De plek waar ik het minst van mijn eten geniet, is het terras van het restaurant. Misschien moet ik er maar niet meer aan beginnen. Het zal wel door mijn rare beroep komen dat ik om me heen te veel dingen zie en hoor die me van mijn entrecote afleiden. Lees verder »
Met buren heb je iets of niets – daartussen ligt vooral onverschilligheid. Als je vaak verhuisd bent, heb je veel buren gehad. Van sommigen kun je je alleen nog de naam herinneren, en zelfs dat niet altijd. Anderen blijven de rest van je leven met je meelopen, als silhouetten aan de horizon – op grote afstand, maar toch nog net herkenbaar. Lees verder »
De vraag was of ik op Tweede Pinksterdag naar De Nationale Huisdierendagen in de Amsterdamse RAI moest. Het regende al katten en honden, dus ik had er weinig trek in. „Ik heb wel wat anders te doen”, zei ik tegen Anne, mijn poes. Lees verder »
Het voordeel van zo’n P.C. Hooftprijs is dat hij je kan inspireren tot het (her)lezen van het werk van de laureaat. Biesheuvel had ik al lang niet meer gelezen, daarom wilde ik weer eens in onder meer In de bovenkooi duiken. Dat bleek makkelijker voorgenomen dan gedaan. Mijn zesde druk uit 1974 – het boek verscheen twee jaar eerder – stortte onmiddellijk in elkaar toen ik het uit de boekenkast pakte. Dat het de uitgever zelf, Meulenhoff, later niet veel beter is vergaan, kan hieruit misschien mede verklaard worden. Lees verder »
Mijn jongste dochter mailde opgelucht dat ze volgens de gynaecoloog kindjes kan krijgen.
Zo’n gynaecoloog wordt dankzij allerlei gesprekken in de boezem van het gezin bijna een vertrouwde figuur. Wat heeft de gynaecoloog gezegd? Heb je nog aan de gynaecoloog gevraagd of
? De gynaecoloog weet toch wel dat
? Lees verder »
Vanuit de portiek van een kantoor stond ik gedachteloos naar het drukke verkeer te kijken, toen ik opeens iemand hoorde roepen: „Meneer, meneer, kunt u mij even helpen?” Het was de stem van een vrouw, dus ik had al een spurt ingezet voordat ik precies wist wat er aan de hand was – een echte man weet wanneer hij nodig is. Lees verder »
Nee, naar die musical over Kuifje zal ik niet gaan, ik zag in een trailer een volwassen man die zich in een blauwe trui had gehesen, terwijl we toch allemaal weten dat Kuifje nooit een volwassen man is geworden, maar een gezonde, ferme jongeman in plusfour is gebleven. Lees verder »
Het weekend stond in het teken van tekens.
Voor mij begon het al op zaterdagmiddag toen ik een ingezonden brief van een lezer in deze krant las. Hij had mijn stukje over een beeld van Stalin in Praag verkeerd begrepen. Lees verder »
Vooroordelen zijn er om afgestraft te worden. Op een regenachtige dag bezocht ik het Leopold Museum in Wenen om vroeg werk van de schilder Egon Schiele te bekijken. Lees verder »
De Tsjechen zijn na de Duitsers het zwaarlijvigste volk van Europa, las ik in de Prager Zeitung, ‘das Wochenjournal aus der Mitte Europas’. Ik kan niet zeggen dat dit nieuws als een bom bij mij insloeg na mijn ervaringen met de Tsjechische keuken. Lees verder »
