In de Rotterdamse gemeenteraad kan het fascinerend toegaan, vooral nu Aboutaleb burgemeester is. Hij zal er nog vaak beproefd worden. Leefbaar Rotterdam begroette hem als een soort geestverwant, maar Aboutaleb laat steeds merken dat hij geen behoefte heeft aan dodelijke omhelzingen. In het zogeheten Actualiteitenuur, te volgen op de gemeentelijke website, zag ik hem gistermiddag scherp reageren op Leefbaar Rotterdam.
Het ging over een welzijnswerker die domme politieke oordelen had uitgesproken. Sørensen wilde weten wanneer Aboutaleb deze meneer naar Marokko ging terugsturen. Lees verder »
De film bestaat voor 85 procent uit feiten en voor 15 procent uit fictie, zei David Frost toen hem gevraagd werd naar het waarheidsgehalte van de speelfilm Frost/Nixon, die deze week in Nederland in première gaat. Hierin wordt de serie tv-interviews nagespeeld die Frost in 1977 met de drie jaar eerder tot aftreden gedwongen president Nixon had. Lees verder »
Onlangs liep ik op de ark van Noach rond. Ik had niet verwacht dat zoiets voor een heiden als ik ooit zou zijn weggelegd, maar Gods wegen zijn nu eenmaal ondoorgrondelijk. Lees verder »
Het gewoontedier mens wil niet te veel lastig gevallen worden met nieuwigheden waar hij niet om gevraagd heeft. Voorbeeld: als hij een gebouw betreedt waarin hij jarenlang moeiteloos zijn weg heeft gevonden, ervaart hij het als onprettig wanneer er opeens allerlei barrières blijken te zijn opgeworpen. Lees verder »
Omstreeks 12.30 uur op zondagmiddag 11 januari 2009 gleed er een man mijn blikveld binnen die daar op die manier nog nooit was geweest. Hij droeg een muts en schaatste voorzichtig, maar toch redelijk voortvarend over het smalle grachtje voor mijn huis. Dat was me in de elf jaar dat ik daar woon, niet eerder overkomen. Het ijs werd er nooit dik genoeg. Lees verder »
‘Je krijgt maar een paar grote kansen in je leven, en dan moet je toeslaan’’, hoorde ik een personage zeggen in de trailer van de speelfilm Revolutionary Road.
Bekijk trailer Revolutionary Road:
Het raakte een snaar bij me – rare uitdrukking trouwens, want een mens is toch geen viool of tennisracket? Anyway, om in raar Nederlands verder te gaan, de uitspraak over die kansen was ik toevallig in één week tijds al in enkele interessante variaties tegengekomen. Lees verder »
Een man uit Almere had een hoofdagente van politie en twee ambulancehulpen bedreigd en vervolgens de ambulancewagen beschadigd. Je hoort die dingen steeds vaker. Wat bezielt zulke mensen toch, vroeg ik me af toen ik het las, en ik besloot naar de rechtszitting in Lelystad te gaan. Lees verder »
Hoe blijf je ontspannen, terwijl iemand verwoed met een fototoestel in de aanslag om je heen draait en af en toe zegt: „Beetje ontspannen, graag.’’ Moet je glimlachen of juist niet? Hoe voorkom je dat je blik glazig wordt terwijl die juist levendig moet zijn? Waar laat je die onhandige flappen, handen geheten, aan je armen? Lees verder »
Het gebeurde na een minuut of tien in Aboutalebs toespraak voor de Rotterdamse gemeenteraad. Als ze toen bij Leefbaar Rotterdam een beetje beter hadden opgelet, zouden ze hun gedram over die dubbele nationaliteit achterwege hebben kunnen laten. Lees verder »
Mijn dochter had gevraagd of ik bij haar tweede bevalling wilde zijn. Omdat ik graag de indruk wek een moedig man te zijn, kon ik geen nee zeggen. En daar stond ik dan tijdens een van de laatste nachten van het oude jaar, in een zo goed als verlaten ziekenhuis op het vrieskoude platteland. De sfeer had er iets tsjechoviaans, maar dat kwam misschien ook doordat ik net een verhaal van de Russische meester aan het lezen was (De steppe). Lees verder »
