Media mede-schuldig aan de golf van familiedrama’s?
Maandag vermoordde een Haarlemse man zijn schoonmoeder en pleegde daarna zelfmoord door met zijn kinderen voor de trein te gaan staan. Eerder deze maand doodde een man in Hengelo zijn gezin, waarna hij trachtte de hand aan zichzelf te slaan. Het zijn twee incidenten in een langere reeks van dit soort voorvallen.
Volgens wetenschappers is de overdadige berichtgeving over dit soort zaken in de media er debet aan dat mensen eerder over gaan tot een soortgelijke wanhoopsdaad. Wat vindt u: moeten de media terughoudender bericht geven over deze voorvallen?
Uitslag van de poll:
Media moeten minder aandacht besteden aan familiedrama’s
- Eens, onbelangrijk nieuws: 28% (190)
- Eens, lokt nieuwe drama’s uit: 51% (347)
- Oneens: 19% (126)
- Geen mening: 2% (14)
totaal aantal stemmen: 677
dinsdag 13 maart 2007, 14:14 uur
Terughoudender berichtgeven zal moeilijk zijn, maar er zou bij elke melding van dit soort verschrikkelijke tragedies info kunnen worden gegeven over hulpmogelijkheden, zodat mensen die in crisis dit soort berichten lezen, niet zelf ook over de rooie gaan. In dit geval is er misschien door onwetendheid over omgangsregelingen met kinderen een onnodige wanhoopsdaad gepleegd. Rechters zullen het contact met beide ouders altijd willen stimuleren, dus dreigen met: en je zal de kinderen nooit meer zien, is onzin… toch schijnen veel mensen te denken dat dat mogelijk is….
dinsdag 13 maart 2007, 14:25 uur
Ik geloof zeker dat de media een rol spelen in het toenemen van dit soort familiedrama’s. Het gebeurt te vaak. Ik denk dat wanhopige mensen misschien een voorbeeld nemen aan de gevallen die in de media breed uitgemeten worden. Maar of de media dan ook terughoudender moeten worden? Ik weet het niet. We verwachten wel van de media dat ze ons nieuws berichten, ook als het slecht nieuws is.
dinsdag 13 maart 2007, 14:41 uur
De media zijn alleen schuldig aan foutieve berichtgeving. De Haarlemse man heeft namelijk 3 moorden, ipv 1, gepleegd.
dinsdag 13 maart 2007, 14:52 uur
Naar de invloed van de media in dit soort zaken zou al in het buitenland onderzoek zijn gedaan (zie bijv. http://www.brabantsdagblad.nl/bdbinnenland/article1202973.ece). Hieruit zou zijn gebleken dat er wel degelijk een verband bestaat tussen media aandacht en een toename van dit soort drama’s. Als ik het goed begrijp, is dat onderzoek gedaan in landen waar deze drama’s op sensationele (en soms geromantiseerde) wijze worden belicht.
In de Nederlandse media worden daarentegen steeds de grote ontsteltenis en het onbegrip van de samenleving (en de grote droefenis van nabestaanden en klasgenootjes van de slachtoffers) benadrukt. Ik zou mij dan ook kunnen voorstellen dat een ouder, die moord op haar kinderen overweegt, door dit soort verhalen eerder van de daad wordt afgehouden dan dat zij hierdoor wordt aangemoedigd. Als een ouder beelden ziet van kinderen die huilen om een vermoord klasgenootje, dan zal hij of zij hierdoor toch niet worden aangemoedigd om eenzelfde daad te begaan?
dinsdag 13 maart 2007, 15:01 uur
Het is kwats om de media de schuld te geven ,van de daden van een stel maloten ,want anders kan ik ze niet noemen,als ik opeens mijn buurman of vrouw mis,ge ik op onderzoek uit ,stel dat ze zoiets geflikt hebben ,gaat dan heel de straat dit doen ,natuurlijk niet maar 50 kilometer verder gaat weer een maloot iets uithalen,gaan we ook zo tekeer dat er ieder jaar meer Nederlanders emigreren,zou dit ook door de media komen,nee volgens mij is nederland echt TE VOL,als je een kooi vol konijnen hebt eten we er gewoon een paar op,maar ja voor mensen die ook levens ruimte willen moeten we iets anders,en dan krijg je steeds meer mensen met een te kort londje,een advies voor alle, kijk eens naar de duizende mensen die het slechter hebben dan jij,dan gaat het ineens een stuk beter met je.
dinsdag 13 maart 2007, 15:15 uur
De media zijn natuurlijk niet “schuldig” aan familiedrama’s. Hetgeen echter niet zegt dat zij geen rol (kunnen) hebben gespeeld. Het probleem is volgens mij dat uit de reeks berichten, en met name de Telegraaf-achtige berichtgeving die er bij komt, een soort “maatschappelijke acceptatie” volgt. Ik beweeer niet dat het “geaccepteerd” gedrag is, natuurlijk niet, de samenleving reageert zonder uitzondering geschokt. Voor mensen die in de put zitten geeft het echter een signaal van “ik ben niet alleen” en “anderen in mijn situatie hebben er gewoon een einde aan gemaakt”. Zo wordt het toch een oplossing… Terughoudendheid en zakelijkheid bij de berichtgeving lijken mij zeer op zijn plaats. Bovendien, geef nou toe, wat is de nieuwswaarde van zo’n incident? Raakt het onze levens? Laat de doden hun waardigheid behouden in familiekring. Voor mijn beeldvorming en ontwikkeling zijn het irrelevante gebeurtenissen.
dinsdag 13 maart 2007, 15:21 uur
Mijn indruk is dat er soms door de media gewoon meer aandacht is voor dit onderwerp dan anders. Dan lijkt het meer voor te komen, maar in werkelijkheid is er alleen maar even meer media aandacht. Na een tijdje is het onderwerp dan niet actueel en worden er door journalisten weer andere onderwerpen gekozen. Het vind dus niet vaker plaats maar soms krijgt het meer aandacht omdat journalisten volgens mij het op bepaalde momenten meer onder de aandacht brengen dan andere momenten. Door de toename van concurrentie in medialand is de verwachting wel dat er meer sensationele berichtgeving zal gaan plaatsvinden om geen lezers kwijt te raken. Ik verwacht echter niet dat de berichtgeving over zelfmoord meer zelfmoorden uitlokt. Deze mensen zullen zich waarschijnlijk ook zonder krant uitzichtloos voelen.
dinsdag 13 maart 2007, 16:32 uur
Ja en nee.
De media maakt wel altijd reclame voor het soort dubieuze therapeutische psychologie die dit soort drama’s waarschijnlijk stimuleert.
Als je mensen aanleert dat ze bij pech in hun leven – iets wat iedereen heeft- kunnen reageren volgens de draaiboeken wat gz-psychologen voor menselijk gedrag hebben verzonnen dan moet je niet klagen als dat soms onwenselijk is.
Misschien zouden de media juist meer aandacht aan dit soort incidenten moeten geven. Maar dan niet het soort aandacht dat dit soort mensen willen hebben – en degenen die geld aan dit soort mensen willen verdienen.
dinsdag 13 maart 2007, 16:32 uur
“Schuldig” is nogal een beladen woord. Het is denkbaar dat de aandacht in de media een rol speelt, maar het zou erg naïef zijn te denken dat de slachtoffers anders nog lang en gelukkig geleefd zouden hebben.
dinsdag 13 maart 2007, 17:11 uur
een beetje meedenken over preventie is van de kant van de media echt wel op zijn plaats.
u kunt daar vanavond en morgen in felix meritis vast wel een paar goede vragen over stellen:
http://www.ivonnevandevenstichting.nl/pdf/Uitnodiging%20conferentie.pdf
m. vr. gr.
dinsdag 13 maart 2007, 17:22 uur
Het lijkt me een goede zaak wel van deze dingen berichtgeving te doen maar het sensationele eraf te laten (zijn journalisten hier wel toe in staat?)en het bijv. op pagina twee te plaatsen. Het is goed te laten zien wat de tijdsgeest is maar het lijkt me een trigger voor de wanhopigen onder ons als dit zo breed op een voorpagina wordt uitgemeten, dit moet mensen op het randje op ideeën brengen aangezien de mens een groepsdier is.
dinsdag 13 maart 2007, 17:25 uur
Een paar jaar geleden heb ik mij beroepshalve verdiept in het onderzoek naar de invloed van de berichtgeving over zelfmoord op het vóórkomen van nieuwe gevallen. Mij bleek toen dat die invloed net zo vaak wel als niet is vast gesteld. Weliswaar is er op korte termijn soms een lichte toename te zien maar op langere termijn niet. Ofwel: het tijdstip van sommige zelfmoorden wordt er in een enkel geval door beinvloed. Waarom wordt dan toch altijd weer zo makkelijk beweerd dat veel zelfmoorden uit kopiegedrag voortkomen? Voor een deel speelt ongetwijfeld frustratie bij de hulpverlening mee over de eigen beperkingen waardoor het verleidelijk is schuldigen aan te wijzen. Tegelijkertijd zit er m.i. echter ook een morele ondertoon in dit soort veronderstellingen waarbij de weerzin die men toch al voelt tegen als sensationeel bestempelde berichtgeving over persoonlijke drama’s als gelegenheidsargument wordt ingezet om de media hierover te kapittelen.
dinsdag 13 maart 2007, 17:42 uur
De media maken zichzelf graag belangrijk. De Volkskrant schreef vanochtend dat media terughoudend moeten berichten over dit soort zaken, maar dat stond wel te lezen in een bijna paginabrede kop op de meest in het oog springende plaats op de voorpagina. Hypocrieter kan het bijna niet. Wat is nu de aanleiding voor de discussie die Flip Freriks gisteren startte en gretige navolging krijgt in nota bene ‘kwaliteitskranten’: drie voorvallen in twee weken, die zich hebben voorgedaan in respectievelijk België, Duitsland en Nederland. Waarom niet soortgelijke voorvallen erbij gehaald uit Engeland en Frankrijk, waar zich dit soort familiedrama’s bijna wekelijks afspelen, en die altijd breed uitgemeten worden in de pers? Het is een volstrekte onzin-discussie waarmee de media zich een beslissender rol willen aanmeten dan ze volgens velen toch al hebben. Smakeloos bovendien, omdat de aandacht wordt afgeleid van de betrokkenen om wie het tenslotte gaat en (weer) wordt gevestigd op de media zelf. Potsierlijke, smakeloze, en narcistische navelstaarderij.
dinsdag 13 maart 2007, 18:03 uur
De media moeten terughoudender zijn . En wachten op definitieve berichtgeving. Te vaak worden berichten gegeven
die nog niet bevestigd zijn , maar intussen worden al conclusies getrokken. Er zijn dan ook nog de “tabloids” die
onmiddelijk de sensatie-toer op gaan . Deze zaken mogen niet voor het publiek worden verzwegen , maar ook niet worden overbelicht , omdat potentiële daders daar de verkeerde conclusies uit trekken.
dinsdag 13 maart 2007, 18:06 uur
Niet de massamedia zijn schuldig, die zijn slechts een onderdeel van de massacultuur. En die is schuldig. ‘Wij’ (als dat nog bestaat) zijn schuldig.
Sinds Marshall McLuhan de term ‘global village’ introduceerde, lijkt de wereld kleiner te worden. Maar tegelijkertijd zijn de interpersoonlijke muren onoverkomelijk hoog. De schijn van een wereldwijde gemeenschap door middelen als e-mail, satelliet en mobiele telefonie, doet mensen denken dat iedereen met elkaar in contact kan komen, maar het tegendeel is waar. De echte attachment, de echte verbondenheid is ver te zoeken. Met duizend ‘vrienden’ op hyves kun je nog doodeenzaam zijn. Eenzaamheid en het zich onbegrepen voelen doet mensen de greep op het leven en de realiteit verliezen, waardoor er voor sommigen maar één uitweg lijkt.
Ieder mens heeft iemand nodig bij wie hij/zij helemaal zichzelf kan zijn en zijn ‘guard down’ kan doen zonder gekwetst te worden. Een plek waar het echt veilig is. Waar je elkaar zonder schroom in de betraande ogen kunt kijken. Ontworteling, isolement en het gemis aan ‘belonging’ is het maatschappelijke probleem dat achter dit soort familiedrama’s schuilt. Een individu hoort ‘thuis te kunnen komen’ in een veilige sociale omgeving waar zorg, aandacht, openheid, eerlijkheid en veiligheid op een goede manier functioneren. Oprechte interesse wordt door ons geïndividualiseerde Nederlanders vaak als bemoeienis of betutteling ervaren en daarom zijn we met z’n allen maar gestopt met interesse tonen, met kilheid en onverschilligheid als resultaat. ‘IK heb niemand nodig.’ Maar wat stel jij als vrijgevochten en autonoom individu voor als er niemand meer is die jou echt kent en in je hart kan kijken? Dan hou je jezelf voor de gek.
dinsdag 13 maart 2007, 18:52 uur
Heeft niets met media te maken maar met de maatschappij waarin wij nu leven
Het is naar mijn mening inderdaad zo dat het vertrouwde nest wegvalt en debet is aan deze trieste gebeurtenissen.
De massale echtscheidingen zouden een oorzaak kunnen zijn .
Misschien toch mensen beter begeleiden met relatie problemen.
Het scheiden blijft lijden en hier zouden we meer aandacht voor moeten hebben.
dinsdag 13 maart 2007, 19:28 uur
Zijn de media dan ook medeschuldig aan terrorisme en oorlogen?Ik vind deze vraag tamelijk onzinnig. Je bent pas medeschuldig aan iets als je het ondersteunt.
dinsdag 13 maart 2007, 19:51 uur
Jarenlang waren dergelijke gevallen taboe voor de media.
Nu de media erover berichten lijkt het alsof er golf van zelfmoorden over het land gaat.
Te voorkomen is het helaas niet.
In onze maatschappij hebben mensen niet meer geleerd met tegenslagen om te gaan.
Zij zijn de onvrijwillige toeschouwers en ook de treinmachinist een levenslang trauma op.
Hun verdere leven zal het beeld van het ongeluk in hun geheugen gebrand zijn. Om nooit meer kwijt te raken.
Slijten kan het , het gaat nooit meer weg.
Die zien het drama nog jarenlang in slow motion terug.
Daar kan de beste therapie ze in het beste geval middels acceptatie mee leren leven.
dinsdag 13 maart 2007, 20:13 uur
Onze zoon heeft 3 1/2 jaar geleden (toen 26 jaar) zelfmoord gepleegd , door zich voor de trein te werpen.
Bij Pauw & Witteman liet men op de achtergrond een rijdende tein zien gedurende lange tijd. Je kon het gekwelde gezicht zien van de machinist die in het programma aanwezig was.
Kunt U zich ons gezicht voorstellen ?
Het bespreekbaar maken is goed er rust op zelfmoord een TE groot taboe, maar waarom moet dat gepaard gaan met dit soort emotioneel effectbejag. het zal bij velen die hierbij betrokken zijn geweest onnodig veel pijn hebben veroorzaakt
dinsdag 13 maart 2007, 20:50 uur
Onze regering vindt al decenia dat al het geode uit Amerika komt. Nou moet niemand de media de schuld gaan geven voor het schaapachtig gedrag van mensen. Imiteren doet leven en sterven in zulke gevallen.
De kille koude mentaliteit van de amerikaanse oliargie, het rascisme, egocentrisme oorlogszucht, zero tolerance mentaliteit is sinds jaar en dag gekopieerd
Dit soort zaken hoort bij die mentaliteit. En we hebben er samen met zun allenn voorr gekozenn, zou Balkenende zeggen.
dinsdag 13 maart 2007, 21:19 uur
Wat zijn de grootste kranten van Nederland?
Welke gebruiken de meeste sensatie?
Kortom wat willen we en wat krijgen we?
dinsdag 13 maart 2007, 21:22 uur
Ik denk dat door de foto’s van de slachtoffer(s) te tonen
en de daarbijhorende koppen boven van de artikelen mensen zeer geschokt reageren. De berichtgeving dat kinderen omgebracht worden, doet ieder mens veel pijn.
Het is mi een goed idee als de mediamakers meer stil staan bij de impact van het tonen van de foto’s van de slachtoffers
en de pijn die dit bij mensen oproept.
Dus ik ben voorstander dat bij elk artikel over een dergelijk gruwelijk onderwerp er standaard ook een artikel geplaatst wordt over bv de pijn die een scheiding veroorzaakt en hoe je daarmee kunt omgaan en of het verstandig is te gaan praten met iemand. Verwijs bij ieder artikel naar een goede opvangadres, bv een GGZ-instelling of een psycholoog.
dinsdag 13 maart 2007, 21:48 uur
Het lijkt mij goed dat de media aandacht besteden aan dergelijke situaties, want daardoor komt er ook een discussie op gang over de gevolgen, die de zelfmoordenaars aanrichten in de maatschappij. De vraag rijst waar de zelfmoordenaars hulp hadden moeten zoeken voor hun problemen. Ze zijn radeloos. De GGZ hulpverlening in Nederland bestaat uit opsluiting in isoleercellen van hulpzoekende radelozen en dat is ook geen prettig vooruitzicht. Op het journaal was vanavond het bericht dat er hekken langs het spoor moesten worden geplaatst bij een psychiatrische instelling, omdat daar de meeste mensen voor de trein waren gesprongen. Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat al die mensen daar voor de trein sprongen naar aanleiding van de berichten in de media.
dinsdag 13 maart 2007, 23:32 uur
Mensen, die familieleden vermoorden en daarna de hand aan zichzelf willen slaan zitten in grote problemen en zien geen uitweg meer. Zij vrezen de schande en de ellende, die hun deel dreigt te worden. De uitvoerige publicaties in de media brengen deze wanhopige mensen op het idee, dat uit het leven stappen nog de enige mogelijkheid is om uit de verwachte ellende te ontsnappen. Terughoudende media kunnen dan ook voorkomen, dat wanhopigen tot hun gruwelijke daden komen.
Daarmee is nog niets gezegd over de mogelijke oorzaken van deze drama’s. Gedurende de laatste decennia is het individualisme door sommige stromingen bejubeld en onderlinge solidariteit schijnt een vies woord te zijn geworden. In de moderne wetgeving is dit terug te vinden. Ook onze premier verheerlijkt de zelfredzaamheid van mensen. Het gevolg van deze ontwikkelingen is wel, dat de kans op vereenzaming groter is geworden, waardoor de samenleving minder snel bemerkt, dat medeburgers in grote problemen geraken. Dus behalve over het gedrag van de media dienen wij ook na te denken over ons eigen gedrag als burger.
woensdag 14 maart 2007, 0:56 uur
Absoluut dat er een verband bestaat tussen hetgeen dat er gebeurt in realiteit en wat de media ervan maakt en de hoeveelheid reportages die men kan volgen. Dat is bijna een logische opeenvolging. Maar om dan te zeggen dat de media daar debet aan is, lijkt mij iets overdreven. Noch zou de media doet moeten stilzwijgen, aandacht voor dit soort gevallen is nodig, nodig met name om een landelijke bewustwording te creëren. Een belangstelling voor de medemens, met als groot voorbeeld hoe het niet moet in Oostenrijk waar een moeder met een aantal dochters in een wijk woonden waar nooit iets werd gezegd gedaan of enige andere vorm van actie ondernomen is naar autoriteiten of naar haar zelf. Een bewustwording voor het feit dat er problemen bestaan waar pro’s maar ook gewoon de buren een hand in kunnen helpen.
De aandacht die de media geeft zou dan mijnsinziens meer gericht moeten zijn op de omstandigheden en de mogelijkheden die er zijn voor andere om hulp te bieden. Of een waarschuwend signaal sturen naar de overheid om te laten zien dat er vele mensen zijn die zich alleen , onbegrepen en depressief voelen. De maatschappij is altijd debet aan de dingen die erin gebeuren, verslaggevers geven daar enkel verslag van, en dat moet zo blijven. Als het maar bewust en integer gebeurt.
woensdag 14 maart 2007, 2:01 uur
Wie beweert dat publicaties over dit gedrag, als ook over b.v. extreem geweld op scholen evenals vormen van geweld in de samenleving als ook seksueel gedrag en vele andere extremiteiten de mensen die het zien/lezen niet beïnvloeden die beweert dat media reclame niet werkzaam is. En dat is een belachelijke veronderstelling nietwaar?
We zijn op dit gebied maar weer eens Oost-Indisch doof. Natuurlijk wakkert dit sensationele bewustmaken door de media de gedachten en fantasie van daarvoor gevoelige mensen aan, normaliseerd het besproken gedrag en maakt het tot een geaccepteerde gedachte in de groep.
Ook is het van wegen deze krachtige invloed op ons gedrag dat de media als een van de belangrijkste politieke manipulatie instrumenten worden gezien en gebruikt.
Onze mediaconsumptie is niet zo’n gezonde zaak als we graag willen geloven.
We zijn in slaap gewiegd, tijd om wakker te worden en weer op te letten met wat voor informatie we onze kinderen voeden en wat we zelf willens en wetens te verwerken krijgen.
woensdag 14 maart 2007, 8:35 uur
Terughoudendheid is zeker op zijn plaats, maar ook duidelijkheid over de incident-waarde. Ouders zijn telkens in paniek over deze voorvallen en reageren alsof het hele land gevaarlijk is, want er lopen zulke gekken rond. Ik werk met heel veel vrouwen in Rotterdam (vrouwenstudio’s) en praat met hen over ‘opvoeden in twee culturen’. Het zijn vooral vrouwen met een niet-Nederlandse achtergrond. Ik spreek gemiddeld 100 vrouwen per week over allerlei onderwerpen en mijn hoofddoel is om ze te laten beseffen dat kinderen in de buitenruimte ook opvoeding nodig hebben. Als ik vraag naar veiligheid en onveiligheid of angsten en gevaren, dan komen er alleen maar de verhalen van de gezinsdrama’s tevoorschijn. Kinderen mogen niet meer buiten spelen omdat er zoveel pedofielen rondlopen en mensen die hun kinderen of die van een ander doodmaken.
Het kost mij de grootste moeite om deze ouders duidelijk te maken dat het gaat om een klein aantal en wat je kunt doen in je eigen omgeving om die ruimte juist wel veilig te maken en die gekke ouders misschien wel kunt helpen om dit soort dingen juist niet te doen. Daar gaat het in de media (nog) veel te weinig over.
woensdag 14 maart 2007, 9:29 uur
Verantwoording voor dat wat ons dagelijks bezig houdt dragen wij allemaal. Nu we leven in een samenleving waarin de media zorgt voor een “kleinere” wereld is het onoverkomelijk dat daarmee mensen worden beinvloed, negatief of positief. In de berichtgeving zoals deze bijv. NRC Next is er sprake van een bondig feitelijke weergave van een familietragedie. In dat laatste woord zit voor mij een ethische grens, namelijk dat ik (zoals dit vanochtend in de krant ook werd bericht) niet geconfronteerd wil worden met de school en de laatste tekeningen van de kinderen, of wat de buurman/vrouw hiervan vinden. Het gaat mij niets aan, ik wil het ergens ook niet weten, misschien toch door de emoties die dergelijke berichtgeving oproepen. Er zijn andere dingen waar ik me druk over moet/wil maken, en toch post ik hier. Maar zijn de media mede-plichtig aan de golf van familiedrama’s? Zo worden er ook vragen gesteld of programma’s als CSI, 24, of reserche docu’s op Discovery Channel mede-plichtig zijn voor de toenamen van criminele activiteiten of de mede-plichtigheid van agressieve games bij toename agressie bij kinderen? Ik denk dat alles wel een verband met elkaar heeft en dat het niet geheel onwaarschijnlijk is dat mensen geprikkeld raken en iets met de berichtgeving doen. Het kan ze over de streep trekken en net die ene duw in de richting geven waar ze naar opzoek zijn. Maakt dit enkel een krant mede-plichtig? Ik denk het ons alle, de gehele samenleving, mede-plichtig maakt. Het zijn onze buurmannen/vrouwen, vriend(inn)en, collega’s etc. en wij zijn de mensen die sensatie media willen, wij willen snikken en godver-er voor de TV, krant of website. Als wij meer naar onze omgeving gaan kijken en ons daarvoor interesseren dan pas kunnen we zien hoe erg het met onze samenleving gaat en ons emotioneel betrokken voelen en misschien kunnen we er ook nog wat aan doen.
Het artikel in de NRC Next van deze ochtend was goed en het gaat inderdaad om de ethische vraag In welke mate zijn de media verantwoordelijk/ mede-plichtig aan de golf van familiedrama’s. Echter de foto op de linkerpagina en met name de tekst stuitte mij tegen de borst. Er straalt een bepaalde irritatie vanuit die mij niet aanstaat. Uiteraard het zoekt de confrontatie en ja het laat de tragedie in z’n meest (verantwoord) onsmakelijke manier zien. Het valt me alleen tegen, ik als lezer weet dat NRC Next dergelijke foto’s niet plaatst en enkel feitelijk bondige artikelen hierover plaatst. Enkel waarneer de situatie zich daarvoor leent wordt er om een intellectuele niveau de discussie aangezet. Dit was onsmakkelijk, ongepast en ongehoord voor een krant als NRC Next. Ookal begrijp ik het waarom, maar het straald iets (zeker door de tekst) uit van frustratie en ergens een vleugje arrogantie (jullie commentaar, wij laten jullie zien wat we hadden kunnen doen).
woensdag 14 maart 2007, 11:00 uur
L.S.,
Het is zeker 35 jaar geleden,dat ik tegenhetzelfde onderwerp ageerde en er is nog niets veranderd bij de schrijvende pers (inmiddels ook T.V. etc.)Drama’s tot in detail beschrijven brengt zwakke mensen op verkeerde gedachten,dat is gewoon zo en het blijkt telkens opnieuw.Ook is het voor onze jeugd niet goed ,je zou er depressief van worden!!Heel erg,dat niemand in de omgeving tijdig aan de bel getrokken heeft voor hulp.
Het zijn ook de sensatiekranten die er de meeste tekst aan wijden!
woensdag 14 maart 2007, 12:11 uur
Nee, de media zijn niet medeschuldig. De media zijn wel onsmakelijk afhankelijk geworden van geldstromen. Sensatie verkoopt kwantitatief beter en kwantiteit is meer geld. Ik pleit voor een forse geldstroom richting ‘volk van informatie voorzieners’. Belastinggeld. Ten koste van geld besteed aan asphalt; dat domme in de rij staan in je dure vehicel snap ik niet, dus daar geen geld meer heen.
Mijn wens? De beste, kwalitatief dus, media, sorry, vergaarbakwoord, ter wereld. En denk erom, vrij. Vrije nieuwsgaring, altijd en overal. Moet je zien, hoe trots we daarop kunnen zijn met zijn allen..kwantitatief.
woensdag 14 maart 2007, 12:21 uur
Schuld is een groot woord. Zieke geesten hebben zieke gedachten. Een kat in het nauw maakt rare sprongen.
Bij veel zelfmoorden gaat het in feite om een schreeuw naar aandacht. Als men weet dat ze de volgende morgen pagina breed in de krant komen kan dat voor een aantal onder ons het laatste duwtje zijn. Maar dat geld natuurlijk lang niet voor alle gevallen. Iemand die door relatie/huwelijks problemen in het nauw gedreven wordt kan daar nogal onvoorspelbaar op reageren. Er is het bekende wraak syndroom waarbij gescheiden mensen het tot hun levens taak hebben gemaakt hun ex het leven zuur te maken. En soms gaat dat erg ver. Iets waarbij de media volgens mij meer de boodschapper zijn van een oorzaak die veel dieper in deze egocentrische, drukke en narcistische maatschappij ligt. Dus nee de media is volgens mij niet de schuldige, maar heeft wel een belangrijke rol. Om het tij te keren zal er volgens mij meer moeten gebeuren dan de media het boete kleed aan laten trekken!
woensdag 14 maart 2007, 13:42 uur
Ik ben van mening dat de wijze van berichtgeving door het NRC (in ieder geval bij dit drama) juist is. Vermelding van hetgeen gebeurt is, dient te geschieden. Maar in deze drama’s dient wel terdege rekening gehouden te worden met de gevoelens van nabestaanden.
woensdag 14 maart 2007, 13:43 uur
Er zijn m.i. diverse redenen om de berichtgeving over dit type drama’s beperkt te houden.
Ten eerste is er geen nieuwswaarde behalve de gebeurtenis zelf. De gissingen naar het hoe en waarom zijn er slechts om nieuwsgierigheid te bevredigen. En hoewel de meesten van ons die nieuwsgierigheid helaas bezitten, hoeven de media die niet te bevredigen.
Ten tweede bestaat er de mogelijkheid dat het anderen op ideeën brengt. Bewijs lijkt er nog niet te zijn, maar zelfs het vermoeden zou genoeg moeten zijn om de berichtgeving summier te houden.
Ten derde is het voor de achterblijvenden van dader en slachtoffers al een heel moeilijk te begrijpen en verwerken trauma. Het zal hen geen goed doen dat jan en alleman daar zijn mening, gevoelens en commentaar op zal geven. Een beetje respect voor de privacy van deze mensen, zowel daders als slachtoffers als nabestaanden, kan geen kwaad.
woensdag 14 maart 2007, 13:51 uur
Dat berichtgeving effect heeft, is onvermijdelijk. De moorden en zelfmoorden in familieverband zijn de slechtst voorstelbare eindpunten van de familiedrama’s die er zonder het geweld al zijn. Zonder berichtgeving daarover, blijft de ijsberg van families die getekend worden door spanningen en ellende onder water. Het belang van berichtgeving over de verschrikkelijke spanningsontladingen is de aandacht voor de onderliggende ellende.
Berichten kunnen mensen aan het idee helpen dat dit voor hun ook de oplossing kan zijn, maar berichten kunnen ook mensen die nog niet zo ver zijn dat ze dat geweld als enige mogelijke oplossing zien, ertoe brengen om iets aan hun situatie te doen voordat het echt mis is. Anders gezegd; er zullen ook mensen zijn die zeggen ‘zo ver moeten wij het in ons gezin niet laten komen’.
woensdag 14 maart 2007, 15:14 uur
Ik denk wel dat teveel media over dit onderwerp aandacht labiele verwarde mensen op gedachten kan brengen. Het kan leiden tot een soort hype. De vraag is of je met minder media aandacht familiemoord kan tegenhouden. Dat lijkt mij dus niet. Vaak genoeg worden bij verkeersongevallen waarbij eigenlijk zelfdoding de oorzaak is geen uitgebreide vermelding gemaakt.
Een redactie van enige media orgaan draagt hierin dan ook zijn verantwoording dunkt me.
woensdag 14 maart 2007, 16:33 uur
Opmerkelijk is dat Karin Spaink in haar boek “De Dood in Doordrukstrip”[*] beweert dat de stelling over kopieergedrag niet klopt. Integendeel: het lijkt mensen af te schrikken wanneer ze persoonlijk met zelfmoord geconfronteerd zijn. Daar heeft ze óók wetenschappelijke onderbouwing voor. Ik kan me daar wel wat bij voorstellen. Wanneer je in je omgeving te maken krijgt met zelfmoord, dan merk je hoe verschrikkelijk de gevolgen zijn. Hoe stuk en ontzet de nabestaanden zijn, en dat dat volstrekt niet opweegt tegen het gevoel “eindelijk begrepen” te worden.
Dat is overigens geen pleidooi voor horrorverhalen, wel voor aandacht voor de menselijke tragedie die erachter schuilt, en misschien ook wel voor de oplossingen die er zijn. En voor de politieke maatregelen die er zijn. Mensen moeten toch niet de dood in gedreven worden vanwege hun schulden?
[*] http://www.spaink.net/boeken/doordruk.html
woensdag 14 maart 2007, 17:09 uur
Mijns insziens MOET er over deze moorden en zelfmoorden binnen gezinnen geschreven en gepubliceerd worden – het is onderdeel van onze maatschappij – maar ik kan me inderdaad voorstellen, dat het mensen die diep in de problemen zitten aanzet tot navolging. Ja, het lijkt me dat media mede-verantwoordelijk zijn; dat lijkt me echter onvermijdelijk en ook weet ik niet of al dan niet er uitgebreid over schrijven veel uitmaakt. DIT maakt uit – deze discussie – dit lijkt me van belang. Maar misschien moet het algemener worden, niet alleen van hieruit De Telegraaf bekritiseren, maar op de een of andere manier samenwerken, mèt hen zo’n discussie voeren of iets van dien aard. Geen notie of zoiets mogelijk is, maar het lijkt mij dat deze plek (NRC website) niet de plek is van waaruit mensen, die met zo’n wanhoop als bijv. deze vader in Haarlem rondlopen, bereikt worden – dat lijkt mij toch eerder De Telegraaf te zijn. En dan lijkt me het belangrijkste je als krant niet alleen af te vragen: ‘zijn wij mede-schuldig’, maar ook concluderen: ‘kennelijk hebben wij heel veel macht, hoe kunnen we dat ten goede gebruiken?’
woensdag 14 maart 2007, 17:28 uur
Ik vind dat de media over deze trieste voorvallen in de persoonlijke levenssfeer van mensen uitermate terughoudend moeten zijn. Wat voegt uitgebreide berichtgeving toe? Ikzelf zie voortdurend een film door mijn hoofd gaan nadat ik het ooggetuigenverslag van de Haarlemse gebeurtenis in de Telegraaf heb gelezen. Gevoelens van medeleven worden ook opgeroepen met wat meer ingetogen berichtgeving.
woensdag 14 maart 2007, 17:55 uur
HULDE VOOR DE NRC !! De sensatiepublicisten zijn schaamte-
loos.
woensdag 14 maart 2007, 18:05 uur
Waar maken we ons ineens zo schijnheilig druk om met zijn allen? Omdat er ineens een aantal gelijklijkende tragedies zijn voorgevallen, zou ineens de persvrijheid aan banden moeten worden gelegd als een soort van opjagende schuldige? Wat een flauwekul. Nooit gehoord van toeval? Wanhopige mensen die zó ver gaan, zijn al heel ver heen van zichzelf. Die gebruiken alles als trigger, niet eens zozeer berichtgeving.
En wees eens eerlijk: raken wij met zijn allen van de kook als ergens weer ene oorlog uitbreekt? Raken wij verpest als ergens iets vreselijks gebeurt? Kom nou toch. We hebben het hier over een hetze, een massahysterie aan reacties en niet de feiten.
woensdag 14 maart 2007, 18:08 uur
Hulde aan uw krant. Zojuist las ik op internet opnieuw een bericht over een familiedrama (gelukkig ging het om een zelfmoordpoging, mislukt dus). De huidige trend van dit soort drama’s is zorgelijk en van toeval kan bijna geen sprake meer zijn. Eveneens zorgelijk is derhalve de trend van media zoveel aandacht aan deze gebeurtenissen te besteden. Van sensatiekranten of andere op sentatie gerichte media is dat nog wel te begrijpen, maar voor kwaliteitskranten ontbreekt de noodzaak voor dit soort onevenredige berichtgeving volledig.
woensdag 14 maart 2007, 18:22 uur
http://www.communicatie-online.nl/commlog/rss_clickin.asp?weblogID=663
woensdag 14 maart 2007, 18:52 uur
Het doet me deugd te zien dat u op gepaste wijze hebt weten om te gaan met de informatie over het drama in Haarlem. Ik zou niet weten welk doel gediend wordt met het verschaffen van allerlei intieme details, anders dan een onverzadigbare nieuwsgierigheid van de mens. Een veelgehoord argument is dat we de informatie toch wel kunnen vinden op het internet. Ik vind dat de media een zeer verantwoordelijke rol heeft in het verschaffen van informatie, anders dan een openbare plek als het internet. Van de media mag ik verwachten dat zij nadenken over de wijze waarop zij berichten weergeven en wat zij daarvan weergeven. Dat u mij informatie geeft over het drama vind ik meer dan normaal. We leven tenslotte niet alleen in deze maatschappij. Ik heb daarbij echter genoeg aan de feiten en een kort zakelijk bericht. Mijn verbeelding is krachtig genoeg om de rest voor te stellen en te voelen wat dit betekent. Voldoen aan sensatiezucht leidt mijns inziens niet tot een betere samenleving, en volgens mij is dat wat we uiteindelijk met elkaar willen bereiken.
woensdag 14 maart 2007, 19:05 uur
Copy cat suicide is in vakkringen een bekend verschijnsel. Daarom is het verstandig dat de media zich in de berichtgeving terughoudend opstellen m.b.t. de details, zonder de voorvallen te verzwijgen. Mensen die toch al tot over hun oren in de miserie zitten, zouden door te grote aandacht voor het verschijnsel over de streep kunnen worden getrokken.
woensdag 14 maart 2007, 19:26 uur
Ik geloof niet dat de media an sich mede verantwoordelijk is aan de groei. Wel zou de media de wijze van berichten kritischer kunnen bekijken. Er hangt vaak een populistische sfeer om heen, dat maakt het voor mensen herkenbaar. Herkenbare situaties en het feit dat meerderen het hebben gedaan geeft een vervlakking. Ik denk dat juist de filmindustrie en de veramerikanisering van diverse landen de grootste bijdrage leveren in de groei. Dat heeft zo’n overweldigend agressief karakter die altijd een herkenbare emotie laat zien. De Nederlandse krant is daar relatief gezien niet interessant in. Maar toch, de kranten hebben wel de kracht om zaken plaatselijk te maken…
woensdag 14 maart 2007, 19:48 uur
ik hoor zoveel mensen die in scheiding liggen zeggen dat ze (vaak de vaders) het niet aan kunnen dat de (ex) partner de kinderen als inzet gebruikt om het eigen gevecht te beslechten. en ook dat de rechters in nederland klakkeloos vaak kiezen voor de rechten van de moeder, zonder zich te verdiepen in de werkelijke feiten. ik hoor zoveel onrechtvaardigheid en zoveel vaders die ten einde raad zijn. hiermee wil ik niet direct de lijn leggen naar het gebeurde in haarlem, maar…..er ligt zeker een taak zoniet een verplichting voor de media om zich hier grondig in te verdiepen. het is overigens niet verwonderlijk dat, als er zoveel scheidingen plaatsvinden als hier in nederland met kindren als slachtoffer, er ook meer tragedies als die in haarlem gebeuren.
woensdag 14 maart 2007, 19:51 uur
Dit is een vraag die in elk geval al sinds 1774 de gemoederen bezighoudt. Toen werd de zelfmoordroman ‘Die Leiden des jungen Werther’ van Goethe gepubliceerd. Die roman werd overal een bestseller. Gezegd werd dat dit boek tot gevolg had dat overal in Europa in de liefde gefnuikte jongemannen Werthers voorbeeld navolgden en dood gevonden werden in Wertherkledij. Mij lijkt het dat wie het in het leven niet meer ziet zitten beter geholpen is met werkelijk laagdrempelige en 24 uur per dag beschikbare hulpverlening dan met enkel een pers die zich terughoudend opstelt. Toen ik zelf wanhopig was zou ik het meeste baat hebben gehad bij directe hulpverlening waarbij ik volstrekt anoniem kon blijven. In mijn geval kwam ik op een wachtlijst van het RIAGG te staan. Toen ik eindelijk aan de beurt was moest ik eerst alles over mezelf vertellen voordat me enige hulp werd geboden! Dat was ongeveer vijftentwintig jaar geleden.
woensdag 14 maart 2007, 20:20 uur
NRC had het niet beter kunnen zeggen: Groot drama, maar geen groot nieuws. Dit soort persoonlijke dramas op de voorpagina is niet meer dan sensatie zoeken.
woensdag 14 maart 2007, 20:35 uur
Net zoals bij veel andere zaken, lijken familiedrama’s tegenwoordig veel vaker voor te komen dan vroeger. Een ander voorbeeld hiervan is zinloos geweld. Door alle overbodige media-aandacht lijkt het elke dag wel ergens raak te zijn. Elke krant heeft over een drama een item, de ene krant uitgebreider dan de andere. Hierdoor lijkt het soms alsof het gaat om vele verschillende drama’s, terwijl het om een en hetzelfde drama gaat. Elk drama is er een teveel, maar vaak lijkt het erger dan het is. Ik denk ook niet dat de media zorgen voor een toename in familiedrama’s en zinloos geweld. Wel denl ik dat alle aandacht leidt tot afstomping, hoe meer je over bepaalde zaken hoort, hoe gewoner je ze gaat vinden. Dit is een onbewust proces. Daar zouden de media over na moeten denken, hoe ver strekt hun ethische verantwoordelijkheid. Ook een ander aspect vind ik belangrijk. Namelijk respect voor de slachtoffers en nabestaanden. De rest van Nederland heeft niets te maken met de persoonlijke situatie van mensen die betrokken zijn bij een familiedrama. Het is voor mij dan ook onduidelijk wat de media willen bereiken met uitgebreide berichtgeving hierover. Gaan ze voor het shockeffect? Verwachten ze dat mensen zich kunnen identificeren met de slachtoffers en de nabestaanden? Laten we hopen van niet.
De rol van de media is het informeren van de burger. Hiermee wordt zeker niet bedoeld dat elke burger alle persoonlijke details van elkaar moeten kennen. Daarnaast zijn de media de waakhond van de samenleving. De samenleving mag dus geinformeerd worden over het feit dat zich familiedrama’s in Nederland afspelen, maar dat betekent niet dat de media er een Hollywood-productie van moeten maken. Er is een verschil tussen informeren en entertainen, laten we dat vooral niet uit het oog verliezen.
woensdag 14 maart 2007, 20:48 uur
ik prijs me gelukkig met de terughoudende en vooral evenwichtige berichtgeving over (familie)drama’s in NRC Handelsblad, en dat deze krant pas ingeval van mogelijke structurele oorzaken van dit soort voorvallen nadere analyse inzet: hulde.
Mijn regionale ochtendblad lijkt het tegendeel voor waar te houden. Daardoor word ik als lezer geconfronteerd met een onsamenhangende veelheid aan feiten en emoties uit tenminste drie concentrische geografische cirkels rond het epicentrum van het drama. Gevolg: een telegrafisering van het wereldbeeld van de lezer.
woensdag 14 maart 2007, 21:23 uur
Bij alle drama’s is terughoudendheid geboden en niet uitsluitend omdat het mogelijk nieuwe drama’s uitlokt.
De berichtgeving van gisteren vond ik daarom ruimschoots voldoende. Dat is ook één van de reden dat ik nooit de Telegraaf lees. De privacy van de slachtoffers en hun familie moet nog veel beter worden beschermd.
woensdag 14 maart 2007, 22:01 uur
Misschien moeten media inderdaad wat terughoudender zijn, net als bij suicidegevallen.
Maar: hoe komt het dat er zulke verschrikkelijke situaties zijn? Laten we samen weer onze goede God zoeken en in zijn vrede leven. Geen hoop meer hebben in je leven? Uitzichtloze situatie? Relatieproblemen? Jezus blijkt nog steeds een redder in nood!
woensdag 14 maart 2007, 22:14 uur
De media laten zien wat (naar hun mening) de vraag van het publiek is. Als wij dus afstand nemen van extreme verslaglegging over dit soort drama’s, zal de nieuwswaarde afnemen en zullen “zieke “geesten” minder snel op een idee komen.
Copieergedrag is ons allen zeer eigen, we zijn kuddedieren en dat moeten we blijven. Maar de kerntaak van een kudde is de jongen te beschermen. Dat is de taak van de HELE kudde!!!
woensdag 14 maart 2007, 23:46 uur
Een belangrijke taak van de media is nog steeds om mensen goed en correct te informeren. Familidrama´s zijn van alle tijden. Mensen die een trend lijken te zien baseren dat de berichtgeving in de media die nu juist ter discussie staat. Wat me opvalt is dat zo´n `trend` door media wordt geconstateerd, dit wordt echter nauwelijk door cijfers ondersteund. De media moet laten zien wat de omvang van dit probleem is, en was. Dan kunnen we namelijk onze eigen conclusies trekken of er nu echt een trend gaande is of niet. Media MOETEN dus berichten, als in ieder geval de serieuze media maar rustig blijven en een correct beeld blijven geven van het probleem. Sensationele berichtgeving veroorzaakt vaak een scheef beeld (van bijvoorbeeld een vermeende trend) maar je bepaalt nog altijd zelf welke krant je leest. Er zijn zijn nu eenmaal mensen die smullen van andermans problemen en censuur willen we ook niet. In ieder geval een compliment dat NRC.next ondanks de ophef toch nog op de voorpagina durft te berichten. Zo komt de discussie in ieder geval op gang en zal de aandacht ook een positief effect hebben op de hulpverlening. De drempel voor mensen met suicidale neigingen om hulp te zoeken moet zo laag mogelijk zijn.
donderdag 15 maart 2007, 10:58 uur
De Pers heeft vrijheid van nieuwsgaring, en we hebben een vrijheid van meningsuiting.
Beide zijn kostbare verworvenheden in een vrij land, en moeten ook zeker niet aan banden gelegd!
In de context van de familie-drama’s zou het echter mijns inziens de pers sieren indien voor wat betreft de datails meer terughoudendheid betracht werd…
Nieuwsgaring is een ding, het duiden en uitdiepen van de eromheen bestaande emoties is nieuws creeeren, waar mensen volgens mij niet op zitten te wachten.
donderdag 15 maart 2007, 12:23 uur
Mijns inziens moeten alle media de grootste terughoudendheid betrachten bij dit soort informatie. Het lokt volgens mij wel degelijk uit. Thans zijn er in Zwolle vele aangestoken autobranden en de politie heeft al laten weten dat er meerdere daders lijken te zijn. Bij uitgebreide berichten over dierenmishandeling in weiden en kinderboerderijen volgen er vrijwel automatisch meerdere van dat soort wandaden. Volgens mij zijn het zieke geesten die die volgdaden verrichten, ook bij familiedrama’s, maar des te groter is de verantwoordelijkheid van de pers om hier terughoudend in te zijn met berichtgeving. Natuurlijk zijn ‘wij’ de kopers van die kranten en kijkers naar de TV maar dat maakt de verantwoordelijkheid van de media des te groter.
donderdag 15 maart 2007, 12:38 uur
Het is helemaal niet verstandig om over schuld te spreken. Degene die de daad verricht draagt de verantwoordelijkheid daarvoor. Wie en wat daaraan verder nog, al dan niet bedoeld, hebben bijgedragen is vers twee.
Ieder weldenkend mens kan begrijpen dat je er zo waardig mogelijk over bericht om de schade niet nog groter te maken. Dat geldt uiteraard ook in alle andere gevallen waar sprake is van geweldpleging. Denk aan alle smeuige artikelen over seksueel misbruik; dat geeft toch ook te denken?
‘Journalisten’ die dat (nog) niet vatten schrijven voor de mensen die dat blijkbaar ook niet vatten.
Anders maak, koop en/of lees je toch zo’n krant helemaal niet?
donderdag 15 maart 2007, 15:40 uur
Helaas heb ik vanwege vakantie het artikel niet kunnen lezen. Ik vraag me af of de details iets toevoegen aan mijn begrip van hoe het heeft kunnen gebeuren. Net zo zinloos als te schrijven over een verkeersongeluk met dodelijke afloop denk ik dat het zinloos is om te schrijven wat die man zoal heeft gedaan in de laatste momenten van zijn leven.
Wat interessanter is is te weten hoe het heeft kunnen gebeuren en wat er zich dus in de maanden ervoor heeft afgespeeld. En onderzoek te doen of men dit had kunnen voorkomen, en dan conclusies te trekken of het niet plaatsen van dergelijke krantenberichten helpt in het weerhouden van mensen om dit soort dingen te doen.
Hoe dan ook het is wel een pregnant teken van de uitzichtloosheid waar sommige mensen in deze maatschappij zich in bevinden (of denken dat ze zich bevinden in een hopeloze situatie) die hen doet bewegen tot dergelijke daden. Hier past het in dat kader om wellicht even bij stil te staan indien dit inderdaad een tendens in de maatschappij blijkt te zijn.
donderdag 15 maart 2007, 16:41 uur
Het kan inderdaad kopieergedrag zijn, dit is al jaren bekend in de psychologie. Mede daarom worden succesvolle zelfmoord methodes niet publiek gemaakt. Meeste mensen die zelfmoord in gedachte hebben weten vaak niet goed hoe ze het moeten doen, en wat succesvol zou zijn.
Statistisch is het inderdaad aangewezen in een onderzoek in de jaren 80/90 in amerika waarbij het ging om een vliegtuigkaping die in het nieuws kwam, daarna werden er 30 vliegtuigen gekaapt op dezelfde manier.
Maar om het de media te verwijten is niet juist, ik denk dat het NRC goed gehandeld heeft door het verkleind te publiceren omdat men weet wat het risisco kan zijn.
Goed gedaan.
donderdag 15 maart 2007, 18:06 uur
Ik ben erg blij met de de wijze waarop het NRC aandacht besteed heeft aan deze zaak. Het is voldoende om de feiten te melden en niet sensatie belust chocoladeletters op de voorpagina te zetten.
Het Haarlems Dagblad, dat ik ook lees, en doorgaans ook op de ontbijttafel ligt, durfde ik de afgelopen dagen niet in bijzijn van mijn kinderen te lezen: wat een sensatie! Natuurlijk is het erg wat er gebeurd is, maar de buitensporige aandacht zet niet alleen anderen op een idee om het zelfde te doen, maar tast ook het gevoel van veiligheid van kinderen (onnodig) aan: familiedrama’s als deze zijn een uitzondering en geen regel.
donderdag 15 maart 2007, 18:59 uur
Ik vind het een kwalijke zaak. Al die aandacht van de media leidt niet alleen tot meer gevallen, want het brengt mensen op een idee om ook op die of een dergelijke wijze problemen op te lossen. Maar daarnaast is het ook voor de nabestaanden van de slachtoffers vreselijk als er in de media steeds weer berichten verschijnen over hun familie of vrienden. De mensen gaan door die berichten namelijk speculeren wat er is gebeurd en zo worden alle nabestaanden ook nog eens door het slijk gehaald.
We zijn zo gewend geraakt aan deze real-live verhalen dat mensen zich hiermee gaan identificeren. Ik zou dan ook willen pleiten voor een eenvoudige berichtgeving zonder dat het voorpaginanieuws wordt. Daarnaast lijkt het mij ook wenselijk al die real-live programma’s drastisch te verminderen.
donderdag 15 maart 2007, 19:13 uur
Ik denk dat we als maatschappij eens goed moeten kijken waar we mee bezig zijn.
De oorzaken van zelfdoding is niet enkel iets voor media (in optima forma) doch ook voor ook voor de gewone burger. Hele groepen mensen zitten in de problemen, financieel of ander zins, en enkel wat wij doen is overgaan tot de orde van de dag. Een extra vakantie boeken of de topsalarissen toejuichen.
Het is een gotspe.
Iets minder consumeren, iets meer commercieel zijn..en bovenal iets meer sociaal zijn, lijkt me een al een goede stap vooruit.
donderdag 15 maart 2007, 19:43 uur
Media? Welke media? In ieder geval niet als “breaking news” in de Uitwoonkrant om geestelijk daklozen gespreksstof te geven op het voetbalveld. Als onderdeel van een enigzins doordachte voorlichtingscampagne zie ik er wel behoorlijk veel heil in.
Terughoudendheid lijkt me juist uitnodigen tot navolging, en meer expliciete beelden juist remmend werken. Jaren geleden trok de Belgische politie met een diavoorstelling langs de scholen om de laten zien wat er met jou en je vader’s bolide zou kunnen gebeuren na discobezoek en alcoholgebruik. Dat maakte indruk. Dus moedig mensen aan om hulp te zoeken en laat daarbij zien wat voor rotzooi het geeft als je met z’n allen voor de trein springt, wat je aanricht bij buitenstaanders, wat voor een egoïst je bent als je je kinderen mee denkt te kunnen nemen naar een evenzogoed mogelijk als onmogelijk hiernamaals, als je zo wraak wilt nemen op een achterblijvende partner, als je onsterfelijk wilt worden middels je eigen dood.
Maar ALSTUBLIEFT, ALSTUBLIEFT: geen speculaties en geleuter van omwonenden die doen vermoeden dat gezinsdrama’s alleen plaatsgrijpen in mentale achterhoeken. U heeft gelijk, bij voorbaat graag: het is allemaal heel schokkend.
donderdag 15 maart 2007, 22:25 uur
donderdag, 15 maart
Gezinsdrama’s zijn van alle tijden; de berichtgeving daarover ook.
Het drama zelf, je zelf en je kinderen meenemen uit dit leven is een drama met voor de nabestaanden veel onduidelijkheid.
Wat het echter dramatisch maakt is de wijze waarop.
Van een flat springen, voor de trein springen, vergassing in keuken of auto zijn evenzo vele keuzes.Maar steeds een tweede keuze. Er is geen nette manier beschikbaar, althans niet binnen het bereik van de gemiddelde nederlander. Was die er wel dan bleef het drama, maar haalde waarschijnlijk niet het nieuws.
donderdag 15 maart 2007, 23:12 uur
Nieuws is nieuws en kranten zijn er voor om nieuws te melden.Laten we het nieuws aub niet vooraf gaan censureren want wie bepaalt dan uiteindelijk wat we wel of niet onder ogen krijgen. Laat aan de lezer over wat hij met dat nieuws doet!
Natuurlijk is bij dit soort drama’s enige terughoudendheid geboden al was het maar om enig imitatie-gedrag te voorkomen. Laten we niet uit het oog verliezen dat het uiteindelijk alleen maar een SCHREEUW om hulp is….hulp die in dit soort gevallen altijd te laat komt helaas!
Maar wat ik in deze veel belangrijker vind is dat het buurtbewoners en/of familie alerter moet maken op (mogelijke) eerdere signalen. Natuurlijk is de eerste reactie, bij ons in de buurt gebeurt dit niet, maar steeds weer blijkt dat het juist bij die ogenschijnlijke onopvallende gezinnen voorkomt. Ook scholen zouden meer alert moeten zijn, evenals huisartsen e.d.
Laten we door overdreven, niet terzake doende, veel aandacht aub kwetsbare mensen niet op ideeen brengen om hun naasten op deze manier te kwetsen.
Groeten!
donderdag 15 maart 2007, 23:39 uur
In een blad over psychologie heb ik eens gelezen in dat bijna iedere zelfmoord een schreeuw om aandcht is. Mensen die zelfmoord plegen, zijn egocentrisch. Maar omdat ze niet (meer) opvallen en/of niet (meer) in staat zijn aandacht op zich gericht te krijgen, komen ze tot deze wanhoopsdaad. Ze gaan niet op bed liggen en nemen dan een dodelijk mengsel van pillen en drank, want daarme krijgen ze niet de aandacht die ze willen. Nee, het moet opvallen, schokken en vooral bloederig zijn, zodat iedereen er nog heel lang over praat. Zo hebben ze, weliswaar postuum en negatief, toch alle aandacht op zich gericht gekregen.
Voor die onschuldige, diep te betreuren kinderen die hierbij betrokken worden, is helaas toch alle hulp te laat gekomen, dus denk ik dat een berichtje in de krant en een kort item op het journaal voldoende is. Als er al sprake zou zijn van copycat-gedrag bij zelfdoding, zou het kleine berichtje misschien een reden zijn om het dan toch maar niet te doen, wegens het gebrek aan veel aandacht. Het zou, om nog meer schuldeloze slachtoffers te voorkomen, in elk geval kunnen worden geprobeerd.
donderdag 15 maart 2007, 23:57 uur
Bij het lezen van een aantal reacties, zie ik dat sommigen God erbij halen. “Laten we weer naar God zoeken, dan wordt het beter”. Ik heb er niets op tegen dat mensen naar God zoeken of hem al hebben gevonden maar als God er echt zou zijn, had hij misschien kunnen ingrijpen voordat die twee jongetjes van 4 en 7 door de trein werden gegrepen? God is toch almachtig, alwetend en alziend? God is toch liefde?
Hij heeft wel een vreemde manier om het te laten blijken. Hij had die twee knulletjes ook eerst een leven op aarde kunnen gunnen. Ze hebben tenslotte ook een moeder die nu waarschijnlijk het spoor totaal bijster is.
Zo langzamerhand moeten mensen toch wakker worden geschud. Waarom schept God de wereld en de mens en laat hij de boel dan zo ongelooflijk ontaarden? De mens heeft een vrije wil gekregen, later wordt er afgerekend, zeggen gelovigen. De vader van die jongetjes had een vrije wil. Die twee jochies hadden niets in te brengen op dat moment. Dit hadden ze zeker niet gewild. God lag zeker nog te slapen toen het gebeurde.
vrijdag 16 maart 2007, 9:43 uur
goed dat het NRC hier terughoudend over bericht omdat veel media aandacht copy gedrag kan oproepen.
maar geldt het zelfde niet voor alle berichtgeving rond Geert Wilders?
NRC heeft nu weer een flut bericht waarmee de man aandacht krijgt. Is dat nou zo belangrijk?
vrijdag 16 maart 2007, 9:51 uur
Hoe interessant de discussie ook kan worden, de vraag is hier niet of deze drama’s God’s toedoen zijn maar of de media (lees wij allen) een aandeel of invloed op zelfmoord(pogingen) heeft. Ik denk dat de media daar absoluut invloed op heeft. De mens is nu eenmaal een kuddedier en zal gedrag van anderen kopieren. De media geeft natuurlijk bepaalde kennis over dit soort zaken. Wie geinteresseerd is in theorien over zelfmoord, lees Durkheim (franse socioloog).
vrijdag 16 maart 2007, 9:58 uur
Hoi,ik moet hier even kijken voor school.
De mensen en hun reacties geef ik groot gelijk..
Kan er dan echt niet ingrijpen?
vrijdag 16 maart 2007, 10:21 uur
Nee, door het beschrijven en uitgeven van wat er in de maatschappij gebeurd, kun je mensen niet tot bepaald gedrag sturen.
Als mensen iets zouden willen doen, dan doen ze dat. En niet omdat de krant daar over schrijft.
Geloof wel dat een krant/media ons iets indirect en soms direct, bij brengt over wat wel en niet kan/normen en waarden. Mogelijk zou dit het gedrag van mensen wat kunnen dempen.
Maar bepaald gedrag komt echt voort uit mensen zelf! Mensen en niet de media zijn verantwoordelijk voor hun daden!!
En god heeft er volgens mij ook helemaal niks mee te maken, maar dat is een andere discussie.
vrijdag 16 maart 2007, 13:01 uur
Media spelen ongetwijfeld een belangrijke rol hierin.
Ik kan mij herinneren dat de media in München (Duitsland)
rond 2000 besloten heeft niet meer te publiceren over zelfmoorden in het metrostelstel. Nadat het besluit genomen is, is het aantal zelfmoorden voor metro’s met de helft afgenomen. Het probleem verplaatst zich dan wellicht.
vrijdag 16 maart 2007, 13:26 uur
goed dat het NRC hier terughoudend over bericht omdat veel media aandacht eenzelfde gedrag kan oproepen.
Hetzelfde krijg je bij bijna pyromanen. Door zo’n brand grrot in de kant te zetten, krijg je bij aspirant pyromanen de denkwijze van, zie hij doet het zo, zo kan ik het ook gaan doen en er is weer een nieuwe brand ontstaan.
Ga zo door met zulke zaken als onbelangrijk nieuws klein in de krant te brengen.
vrijdag 16 maart 2007, 15:20 uur
De vraagstelling zit me eerlijk gezegd enigszins dwars. Want nee, media zijn niet mede-schuldig aan het persoonlijk gedrag van een individu, tenzij van een directe, persoonlijke en dwingende aansporing sprake is en de zender – het medium, de media – en de ontvanger – de kijker, lezer, luisteraar – een aantoonbare relatie met elkaar hebben die leidt tot een bepaald gedrag . Van deze schuldkwestie kunnen de media zich dan ook kwijtschelden en door de vraag zo te stelllen werk je dit als medium zelfs in de hand: nee, wij zijn niet schuldig, want zus en zo. Daar hebben ze dan nog gelijk in ook. Dat media dit zichzelf afvragen versterkt uiteindelijk hun verontschuldigende houding en dat werkt geruststellend, louterend. Voor henzelf.
Nee, de kwestie die er veel meer toe doet, en moeiljker is te beantwoorden, is welke werkelijke invloed de media op het gedrag van mensen hebben. En andersom, welke invloed dit gedrag op de media heeft. Dit laatste is voor de media het moeilijkste punt, want hoewel ze dan niet schuldig hoeven te zijn voor het gedrag van anderen, hebben media wel een verantwoordelijkheid te nemen, om te beginnen naar zichzelf toe.
vrijdag 16 maart 2007, 15:35 uur
Ik denk dat het berichtgeven van dit soort drama’s miniem moet zijn. Er zijn genoeg walgelijke gebeurtenissen in de wereld waar minder aandacht aan wordt besteed. Maar dat staat te ver van ons bed, wordt dan als argument aangevoerd.
Het is een walgelijk drama, waarin je je als ouder meteen identificeert, ook al weet je dat je eigen huwelijk goed is. Laten we dat voorop stellen.
Een paar dagen geleden las ik een artikel waarbij een deskundige zei dat je het gewoon moord moet noemen, in plaats van familiedrama, om het kunnen identificeren te verkleinen en omdat niemand als moordenaar bestemd wilt worden. Ik ben hier een groot voorstander van.
Hoe groot je leed ook is, je bent en blijft gewoon een moordenaar. Een gruwelijke moordenaar als je het aan mij vraagt. Welke gek neemt nou het geluk van het leven, hoe moeilijk deze soms ook is, van je kinderen af. Je bloedeigen kinderen. Dat heeft totaal niks met wraak te maken. Dat is doodgewoon egoistisch. Wat kunnen kinderen eraan doen dat jij in een bepaalde situatie zit?
Besluit je je eigen leven eigenhandig te ontnemen, dan kan ik me, hoe verschikkelijk ook, dat nog een beetje voorstellen. Ik kan me voorstellen dat je daarbij denkt dat je de mensen die om jou geven een heleboel leed bespaard en dat je daarbij een heleboel problemen op zou kunnen lossen.
Persoonlijk denk ik overigens dat (zelf)moord plegen sowieso geen oplossing is. Je kan het heft op genoeg manieren zelf in handen nemen. Iedereen is sterk genoeg om het met zijn hersenen op te lossen. Iedereen. Wees rationeel en schuif je trots opzij. Durf hulp te vragen.
Laten we ook eens met zijn allen goed nadenken hoe we dit soort problemen beter op kunnen lossen. Blijkbaar is de lat te hoog om bij instanties aan te kloppen. Blijkbaar is de bureaucratie te groot om voor meer hulpbehoefenden effectief te zijn. Van mij mag hier vanuit de overheid best (nog) meer aandacht en geld in gestoken worden. Maar dan wel effectief.
En tot slot. Laten we in de media wat meer aandacht geven aan de goede dingen van het leven, in de meest ruime zin van het woord. Dat gebeurt veel te weinig. Dit zou absoluut bijdragen aan een beter zelfbeeld…
vrijdag 16 maart 2007, 17:14 uur
Mediaonrust ontstaat door aandachttrekkerij want de inkomsten werving ontstaat uit reclame gelden,zie je de bal is rond.
vrijdag 16 maart 2007, 18:19 uur
ach, persoonlijk boeien mij die losstaande voorvallen over moord en doodslag over het algemeen niet zo
de term ‘familiedrama’ vind ik ook niet zo gelukkig gekozen, ik denk bij drama toch meer aan toneel, dus dat het verhaal geconstrueerd is, boeiende personages, een solide plot.
de versie die geschikt is voor het hele gezin noemen we dan familiedrama
van dit soort dramatische ingrediënten is bij de hier bedoelde familiedrama’s dacht ik vaak maar beperkt sprake,
het zou dan hooguit het patróón kunnen zijn dat het de moeite van het in de krant zetten waard maakt
en natuurlijk wat wij als samenleving kunnen doen om dit soort vreselijkheden te voorkomen, dat ook
ik zou ermee beginnen een andere naam erop te plakken
familiedrama, da’s veel te neutraliserend
net als een gruweldaad me ook niks meer zegt
genocide wordt ook al wel losjes in de mond genomen
veel te gemakkelijk verontwaardigingwekkend
maar dat de media medeschuldig is,
neuh, dat geloof ik nog niet zo
vrijdag 16 maart 2007, 20:23 uur
Absoluut. De media creeert een schijnwereld die de ‘echte’ wereld wordt waarin mensen die de krant lezen, tv kijken enz. leven. Hoe los je dat op? Niet, in een land waar 99% van de bevolking al geindoctrineerd is door waardeloos onderwijs en sensatiezoekende media. Het NRC is een van de minder schuldigen misschien, maar misschien daardoor juist de ergste van het stel: zij weten de illusie van werkelijk echt in stand te houden. Lees Baudrillard!
zaterdag 17 maart 2007, 3:02 uur
Waarom willen de media toch altijd weten waarom ze schuldig zijn aan hun werk? You can’t break an omelet without breaking the eggs – zeggen onze westerburen. Of wil deze media – NRC – weten of de gebroken eieren stinken? Ja dan zijn ze bedorven. Dan moet je een andere eierenleverancier zoeken. Heeft NRC een vaste, betrouwbare leverancier? Vraag dat ‘s aan uw lezers.
zaterdag 17 maart 2007, 14:43 uur
Drie zelfmoorden in mijn redelijk nabije omgeving, binnen één week. Toeval, na alle media-aandacht? Het zou kunnen. Maar ik zou als media liever het zekere voor het onzekere nemen. Waarom uitgebreid berichten als dat ook maar misschien het aantal zelfdodingen (al dan niet met ook nog -en hier sluit ik me volledig aan bij een eerder commentaar) moord erbij tijdelijk kan doen toenemen?
En wat mij betreft mag een woord als ‘familiedrama’ ook verdwijnen.
Dat een vermoord gezin een drama is kan iedereen zelf wel bedenken. Een zelfmoordenaar.. Is een zelf..moordenaar. Wie ook anderen vermoordt.. Is gewoon een moordenaar. Niets meer of minder. JE als buitenstaander afvragen wat iemand bezield heeft over te gaan tot een dergelijke daad is weinig zinvol. En hoe je het ook wendt of keert: er is geen excuus voor het vermoorden van iemand anders, helemaal niet voor het vermoorden van onschuldige kinderen. Dat is gewoon niets anders dan fout en slecht. Ongeacht hoeveel drama de dader misschien voelde.
zaterdag 17 maart 2007, 22:14 uur
Kopieren van gedrag is geen nieuwtje. Prof Diekstra heeft had dit in de jaren ’80 al aangetoond voor suicide. We hebben een tijdje gehad dat teleurgestelde jonge mannen shovels, tractoren en vrachtwagens bij hun ex-vriendin het huis in reden en meer van dat soort dingen. De berichtgeving over dit soort bijzondere daden draagt er zeker toe bij. De media berichten terughoudend over zelfdoding om die reden. De collectieve familie(zelf)moorden horen ook niet in het nieuws.
zondag 18 maart 2007, 10:01 uur
En toch zit het me niet lekker, dat de lezer hier onderschat wordt. De lezer zou geïndoctrineerd zijn, slecht opgeleid, het ‘nieuws’ als leiding ervaring in het leven, kortom zelf nul komma niks nadenken, niks kiezen, wegdromen en doorvorsen, relativeren, meevoelen en niks door hebben. Foutje hoor, echt een foutje. Ook Baudrillard zet mij in ieder geval verkeerd weg en geeft daarmee niets dan zijn eigen beperkingen weer. Zo zie ik het. En een krant is en blijft absoluut vrij in eigen verantwoording en keus tot berichtgeving. Alleen uh… maken we hier samen niet eigenlijk een heel nieuwe krant, een nieuw concept, een wisselwerkend levend digitaal weefsel? En dat doet niets af aan mijn merel, die juicht, omdatie lenteleugens leeft.
zondag 18 maart 2007, 11:54 uur
De media dragen er niet toe bij, mensen zijn geabonneerd op vele varianten media om breed geinformeerd te worden. Grenzen trekken daar waar mensen mogelijk geinspireerd kunnen worden omtrent wat er in de wereld gebeurt is niet mogelijk, kranten zouden erg dun worden. De vele zelfmoorden (1500 per jaar in Nederland) gebeuren toch, ondanks dat daar in de media niet over bericht wordt.
zondag 18 maart 2007, 23:16 uur
Mede-schuldig is niet hetzelfde als mede-verantwoordelijkheid. Door de enge vraagstelling wordt de discussie een verkeerde kant opgestuurd waarbij er alleen maar het antwoord mogelijk is van “natuurlijk niet”
Voor mij staat het al jaren buiten kijf dat media, video, tv etc een invloed kunnen hebben op het gedrag van mensen. Dat betekent niet meteen verboten, censureren, sturen of iets dergelijks. Alleen het is elke keer weer alles of niets, terwijl gewoon verantwoordelijk gedrag meestal genoeg is. Waarom zo’n giga drama op de voorpagaina’s en dan het drama niet zelf, maar de berichtgeving. Het is geen wereldnieuws, het is schokkend nieuws en dat verkoopt. Nou leven we in een kapitalistische maatschappij waar als de ene het niet doet de andere het wel doet, echter dat dient maatschappelijk afgestraft te worden. Door de enge benadring van dit soort zaken, mede-schuldig, kan er nooit iemand eens worden angesproken. De discussie verzand in censuur, vrije media, vrije meningsuiting etc. Accepteer het feit dat media van invloed kan zijn en gedraag je daarnaar, dan komen de rioolratten vanzelf naar boven drijven en worden massaal afgemaakt door de samenleving. Zoniet dan verdient de samenleving niets anders. Echter door continu alles of niets te stellen, verbieden en vrijheid, kan er nooit moreel oordeel worden geveld en kan de samenleving niet anders corrigeren dan VERBOTEN en dat is geen echte correctie, maar je kop in het zand steken en nog gevaarlijkere ontwikkelingen in gang zetten. Gedraag je verantwoordelijk, ook als criticus en consument.
maandag 19 maart 2007, 11:35 uur
De media spelen wel degelijk een rol.
Het gaat om de wijze waarop. Simpelweg melding maken van zo’n tragisch gebeuren is nog heel wat anders dan het allemaal zeer breed uitmeten. Hoe smeuïger men de details maakt, des te meer men de grens verlegt van afschuw naar handelend optreden.
Het is net als op het slagveld; De soldaat schiet voor het eerst iemand dood en gaat bijna (of helemaal) over zijn nek als gevolg van dat gebeuren. 20 exemplaren verder, vindt hij het leuk om te doen..! Ik denk dat niet zozeer de kranten het gedrag beïnvloeden maar TV en internet zéker wel.
maandag 19 maart 2007, 15:49 uur
wij heen het zelf meegemaakt en daarom willen wij hulp vragen omdat we het in de toekomst niet durven te vertrouwen.We werden in een nacht in juni 2005 gebeld door onze dochter die toen zeer gehaast vertelde dat ik haar met de kinderen op moest halen,ze werd op dat moment bijna gewurgt door haar man die daar al een tijdje mee bezig was en toen zo moe is geworden dat hij gelukkig in slaap viel, hij wilde haar en de twee kinderen dood maken en dan de hand aan zich zelf slaan .Ik heb haar toen met een rot gang opgehaald en mee naar onze woning gehaald ,nadat we daar ong. 5 minuten waaren werd onze achterdeur ingeslagen en hij kwam met een mes in zijn hand binnen rennen, wwr hij achter onze dochter aan ging die hij zo erg gestoken heeft dat ze met een kappotte long naar het zieken huis moest, mijn vrouw was ook gewond een kappotte polsslagader in ik had mes steken in mijn been en ‘n kappotte duimpees .Gelukkig had mijn dochter 112 kunnen bellen die dus opgenomen had en de hoorn was er niet opgelegd zodat men aande andere kant alles kon horen.
De dader is veroordeeld tot 3 en ‘n half jaar ,maar nu de vraag waar het eigenlijk omgaat hij komt over ong. een jaar vrij en dan?
Dit is de vraag dus wat dan,wij vertrouwen hem uiteraard nooit meer en denken dat hij weer instaat is om zijn voorgenomen daad nog steeds uit te voeren.
Onze vraag nu is,kan de Heer Toon Verheugt onze dochter met dit toekomst gevoel, haar ergens mee helpen.
Gaarne willen wij dat van U vernemen omdat ze in de zorgen zit en dat voornamelijk om haar 2 kinderen.
Ik hoop op een helpend antwoord en teken ik,
Hoogachtend
L.J.Hoffer
keesmanlaan 8
1616 CC Hoogkarspel; of
>hofferjoel@quicknet.nl
zaterdag 24 maart 2007, 13:46 uur
Meneer Hoffer (19-3 15:49),
Gevonden op het web: http://www.nieuwsbank.nl/inp/2005/06/11/T051.htm, “Drie gewonden bij steekpartij”.
Als uw oproep een maatstaf is voor slachtofferhulp, dan word ik triest. Welk een taak ligt daar voor de media of postbus 51. U zult zelf initiatief moeten nemen, het is de hoogste tijd. Er is ook niet veel tijd meer over. Bijt u niet vast in meneer Verheugt, maar begin bij uw huisarts en laat die iets regelen in samenwerking met de Politie: voor uw dochter, uw vrouw, uzelf, en zonodig de kinderen.
Daarbij is het wellicht het een idee om, onder begeleiding uiteraard, een confrontatie aan te gaan voordat uw (ex)schoonzoon weer op straat staat, een aantal afspraken te maken over de toekomst en deze vast te leggen. De mogelijkheid dat er een positief inzicht is ingedaald zou u niet moeten uitsluiten. Wanneer bijvoorbeeld afgesproken kan worden om bij u en uw dochter uit de buurt te blijven, kan op termijn misschien iets afgesproken over ontmoetingen met zijn kinderen. Misschien willen de andere opa en oma ook wel meewerken. Dat moet u zeker vragen, want als ú al twee jaar lang alleen rond loopt, zal er aan die kant ook wel iets te verwerken zijn. ‘t Zijn maar een ideeën, maar het vooruitzicht om bij ieder piepend tuinhekje rechtop in bed te zitten lijkt mij niet prettig. Dat kunt u misschien voorkomen.
Als u dit regelt voordat de detentie is afgelopen, hoeft u niets te vrezen. En, krijgt de man rode vlekken in zijn nek, schuim om de mond en staart hij u aan als een geslagen pitbull, dan kunt u altijd nog van strategie veranderen.
maandag 26 maart 2007, 0:56 uur
Medeschuld is (weer) zo’n sterke term…!
Die suggereert iets anders, en is voor tegenspraak vatbaar.
Het ware te wensen dat iedereen die in een medium opereert, zich voortdurend deze vraag zou stellen!
Om de gedachten te bepalen:
als – en waarom? – een professioneel lid van een medium het niet in het hoofd haalt, voor de woning van de beklagenswaardige betrokkenen luide te gaan verkondigen welk ongeluk hen heeft bezocht, hoe dat alles kwam en wat voor onrecht hij/zij onschuldigen heeft aangedaan, wáárom zou dat dan wèl langs schriftelijke weg moeten gebeuren…?!
De lezers/kijkers ontvangen geen toevoeging aan hun opvattingen en levensinstelling door het vernemen van andermans leed.
Resteert slechts één ander belang…
De betrokkenen begaan dergelijke daden n.m.m. in uiterste wanhoop: zij krijgen op geen enkele andere manier meer de aandacht en hulp die hen nog zou kunnen helpen.
Publieke aandacht is dan de laatste ‘toevlucht’…
Het wegnemen hiervan zou de loop der dingen naar mijn overtuiging in sommige gevallen minstens minder kunnen schaden.
maandag 26 maart 2007, 14:48 uur
Mijneer de rechter, het komt allemaal doordat ik te vaak kranten lees en TV kijk. Ik ben dus eigenlijk niet schuldig!
Ik zal een begin maken door geen krant meer te lezen en wie weet zal ik het nooit meer doen?!?!
maandag 26 maart 2007, 16:05 uur
Totaal onbelangrijk en sensatiegericht nieuws, op de berichtgeving van de trend zelf na. Dit soort nieuws dient alleen de onderbuik van het volk, en de sensatielust van de emotiezoeker. Lees het boek ‘de Dramademocratie’ van Elchardus
maandag 9 april 2007, 18:52 uur
het word tijd dat de mediamedewerkers eens leuke berichten schrijven,zodat de jongeren ook kunnen lachen,de meeste tijd zijn de berichten veel te droog.
woensdag 25 april 2007, 8:31 uur
het ligt niet aan de media maar aan de geestelijke instellingen die niet zien als mensen problemen hebben.meeste mensen willen problemen zelf oplossen,maar lukt dat niet dan zien ze maar eén uitweg dat is de dood.buren,vrienden zeggen altijd dat had ik nooit zien aankomen,maar als je veel contact hebt met iedereen weet je wel als er iets is.hier wordt ik ontzettend boos om,geef om elkaar mensen de wereld is toch al zo hard. groeten marga uit friesland
donderdag 14 juni 2007, 21:05 uur
[...] [2] Een voorbeeld hiervan is te vinden op de website van het NRC Handelsblad waar wordt gediscussieerd over de vraag of de media medeplichtig zijn aan zelfmoorden: http://weblogs2.nrc.nl/discussie/2007/03/13/de-media-zijn-mede-schuldig-aan-de-golf-van-familiedramas/ [...]