Moet de digitale scheidsrechter ingevoerd worden bij voetbal?
Filosoof Gijs van Oenen pleit vandaag op de opiniepagina van nrc.next tegen computergestuurde sportarbitrage. Zijn betoog volgt op de succesvolle introductie van de zogenoemde ‘Hawk-Eye’ op het tennistoernooi van Wimbledon. Hawk-Eye kan precies achterhalen of een bal in of uit is en dient als hulpmiddel voor de scheidsrechters. Ook de Engelse voetbalcompetitie gaat ermee experimenteren.
Volgens Van Oenen heeft sport helemaal geen camera’s nodig. Dat staat haaks op de romantiek van de sport. En bovendien, aldus Van Oenen: is sportiviteit niet bovenal gediend bij het vermogen zich neer te kunnen leggen bij een arbitrale beslissing?
Wat vindt u? Is het goed dat Hawk-Eye bijdraagt aan een eerlijk wedstrijdverloop? Moet het systeem ook bij het voetbal worden ingevoerd? Of is zo’n ‘digitale scheidsrechter’ een stap in de verkeerde richting?
vrijdag 13 juli 2007, 8:56 uur
absoluut een stap in de verkeerde richting. op deze manier wordt sport nog meer een strijd en veel te exact, het is tenslotte vrijetijdsbesteding en dat hoort plezierig en ontspannen te zijn. het is een spel dat gespeeld wordt en moet dat ook blijven. steek het geld, de tijd, de energie en de creativiteit om dit soort apparatuur te ontwikkelen in kennis en methodes om goed voedsel te produceren, onderwijs en gezondheidszorg dan kunnen daarna meer mensen genieten van gewoon een spelletje spelen.
vrijdag 13 juli 2007, 9:29 uur
Duistere beroepsgroepen hebben altijd iets tegen technologie. Bijvoorbeeld Freud tegen de wiskunde van Popper. Tenzij ze die zo kunnen draaien dat het in het straatje past.
Bijvoorbeeld de huidige discussie over dat electronische kinddossier in de jeugdzorg. Wat ervoor zou zorgen dat kinderen geen juridische/strafrechtelijke bescherming krijgen maar uitgeleverd worden aan therapeuten.
Wat voor een zinnig bezwaar kun je hebben tegen arbeidsbesparende technologie die het werk beter doet dan mensen?
vrijdag 13 juli 2007, 10:18 uur
Ik wil met Van Oenen best meegaan dat het accepteren van beslissingen van de arbitrage een deel van de sportiviteit is.
Toch zullen de mensen die zich het minst snel bij de arbitrage neerleggen het meest onsportieve voordeel hebben wanneer ze een beslissing betwisten. De arbiter voelt zich namelijk altijd bewust of onbewust genoodzaakt een bepaalde partij voordeel te geven. Het bekendste voorbeeld is de grensrechter van het lokale voetbalteam, dat onder sociale druk van zijn clubgenoten staat. Minder zichtbaar zijn scheidsrechters die een tennisser voordeel geven in geval van twijfel om maar van het gezeur af te zijn. Of de grensrechter die een doelpunt voor de zekerheid maar goedkeurt omdat de desbetreffende club de meeste supporters en journalisten achter zich heeft. De beste man wil de volgende dag ook gewoon op zijn werk kunnen verschijnen zonder landelijk afgebrand te worden. Of, en in Italië scheen dit gebruikelijk te zijn, de arbiter wil graag ook het jaar daarop een mooi gouden horloge, of is zelfs bedreigd door de gokindustrie.
Sportiviteit is voor mij dat de beste speler, de snelste man of vrouw of het team dat de meeste doelpunten maakt wint. En dit wil ik niet verstoord zien worden door scheidsrechterlijke dwalingen, daar vind ik niets romantisch aan.
Van Oenen haalt de WK finale tussen Engeland en Duitsland aan. Ja heel romantisch om daaraan terug te denken. Van Oenen behoort namelijk niet tot de miljoenen Duitsers die zwaar gefrustreerd moeten zijn geweest in de dagen, weken of misschien wel jaren na het incident. Duitsland had in een eerlijke en sportieve strijd misschien wel die wereldbeker kunnen winnen!
Dan geldt het argument dat op de lange termijn je evenveel mazzeltjes hebt als nadelige beslissingen even niet meer. Ook bij reguliere sporten zullen de atleten zich gevoelsmatig onheus benadeeld vinden op de lange termijn. Was er niet laatst een onderzoek geweest dat iedere persoon gevoelsmatig altijd in de verkeerde rij bij de kassa staat? Dit blijkt te komen omdat je de ‘tegenslagen’ bij het kiezen van een juiste rij voor de kassa beter en langer onthoudt dan de ‘successen’. Als amateurvoetballer en fan van de oudste profclub van Nederland durf ik deze gevoelens aan elkaar gelijk te stellen.
Als Van Oenen uit zijn werkkamer kijkt dan ziet hij op het moment dat ik dit schrijf de profs van Excelsior hun trainingsrondjes lopen. Zelfs op het relatief bescheiden niveau onderin de eredivisie spelen zij wedstrijden die voor hen het verschil tussen eredivisie en eerste zullen betekenen. In veel gevallen is dat ook het verschil tussen laten we zeggen anderhalve of een halve ton salaris per jaar. Net als ik en mijn afdeling binnen mijn bedrijf graag zo eerlijk mogelijk worden beoordeeld, zeker als er prestatiebonussen aan vast kleven, zo wil een voetbalploeg en speler graag 100% uitsluitsel of zijn doelpunt of dat van de tegenstander terecht goed- of afgekeurd is. En wat te denken van de respectievelijk duizenden, tienduizenden en honderdduizenden supporters van de Rotterdamse eredivisieclubs. Die vinden het weinig romantisch wanneer hun club een mogelijk onterechte overwinning is ontnomen door een scheidsrechterlijke dwaling. ‘Romantisch’ of in ieder geval leuk is het om de collega’s de dag erna op het werk in te peperen dat club A won met laf countervoetbal, of superieur aanvalsspel, of die koddige blunder van de keeper, en dat allemaal zonder gefrustreerde opmerkingen in de trend van ‘ja als de grens niet had gevlagd of gewoon uit z’n doppen had gekeken’. Genoeg romantiek en geen frustraties meer met elektronische hulpmiddelen.
Hopelijk zullen de krachten die eerlijkheid en transparantie in de sport propageren het ooit winnen van de conservatieve krachten die vooruitgang en sportiviteit in de weg staan onder de valse noemer van romantiek.
vrijdag 13 juli 2007, 10:31 uur
@ Ellis
Het tennissen op Wimbledon of het voetballen in een grote competitie kun je niet meer vergelijken met plezier en ontspanning. De belangen zijn dusdanig groot dat de persoonlijke insteek van een scheidsrechter teniet moet worden gedaan. Ik pleit juist voor uitbreiding van dit soort systemen. Weg met de lijn- en scheidsrechters. Inmiddels kunnen we overal electronische ogen plaatsen zodat elke ‘beslissing’ direct kan worden geaccepteerd zonder discussie. Dat dit niet al veel eerder in het huidige voetbal is geintroduceerd begrijp ik al jaren niet.
vrijdag 13 juli 2007, 11:22 uur
Ik denk dat een scheidsrechter en een electronisch systeem elkaar goed aanvullen. Niet elke menselijke arbitraire beslissing is correct, maar het blijft ook een menselijke beslissing om een challenge aan te vragen. In het ijshockey werkt men al jaren met camera’s om te controleren of een er een goal gescoord is of niet, de snelheid van de sport vereist dit. Tennis is een sport die qua snelheid ook niet meer te vergelijken is met vroeger, terwijl de lijnrechters dezelfde mensen blijven. We mogen volgens Gijs van Oenen de goal van Geoff Hurst die Engeland de overwinning bezorgde na 41 jaar misschien een romantische herinnering vinden, maar de achtste finale Nederland-Portugal van het WK van 2006, waarin de scheidsrechter 16 gele kaarten en 4 rode kaarten trok en zo de wedstrijd grotendeels bepaalde, was dat zeker niet. Tegen dat soort scheidsrechters moeten sporters beschermd worden. Zet een camera bij de vierde official die kan zien of het een overtreding/buitenspel/goal/strafschop was of niet, en twijfelachtige beslissingen kunnen meteen gecheckt worden. Het is toch raar dat wij in onze leunstoel het spel vanuit alle hoeken en standen tien keer in herhaling kunnen zien, terwijl de scheidsrechter zo vaak op een positie staat waar hij geen zicht heeft op de situatie. Het ondermijnt de autoriteit van de scheidsrechter, terwijl een electronisch systeem die juist kan versterken. Goed scheidsrechterschap betekent een wedstrijd goed leiden, volgens de regels en in de geest van de wedstrijd. Geen mens kan 100% correcte beslissingen maken, daarom is een electronich systeem een prima aanvulling.
vrijdag 13 juli 2007, 12:00 uur
In “Bij sport geen flitspalen” (NRC Handelsblad, 12 juli) schrijft Gijs van Oenen, na het zien van het gebruik van het Hawk Eye systeem op Wimbledon, niet erg gelukkig te zijn met het gebruik van electronische arbitragehulpmiddelen in de sport. Niet alleen vergeet hij dat dit al tientallen jaren gebeurt (o.a. electronische tijdwaarneming en finishfoto) maar ook zijn argumentatatie dat verkeerde beslissingen op termijn even vaak in het nadeel als voordeel uitvallen klopt niet. Recent onderzoek in de VS, waarin gedurende 10 jaar van een aantal ploegen in de NBA alle overtredingen werden geregistreerd, heeft uitgewezen dat scheidsrechters vaker tegen zwarte dan blanke basketbalspelers fluiten. In Nederland, maar ook elders, wordt ook steeds beweerd dat sommige voetbalclubs systematisch door scheidsrechters bevoordeeld of benadeeld worden (hoewel dat volgens mij nooit echt onderzocht is). Van Oenen vergeet ook dat een enkele foute scheidsrechter beslissing grote financiele gevolgen voor sommige sporters kan hebben. (Hierbij denk ik niet aan de gevestigde toppers, maar aan de subtoppers die een belangrijke titel ontgaat door een foutieve beslissing). Dat sommige wedstijden beter zonder scheidsrechter gespeeld kunnen worden geloof ik graag. Hierbij denk ik echter niet aan Ajax-PSV, maar eerder aan die van de Duitse amateurvoetbalploeg, die een groot aantal jaren geleden kampioen zou worden als het de laatste wedstrijd won, doch deze in 0-0 zag eindigen omdat alle 11 gescoorde doelpunten door de scheidsrechter wegens buitenspel werden afgekeurd.
vrijdag 13 juli 2007, 12:16 uur
De discussies of een bal wel of niet in was, of een doelpunt via de lat nou vóór of achter de doellijn terecht kwam en dus telt of niet, zijn kenmerkend bij de sport. Het hoort erbij, het maakt het spannend, voegt extra emotie toe aan het geheel. Ik zou het zonde vinden om deze taferelen de nek om te draaien met zoiets als het Hawk-Eye.
vrijdag 13 juli 2007, 13:25 uur
Computergestuurde sportarbitrage lijkt mij zoals het op Wimbledon ingevoerd is, geen goed idee. Omdat de spelers zelf moeten kiezen wanneer ze er een beroep op doen, wordt er een extra (poker-achtig)spelelement geïntroduceerd. Dat verandert de de aard van het tennis, sommige spelers zijn daar gevoelig voor en dat kan hun prestaties beïnvloeden. Indien het dan zou moeten in het kader van de eerlijkheid, dan liever alleen indien de arbiter zelf daartoe zou willen besluiten. Op deze wijze is beeldarbitrage achteraf al in gebruik bij belangrijke schermtournooien.
vrijdag 13 juli 2007, 13:32 uur
Uitstekend begin om de hele voetbalsport digitaal te maken. Zou de wereld verlossen van allerlei nare, vroegschatrijke patsertjes.
vrijdag 13 juli 2007, 14:14 uur
Sluit me helemaal aan bij A. van Beken… hoewel, er is eigenlijk al genoeg digitaal geweld. Alle gekheid op een stokje, op het moment dat sport (goed voor lichaam en geest!) professioneel werd, heeft de sport opgehouden te bestaan. Dus laten we met zijn allen iets gezonds gaan doen in plaats van naar elkaar beconcurrerende bedrijven in de ‘sport’ te staren.
vrijdag 13 juli 2007, 14:22 uur
De enige maatschappelijke kwaliteit van sport berust op de menselijkheid van beoefenaars en toeschouwers.
Hawkeye moet bij MASH blijven, sport heeft geen vooruitgang nodig en robotwedstrijden zijn volstrekt oninteressant. Een computer die uitwijst dat de ene aminozuursamenstelling het wint van de andere, who cares?
vrijdag 13 juli 2007, 14:46 uur
Het betoog van Van Oenen is zó onzinnig, dat ik vermoed dat hij ófwel de sport van de filosofische kant bekijkt zonder ooit zelf een sport op enig niveau beoefend te hebben, ófwel hij het geschreven heeft louter om reacties los te krijgen en het niet echt zijn mening is.
Eerst maar even over het definitieverschil tussen een beslissing en een constatering.
Of een overtreding een gele of een rode kaart en eventueel een strafschop waard is, is een beslissing die een scheidsrechter moet maken. Hij moet beoordelen wat het doel van de overtreder (bal of man?) was, of het een open doelkans was of niet enzovoort. Het is niet mogelijk regels op te stellen die elke mogelijke situatie omschrijven zodat er geen beslissing meer hoeft te worden gemaakt.
Of een bal in of uit, wel of niet over de doellijn is, is een vaststaand feit. De bal heeft de lijn wel of niet geraakt, is er wel of niet helemaal overheen geweest. Daar zit niets tussenin.
In deze situaties moeten de scheidrechter en eventuele lijnrechters dus geen beslissing nemen, maar een constatering doen. Die constatering moet goed zijn en elke onjuiste constatering doet iemand onrecht aan, terwijl een juiste constatering dat niet doet. Er is dus geen enkel steekhoudend argument in te brengen tegen het gebruik van hulpmiddelen die de constateringsfouten verminderen.
Dan de opmerking dat het aantal juiste en onjuiste beslissingen elkaar zouden opheffen. Bij de supermarkt, als het gaat om het afronden op vijf cent, is dat een argument dat je kunt gebruiken om de keuze te rechtvaardigen. In de sport niet.
Stel dat Roger Federer door slechte calls de afgelopen Wimbledon-finale verloren had, daardoor zijn op dat moment 53 wedstrijden tellende reeks van achtereenvolgende overwinningen op gras onterecht verbroken zou worden, hij niet het record van Björn Borg had kunnen evenaren (en daar nooit een nieuwe kans op zou hebben gekregen, want hij is al bijna oud in tennisland) en, voor hem waarschijnlijk minder belangrijk, 350.000 engelse ponden mis zou lopen.
Zou hij zich dan laten troosten door het feit dat hij volgens de statistieken waarschijnlijk in een volgend potje wel een paar calls mee zal krijgen?
Calls moeten zo veel mogelijk goed zijn. Tennissers trainen er op om ballen zo scherp en nauwkeurig mogelijk te spelen dus ze zitten veel in de buurt van die lijn. Zij trainen er ook op om mentaal sterk te zijn, zodat ze er op cruciale momenten staan en doen wat ze doen moeten.
Het kan niet zo zijn dat dit wordt afgebroken doordat een bal zo hard en zo scherp is, dat met het blote oog niet te zien is of hij een lijn nou wel of niet geraakt heeft of, nog erger, doordat een lijnrechter even niet oplet of een vuiltje in zijn oog heeft.
En met name bij het voetbal zijn er, en daar zal een echte filosoof ook niet van onder de indruk zijn, maar intussen is het wel de realiteit, de financiële belangen. We hebben het over miljoenen aan sponsorgelden, banen van mensen, mensen die gegokt hebben op een uitslag (dat gokken mag je van mij veroordelen, maar de mensen die gokken hebben wel recht op een eerlijk verloop van hun gokje) en ga zo maar door.
Een begrijpelijk bezwaar dat Federer tegen het systeem zoals het nu gebruikt wordt, is dat hij niet vindt dat er tussenkomst van de spelers nodig zou moeten zijn. Hij heeft liever dat de scheidsrechter bij elke bal een seintje krijgt of de bal in of uit was en daarop handelt.
Voor het publiek geeft het systeem een extra dimensie aan het spel en vrijewl alle spelers en scheidsrechters zijn het er over eens dat het een positieve uitwerking heeft op het tennis. Er zijn minder hoog oplopende discussies tussen spelers en scheidsrechters. Die waren voor het publiek misschien leuk, voor de spelers en de scheidsrechters niet.
Enige tegenargument dat ik nog kan bedenken is de vraag of een dergelijk systeem wel zo accuraat kan zijn als het pretendeert te zijn. En tennisbal is harig, draait, vervormt (hoewel men bij Hawkeye zegt dat het systeem daar rekening mee houdt, maar dan weer niet of dat op basis van de beelden is of op basis van vooraf gedefinieerde modellen) en een millimeter verschil heb je dan al snel.
Verder vraag ik me af of de 8 camera’s wel op elke plek waar de bal zou kunnen stuiteren, tijdig scherp kunnen stellen.
vrijdag 13 juli 2007, 16:24 uur
Filosoof Gijs van Oenen pleit vandaag op de opiniepagina van nrc.next tegen computergestuurde sportarbitrage.
Kijken en zien zijn 2 verschillende dingen…kijken is door een mensen oog…zien door een computer-oog. Wie als filosoof de sport ironisch bekijkt als een slagveld moet eerlijk bekennen dat sport onzin is. Maar Gijs van Oenen gaat daar niet op in hij vermeid eigenlijk de discussie en is als *docent * filosoof onzin aan het verkopen
Alweer een filosoof die kletst…wauwelt en gevoellens opwerpt tegen ontwikkelingen als hierboven beschreven. Maar zonder zijn gebakken lucht valt er natuurlijk niets te zeggen over romantiek gevoellens en mijmerijen fantasieën en airs gedachten. Hier zie je weer in wat voor een crisis de filosoof verkeerd op welk een genante gedachtes de filosoof denkt: hij wekt gevoellens op en zegt vervolgens dat het de romantiek kwaad doet als je de techniek er op los laat vervolgens denkt hij niet maar kletst hij gevoellens aan een Deze filosoof moet ander werk gaan doen en niet de titel filosoof gebruiken want dat verdiend hij niet.
Sport is onzin omdat het alleen om geld gaat. De filosoof had hierin een mooie kans gehad om van zijn talent als diep nadenkende geest .met veel gevoel voor romantiek van zijn van zijn kromme gekletst kunnen afkomen. Sport is onzin en als je daarbij nog de romantiek bij haalt dan is sport romantische onzin door een vreselijke domme filosoof verdedigd.
Neen wijsheid is iets anders dan verstandige dingen zeggen over sport en de oprukkende nooit weerstaande technieken Deze filosoof bewijst dat filosofie onzin is. Wie wil weten wanneer sport zinvol wanneer filosofie zinvol is zal hierop geen antwoord krijgen (Zie Van Dalen).
Techniek is zinvol sport gaat alleen over geld en onzin filosofie over onzin en de zoektocht naar wijsheid Deze filosoof moet een ander baantje nemen misschien is docentschap wel iets voor hem onzin doorgeven aan jonge mensen zoals ze dat 2000 jaar geleden deden met veel gevoel en weinig kennis met weinig harde wetenschappelijke kennis
vrijdag 13 juli 2007, 17:46 uur
Er is niets mis met het betoog van van Oenen. Sommige sporten lenen zich beter voor elektronische arbitrage dan anderen. Alle sporten waar menselijke jurering aan te pas komt, zijn per definitie oneerlijk en vergeven van corruptie.
Het feit dat voetbal zo universeel is dat het in elke uithoek van de wereld wordt gespeeld, zou voldoende reden moeten zijn, om heel voorzichtig met high tech middelen om te gaan. De regels moeten tenslotte overal hetzelfde zijn. Sport is zo wie zo geen onzin, zo Margreet stelt, maar weet zij veel, zij leutert slechts om het leuteren.
Het betoog van van Oenen is begrijpelijk tot aan de laatste alinea. Het past niet eens in zijn betoog van romantiek. Decennia lang staan bepaalde groepen mensen elkaar tenslotte al naar het leven. Wellicht dat de romantische herinneringen van van oenen niet verder gaan dan een potje straatvoetbal.
Voetbal leent zich niet voor dat mooie elektronische oog, al was het alleen maar omdat het te snel gaat; anders dan bij tennis heb je niet na elke bal een minuut de tijd om met Margreet een praatje pot te houden over de zin van het leven en of de bal ja dan nee over de lijn gegaan is. Redenen genoeg ook voor mensen met niet zulke duistere beroepen als die van Bijsterveld om de macht fijn bij de scheidsrechter te houden.
Juist omdat voetbal controversiële beslissingen omarmt zitten de stadions wekelijks tot de nok gevuld, een heel andere situatie dus als een weekendje pingpongen op het Melkhuisje voor drie hondenkoppen onder leiding van René van den Berg.
vrijdag 13 juli 2007, 17:56 uur
Twijfel bij Hawkeye Wimbledon 2007, Neemt hawkeye ons in de maling?
Bij de finale wimbledon heeft Federer 5 keer moeten toezien dat zijn inzicht afweek van Hawkeye. Ook de grensrerechters werden vaak overruled door hawkeye.
Ook ik heb twijfel, maar vooral ook vragen bij de werking van Hawkeye en wel om de volgende reden.
Ik ga daarbij uit van de volgende uitgangspunten:
• Bij de waarneming gaat het om het al dan niet raken van de lijn. Dat is een fysieke aanraking. Dat is dus anders dan bij voetbal. De vraag is nu of de berekening van hawkeye daarbij aansluit. Ik heb mijn twijfel, Volgens mijn eigen ervaring is de afdruk van de bal in de meeste gevallen veel kleiner dan de doorsnee van de bal zelf. Als de doorsnee 7 cm is, zie ik vaak kleinere doorsnede’s bv 5 cm als afdruk op de grond, ook afhankelijk van de snelheid van de bal, de hoek waaronder hij de grond raakt en de mate van spin.
• Bij Hawkeye lijkt dit anders te zijn. Dan wordt er op het raakpunt van de bal met de grond er een omtrek getekend die veel groter lijkt dan het werkelijke fysieke raakvlak van de bal met de boden. Omdat het hier om mm’s gaat is volgens dit inzicht bij hawkeye de raakkans met de lijn veel groter dan in de fysieke werkelijkheid. Het lijkt er op dat hawkeye ook de schaduw van de omtrek als raakvlak rekent en niet het kleinere echte raakvlak
• De twijfel wordt nog groter als je ervan uit gaat dat de bal na het aanraken van de grond als het ware voorovervalt of doorschiet, hegeen betekend dat er een verschil is tussen de theoretische cirkel van de hawkeyeafdruk met de werkelijk afdruk van de bal die een centrum heeft dat waarschijnlijk enkele cm’s verder ligt. Dat de bal bij aanraking van de bodem iets platter wordt kan nog een effect heb op dit geheel maar ik denk dat meevalt.
Bovengenoemde inzicht geven mij en mijn fisotherapeut aan wie ik dit voorlegde, grote twijfel bij de juistheid van hawkeye. In feite ook nog eens bevestigd door de waarnemingen van Federer en de grensrechters bij de finale. Wie stonden er dichter bij ? Gelukkig heeft Federer, ondanks de tegenwerking van hawkeye de finale gewonnen. Anders zou hij toch een procedure moeten hebben aanspannen bij de veelheid van fouten door Hawkeye. Ik raad de Wimbledon organistie aan het systeem toch nog eens te toetsen aan mijn hierbovengenoemde twijfelpunten.
Een verbetering van het systeem zou kunnen zijn de theoretische afdruk meer in overeenstemming te laten zijn met de werkelijke.
Misschien zijn bovengenoemde feilen al in het systeem opgenomen, ik neem tenslotte aan dat de techneuten er ook over nagedacht hebben. Ik stel er toch maar een vraagteken bij. Bij tenniswedstrijden gaat het steeds meer om de mm’s. Hawkeye zou met zijn precizie spelers, spelleiding en miljoenen kijkers wel eens flink in de maling kunnen nemen.
Antoine Willemsens Haarlem
maandag 16 juli 2007, 8:42 uur
Gezien de steeds verdergaande professionalisering en commercialisering van de sporten ontkom je bijna niet aan desbetreffende experimenten. Van Oenen heeft natuurlijk een punt, waar de romantiek van de sport een volgende gevoelige klap krijgt maar de eerder genoemde ontwikkelingen zijn inmiddels zo ver gevorderd dat aan dit experiment, en, na succesvol uitproberen ook daadwerkelijk invoeren niet meer valt te ontkomen. Wat voetbal betreft zou ik verder willen pleiten voor aanvullende, navenant aan de hockeysport, regels als tijdstraffen na een gele kaart en onbeperkt mogen wisselen met een team van 16 spelers.
maandag 16 juli 2007, 12:08 uur
Tijd om romantiek opzij te zetten voor de toekomst, die digitaal is.
Dat vind ik.
maandag 16 juli 2007, 19:45 uur
Er is geen regel die zoveel onjuiste en twijfelachtige, beslissingen oplevert, met bijbehorende irritaties en tijdverlies, als de buitenspelregel.
Haviksoog komt later wel, begin eerst maar eens met het afschaffen van buitenspel op zo kort mogelijk termijn.
De hoge heren die hierover beslissen leven, vergeleken met de beslissers in de hockeysport, waar buitenspel niet meer bestaat, nog in de voetbal-middeleeuwen!
Buitenspel, een achterlijke regel!
maandag 16 juli 2007, 20:17 uur
Een digitale scheidsrechter is absoluut gewenst bij professioneel voetbal. Met heel veel succes en met bijna 100% accuratesse wordt die ook toegepast bij professionele sporten in het buitenland zoals bij:
1- American Football in de NFL ; de coach mag een paar keer per wedstrijd een beslissing aanvechten. Heeft de coach ongelijk dan verliest zijn team een time out.
2-IJshockey in de NHL alwaar de scheidsrechters bij elke lichte twijfel al de ‘video-scheidsrechter’ inschakelen. Deze videoscheids wordt ook nog eens vanuit het centrale commando centrum in Toronto ‘gecontoleerd’ op de juistheid van hun beslissing. Opvallend is dat teams zonder te mopperen zo’n video-beslissing direct accepteren.
3- In de Formule 1 racing kijkt de wedstrijdleiding ook de videobeelden terug en deelt direct straffen uit waar nodig.
4-In rugby, zoals bij ‘six nations’, maakt de scheidsrechter op het veld een rechthoekig gebaar met zijn armen; als teken dat hij graag hoort wat de videoscheidsrechter beslist.
Jaja ik hoor de tegenstanders van de digitale scheidsrechter alweer zuchten en steunen, en de volgende redenen plichtmatig afdraaien.
1- de romantiek verdwijnt!
Wat is er romantisch aan dat ajax bij Weder Bremen uit een doelpunt tegen krijgt terwijl de bal hoogst waarschijnlijk niet over de doellijn is geweest. Wat is er romantisch aan dat Pierre van Hooijdonk in de halve finale tegen Brazilie WK 98 in de laatste minuut naar de grond wordt getrokken en geen strafschop krijgt?
2-het duurt te lang, het spel ligt stil.
Welnu vaak zijn de meeste discutabele voetbalmomenten binnen 15 seconden terug te zien op de TV. Daarentegen wordt er wel eindeloos ‘gewacht’ op blessurebehandelingen en wissels.
tot slot
Voetbal is de grootste sportindustrie in de wereld maar andere professionele sporten geven het goede voorbeeld. Ik neem aan dat we toch allemaal graag zien dat het spel een zo’n eerlijk mogelijk verloop kent en dat we steevast een terechte winnaar zien!
maandag 16 juli 2007, 20:36 uur
Het is prettig dat in de reacties over dit onderwerp de grenzen van het fatsoen als vanzelfsprekend in acht worden genomen, anders dan bij het debat over de uitspraken van Vogelaar. Alleen al daarom lijkt het me verstandig om de digitale scheidsrechter eerst maar eens in te voeren bij het maatschappelijke debat over controversiële onderwerpen.
dinsdag 17 juli 2007, 0:39 uur
Af en toe moet iemand de lul zijn wanneer er echt slechte beslissingen genomen worden. En bij voetbal is dat de scheidsrechter. Ik zie daarom ook de lol niet in van een digitale scheidsrechter, die kan je nl de schuld niet meer geven, wat juist een stukje cultuur is dat bij voetbal hoort.
woensdag 18 juli 2007, 9:31 uur
Niets tegen op gebruik van technische hulpmiddelen voor scheidsrechters, maar….. alleen verplicht stellen in de profsport. Je ziet in tal van sporten een groeiende kloof tussen de amateurs en de beroepsbeoefenaars, de laatsten stellen vaak zelfs afwijkende spelregels, zoals in golf.
donderdag 19 juli 2007, 18:52 uur
Zo een stap vind ik n de goede richting
Menselijke ogen ,ook al zien ze nog zoveel Blijven menselijk ,en een mens kan zich vergissen een Hawk-Eye zou ik zien als een soort second opinie..
In erg veel richtingen wordt tegenwoordig met camera’s gewerkt en de techniek staat ervoor om gebruikt te worden .
zaterdag 21 juli 2007, 0:31 uur
Ja, een stap in de verkeerde richting, en wel precies tegengesteld!
Het onzalige idee van digitale beheersing van een puur menselijke activiteit kàn niet komen van de echte liefhebbers…waar de sport het juist van moet hebben.
De supporters zullen zich stierlijk vervelen, en thuisblijven…
En wat krijgen we na deze eerste stap?
Buitenspel?
Hands?
De gedachten en fluisteringen van de spelers detecteren?
Spelers afschaffen en robots opstellen?
De mensch wil alles naar zijn hand zetten, wellicht omdat hij het niet aankan,zich op zichzelf te moeten verlaten.
Dat moet er wel toe leiden dat hij ook het allerlaatste digitaliseert en zichzelf ook bij de voortplanting buitenspel zet…!
zondag 22 juli 2007, 3:39 uur
Ach, wat zou ik missen, die spelers die de scheidsrechter belagen met hun welles-nietes, die grensrechter, die op dat ene gelukzalige moment uitgroeit tot de belangrijkste man van de wedstrijd, die supporters, die met tientallen tegelijk het veld op stormen om de scheids te molesteren. Elke poging om daar iets aan te doen moet in de kiem gesmoord worden.
In Brazilie hadden ze bij het laatste WK 5 doofstomme liplezers ingezet om alle kreten en scheldpartijen voor het publiek te vertalen. DAT is pas romantiek. Ik snap nou nog steeds niet, waarom ze daarna al die vertalingen weer van piepjes voorzagen om de drieletter-, F-woorden en godslasteringen te censureren.
dinsdag 24 juli 2007, 7:32 uur
sport is geen romance, invoeren die camera’s!
gebeurt bij andere sporten al jaren en is er alleen maar spannender en vooral eerlijker op geworden
donderdag 26 juli 2007, 23:04 uur
Wat een gelul,het is zeker nodig een digitale waarneming,Hoe kan een club van gloeilampenmaffia en de zeepbellenmaffia het iedere keer weer redeen.Daankzij dubieusee beslissingen.De gloeilampen werden heierdeoor al misnsten 10 keer onterecht kampioen en de zeepbellen minsten zoveel.Dus invoeren en vooral bij ALLE wedstrijden van deze zich club noemende maffiabendes.Nee dankzij deze voetbalmaffia is voetbal z.g.a.Dood. En worden alle andere clubs benadeeld.Feyenoord groningen heerenveen twemthe vitesse rhoda,.Dat is nu eenmaal de WAARheid,maar aangezien de KNVB zelf een evengrote misdadige zeep/gloeilampnemaafia is wordt het niets
zondag 29 juli 2007, 23:30 uur
Ik was altijd vóór, maar als ik nu hoor hoe alle nieuwe technische maatregelen voor een ‘zuiverder’ sport chaos in de Tennis- en Wielrensport gezord hebben, dan liever niet.
dinsdag 31 juli 2007, 23:32 uur
Uit onderzoek blijkt dat bij voetbal de thuisploeg steevast bevoordeeld wordt door de scheidsrechter. Sommige scheidrechters maken het daarbij erg bont. Dus ik ben helemaal voor.
woensdag 14 januari 2009, 15:42 uur
Als beeldend kunstenaar en verwoed tenisser was ik meteen geboeid door vooral de grafische weergave van het Hawkeye Systeem. Ik maakte een aantal werken waarin dit fenomeen een rol speelt; heerlijk gewoon !
Weet iemand ook wie ze maakt?
Met vriendelijke groet: Harry Agema