Op 3 april j.l. werd Ai Weiwei, China’s meest prominente politiek-geëngageerde kunstenaar, op het vliegveld van Peking door de politie opgepakt, toen hij naar Hongkong wilde reizen. Sindsdien is angstig weinig over hem vernomen. De Guggenheim Foundation is op internet een petitie begonnen voor zijn vrijlating, die op dit moment meer dan 13.000 ondertekenaars heeft. De petitie staat hier.
Het kon niet uitblijven: de nieuwe remix van de bekende Libische performer Moamar Gaddafi: Zenga! Zenga!
Nauwelijks had het Egyptische regime eind vorige week de internetverbindingen hersteld, of de eerste revolutionaire hiphop uit Egypte verscheen op het web. Maar sterk gepolitiseerde rap is geen Egyptische specialiteit, integendeel. Het is de panarabische soundtrack van een jongerenrevolte.
Lees verder »
De Duitse theaterkritiek maakt gehakt van de tweede regie van Johan Simons bij de Müncher Kammerspiele. “”Door calvinistische beeldarmoede bepaalde enscenering”, meent de recensent van de Süddeutsche Zeitung. “Van deze avond is veel (het meeste) vlug te vergeten”, meent de Frankfurter Allgemeine Zeiting.
De Rotterdamse kunstenaar Jonas Staal trekt zijn werk terug uit de expositie ANGRY, die aanstaande zaterdag opent in het Nederlands Fotomuseum. Volgens Staal gaat de tentoonstelling niet meer over radicalisme, zoals oorspronkelijk de bedoeling was, maar is deze ten prooi gevallen aan het ‘blockbuster-concept’, waarbij ‘een oppervlakkig soort marketing’ voor hoge bezoekcijfers moet zorgen.
In het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad van 26/11: onze tips voor cd’s in de schoen of onder de boom. Hieronder muziekfragmenten, voor wie zijn keus niet alleen vanuit papier wil bepalen.
Iedereen kent ze. Ze verschijnen elke keer op de televisie als iemand het woord voert in de Tweede Kamer: de grote schilderijen die Rudi van de Wint (1942-2006) in 1992 maakte voor de plenaire zaal van de Tweede Kamer. Grote, abstracte doeken zijn het, ‘in diepe, gloeiende kleuren’, zoals de jury van de Koninklijke prijs voor vrije schilderkunst het vrijdag uitdrukte. Want die jury kwam bij het uitreiken van deze prijs door de koningin in het Paleis op de Dam, nadrukkelijk op voor deze doeken.
Er is geen sprake van dat de kunstwerken van Rudi van de Wint zullen verdwijnen uit de grote vergaderzaal van de Tweede Kamer, of zullen worden verplaatst ter wille van het plaatsen van een nationaal symbool. Dat heeft de persdienst van de Tweede Kamer gisteren in een verklaring gezegd. Wel wordt gekeken naar de mogelijkheid om ergens in de zaal een nationaal symbool te plaatsen. Aanleiding tot het communiqué van de Kamer is een bericht in NRC Handelsblad, dat de jury van de Koninklijke prijs voor de vrije schilderkunst 2010 zo’n mogelijke vervanging had gelaakt in haar vrijdag gepubliceerde rapport. De jury, waarin de koningin geen zitting heeft, prijst de uit 1992 daterende werken van Van de Wint onder andere als uitdrukking ‘van het ideaal van universele eendracht’. Aanbrengen van symbolen als de Nederlandse vlag en de Nederlandse leeuw kenschetst de jury als ‘pamflettisme en symboolpolitiek’.
En mis vooral niet ‘Rijk verdriet’ van Erwin Olaf, een geweldige film uit het onvolprezen NTR-project ‘Kort! 2010′. Klassieke negentiende-eeuwse hysterie in een moderne audiovisuele omgeving. Staat integraal on line.
Op zondag vond in het Amsterdamse Paradiso de Black Tea Party plaats, een door fotograaf Erwin Olaf georganiseerd feest voor seksuele integratie, en tegen homohaat op straat, onder de noemer ‘Ik ben boos’. Het kunstenaarsduo Zoot en Genant (Jeanette Groenendaal en Zoot Derks) maakte deze video met de feestgangers, voorzien van een proloog en epiloog van Erwin Olaf zelf.
