Naar de gevallen politicus kijkt nooit meer iemand om. Zijn strijd is gestreden, hij heeft verloren. Hij mag af en toe nog opdraven in een talkshow om zijn rancuneuze zegje over zijn opvolgers te doen – luister naar Rob Oudkerk – maar niemand neemt hem nog echt serieus.

Ook degenen die voor de vorm mogen blijven zitten, zoals nu de in opspraak geraakte PVV’ers, treft dit lot. Hun leider zal ze lozen zodra hij de kans ziet. Wie zal er een traan om laten zolang het om incompetente mensen gaat?

Lees verder »

Hoe krijg je zoveel mogelijk donaties binnen wanneer je daarvan voor een belangrijk deel afhankelijk bent, zoals bij allerlei, al dan niet charitatieve, fondsen het geval is?

Dat is nog niet zo gemakkelijk. De kunst is om de vaste donateurs, die eenmaal per jaar een bepaald bedrag overmaken, zover te krijgen dat zij ook nog extra bijdragen willen leveren. Daarvoor bestaan allerlei technieken. En het ene fonds is daar beter in dan het andere fonds.

Niet erg handig was de brief die ik onlangs van het Reumafonds mocht ontvangen. Erboven stond de kop: „Mensen met artrose dromen van verbetering. Biedt u de helpende hand?”

Lees verder »

Een boekmachine die in vier minuten een complete paperback van 300 pagina’s kan drukken, binden, trimmen en kaften? Daar wilde ik als boekenliefhebber wel graag even bij zijn.

Het wonder heet de Espresso Book Machine en is vanaf gistermiddag te bekijken op de derde verdieping van de American Book Center, een boekhandel aan het Spui in Amsterdam.

Aan de buitenkant valt weinig bijzonders aan het apparaat te zien. Het is een anderhalve meter hoge, glazen kast vol snoeren en spoelen. Als het in werking is, zie je er vellen papier in razend tempo doorheen schieten, maar hoe dat drukken, binden etcetera precies gebeurt valt niet waar te nemen. Dat voltrekt zich in het geheime binnenste van de machine. Het zou een slimme goocheltruc kunnen zijn, al is het niet waarschijnlijk dat de American Book Center daar zo’n 100.000 euro – zo duur zijn die apparaten – voor zou betalen.

Lees verder »

Kijk even naar dat vogeltje rechtsboven deze rubriek nu het nog kan. Vanaf morgen is hij niet meer. Hij vliegt eruit.

Hoe kwam hij er eigenlijk in? Om te voorkomen dat onze ombudsman zich ermee gaat bemoeien (dierenmishandeling door een columnist?), zal ik het zelf uitleggen.

Net als een aantal andere pagina’s zou de Achterpagina een ingrijpende opknapbeurt krijgen. Voor deze rubriek stelde de afdeling Vormgeving een treffende illustratie voor. Had ik zelf een idee? Omdat zo’n versiering algauw te nadrukkelijk wordt, stelde ik iets eenvoudigs voor: een pen met een notitieblokje of zoiets. Het werd van de hand gewezen als ‘te clichématig’ – wat het ook was, maar ik geloof in de kracht van sommige clichés.

Lees verder »

Naar Ajax bleef ik gisteravond alleen kijken om de laatste ontwikkelingen te volgen in het zogenoemde verstandshuwelijk tussen coach Martin Jol en zijn assistent Danny Blind. Helaas had de NOS-regie, misschien in een opwelling van medelijden, besloten ons dit kijkje in Ajax’ slaapkamer zoveel mogelijk te onthouden. De afstraffing door Real Madrid was al pijnlijk genoeg.

Bij de BBC zouden ze dat anders hebben gedaan. Daar vreten de tv-camera’s de familieleden en coaches op de Wimbledon-tribune zo ongeveer op.

Lees verder »

Soms verbaas je je erover dat Nederland nog elke dag, net als een krant, gewoon ‘verschijnt’. Ik bedoel dat ook het leven bij ons elke dag een nieuwe editie heeft die je tot je kunt nemen door naar je werk te gaan, tussen de middag een hapje te lunchen en ’s avonds, met of zonder geliefde, te verpozen.

Pas als je aan het begin van de avond de krant leest, besef je hoe ongelofelijk het is dat Nederland in deze zin nog altijd bestaat. Want wat gaat er niet allemaal fout? Ik doe een greep uit het nieuws van één dag.

Lees verder »

Zitvlees hebben wil zeggen dat je lang kunt blijven zitten, geduldig bent. Ik stel voor dat we dit zitvlees vervangen door staanvlees. Als ik mag afgaan op mijn recente lotgevallen in het openbaar vervoer, hebben wij de komende jaren meer staanvlees dan zitvlees nodig.

Het begon, zoals voor zoveel reizigers, vrijdagmiddag in een uitpuilende trein van Amsterdam naar Hilversum. Ik moest naar Utrecht, maar dat was plotseling niet meer bereikbaar. Via Hilversum misschien? De borden noch de omroepinstallatie in de hal van het centraal station gaven informatie, de met twee (!) mensen bemande informatiedesks konden de rijen reizigers niet verwerken. Dus stapte ik op goed geluk in de intercity naar Hilversum, waar ik met moeite nog een staanplaatsje vond.

Lees verder »

De dokter ontdekt een kwetsbaar plekje op de stembanden van Levon Helm. Het kán kanker worden, waarschuwt hij. Helm blijft er uiterlijk kalm onder, maar hij moet hevig geschrokken zijn. Tien jaar eerder manifesteerde zich voor het eerst keelkanker bij hem. Met radiotherapie werd het gevaar bezworen. Gaat hij een nieuwe beproeving tegemoet?

Het is een sleutelscène uit de documentaire Ain’t in It for My Health, die gisteren voor het eerst op het documentairefestival IDFA in Amsterdam vertoond werd. Zaal 4 in Tuschinski zat vol – een mooi eerbetoon aan een van de beste popmuzikanten van zijn tijd, de inmiddels 70-jarige Levon Helm. Hij was de drummer-zanger van The Band, een groep die in de jaren zestig en zeventig legendarisch werd met een eigenzinnige mengeling van folk, blues en country & western.

Lees verder »

Sinterklaas is weer onder ons, wie zal het durven ontkennen?

Op het Beursplein in Amsterdam had men de grootste (sport)schoen ter wereld voor hem gebouwd, 5,5 meter lang, 2.90 meter hoog en 2,11 meter breed, een replica van een originele Converse Chuck Taylor All Star – als het u wat zegt.

Daarmee is weer eens een Guinness World Record gebroken, maar dat is niet het belangrijkste doel van de initiatiefnemer, het Nationaal Fonds Kinderhulp. Dat fonds wil die schoen symbolisch vullen met giften voor kansarme kinderen. Wie 20 euro overmaakt naar www.degrootsteschoen.nl bezorgt al één kind een leuke pakjesavond.

Lees verder »

Op de website van de PVV lees ik dat ze ‘nieuw talent’ willen. Ambitieuze hbo’ers en universitaire studenten worden gezocht voor een stage bij de PVV. „Zoek je een uitdagende stage in het hart van de Nederlandse politiek? Dan is dit je kans! De PVV-fractie in de Tweede Kamer biedt je de mogelijkheid een kijkje in de keuken te nemen! Als stagiaire ben je verantwoordelijk voor de ondersteuning van Kamerleden en beleidsmedewerkers.”

Onmiddellijk klom ik in de pen om mijzelf in de aandacht van de partijleider aan te bevelen.

Lees verder »