Wat kan er fout gaan bij de voorbereidingen op de jaarlijke vakantiereis (reizen, moet ik er voor sommige mensen bij zeggen)? Lees verder »

Charles de Gaulle was ook een groot kunstenaar.
In 1945 arriveerde deze latere president van Frankrijk in Oradour-sur-Glane, een dorpje in de buurt van Limoges, dat door de Duitsers volledig verwoest was. Hij was toen leider van de voorlopige Franse regering. De Gaulle zei verontwaardigd dat het dorp zo bewaard moest blijven, als één grote ruïne, opdat de wereld het niet zou vergeten. Lees verder »

Omdat het Quatorze Juillet was en we toevallig toch in Frankrijk waren, leek het ons wel wat om samen met de Fransen hun nationale feestdag te vieren. We hadden gehoord dat zij op die dag graag in de vrije natuur picknicken. We besloten midden op het platteland, een halfuurtje rijden van Limoges, nabij een idyllisch meertje een kasteelhotel te betrekken. Fontvieille heette het gehucht. Lees verder »

Limoges is een weinig opzienbarende middelgrote provinciestad (134.000 inwoners) in Midden-Frankrijk. De stad is bekend om zijn station, een fraai art-decokunstwerk van Roger Gonthier uit 1929, en vooral om zijn porselein. Omdat er verder niet veel te zien is, besloot ik me samen met mijn familie een halve dag op het porselein te storten. Het resultaat was opmerkelijk. Lees verder »

Voor ons hotel in Limoges staat een officiële auto uit de Tourkaravaan, nummer 35 om precies te zijn. Het is een auto van de Tourorganisatie. Morgen gaat de Tour de France na een rustdag vanuit Limoges verder. Dan zij wij alweer weg, want voor de Tour zijn we niet gekomen. Lees verder »

Meestal beleef je niets bijzonders als je boodschappen doet, maar er zijn ook dagen waarop je in een onbekende aflevering van Monty Python’s Flying Circus lijkt beland. Lees verder »

Voor de korte, heldere, bondig geschreven schets heb ik altijd een groot zwak gehad. Tot de minder bekende grootmeesters van dit genre hoort de Russische schrijver Michail Zosjtsjenko (1895 – 1958). Hoewel zijn werk een jaar of dertig geleden wel in Nederlandse vertaling verscheen, is hij hier volledig in de vergetelheid geraakt. Hoe goed hij was, hoop ik hieronder met een enkel voorbeeld aan te tonen. Lees verder »

Hier en daar lees ik met de nodige verbazing over het extreme rouwbetoon rond Michael Jackson, maar ik zie het meer als een mondiale ontwikkeling waarvan het einde nog niet in zicht is. Ging het er in Nederland zoveel anders aan toe bij de dood van Herman Brood en André Hazes, twee sterren wier beroemdheid toch ophield bij Vaals? De Arena was bij Hazes één grote badkuip die volliep met tranen, er zaten meer mensen te snikken dan gisteren in het Staples Center in Los Angeles.
Lees verder »

Naast alle andere problemen hebben we in Nederland ook nog een taxiprobleem. Op het eerste gezicht lijkt het niet het moeilijkste probleem. In de meeste landen en wereldsteden word je als klant behoorlijk behandeld, hoewel we nu ook weer niet moeten doen alsof daar nooit iets aan de hand is. Lees verder »

We hebben het over Machiel, eindelijk. Te lang hebben we het niet over hem gehad. Hoe komt dat toch, vraag ik aan zijn moeder, tevens mijn schoonzus, en haar man. Ze zuchten. Daar vraag ik wat.

Ik weet dat ze hem nooit vergeten hebben, ook al spreken ze zelden over hem. Tegen mijn vrouw zei mijn schoonzus eens: „Altijd als ik op 24 december de kerkklokken hoor luiden, denk ik aan hem. Dan vraag ik me af wat voor man hij zou zijn geworden.” Lees verder »