Ottens ‘Last Poets’ teruggebracht tot partituur
Het decor van de voorstelling De Laatste Dichters ademt de sfeer van de New Yorkse wijk Harlem: vuilnisbakken, zwarte olievaten, een stalen trap. Hier, aan de 125th Street op de hoek met Lenox Avenue, verzamelden zich The Last Poets. Eind jaren zestig formeerden ze zich tot poëten met een politieke boodschap. Ze waren trots en zwart en vochten voor Afro-Amerikaanse zelfverheffing.
Schrijfster en journaliste Christine Otten wijdde een roman aan deze Last Poets. Het mooie van Ottens boek is dat het is geschreven in de bedwelmende stijl van de dichters zelf: de jazz van John Coltrane, de blues van Bessie Smith en de rap van Kain klinken op elke bladzijde door.
Otten deed het Amsterdamse gezelschap MC, ontstaan uit de theatergezelschappen Cosmic en Made in da Shade, daarna het voorstel tot een theaterbewerking van haar roman.
Regisseur Maarten van Hinte bewerkte de tekst, samen met Otten. „Wij brengen hedendaagse dichters, rappers en performers samen in de voorstelling. Op Ottens verzoek hebben we het boek teruggebracht tot een partituur. Ze wilde haar roman omzetten in muziek. In onze voorstelling worden de Last Poets niet nagedaan. De spelers (rappers, dichters en acteurs) zijn zelf de hiphoppers die de Last Poets in beginsel ook waren.”
Donderdag gaat De Laatste Dichters in in première; zaterdag treden drie originele Last Poets op.
Lees het hele verhaal vanmiddag in NRC Handelsblad of in de digitale editie
