Musicalster en zangeres Conny Stuart overleden
Grote musicalster en cabaretière Conny Stuart, beroemd door haar vertolking van de liederen van Annie M.G. Schmidt, is zondag in haar woonplaats Amsterdam op 96-jarige leeftijd overleden. De elegante Haagse commedienne zong bekende composities van Schmidt en Harry Bannink als Het is over, Zeur niet, Wat voor weer zou het zijn in Den Haag, Hoezepoes, Ik ben er nog, en Herr Heinzelmann.
Cornelia van Meijgaard (Wijhe 1913), zoals haar werkelijke naam luidde, werd eind 1943 bekend door haar radio-optredens met het cabaret van Wim Sonneveld. Ze speelde vanaf 1965 de hoofdrol in zeven musicals van Bannink en Schmidt. In de eerste, Heerlijk duurt het langst, schitterde zij als bedrogen echtgenote, onder meer met het lied Het is over.
Lees morgen in de papieren krant, of in de webeditie, de volledige necrologie



woensdag 25 augustus 2010, 22:27 uur
Een bijzondere vakvrouw die in het meest duistere van de Nederlandse geschiedenis haar intrede deed, door lid te worden van de Kulturkammer…
woensdag 25 augustus 2010, 22:52 uur
Ik ben blij dat ik haar heb zien spelen in “En nu naar bed”. Een geweldige vakvrouw met een perfect gevoel voor timing… Herinneringen maken de toekomst!!
woensdag 25 augustus 2010, 23:00 uur
Geachte heer Huisman,
Erg flink van u om bij het overlijden van Conny Stuart de Kulturkammer (die trouwens Reichskulturkammer heette) ter sprake te brengen. Maar misschien kunt u ook iets zeggen over het belang van Conny voor het Nederlandse theater en haar kwaliteiten als zangeres/actrice, want anders zou men heel gemakkelijk kunnen denken dat u een negatieveling bent en wel heel goedkope kritiek levert: dat zou u toch niet willen!
woensdag 25 augustus 2010, 23:56 uur
Ja inderdaad Eduard, Conny Stuart werd lid van de cultuurkamer. Door hiervan lid te zijn kon ze doorspelen. Op die manier heeft ze in een meest zwarte periode van Nederland gekozen om bij alle honger en ellende de mensen nog enig plezier te geven. Mensen die in de zaal zaten waren dat allemaal N.S.B-ers? Of zaten jou familieleden er ook? Niet alle kleuren zijn zwart of wit. Er bestaat ook nog zoiets als grijs…
donderdag 26 augustus 2010, 0:06 uur
Hartelijk dank heer Huisman voor uw positieve bijdrage door een negatief (jeugd)-detail van een rijk leven buiten proporties uit te vergroten – Connie, het ga je goed, en dank voor al het moois. En wat meneer Huisman betreft: je mag hem hebben.
donderdag 26 augustus 2010, 0:24 uur
Eduard Huisman heeft gelijk, maar bij mijn weten heeft ze geen van mijn ooms en tantes voor zeven gulden vijftig aangegeven.
donderdag 26 augustus 2010, 0:43 uur
“Artiesten uit de amusementswereld probeerden zich over het algemeen niet aan aanmelding tot lidmaatschap aan de Kulturkammer te onttrekken. Velen stonden zelfs positief tegenover de oprichting van de Kultuurkamer. Gedurende de jaren dertig was het aantal variétéartiesten in Nederland namelijk fors toegenomen. Onder de nieuwelingen bevonden zich veel personen wier vakbekwaamheid door hun collega’s in twijfel werd getrokken. De Kultuurkamer werd onder andere opgericht onder het mom dat ze dergelijke ‘beunhazerij’ zou tegengaan.
Als verzachtende omstandigheid voor het gebrek aan verzet onder amusementsartiesten werd na de oorlog ook wel aangevoerd dat de meesten van hen het vak van artiest als enige broodwinning hadden. Ook zou het voor hen, door de lichtvoetige aard van hun kunst, eenvoudiger zijn geweest om zich verre van politieke stellingname te houden.”
Ondanks dat Conny Stuart een geweldige actrice was, is dit weer eens een herinnering aan een zwarte bladzijde in de nederlandse geschiedenis! Beter geen werk dan werken onder toezicht van de Mof is en blijft mijn motto.
M.N.J. de Regt
donderdag 26 augustus 2010, 0:57 uur
De Nederlandse cultuur is armer geworden met het heengaan van deze bijzondere zangeres.
Wij behoren haar dankbaar te zijn voor alles wat ze voor onze cultuur heeft gedaan, zelfs in meer duistere tijden.
Alleen Conny Stuart krijgt het voor elkaar dat ik met weemoed aan Den Haag denk, terwijl ik niet weet hoe snel ik er weer weg moet komen wanneer ik daar ben.
donderdag 26 augustus 2010, 0:57 uur
Nou laat ik het anders formuleren, een groot gedeelte van MIJN familieleden werd gezocht gedurende 1942 tot mei 1945, dus die waren niet in de gelegenheid om van de onder duits gezag werkende conny stuart te genieten.
Eens een verkeerde keuze maken is niet zo erg maar deze was wel heel fout! Net of een avondje varieté echt in de oorlosjaren ontspannen was! Was Freerk Mulders familie waarschijnlijk lid van de NSB? De mijne niet………………..
donderdag 26 augustus 2010, 0:58 uur
Kwaliteit had Conny…dat steek ik niet onder stoelen of banken.
Gezien de reacties is er in Nederland nog weinig veranderd als het over wegkijken gaat…
Er waren mensen die ‘niet gewenst waren’in het theater…….
Dit kon o.a. gebeuren omdat een groot deel van onze bevolking wegkeek….. (het theather in..)
De Deense bevolking o.l.v. de Koning ging daar anders mee om!
Leren we nog wat van de geschiedenis?
Eduard Huisman
donderdag 26 augustus 2010, 1:02 uur
Connie Stuart is niet in 1943 bij het cabaret Wim Sonneveld begonnen als radio medewerkster maar ze was al veel eerder een vaste en veelvuldig gebruikt medewerkster van de toemmalige nationaal-socialistische “Nederlandsche Omroep”. Ze heeft meegewerkt aan uitsproken “bloed-en-bodem” radio-programma’s als “de Overijsselse Streekdag” op 28 februari 1941. En aan propaganda-uitzendingen van “Vreugde en Arbeid”, de “welzijnsorganisatie” van de nationaal-socialistische vakbond “Nederlandsch Arbeidsfront” (NAF). Met vele andere “fatsoenlijke” Nederlanders zag ze er geen kwaad in om met NSB-ers op een podium te staan ten gunste van nationaal-socialistische instellingen. Wat ik haar het allerkwalijkst neem is, dat zij op 12 maart 1942 in een (met accenten op de ee’s) programma stond met Tummers, een van de beruchte medewerkers van het ergste anti-semitische programma’s van de nazi-omroep: het “Zondagmiddagcabaret van Paulus de Ruyter” (schuilnaam voor Jacques van Tol).
donderdag 26 augustus 2010, 1:13 uur
Een bijzondere vrouw is uit mijn leven weggenomen.Zij was altijd aanwezig vanaf “als het triangel klokje klinkt op zondagmorgen” de ontroerende liedjes , zeg alles van A.M.G.Schmidt.
haar diverse rollen in luisterspelen en series, die deel uit maakte van je leven.Ons afscheid was bij de prijsuitreiking van de P.C.Hooftprijs aan F.Bastet.
Zo een bijzonder mens kan men niet vergeten.
donderdag 26 augustus 2010, 2:17 uur
Een kleine correctie op mijn reactie nummer 8. Die “Overijsselse Streekdag” werd niet op 28 februari 1941 uitgezonden, maar op 28 fenruari 1942.
donderdag 26 augustus 2010, 3:06 uur
Onder de oorlog zong Corry voor de radio geen Duitse liedjes maar Franse chansons. Dat was een van de weinige goede herinneringen die ik heb aan de oorlog.
donderdag 26 augustus 2010, 7:18 uur
Meneer Huisman,
Gelukkig zouden wij als observerende helden en passieve verzetstrijders in een hele vrije wereld, met de kennis van nu, nooooooit hebben gedaan wat Connie Stuart zou hebben gedaan….Borrelhap kritiek.
Connie Stuart was uniek.
donderdag 26 augustus 2010, 7:41 uur
Conny Stuart…………een vakrouw!
donderdag 26 augustus 2010, 10:34 uur
Natuurlijk mag je het niet meer hebben over een duistere periode, t is allemaal al zo ver weg, de oorlogsjaren.
De jaren waarin men bang was, de jaren waarin zómaar pardoes een hele straat van haar bewoners werd ontdaan, ach het zijn maar joden, het zijn maar zwakzinnigen, het zijn maar homosexuelen……. waar maak je je druk om, het zijn maar verzetsmensen….
Conny Stuart heeft géén standpunt van heldendaad ingenomen, nee ze ging ervoor, om de “vrije” Nederlanders van plezier te voorzien.
Wie zaten er in dat theather?…………..????
Laten we dus niet vergeten en dit niet vergoedelijken. Iedereen, iedereen die géén stelling heeft genomen gedurende die jaren was fout, ook Conny Stuart helaas.
Dat neemt haar kwaliteit als theathervrouw niet weg.
Markus de Regt.
donderdag 26 augustus 2010, 10:54 uur
Om een held in oorlogsjaren te zijn was geen sinecure….dat geef ik direct toe.
Wat mij opvalt is, dat Conny kritiekloos op een voetstuk wordt gezet. Dat stuit mij tegen de borst.
Zij is een voorbeeld voor de mentaliteit die velen in Nederland nog steeds hebben……geen enkele verantwoordelijkheid voelen voor de medeburger, of meer nog: gedogen zodat ‘Het recht in de knel komt’….
Als vergelijking gebeurde dat ook bij jongensinternaten waar heel wat mis was….door weg te kijken wordt je medepleger…..
Laatstaan dat je actief deelneemt aan het vertier van diegenen die de macht hadden in de meest duistere periode van de Nederlandsche Dietsche Geschiedenis…..
Weeg uw oordeel: zowel positief als negatief……!
Eduard Huisman
donderdag 26 augustus 2010, 14:13 uur
Geachte heer Verkijk,
Normaliter reageer ik nimmer op internet-discussies, maar aan uw optelling van de ”foute” werkzaamheden van de door mij zeer bewonderde Conny Stuart, zou ik graag willen toevoegen dat Conny Stuart tezamen met het Sonneveld-Cabaret na de oorlog optredens verzorgde voor de geallieerden troepen in Duitsland. Tevens traden Stuart & Sonneveld tijdens de oorlog op in het Duits-Joodse gezelschap “Cabaret Die Prominenten”.
In haar naoorlogse huwelijk met Joop Doderer, die weigerde te tekenen voor de Kultuurkamer, zal bovenstaande discussie wellicht reeds ter sprake zijn gekomen.
donderdag 26 augustus 2010, 15:59 uur
Er valt van Conny Stuart echt geen oorlogsmisdadigster te maken.
Ik heb van haar genoten en zal haar missen.
donderdag 26 augustus 2010, 16:20 uur
Feiten zijn feiten, maar je moet toch wel heel zuur in elkaar zitten als je 68 jaar na dato, bij het vernemen van het overlijden van deze grote actrice, dit feit als eerste en enige naar boven kunt halen, zieleepoot Eduard Huisman.
donderdag 26 augustus 2010, 16:23 uur
Wat kunnen mensen toch zeuren over de oorlog: kijk eens wat er nu gebeurt: minstens zo erg. Over mevrouw Stuart: heel erg bedankt voor alles waar u mij van heeft laten genieten: niemand kon en kan aan u tippen.
donderdag 26 augustus 2010, 17:09 uur
Na de reacties van Freerk Mulder en Dick Verkijk heb ik u, Sjoerd Brouwer, niet meer gehoord. Ook Ank. v.d. Moer was zo’n vakvrouw die zich bij de Kulturkammer meldde.
donderdag 26 augustus 2010, 18:49 uur
Wat een fabelachtig indringend lied is dat toch: “je mag hem hebben”! En wat was Conny een vakvrouw! Zie en hoor het YouTube filmpje. (Veel aan dat lied gehad!!!)
donderdag 26 augustus 2010, 21:51 uur
Sjef Hoefsmit herinnert zich dat Connie Stuart alleen maar Franse chansons zong tijdens de bezetting. Dat is niet helemaal juist, zoals blijkt uit een bijna anecdotische document: de notulen van een Programmaraadsvergadering van de “Nederlandsche Omroep” van 30 maart 1943. De NSB stafmedewerker J.A. van Kersbergen constateert volgens die notulen “dat Conny Stuart met een jiddisch accent zingt”. Het toenmalige hoofd “Afdeling Kleinkunst en Lichte Muziek”, de (niet-NSB-er) J. den Daas citeert dan NSB-Programmadirecteur J.C. Plate die heeft gezegd “dat Conny Stuart uitstekend is, maar dat zij geen Nederlandsch moet zingen”.
Vandaar dat vele Frans?
donderdag 26 augustus 2010, 23:29 uur
Door het ‘gedogen’ van veel Nederlanders van onrecht werden 104.000 mensen met de Nederlandse Nationaliteit vermoord, omdat ze Joods waren.
In Denemarken waren er dat ‘maar’ 8, dus op 2 handen te tellen!
Mijn moeder miste in 5 jaar opeens 80 familieleden, door deze ongeinteresseerdheid.
Dat is geen zeuren, …dat zijn feiten die voor nabestaanden van toen, 1e en 2e generatie, elke dag nog steeds een rol spelen in hun leven.
vrijdag 27 augustus 2010, 22:30 uur
Het mes snijdt altijd aan twee kanten.
chinezen zeggen ook iets dergelijkks met t yin en yan ? als ik mij niet vergis.
Ik denk dat ieder mens op een bepaalde leeftijd een “duistere” hoek in de kast heeft.
In een oorlog zoekt men altijd naar een weg om te overleven en ieder doet dat op zijn manier, of die van mw. Stuart correct of niet correct was, kan ik niet over oordelen en lijkt mij nu ook niet het juiste moment, voor wie dan ook, om dit nu te doen.
Blijft het feit dat er een artiest is overleden, deel van een garde waarvan er nog heel weinig over zijn gebleven en jammer genoeg wordt er in Nederland te weinig aandacht aan “het werk” van deze mevrouw geschonken, wat naar mijn mening eigenlijk heel erg jammer is.
Daar ik in t buitenland verblijf, is “Wat voor weer zou t zijn in Den Haag” nog altijd een zgn “gouwe ouwe” onder de vrienden , maar madame Stuart heeft veel meer gedaan.
zondag 29 augustus 2010, 20:48 uur
Ik lees wat ik schreef en vind allerlei fouten. Nog even niet aan de menigte laten lezen alstublieft.
Stuur het even terug zodat ik het kan corrigeren.
vriendelijke groeten, Betty van Essen-Kok Jeruzalem
zondag 29 augustus 2010, 21:49 uur
@Betty van Essen-Kok: de techniek verhindert ons de reactie terug te zenden: wat ik kan doen is hem verwijderen. U kunt hem dan opnieuw en gecorrigeerd plaatsen.