Als het erop aankomt blijkt de Twitteraar geen betrouwbare verslaggever. Emotie voert de boventoon, details ontbreken en gebeurtenissen worden schromelijk overdreven.

De tientallen tweets die vanaf het strandfeest in Hoek van Holland de buitenwereld bereikten, blijken achteraf niet bijster interessant.

“Schietpartij! Iedereen rent weg…” Dat twitterde Michel Bakker zaterdagnacht om kwart over twaalf. Zijn dance event werd kort daarvoor verpest door relschoppers. Net als tientallen anderen deelde hij zijn ervaring via sms-jes die direct op internet verschijnen.

Lees verder »

Neonazistische kleding, buttons en andere accessoires. Vorig jaar kon je dat kopen op Landstorm-records.org. Na een aangifte ging de site uit de lucht, maar het OM – zo bleek vandaag – heeft nooit de Nederlandse eigenaar kunnen achterhalen.

De destijds 22.000 bezoeken per maand tonen wel aan dat fascisme leeft. Ook hier. In de film Die Welle (2008) wordt betoogd dat iedereen hier vatbaar voor is.

Regisseur Dennis Gansel heeft voor die boodschap geen veldslagen, gaskamers en executiepelotons nodig, maar slechts de beslotenheid van een modern Duits klaslokaal.

Lees verder »

Het recht moet zijn beloop hebben, behalve als het even niet uitkomt. Dat is het centrale thema in Het Diner, de nieuwste roman van Herman Koch over wat ouders kunnen doen als ze erachter komen dat hun kind betrokken is bij een onopgelost misdrijf.

Het gespreksonderwerp in (of tijdens) Het Diner is het gegeven dat de tieners Michel en Rick een zwerver hebben mishandeld en ‘per ongeluk’ in de brand hebben gestoken. Maar die dakloze wordt voor het gemak ontmenselijkt (“ze stonk”). Het echte probleem blijkt een uitzending van Opsporing Verzocht te zijn, waarin alleen de ouders hun kroost herkennen. En, nog vervelender, het voornemen van één van de ouders om aangifte te doen.

Lees verder »

Het rapport van de Nationale Ombudsman over de behandeling van schadeclaims pleit voor coulante, invoelende en probleemoplossende ambtenaren. Maar die menselijke maat strookt niet met de beperkte bevoegdheden.

Op het Binnenhof staan pollers. Dat zijn paaltjes van nog geen 80 cm hoog die hydraulisch omhoog gestuurd kunnen worden. Handig om het autoverkeer af te schermen en bestemmingsverkeer door te laten. Eén probleem: chauffeurs zien die paaltjes wel eens over het hoofd. In de periode 2006-2007 ontving het ministerie van Algemene Zaken, de eigenaar van de pollers, vijf verzoeken voor schadevergoeding. Daarmee zijn de paaltjes verantwoordelijk voor vijftig procent van het totaal aantal schadeclaims op het departement.

Lees verder »

In de kiezerskomedie Go Vote! brengt toneelschrijver Nathan Vecht het beslissende moment van de democratie terug tot menselijke proporties.

Het Uur U. De kiezer heeft gesproken. We doen er gewichtig over, maar als het moment daar is, blijft tromgeroffel uit. Stemmen vindt plaats in sombere lokaaltjes, waar in Vechts opvoering twee vrijwilligers wachten op een kiezer die er in het stemhokje niet uitkomt. Op het festival De Parade in Rotterdam trok zijn acteergenootschap op 19 juni een volle zaal. Dit in tegenstelling tot menig stemlokaal eerder deze maand. Vecht pakt de kiesgerechtigde bij de lurven. Ons denken wordt gevormd door soundbites van politici. Alleen de kunst van de vertwijfeling kan ons nog redden. Does anybody know what we are living for?

Lees verder »

Demonstraties, petities en burgerinitiatieven. Internet is inmiddels het geëigende middel om draagvlak te verwerven voor acties. Daarom gaat het Instituut voor Publiek en Politiek (IPP) actievoerders inhoudelijk ondersteunen. Met een nieuwe site: Actienetwerk.nl.

De website lijkt sterk op het BBC-initiatief Action Network. Dat geeft Jochum de Graaf, projectleider van het IPP en uitvinder van Stemwijzer.nl, grif toe. “Actienetwerk.nl is vertaald naar de Nederlandse situatie.” De participatiesite Action Network is echter in april 2008 ter ziele gegaan. De opkomst van weblogs en social networking websites, zoals LinkedIn, zou Action Network overbodig hebben gemaakt, verklaarde BBC-redacteur Peter Horrocks.

Lees verder »

Als het politiek wordt, haken burgers af. Dat is de indruk die Mechtild Rietveld, griffier van het Amsterdamse stadsdeel Centrum, krijgt bij bewonersbijeenkomsten. “We willen het hebben over onze straat, zeggen ze dan.”

Op 9 april 2009 woonde ik in Utrecht een workshop bij, die Rietveld – onder auspiciën van de Bestuursacademie – verzorgde voor collega-griffiers. Een nieuw beroep. Pas sinds 2002 is in artikel 100 van de Gemeentewet vastgelegd dat de gemeenteraad in de vorm van een griffier recht heeft op eigen, professionele ondersteuning.

Lees verder »

‘Onze instructie: 17.00 uur verzamelen op Valiasr Street. Draag zwarte kleren, uit respect voor de gevallenen.’ Dit bericht stond vanmorgen op de Twitter-pagina van de Iraanse Alireza Sedaghat. Zijn logo heeft de opdruk ‘Where is my vote?’.

Ook aanhangers van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad hebben een demonstratie gepland. Nasser Al Qatami, een sympathisant van Mir Hossein Mousavi (de presidentskandidaat die zijn verlies niet wil nemen), vraagt zich af wat er gebeurt als beide demonstraties tegelijk plaatsvinden. “Een burgeroorlog”, zo vreest hij. Erger nog, stelt een ander. “Als de ene groep pistolen heeft en de andere niet, komt er een bloedbad.”

Lees verder »

Drie jaar achtereen won Action Network, een website van de BBC, een verkiezing voor wereldveranderende internetinitiatieven. Toch besloot de omroep in april 2008 de stekker eruit te trekken. Waarom eigenlijk?

Action Network can help you act locally. Met die leus ging de BBC de boer op. Eigenlijk al in 2003, onder de naam iCan, maar het werd pas in 2006 beroemd toen de BBC het actief ging promoten. Op Action Network kregen burgers de mogelijkheid hun plannen kenbaar te maken, draagvlak te organiseren en te brainstormen met gelijkgestemden.

Lees verder »

De Rotterdamse burgemeester Aboutaleb regelde vandaag de lunch voor de medewerkers van het stembureau op het stadhuis. Het is druk, vertelt de voorzitster. Bij buurthuis Botu, grenzend aan een drukbezochte markt in het westen, is de animo een stuk minder.

“Andere deur, andere deur.” Vanaf de stoep wijzen de vrijwilligers van het buurthuis naar de juiste ingang. “Daar kunt u stemmen”, roept ook de man van de plantsoenendienst, terwijl hij met zijn hark naar het bord van stembureau 139 wijst.

De activiteitenzaal in de Rotterdamse wijk Tussendijken, deelgemeente Delfshaven, is goed bemenst. Zes functionarissen bewaken hier in alle vriendelijkheid de democratie. Na een zorgvuldige controle van mijn stempas en rijbewijs mag ik – begeleid door een swingend R&B-muziekje – mijn stem uitbrengen.

Lees verder »