Eindelijk: boegeroep na afloop van een film op de Berlinale. Hier blijkt de regel: vijf seconden dun applaus van de pers is beleefde afkeuring, tien seconden instemming. Maar na Jud Süss: Film ohne Gewissen bleef het even akelig stil en daarna klonk hoog op de balkons boegeroep. Samen met mijn Vlaamse buurvrouw besloot ik even te applaudiseren. Deze film verdient het.
Lees verder »
Bestaat Mr. Brainwash ? Doorgebroken als kunstfenomeen in Los Angeles in 2008, mocht hij al de cover van Madonna’s CD Celebration ontwerpen. Berlusconi schijnt werk van hem te hebben gekocht.
Mr. Brainwash lijkt een hoax van de mysterieuze Britse street artist Banksy te zijn. (Hier alles over hem op YouTube) Of niet? De Berlinale toonde afgelopen weekeind de documentaire Exit Through the Gift Shop waarin Banksy de opkomst van zijn protegé Mr. Brainwash van bijtend commentaar voorziet. Laat ik mezelf maar eens uitgebreid quoten: Lees verder »
Ook geen winnaar van de Gouden Beer op de Berlinale lijkt me A Woman, a Gun and a Noodle Shop. De Chinese meester Zjang Yimou won in 1998 de Gouden Beer op de Berlinale met Het Rode Korenveld, ook in Nederland een formidabele arthousehit. In Berlijn ontdekte de wereld hem, memoreerde hij zojuist dankbaar.
Yimou bewerkte ditmaal de film noir Blood Simple waarmee de gebroeders Coen in 1984 zo schitterend debuteerden. Lees verder »
Films van Noah Baumbach zijn niet altijd prettig, wel interessant. Ze doen denken aan die films van het ‘nieuwe Hollywood’ van de jaren zeventig. Met echte situaties, natuurlijke dialogen tussen mensen die vooral naar zichzelf luisteren en beperkte, stuntelende karakters.
Na The Squid and the Whale en Margot at the Wedding, waar Baumbach gezinsbanden onbarmartig op de snijtafel legde, is hij nu in Berlijn in competitie voor een Gouden Beer met een soort romantische komedie voor gevorderden. Dat was niet de bedoeling, vertelde Baumbach ons achteraf in hotel de Rome, het gebeurde gewoon terwijl hij schreef. Lees verder »
Ik had me vooraf voorgenomen aan elke van de 26 competitiefilms in Berlijn een postje te wijden. Dat gaat niet lukken, maar ik doe mijn best.
Howl nu, van het Oscarwinnende documentaireduo Epstein & Friedman. Homorechten is hun ding: ze maakten de vals grappige, soms wat larmoyante en prekerige The Celluloid Closet en The Times of Harvey Milk. Howl is hun eerste speelfilm: onderwerp is Allen Ginsberg, het icoon van de Beat Generation, en diens beroemde, invloedrijke Howl.
U weet wel: I saw the best minds of my generation destroyed by
madness, Lees verder »
Vanavond gebeurt het: de plechtige onthulling van de vrijwel complete versie van de sciencefictionklassieker Metropolis van Fritz Lang, over een megacity anno 2026 waar een decadente elite op de daken champagne drinkt terwijl een uitgebuit proletariaat zwoegt op de donkere bodem. Een opstand dreigt.
De vertoning is vanavond om 20.15 in het Friedrichstadtpalast in Berlijn en de Alte Oper in Frankfurt, waar orkesten de Wagneriaanse muziekscore van George Huppertz uitvoeren. Ook is Metropolis dan in de openlucht op een megascherm onder de Brandenburger Tor te zien, om 20.45 op tv-zender Arte én als streamer op internet: hier!
Lees verder »
Het is Berlinale-directeur Dieter Kosslick kennelijk ernst dit jaar. Quote du jour: ‘Mensen hebben behoefte aan relevantie.’ De openingsfilm van zijn Berlijnse festival, dit jaar zestig jaar oud, is derhalve een welbewust antiglamoureuze vertoning: de Chinese arthousefilm Apart Together met bejaarde Chinese sterren. En toch konden de Berlijners het niet laten: roepende fotografen, gillend publiek, mooie meisjes die je belaagden met borden: tickets please.
Een trendbreuk? Lees verder »
