Berichten door Tracy Metz
Digitale verjongingskuur voor videokunst
Gaudí en zijn 42 cohorten
Die ene naam kennen we allemaal: Antoni Gaudí, de architect die Barcelona met zijn buitenissige gebouwen en meubels een uniek nalatenschap heeft geschonken. Maar Josep Puig i Cadafalch? Gaspar Homar i Mezquida? Josep Llimona i Bruguera? Een nieuw particulier museum in Barcelona, het Museu del Modernisme Català – het ‘modernismo’ was de Spaanse variant van de Art Déco - haalt 42 tijdgenoten van Gaudí terug uit de vergetelheid.
Gaudí is er natuurlijk zelf ook bij, met diverse meubels maar ook in de vorm van een terracotta beeld van hemzelf ten voeten uit.
Lees verder »
Architectuur maakt gezond
Architecten zijn utopisten. Dat moeten ze wel zijn: pas al je gelooft dat je met je werk de wereld beter maakt kun je de moed verzamelen om dat slepende proces van bouwen vol te houden.
De nieuwste inzichten in de gezondheidszorg zijn dus goed nieuws voor architecten. Het eerste is over het zorggebouw als een healing environment. Het idee is dat de omgeving de patiënt kan helpen sneller beter te worden. Daglicht bijvoorbeeld helpt mensen vasthouden aan een dag- en nachtritme; minder onrust door lawaai verlaagt het stressniveau; uitzicht op groen, zelfs al is het maar een foto van groen, doet meer voor je dan kijken naar een blinde muur. Simpele dingen die toch verloren waren gegaan in de machinerie van de gezondheidszorg, waarin het welzijn van de patiënt van ondergeschikt belang leek.
Lees verder »
CS-Recensent: Fotograaf ontwerpt stad met de camera

,,Er mag geen medium ongemoeid worden gelaten om onze ideeën vorm te geven”, zei Rem Koolhaas ooit. Een van die middelen was uiteraard de fotografie. Tussen 1979 en 1986 was Hans Werlemann huisfotograaf van Koolhaas’ bureau OMA; het archief bevat inmiddels zo’n 25.000 dia’s van zijn hand. Met reeksen beelden gaf hij de eindeloze stroom maquettes en ontwerpen van het bureau weer. Hij beschouwde zijn beelden als ‘gebruiksvoorwerpen’, als onderdeel van het denkproces.
Werlemann (1948) was daarmee de eerste van een generatie fotografen die een eigen visie op de stad en op onze omgeving poneren.
Drijvend doolhof van stadsfantasieën
Lees verder »
Meer dan duizend bladen in zijn zwarte Moleskin schetsboekjes heeft de Amsterdamse kunstenaar Jeroen Kramer volgetekend met raadselachtige stadsfragmenten. Onder de naam City Dust verschijnen die tekeningen –gescand, uitvergroot, in elkaar geschoven, aan elkaar geplakt – soms in de vorm van installaties. Tot eind juni drijven ze in de vorm van een rechthoekig eilandje achter het Architectuur Centrum Amsterdam (ARCAM) in het water van het Oosterdok. Aanstaande vrijdag om 17u wordt het geopend met een vaartochtje naar het eiland toe.
Een wereld zonder horizon
Helemaal toevallig zijn ze niet, de landschappen van fotograaf Gerco de Ruijter in het boekje Toevallig landschap. Het vorig jaar opgerichte Atelier Fryslân, ‘onafhankelijke werkplaats voor de ontwikkeling van ruimtelijke kwaliteit’, wilde breken met het cliché van grazende koeien en bootjes op het water, en heeft mensen opgeroepen hun meest geliefde of hun meest gehate plek in Friesland op te sturen naar zijn website. De Ruijter kreeg opdracht om dertig van die plekken te fotograferen. Een selectie daaruit is onlangs in een sympathiek boekje verschenen bij Uitgeverij Van Wijnen uit Franeker.
CS-recensent: Het jaar van het anti- product in Milaan
Het lijkt een zoutvaatje, en dat is het ooit wel geweest, maar nu is het een parfumflesje. Ontwerper Eric Klarenbeek heeft op uitnodiging van Droog Design een nieuwe bestemming bedacht voor een grote partij afgedankte glazen zoutvaatjes. Die met taille zijn voor de dames, de stoere rechte voor de heren, en het parfum dat erin zit heeft hij zelf ontwikkeld. De flesjes van Klarenbeek maken deel uit van het project ‘Saved by Droog’ dat vorige week te zien was op de Salone del Mobile in Milaan, het jaarlijkse trefpunt van de internationale designwereld. Naast de gebruikelijke orgie van steeds woester en bonter objecten, was dit het jaar van het anti-product. Oftewel, hoe creëer je méér waarde met minder spullen.
Flaneren op de ringweg
We rijden nog maar op de invoegstrook of we staan al in de file. Logisch, het is halfzes op een doordeweekse dag op de A10. Deze ringweg rond Amsterdam is de drukst bereden snelweg van Nederland, dat ook al de hoogste autodichtheid van Europa heeft. In de ruim dertig jaar dat de aanleg ervan heeft geduurd is de stad steeds meer naar de weg toegekropen. Volgens de Stichting Langzame Stad is de tijd gekomen om te erkennen dat de A10 inmiddels geen snelweg meer is, maar een stadsboulevard. Een opruiende en verfrissende gedachte.
Mobile Monday (2): Gamers doen het mobiel
Verreweg de meeste bezoekers van Mobile Monday, de tweemaandelijkse bijeenkomst over (mobiel) internet (zie cultuurblog ‘Mobile Monday (1): Zelfs Tower Bridge twittert’) zijn mannen.
Maar naast mij zit Carla Hoekendijk, met in haar kielzog zes jongens die haar zoons zouden kunnen zijn. Het zijn zes studenten die aan de Hogeschool Amsterdam onder haar leiding voor ‘game production’ leren.

