Een mediarevolutie is begonnen
O papieren krant, mijn liefde, mijn brood en mijn boter, hoe lang mag ik je nog koesteren?
Ik zocht naar een pathetische beginzin die ik nog méénde ook, en ik geloof dat het gelukt is. Waarom zo heftig? Lees verder »
O papieren krant, mijn liefde, mijn brood en mijn boter, hoe lang mag ik je nog koesteren?
Ik zocht naar een pathetische beginzin die ik nog méénde ook, en ik geloof dat het gelukt is. Waarom zo heftig? Lees verder »
Omdat er verder geen plaats meer was, schoof ik in het café van de Amsterdamse Bijenkorf op een van die stalen, op poten geplaatste bekkens-zonder-rugleuning voor het raam. Het zijn een soort open invitaties voor mensen die behoefte hebben aan een stevige hernia. Bovendien heb je vandaar een riant uitzicht op de komende en gaande mens rond de Beurs van Berlage. Lees verder »
De nieuwste hype op literair gebied heet Haruki Murakami. Als je een beetje aardig wilt meekomen in de literaire conversatie, kun je moeilijk om hem heen. Twintig jaar geleden was hij in zijn geboorteland Japan het gesprek van de dag, inmiddels is hij wereldwijd, ook in Nederland, een kassucces. Lees verder »
In de ramsj kocht ik het boek LTI, de taal van het Derde Rijk van Victor Klemperer. LTI staat voor Lingua Tertii Imperii. Klemperer laat in dit boek uit 1947 zien hoe de nazipropaganda de Duitse taal beïnvloedde. Van Klemperer, een joodse filoloog in Duitsland, kende ik tot dusver alleen zijn oorlogsdagboek Tot het bittere eind. Lees verder »
Waarvoor ga je naar een concert? Voor een paar momenten van ontroering, denk ik. Zonder die momenten kan het concert goed zijn, maar niet echt onvergetelijk. Slikken, even slikken, hoort erbij. Lees verder »
Onlangs zat ik met de dichter Alexis de Roode in een tv-uitzending van Knetterende Letteren. Lees verder »
Ooit waren er tijden dat de vrouw haar plaats wist, dat er niet gezeurd werd over ongelijke kansen en glazen plafonds, dat je als heer van de schepping geen tijd hoefde te verdoen met jezelf te rechtvaardigen. Lees verder »
Er zat één bewoner, een man, aan de leestafel op de tweede verdieping van het verzorgingshuis. Een zeer oude man. De ouderdom lag als een dikke, grijze laag schmink over zijn gezicht. Hij keek me stomverbaasd aan toen ik tegenover hem ging zitten. Lees verder »
De caissière in het filiaal van de Hema was een vrouw van in de vijftig, gezet, roodkopergeverfd en gezegend met een gemoedelijk gezicht. Lees verder »
De indrukwekkende interventie van Colin Powell, oud-minister van Buitenlandse Zaken, in de Amerikaanse verkiezingsstrijd zette mijn fantasie in werking. Ik houd van staatslieden/politici (al of niet voormalig) en intellectuelen die op cruciale momenten durven te zeggen waar het op staat. Lees verder »