Omdat ik geen borsten heb, althans geen noemenswaardige, hoef ik nooit naar zo’n merkwaardig type stacaravan waar ze aan borstonderzoek doen. Vrouwen hebben me verzekerd dat die dingen van binnen minder grimmig zijn dan ze eruitzien, maar ik ben toch altijd weer blij dat ik er snel voorbij mag lopen.

En telkens komt dan de vraag bij me op: waarom moet dat in caravans gebeuren, waarom niet in een echt ziekenhuis? Zou een man het prettig vinden als hij voor prostaatonderzoek naar zo’n voor iedereen zichtbare noodwoning midden in de stad moest – de prostaatcaravan?

Lees verder »

‘Je moet Sneijder wisselen”, zou Robin van Persie zijn trainer hebben toegevoegd toen hij tegen Slowakije uit het veld werd gehaald. Enkele liplezers van de NOS waren tot die conclusie gekomen na bestudering van de tv-beelden.

Als die liplezers tijdens deze wedstrijd mijn appartement hadden kunnen binnenkijken, zouden ze nog heel wat emotionelere uitspraken hebben opgetekend. Ik doe een greep.

„Had je Van Persie niet veel eerder moeten wisselen, Bert? Per slot van rekening was dit al de vierde wedstrijd waarin hij vrijwel geen bal raakte. Ben je van plan ook tegen Brazilië met deze kapsoneslijer door te gaan? Ik zou het nog een half uurtje proberen en als hij dan nog steeds over de bal struikelt, zou ik Huntelaar of Kuijt er neerzetten. Van Persie kan soms goed voetballen, maar hij heeft ook het verongelijkte van een verwend jongetje dat om zijn moeder schreeuwt: ‘Mam, hij doet het weer!’ ” Een ploeggenoot erbij lappen! Wat een matennaaier!

Lees verder »

Aan het begin van de zomer wil ik altijd even naar het Vogelmeer. Dat moet jij weten, zult u zeggen, maar waar wilde je het vandaag nog meer over hebben? Over dat Vogelmeer dus. Het is het mooiste meertje van Nederland en het is er ook op warme dagen erg rustig.

Het Vogelmeer ligt in de Kennemerduinen, het gebied tussen Haarlem en Zandvoort. Wij lopen er altijd via de duinen bij Overveen heen, een wandeling van een kilometer of zes. Na zo’n wandeling in de warmte is het Vogelmeer een soort beloning, en verdiende traktatie van moeder natuur. Het is een ondiep meertje met licht aflopende oevers, een eilandje in het midden en bruinige zandbanken die nog net door het water heen schemeren. Je kunt er helemaal omheen lopen via een pad dat stijgt en daalt. Als je onderweg vijf andere wandelaars tegenkomt, is het een drukke middag.

Lees verder »

Ego: „Mag ik nog één keertje over tennis schrijven?”

Alter ego: „Nee zeg, hou op over dat vervelende spelletje. Plok-plok-plok. Irritant gedoe. Ik heb wel eens in de buurt van een tennisbaan gewoond en ik werd er gek van. En dan ook nog die verwende uitroepjes erbij. ‘Mijn backhand loopt vandaag niet’. ‘Ik probeerde een slice-service’. Gatverdamme. En het erge is: vroeger werd het alleen door een rechtse elite gespeeld, maar nu ook door een linkse elite.”

Ego: „Allang niet meer waar. Iedereen kan tennissen als hij dat wil. Maar daar wilde ik het helemaal niet over hebben…Zag jij gisteren Robin Haase op Wimbledon tegen Nadal?”

Lees verder »

Volkomen onverwacht kwam Jack in ons leven. Het gebeurde op een zonnige middag in het centrum van de middelgrote provinciestad A. Mijn vrouw stond een gerestaureerd gebouw te fotograferen, terwijl Jack kwam langsgefietst. Hij remde meteen toen hij merkte dat hij het zicht van de ambitieuze fotografe dreigde te blokkeren.

„Mooi gebouw, hè”, zei hij terwijl hij afstapte. Hij wees naar een ander, laag pand, even verderop in de rij. „Dat is ook leuk, een fitnesscentrum. Daar werk ik. Wilt u het eens zien? Misschien krijgt u wel zin om lid te worden.”

Lees verder »

Duizenden voetbalverslaggevers bij het WK in Zuid-Afrika, maar het eerste goede artikel over de problemen in het Franse elftal moet ik nog lezen. Honderden voetbalminuten elke dag op de Nederlandse tv, maar Jack van Gelder leutert vrolijk verder met Leo Beenhakker over niks en sluit parmantig ‘definitief het Franse hoofdstuk af’. Gebeurt er eindelijk iets interessants op dat WK en dan mogen we het weer niet weten.

De spaarzame berichten uit het Franse kamp stonden bol van het woordje ‘zou’. Witte spelers zouden niet meer met zwarte spelers praten, moslims zouden niet meer met niet-moslims het middenveld willen delen. Et cetera.

Lees verder »

‘Kom gauw kijken”, riep ik naar mijn vrouw, „dan kun je nog net een stukje tennisgeschiedenis zien.” Ze sloot snel de voordeur achter zich en kwam binnengehijgd, haar tennistas nog op haar rug. Zijzelf is ook een stukje tennisgeschiedenis – laat begonnen, maar qua volharding inmiddels toch uitgegroeid tot de Kim Clijsters van de veteranen van Hilversum-Zuid – maar dat was nu even niet aan de orde.

Op de BBC-tv naderde Roger Federer de meest dramatische nederlaag uit zijn carrière: uitschakeling in de eerste ronde van Wimbledon door een nobody wiens naam ik aanvankelijk niet eens kon spellen. Hij bleek Alejandro Falla te heten, een 26-jarige Colombiaan, 60ste op de wereldranglijst, dus nog onder Thiemo de Bakker.

Lees verder »

In deel 2 van zijn Reve-biografie constateert Nop Maas dat Reve in zijn brieven melding maakt van zijn telepathische begaafdheid en helderziendheid. „Hij erkende de paranormale verschijnselen, maar was er ook een beetje bang voor.” In een voetnoot vermeldt Maas dat Reve hierover per brief discussieerde met Cees Renckens, voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. „Het werd geen vruchtbare gedachtenwisseling.”

Dit wekte mijn nieuwsgierigheid. Renckens, gynaecoloog van beroep, ken ik als een onvermoeibare bestrijder van alternatieve geneeswijzen. Hoe begon en verliep zijn contact met de bijgelovige Reve? Renckens gaf mij inzage in de kortdurende correspondentie.

Lees verder »

Het interessantste bericht van het WK-front kwam deze week uit het Nederlandse kamp. Het betrof de mededeling van Wesley Sneijder dat zijn uitverkiezing door de FIFA tot ‘man of the match’ na de wedstrijd tegen Denemarken onterecht was geweest. Zelf had hij meteen na afloop parmantig gezegd dat hij de bekroning juist vond.

Waarom herriep Sneijder zijn eerste uitspraak? Voer voor voetbalpsychologen. Ik houd het erop dat Sneijder voor een isolement in de groep vreesde als hij zijn bewering niet introk. Hij had tegen de Denen gefaald, net als vrijwel alle andere spelers, en dan is het wel erg asociaal om achteraf te doen alsof het aan jóu niet gelegen heeft.

Lees verder »

Het Philipsdorp in Eindhoven bestaat dit jaar 100 jaar – een heuglijk feit dat ik niettemin best had willen verdoezelen als mijn vrouw er niet geboren en getogen was. Dat schept verplichtingen, zoals een gezamenlijk bezoek aan een tentoonstelling over dat Philipsdorp.

De locatie was een voormalige katholieke kerk, die van Antonius van Padua, waaraan we beiden sterke herinneringen hadden. Mijn aanstaande schoonouders drongen er altijd op aan dat we hier op zondagmorgen ter kerke gingen. We deden dat ook, maar nooit erg lang. Nog voor het zingen begon, gingen we de kerk weer uit (daar komt die uitdrukking vermoedelijk ook vandaan) om in een naburig café aan te leggen.

Lees verder »