelf geen verdere schade berokkent. De ambitie bij minder ernstige misdrijven ligt in feite hoger. Dieven en vechtersbazen gunnen we het uitzicht op een volwaardig toekomstig bestaan; in zekere zin willen we hun criminaliteit op den duur kunnen vergeten en vergeven.
    Het is aan rechters om te beoordelen of een bepaalde toegang tot een bepaalde mate van resocialisatie, zoals een taakstraf, functioneel is zonder de andere functies van het strafrecht te kort te doen. De uiteenlopende verschillende doelen van strafoplegging (afschrikking, uitsluiting, genoegdoening, preventie) kunnen elkaar in de weg zitten, maar een straf moet er niet toe leiden dat na de tenuitvoerlegging de maatschappij blijft zitten met ex-veroordeelden die nergens meer toe kunnen dienen.
    Omdat resocialisatie voor iedereen wat anders kan betekenen maar wel voor iedereen aan de orde is (behalve voor de enkele tientallen veroodeelden in Nederland voor wie is gekozen voor permanente uitsluiting), is het in beginsel ook mogelijk dat moordenaars en verkrachters een straf krijgen die hun resocialisatie bevordert.
    Overigens: een straf wordt niet toegekend, het is geen prijs, ook al is het een taakstraf die lichter heet te zijn dan opsluiting.

  22. Max Molenaar zegt:

    Maarten Dulfer zei 15 oktober 2007, 15:52 uur:

    “In beginsel, om de formulering van de vraagstelling te gebruiken, moet de maatschappij verder met de veroordeelde. Resocialisatie dus, zelfs van moordenaars en verkrachters.”

    Ik vind dat de zwaarste vijftig procent van de criminele veelplegers permanent uit de samenleving moeten worden gehaald. En dat kan op een manier die de samenleving geen geld kost. Dat kan via werkstraffen en een uiterst sobere behuizing en voeding, maar wel met individuele cellen. En ik vind dat de gestraften uit die groep die daarvoor te gewelddadig zijn onder narcose de doodstraf moeten krijgen.

    Dus voor die groep geen cel met tv, pc, telefoon, eigen koelkast enz…. Die maatregel bespaart de samenleving volgens mij erg veel geld en ellende. En geeft een grote ontlasting van de politie.

    Wat vind je van de lijst met nieuwe straffen en van de voorlichting via films die ik aan het begin van deze discussie heb genoemd? Dat was zondag 14 oktober 2007, 15.11 uur.

  23. Nanne Scholtens zegt:

    Alsof rechters en reclassering zomaar door de volksopinie en een nogal eenzijdige en populistische uitzending van Zembla gecorrigeerd kunnen worden!
    en alsof ze niet echt wisten wat ze deden…
    dank NRC voor het evenwichtig artikel! (jensma) ; met t slot geheel eens!
    Laat deze projecten toch niet worden bijgestuurd door ‘emotie-docu’!

  24. Prikkebeen zegt:

    Bij moord met voorbedachte rade is volgens de Rechtbank in Groningen taakstraf niet eens nodig.
    http://www.blikopdewereld.nl/rechters%20en%20deskundigen/Vrouw%20krijgt%20geen%20straf%20wegens%20doodslag.htm

  25. Ben zegt:

    Moord en/of verkrachting, in welke vorm en ongeacht de leeftijd bestraffen met de maximale straf. Het is onzin om te geloven, en de cijfers wijzen dat uit, dat taakstraffen de resocialisatie bevorderen. Je bent toerekeningsvatbaar of niet. Ben je het niet dan zul je het ook nooit worden, niet nu en niet na eventuele behandeling (die de burger klauwen vol geld kost en veel te vaak tot niets leidt). Ben je het wel dan zul je ook maximale verantwoordelijkheid af moeten leggen aan de rechter en niet in de laatste plaats aan het slachtoffer en/of nabestaande(n). Ik betaal liever belasting voor de detentie van zo’n crimineel dan de gevolgen voor het slachtoffer en of nabestaanden; iets wat in het geval van verkrachting levenslang z’n sporen na laat/kan laten.

  26. Willem Nijmegen zegt:

    Resocialisatie is niet zaligmakend, want 75 a 80% vervalt ondanks dat in recidive, keer op keer. De kosten hiermee gemoeid zijn gigantisch, het effect is minimaal. Ik denk dat we ‘gewoon’ maar moeten accepteren dat een toenemend aantal afwijkingen wordt gekweekt, vermoedelijk genetisch bepaald. Mogelijk dat ooit correcties kunnen worden ingebouwd, maar tot die tijd zullen we toch echt de maatschappij tegen dergelijke uitwassen dienen te beschermen, want er komt wel erg veel kaf uit het koren. Isoleren dus, en niet wachten op het zoveelste ‘incident’. De tijdsduur kan gekoppeld aan de aard van het misdrijf, desnoods levenslang. En tevens wordt het tijd dat we zelf eens selectiever gaan kweken, waar we dat bij nagenoeg alle andere soorten al normaal vinden. Klinkt niet helemaal lekker, maar we zullen ooit wel moeten, om te overleven.

  27. Rosa zegt:

    Taakstraffen zijn gepast als er een preventieve werking van uit gaat. Bijv. voor jonge criminelen die voor het eerst de fout in gaan, voor misdaden zoals winkeldiefstal/vandalisme waar het strafrecht een korte straf in voorziet. De ervaring leert namelijk dat korte straffen pas echt een criminele loopbaan inleiden. Een taakstraf kan hier corrigerend werken en zorgen dat er uiteindelijk minder criminaliteit komt.

    Lijkt me niet geschikt voor mensen die herhaaldelijk de fout in gaan of misdaden plegen met een grote criminele energie (moord, afpersing, bedrog). Daarnaast moet er natuurlijk rekening gehouden worden met de slachtoffers. Daarom vind ik een taakstraf ook niet gepast voor misdaden waarbij anderen aanmerkelijk geschaad zijn (verkrachting, mishandeling). Het strafrecht moet hier ook zijn functie als genoegdoening behouden (en dat is weer iets anders dan pure wraak).

    Trouwens (nu we het er toch over hebben) het idee dat zware straffen de samenleving veiliger maken is een misvatting. Het lijkt eerder zo dat hoe zwaarder er gestraft wordt hoe harder de criminaliteit is en hoe onveiliger de samenleving (zie VS).

  28. Miel Lumen zegt:

    De rechter moet kunnen blijven beoordelen of een taakstraf op zijn plaats is, echter onder andere condities.
    Een taakstraf moet een echt offer zijn, dat men zich realiseert als er onwenselijke plannen rijzen.
    Deze sanctie moet worden beperkt tot lichte misdrijven, voor zware is het in alle opzichten onacceptabel.
    Het restloos vergoeden van schade moet eraan worden verbonden.
    Bij elke volgende gelegenheid de straf verdubbelen ten opzichte van de vorige.

    Voor zwaardere misdrijven is ‘zitten’ niet altijd de ultieme oplossing: vanaf het binnengaan van de detentie-instelling treden er zóveel ongunstige invloeden op dat het vaak meer kwaad dan goed doet, om nog maar niet te spreken van de tijd daarnà!
    Er zou meer aandacht kunnen worden geschonken aan het oprichten van gesloten arbeids-vormings-instellingen, waar de ‘linkse’ grenzen zichtbaar worden gemaakt.
    Bij het niet voldoen aan de norm wordt de duur automatisch verlengd met de duur van de periode waarin onvoldoende is gepresteerd.

    De invloed van de (dé)programmering en het geheugen van de spieren werken positiever en langer dan vrijheidsbeneming en opgelegde inactiviteit, waarbij het ijdele idee dat de natuur kan worden onderdrukt een rol speelt…!

  29. Max Molenaar zegt:

    VS
    Rosa zei 15 oktober 2007, 22.38 uur:
    “Het lijkt eerder zo dat hoe zwaarder er gestraft wordt hoe harder de criminaliteit is en hoe onveiliger de samenleving (zie VS).”

    De VS zijn op veel kenmerkend sterk verschillend van ons land. Bijvoorbeeld enorme inkomensverschillen, megasteden, veel beperktere sociale voorzieningen, veel meer geweldsprogramma’s op tv in de eigen taal en een veel langere geschiedenis van commerciële omroepen. En de hoge straffen kunnen ook het gevolg zijn van de hoge criminaliteit in plaats van andersom. Daarom vind ik de door jouw gesuggereerde oorzaak-gevolg-relatie niet waarschijnlijk.

  30. frans zegt:

    Het gaat Zembla klaarblijkelijk meer om de kijkcijfers dan het aan de orde stellen van wantoestanden. Een rechter wordt gevierendeeld omdat hij zich niet aan de richtlijnen van het OM zou hebben gehouden:wat verbeeldt dat OM zich niet. Een rechter spreek recht volgens de wet – dat is zelfs beginnende rechtenstudenten bekend – en niet volgens de richtlijnen van het OM.
    Kenmerkend overigens dat onmiddellijk allerlei politieke partijen zich als hongerige honden op de kluif werpen: zonder nadenken en zonder kennis van zaken: alleen de waan van de dag telt nog kennelijk in die Haagse kaastolp van betweterige parlementariers.

  31. David zegt:

    De oplossing is heel eenvoudig: noem een taakstraf voortaan ‘dwangarbeid’. Dat klinkt een stuk strenger. En laat verder alles bij het oude. Want het gaat toch voornamelijk om de beeldvorming.

  32. wieke hoeben zegt:

    Waarom wordt het vreemdelingen legioen nog nergens genoemd?
    Waarom wordt er niet vertelt dat in de VS de gedetineerden ‘eruit’ mogen mits ze meedraaien in het leger en wel in de voorste linie’s? Of is dat een roddel?
    Waarom melden we hier niet dat China straksjes teveel, erg veel te veel mannen heeft vanwege alle geaborteerde meiskesfoetussen? En dat we vandaar dus frustratie actie kunnen verwachten en dus?? Toename van crimineel gedrag, waaronder oorlogsdrang?
    Waarom de lijn niet doorgetrokken naar uzelf en eigen agressie en daden ergens onderweg vast wel gesteld in het leven?
    Was het niet Cicero, die zei, dat elke volwassene minstens driemaal de doodstraf had verdiend, ware hij/zij ‘gepakt’?
    U stelt veel verboden voor.
    U verbiedt daarmee de groei naar normaliteit.
    U denkt daarmee iets op tel ossen?
    Welnee, u consolideert een bestaande toestand; een criminele toestand.. uiterst ongewenst, lijkt mij.

  33. lenie zegt:

    Een taakstraf voor verkrachting of aanranding????
    Een meisje van 14 jaar, met psychiatrische problematiek, werd, 5 maanden nadat ze had gespijbeld, gestraft met een voorwaardelijke werkstraf van 40 uur,subsidiair 20 dagen hechtenis, en 2 jaar toezicht van de jeugdreclassering.
    Gemeenten (afd. leerplicht) en scholen hebben prachtige papieren verhalen en afspraken over wat ze allemaal (kunnen) doen voor probleemkinderen, maar niemand toetst of ze in werkelijkheid wat doen. N.b. Het nmeisje heeft geen strafblad, het betrof alleen spijbelen.
    Het Recht, de Rechtspraak en de Rechterlijke uitspraken zijn voor mij niet meer te begrijpen.

  34. maartje zegt:

    Een taakstraf is gepast bij kleine vergrijpen waarbij de taakstraf een waarschuwingseffect heeft. De pleger moet dus nog bereikbaar zijn en gevoelig voor het waarschuwende karakter van de straf en de straf als straf ervaren waarna het leven gebeterd wordt. Wat blijft er dan over? Tja… niet veel. Ik denk aan kinderen die uit baldadigheid openbaar bezit vernielen, kleine diefstallen, mensen die onder invloed van drank of drugs een beetje over de schreef gaan…Ik denk in ieder geval dat mensen zelf hun misstap moeten kunnen inzien. Anders is de straf een lachtertje en misschien zelfs uitnodigend tot verder vergrijp. (Jongeren)

  35. Max Molenaar zegt:

    Taakstraf kan heel zwaar en langdurig zijn
    maartje zei16 oktober 2007, 12.46 uur:
    “Een taakstraf is gepast bij kleine vergrijpen”

    Waarom kan een taakstraf niet geschikt zijn voor zware vergrijpen? Een taakstraf kan iemand onbetaald ook jarenlang heel zwaar, akelig of gevaarlijk werk laten doen en kan daarmee veel voordeel opleveren voor de samenleving en het slachtoffer. Een taakstraf kan in principe zelfs levenslang duren. Zie het begin van deze discussie.

  36. Ton Hollander zegt:

    Sommigen menen dat een taakstraf beter is dan een gevangenisstraf omdat het recidivisme bij taakstraffen lager is dan bij een gevangenisstraf. Een taakstraf zou gegeven moeten worden bij lichte vergrijpen als een soort leerzame waarschuwing om niet verder te gaan op het bad van de criminaliteit. Degene die in herhaling treden zouden dan een echte gevangenisstraf moeten krijgen.
    Het probleem is echter dat we sinds de zestiger jaren van de vorige eeuw het regime in de gevangenissen nogal veranderd is.

    Onze gevangenissen hebben de laatste 40 jaar veel weg van een goedkope hotelketen met de beschikbaarheid van tv, radio, telefoon, magnetron, leeszalen, ontspanningsruimtes. Het grootste verschil met een hotel is dat je voor je verblijf in de gevangenis niet hoeft te betalen. Nog sterker: ik las een paar maanden geleden dat Mohammed B, ja ik bedoel die moordenaar, geld toe kreeg om zijn postzegels te kunnen betalen. Iedere keer als ik denk dat het in Nederland niet gekker kan worden blijk ik me toch weer vergist te hebben
    Het mag voor iedereen, met enig gezond verstand, duidelijk zijn dat onze huidige gevangenisstraffen geen enkele afschrikwekkende werking meer hebben. Veel criminelen hebben het erg naar hun zin in Nederlandse gevangenissen. Ze komen dan ook vele malen terug. Ook in het buitenland zijn onze gevangenissen vermaard. Veel buitenlandse criminelen kiezen daarom bewust ons land uit voor hun criminele activiteiten.

    Het is alleen zo jammer dat onze gevangenissen zo duur zijn voor de belasting betaler. Het kost honderden Euro’s per dag per crimineel.

    Een ander fenomeen is dat criminelen zichzelf maar al te graag laat wijsmaken dat zij het slachtoffer zijn van de maatschappij of van de levensomstandigheden waarin zij zijn opgegroeid. Het gevolg is dat ze er geen enkel probleem mee hebben om in herhaling te treden. Zij kunnen er immers niets aan doen. De gevolgen van deze houding zijn rampzalig.
    Criminelen moeten juist leren dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor hun daden en keuzes die zij maken. Zij moeten leren hun verantwoordelijkheden niet op de maatschappij afschuiven.

  37. Hein zegt:

    De taakstraf is gewoon heel vaak gepast vanwege een heel pragmatische reden. Als driekwart van die taakstraffen zou zijn omgezet in een gevangenisstraf van gemiddeld drie maanden is de rekensom simpel 43000*3/4*1/4= 8000 jaren gevangenisstraf d.w.z. 10.000 extra cellen.
    8000*365*300 euro per dag = bijna 1 miljard extra per jaar.
    Dan gaan we de USA naar kroon steken qua aantal gevangenen. En wie gaat dat betalen. Neem die geschokte politici maar met een korreltje zout.

  38. josua zegt:

    heb een vraagje me man kreeg 40 uur taakstraf 8maanden geleden maar hoort er niks van waneer verloopt taakstraf groetjes josua

Reageren op dit bericht is niet meer mogelijk.