Plastic Bertrand nu onehitwonder zonder hit
Na twaalf jaar taaie juridische strijd heeft Plastic Betrand eindelijk bakzeil gehaald: hij geeft toe niet de zanger te zijn van wereldhit Ça plane pour moi. Van geen enkel nummer van zijn eerste vier albums eigenlijk. De echte zanger was namelijk zijn producer, Lou Deprijck. Die claimt al sinds 1998 de rechten, maar werd in 2006 in hoger beroep in het ongelijk gesteld. Al werd er toen wel een expert in dienst genomen, en die stelde dinsdag in een rapport vast dat de Europunkhit in het Picardisch of Chti wordt gezongen, niet het accent van de Brusselaar Plastic Bertrand (56, echte naam Roger Jouret)
Deprijck schoof Bertrand indertijd het podium op omdat hijzelf hits had met zjin carnavalscombo Two Man Sound. Dat viel qua tijd en imago niet te combineren met dit nummer. Hij nam Ça plane pour moi overigens ook op met Two Man Sound, onder de titel Bad Boy, Bad Girl. Het origineel is Jet Boy, Jet Girl van Elton Motello, een gaypunknummer dat indertijd niet kon worden uitgebracht wegens de obscene tekst. Meer in NRC Handelsblad vandaag.
Ça plane pour moi, Plastic Bertrand:
Jet Boy, Jet Girl van Elton Motello:
En hier Lou Deprijcks Two Man Sound, die indertijd een grote hit had met Charlie Brown. Inderdaad, moeilijk te verenigen met een punkimago:
donderdag 29 juli 2010, 13:08 uur
Wat mij betreft is Jet Boy Jet Girl het best bekend van the Damned:
donderdag 29 juli 2010, 13:09 uur
Leuk stuk. De wondere wereld van de trivia in de populaire muziek… er schieten me nu andere dingen te binnen:
- Milli Vanilli, het Duitse duo, onder hoede van producer Frank Farian, dat succesvol was maar niet op zijn eigen platen zong;
- Beach Boys-zanger Mike Love, die zich op wonderlijke wijze rond 1990 ‘herinnerde’ dat hij ten onrechte geen songwriter-credits had gekregen voor een hele serie tophits uit de jaren ’60. Als ik me goed herinner was de rechtzaak die hij tegen de ‘schuldige’, componist/zanger/producer Brian Wilson (zijn neef), een hoogst beschamende affaire, omdat Wilson zichzelf nauwelijks kon verduidelijken (als gevolg van psychische problemen en veel, erg veel foutieve medicatie). Het werd een ‘out-of-court’ settlement t.w.v. de nodige miljoenen dollars;
- John Fogerty, ex-voorman van Creedence Clearwater Revival. Copyrights-eigenaar Saul Saentz, van Fantasy Records, vond op zeker moment dat Fogerty zijn eigen beste werk op Fantasy ‘plagiëerde’, door imitatie van akkoordenschema’s en solo’s. Zelfplagiaat… aanleiding tot een bizar geding voor de rechter. Fogerty nam wraak door op de LP ‘Centerfield’ een sarcastisch liedje over de narcist Saentz op te nemen, ‘Saentz Can’t Dance (But He’d Steal Your Money, Watch Him Or He’ll Rob You Blind)’. Jammer voor Fogerty, want Saentz daagde hem weer voor de kadi. Dus werd het op de tweede persing van die LP: ‘Vanz Kan’t Dance’. Tja…
Er moet heel veel meer zijn. Hoop dat anderen ook van zich laten horen.
donderdag 29 juli 2010, 16:14 uur
Inderdaad, maar dat schijnt dan ook een cover te zijn van Elton Motello … Hier the Damned:
http://www.youtube.com/watch?v=HXXPaEjCOus
donderdag 29 juli 2010, 18:02 uur
De tekst van Elton Motello is vast veel viezer en interessanter, maar hij is wel keurig in regeltjes opgedeeld, terwijl Ca plane pour moi juist zo’n uniek nummer is door de ordeloze woordenstroom. Niet helemaal een gejat nummer dus, ik zou eerder zegen: grotendeels gebaseerd op een ouder nummer, maar met een eigen invulling. Ook weer niet echt punk trouwens, meer op punk gebaseerde rock.
vrijdag 30 juli 2010, 9:40 uur
…en nou we toch in het enigszins troebele vaarwater van de punk terecht zijn gekomen:
wie herinnert zich nog onze eigen Hansje, met ‘Silex Pistols’? Of ene Paul (??) met ‘Van Agt Casanova’? Dat waren nog eens tijden. Ik vind het leuk om bij dit soort dingen juist niet te Googelen, het zo opdreggen uit het blote hoofd houdt het encyclopedische op afstand.
Punk was trouwens alleen maar een constructie. Wellicht om de popbladen wat extra te laten verkopen. Punk heeft altijd bestaan. Men denke aan de Stooges, en ook de NY Dolls waren al in 1972 actief. Camp, glam, niks kunnen, toch rocken, dat soort dingen.
En wie dacht in de punk-era dat er anno 2010 nog de Rolling Stones zouden spelen, en Jean-Michel Jarre, en Roger Waters, en dat Krieger en Manzarek de muziek van de Doors met een symfonisch orkest zouden vertolken, en dat Brian May gepromoveerd zou zijn in de sterrenkunde?
Het is eigenlijk allemaal van een prachtige melancholie…
donderdag 12 augustus 2010, 15:09 uur
@Frank – Van Agt Casanova, ging dat niet met die onsterfelijke frase: ‘Pruimenmondje gaat van kwekkwekkwekkwek?’
UPDATE: verdraaid, wat zie ik: het is zelfs op YouTube. De Thorbeckes.
http://www.youtube.com/watch?v=Vl7Ec7guPaI