Ook van een dierbare dode winkel moet je op gepaste wijze afscheid nemen. Ik zag het nogal wat klanten de afgelopen dagen doen bij Boudisque, de legendarische platenzaak op de hoek van de Haringpakkerssteeg en de Hasselaersteeg, dichtbij het Centraal Station van Amsterdam. Lees verder »
Mocht iemand mij op mijn sterfbed de vraag stellen: „Waar heb je nou het meeste spijt van?”, dan zou ik zonder enige aarzeling antwoorden: „Van het op de avond van 27 maart 2008 downloaden van het filmpje Fitna van de cineast Geert Wilders.” Lees verder »
Omdat we hem al bijna vergeten waren en het leven heel eenzaam kan worden als je in de media geen aandacht krijgt, heeft nu ook Ehsan Jami zijn anti-islamfilm aangekondigd.
Het wordt een twaalf minuten durende animatiefilm, lees ik in de Volkskrant, en de profeet Mohammed zal erin te zien zijn als een pedofiel die met „zijn 9-jarige vrouw Aisja” op weg is naar de moskee, „waar zij seksuele gemeenschap zullen hebben”. Lees verder »
‘Goedemiddag, meneer Abrahams!’
Er spatte zoveel spontane hartelijkheid uit de vrouwenstem dat ik de telefoon van schrik bijna uit mijn hand liet vallen.
„Mag ik even van uw tijd gebruikmaken?”
„U altijd”, wilde ik zeggen, maar het hoefde al niet meer.
„Ik ben van Joe Pie Sie”, ging ze verder, „en nu leek het ons een goed idee u een graties pakket digitale tv aan te bieden.”
Lees verder »
Het leek me wel een leuk idee – ik zit vol met leuke ideeën – om voor Pasen wat paaseitjes te kopen. Ik ging daarvoor naar een type winkel waar ik zelden of nooit kom omdat het van mijn tandarts niet mag: een snoepwinkel. Lees verder »
Sterven midden in een Boekenweek die aan oude mensen is gewijd – Hugo Claus had het in een roman verzonnen kunnen hebben. Je ziet hem knipogen, terwijl hij ons laat worstelen met dat ernstige thema en de loodzware begrippen die het met zich mee torst. Dementie, lijden, dood, lach er maar eens om. Lees verder »
Barack Obama houdt mij eerlijk gezegd meer bezig dan Geert Wilders.
Het is niet zo moeilijk om iets van Wilders te vinden. Sinds hij zichzelf vier jaar geleden met de geschifte Amerikaanse communistenjager Joe McCarthy vergeleek („Ik ben de moderne Joe McCarthy”), was het duidelijk wat we aan hem hadden – en wat we aan hem kregen. Hij was toen nog een gerespecteerd lid van de VVD. Het verhaal van Bolkestein dat hij pas daarna is geradicaliseerd, gaat dan ook niet op. Lees verder »
De omwonenden van het Anne Frank Huis aan de Prinsengracht in Amsterdam zijn niet altijd te benijden. Op drukke dagen staat er vaak een lange rij wachtende bezoekers, die om de hoek van het gebouw langs de huizen krult tot in de richting van de Keizersgracht. Lees verder »
De omwonenden van het Anne Frank Huis aan de Prinsengracht in Amsterdam zijn niet altijd te benijden. Op drukke dagen staat er vaak een lange rij wachtende bezoekers, die om de hoek van het gebouw langs de huizen krult tot in de richting van de Keizersgracht. Omdat de wachttijden – gemiddeld tien minuten – op zulke dagen kunnen oplopen tot een uur, ontstaat er overlast. Hangende, rumoerige toeristen, lawaai van taxi’s en lossende vrachtauto’s. Lees verder »
De slager waar ik altijd mijn biefstuk ga halen, ziet er de laatste weken nogal bedrukt uit. Het verbaasde me dan ook niet helemaal toen ik onlangs op zijn toonbank een bordje aantrof met de tekst: „De slager zoekt (tijdelijke) woonruimte.” Lees verder »
