Lees verder »
Het Eindhovense STRP Festival staat vol raadselachtige installaties van Lawrence Malstaf. Shrink heet een muur van twee lagen plastic waartussen mensen zich binnen enkele seconden vacuüm kunnen laten zuigen. Rijen mensen wilden dat.
De enige lijn bij Louis Vuitton is dat er geen lijn is. Dus je stapt binnen in een enorme tent op de binnenplaats van het Louvre en laat het over je heen komen. Je bekijkt de frontrow, ziet vips in Vuittons wintercollectie en je weet; na de show ziet die kleding er hopeloos ouderwets uit.
Foto’s Georgette Koning en Louis Vuitton / Chris Moore.
Lees verder »
Lees verder »
Terwijl de meeste mensen en ontwerpers de seizoenen al lang niet meer serieus nemen, doet Chanel juist haar best om de jaargetijden te benadrukken. En dat mag wat kosten. In het immense Grand Palais, de vaste showstek van Chanel, had de enorme ijsberg die in maart het decor vormde voor de wintercollectie, plaatsgemaakt voor een tuin in Versailles-stijl, inclusief spuitende fonteinen. Volgens de Chanel esthetiek was alles zeer grafisch vormgegeven; krullerige heggen waren gitzwart en spierwit grind bedekte de vloer. Een live philharmonisch orkest maakte de zomeridylle compleet.
Lees verder »
Het begint met waar iedere man van droomt: een mooie vrouw die na een heerlijke nacht rondloopt in zijn veel te ruime witte overhemd. Even denk je Mad Men, waar alle mannen van die witte gesteven overhemden dragen, maar al snel weet je dat de echte gekke mannen Viktor & Rolf zijn, want het overhemd is slechts het uitgangspunt voor een surrealistische stroom variaties waarbij het manchet om te beginnen wordt gepromoveerd tot kraag.
Lees verder »
Zat u er ook klaar voor, gistermiddag om vier uur? Kopje thee, creditcard paraat. De live gestreamde show van Burberry Prorsum vanaf de Londense Modeweek zal een kwartier duren en na afloop kunnen de jassen en tassen meteen besteld worden. Burberry is het enige luxelabel dat deze service biedt, wegens succes al voor de tweede keer.
Lees verder »
Terwijl het hier tijd wordt voor een nieuwe winterjas, begonnen vrijdag in New York de shows voor de zomer van 2011. Na New York volgen de modeweken van Londen en Milaan en op woensdag zes oktober geeft Miu Miu de slotshow in Parijs. Zo gaat dat al vele jaren, maar de wijze waarop de nieuwe mode tot ons komt is revolutionair veranderd. Van de shows in New York zijn vele rechtstreeks te volgen via livestreams. Foto’s van alle shows zijn te bestuderen op www.style.com (met zoomfunctie) en inclusief blik op de frontrows). Maar er is één modehuis dat heel dwars tegen de trend ingaat.
Lees verder »
Halverwege juli openden Spijkers & Spijkers en Iris van Herpen de Amsterdam International Fashion Week. De Arnhemse tweelingzussen toonden een pretentieloze collectie met als hoogtepunt een serie jurken met dessins van Delfts blauw tegelwerk met zeevaarttaferelen. Klotsend deinde flinterdun satijn om de modellenlichamen.
Lees verder »
Een donkere steeg naast de Amsterdamse Maison de Bonneterie was afgelopen vrijdag in het geniep – met officieel naambordje – omgedoopt tot Fashionsteeg. Genodigden op luxe klapstoelen en winkelend publiek uit de Kalverstraat zagen er een kort, maar energiek guerilla-showtje met onder andere mannenkleding van Hyun Yeu, ecologische ontwerpen van Kentroy Yearwoord en vlekkerige damesmode van Marloes Blaas. Binnen in het mooie art-nouveau warenhuis wachtte een jurk van roze cupcakes (nieuwe troetelnaam voor homo’s, maar dat is een ander verhaal) en opende een designermarkt. Zo opende de Amsterdam International Fashion Week (AIFW) een beetje.
Lees verder »
Haute couture is de duurste kleding ter wereld en de mooiste. Bij couture durft mode kunst te zijn. In Parijs werden afgelopen week de winter/najaarscollecties 2010 getoond. Dit keer was ik er niet in levende lijve, maar dankzij de handige internet- inzoomfunctie ontgaat geen detail. En zie: couture blijft van een ontroerende schoonheid. Hoogtepunten: Chanel en Givenchy, tegenvaller Dior en opwinding bij Jean Paul Gaultier.
Lees verder »
De eerste foto’s die ik me herinner van Inez van Lamsweerde stonden in Modus, een catalogus die hoorde bij het gelijknamige modesymposium dat in december 1990 plaatsvond in Amsterdam. De zwart-wit foto’s waren hard, rauw, erotisch en surrealistisch; vrouwen met hoogglansbenen, priemende naaldhakken, nagels als scheermessen. Favoriete standje: benen wijd. Geen van de foto’s was digitaal gemanipuleerd, de computertechniek waarmee Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin in 1994 internationaal doorbraken dankzij een publicatie in het Britse tijdschrift The Face.
