Necrologie Driek van Wissen: dichter van ollebolleke en snelsonnet
„Ik vond het mijn taak als Dichter des Vaderlands om meer medeburgers met de dichtkunst te laten kennismaken”, schreef dichter Driek van Wissen vorig jaar in deze krant. Hij trad op voor plattelandsvrouwen, in tbs-inrichtingen, jeugdhonken en bejaardenhuizen. Deze houding sierde hem. Deze week is hij op 66-jarige leeftijd overleden aan een hersenbloeding in Istanbul.
Driek van Wissen werd in 2005, na een intensieve campagne, benoemd op de vooraanstaande positie van Dichter des Vaderlands. Hij heeft deze functie tot 2009 vervuld. De stijl van zijn poëzie is extreem vormvast, waardoor hij rijmdwang niet schuwde. Hij muntte uit in lightverse, liedjes en snelsonnetten. Op 16 mei van dit jaar wijdde hij ‘snelsonnet’ 3508 aan de CDA-partijstrateeg Jack de Vries. De laatste regels luiden: „Opdat ik straks, uit meelij met De Vries,/ Toch voor de christen-democraten kies.”
Dat ‘meelij’ hebben is kenmerkend. Van Wissen was een bescheiden, beminnelijke dichter die zich tooide met een kleurrijk strikje. Hij woonde in Groningen, waar hij op 12 juli 1943 werd geboren. Hij studeerde Nederlands in die stad en werkte tussen 1968 en 2005 als docent Nederlands.
Een van zijn geliefde versvormen is het ollekebolleke, een luchtig, licht-ironisch gedicht. In 1987 werd Van Wissen onderscheiden met de Kees Stip Prijs voor lightverse. Als schrijver van liedteksten was hij verbonden aan het Groningse ‘Geld-maakt-niet-gelukkig-ensemble’ en het radioprogramma ‘Spijkers met koppen’.
In de bundel Onverwoestbaar Mooi bracht Van Wissen alle gedichten tot 2003 samen. In 2009 verscheen Voor het vaderland weg, waarin de verzoekgedichten als Dichter des Vaderlands zijn gebundeld. Voorts werkte hij met Jean Pierre Rawie aan de Rijmkroniek des Vaderlands, een berijmde vaderlandse geschiedenis.
Van Wissen heeft zijn vormvaste principes nooit verlaten en daarmee oogstte hij veel kritiek. Zijn werk stond ver af van de overheersende, hermetische stroming in de letteren. Met een reusachtige hoeveelheid poëzie zette hij de traditie van Kees Stip en Drs. P voort. Zijn poëzie typeerde hij zo: „Elk vers is een verbluffende synthese/ Van wijsheid en esprit, van ernst en grap/ Van sprankelend begin tot sterke frappe.”
vrijdag 21 mei 2010, 13:36 uur
Wij mut weer een dichter missen.
Kört zegd: Driek is uut de tied.
Wij kunt nou zien name wissen.
In ‘t Engels het dat: delete.
vrijdag 21 mei 2010, 14:09 uur
Driek is in de nacht van donderdag op vrijdag overleden en hij heette Van Wissen, niet Van Driesen
vrijdag 21 mei 2010, 14:20 uur
Necrologiebericht:
“Dichter des Vaderlands
Heer Driek van Wissen:
Zijn ogen zijn dicht”
Leidt dit nu slechts tot
Gelegenheidspoëzie?
Ondergetekende
Vergeet hem niet licht
vrijdag 21 mei 2010, 14:28 uur
Ik zei steeds tegen mijn kinderen dat ik Nederlands heb geleerd van de Dichter de Vaderlands. Vijf jaar was hij mijn docent. Met achter in de klas (in 1973) een brief van De Ruijter aan Tromp over de jeugd van tegenwoordig met hun onfatsoenlijke korte haardracht. Ook leerde hij ons dat en spreekbeurt over spreekvaardigheid ging en niet over het onderwerp zelf. Hij beweerde a l’improviste vijf minuten te kunnen verhalen over een lucifersdoosje…….en hij deed het. Die dingen haal ik aan als ik mijn kinderen wapen tegen plankenkoorts schrijversblokkade’s en dergelijke. Er is in de media altijd veel kritiek op het literaire gehalte van Van Wissen. Ik vind dat kletspraat van mensen die veelal falen waar Driek succes had: liefde voor Taal en Letterkunde kweken. Wat is een schrijver waard, die niet ook zelf werkt aan het kweken van lezers. Op bezoek bij Van Wissen op zijn kamers aan de Radesingel overweldigde ons (zijn leerlingen) zijn boekencollectie. Ik ben nu al een leven lang bezig er ook een op te bouwen. Dank voor die stimulans Driek. Ik zal dat blijven uitdragen
vrijdag 21 mei 2010, 16:05 uur
Hoezo hij ‘woonde nog in Groningen’?? Waar had hij dan MOETEN wonen?
vrijdag 21 mei 2010, 16:31 uur
‘Hij woonde nog in Groningen’.
Dat woordje nog, geeft aan hoe NRC-mensen dachten en denken over de oude Dichter des Vaderlands. Arrogante kwasten die een mens buiten de randstad (vriendelijk gezegd) anders bekijken.De schrijver van dit stukje weet blijkbaar hoe ‘echte poezie’ behoort te zijn. Een steevast dronken dichter die op een zolderkamertje in A’dam of R’dam woont. Steek de loftrompet maar Kester, maar ik hoor dit deuntje vals.
vrijdag 21 mei 2010, 16:51 uur
Ik ga mij er van vergewissen
Of Dries van Wissen
Werk’lijk dood is
Want waar is dan zijn lijk?
Dichters zijn onsterfelijk!
[Al is het wel een groot gemis...]
vrijdag 21 mei 2010, 16:56 uur
Driek van Wissen
Heden is heen gegaan:
Dichter des Vaderlands.
Meester van Wissen, we
eren je naam.
Driek was je roepnaam. Je
dichtvormvastvaardigheid
staat in je bundels dus
blijf je bestaan.
Een ollekebolleke voor deze meester van het vormvaste vers.
vrijdag 21 mei 2010, 17:43 uur
Voor Dries lees Driek. Met excuses voor typfout
vrijdag 21 mei 2010, 18:46 uur
@ Marijn en Hulstijn: goed lezen…er staat “hij woonde in Groningen”.
vrijdag 21 mei 2010, 20:06 uur
In memoriam
Wat ik nu niet voor mogelijk had gehouden,
is toch gebeurd: de Groninger Martinitoren
werd het zwijgen opgelegd. Wel nog te horen
is de poëzie door liefhebbers verkoren,
maar hemzelf – Driek van Missen – moeten we missen.
vrijdag 21 mei 2010, 20:57 uur
Driek van Missen (laatste regel) moet naruulijk zijn Driek van Wissen. Excuses. lenze l.
vrijdag 21 mei 2010, 22:04 uur
Schreven ”onze klassieke dichters” (uit West-Europa)hermetisch (van het Oosten weet ik ”niets”)?
De een wel, de ander niet. Maar Homerus en Vergilius waren allesbehalve (modieus?)hermetisch, niet ”rijmvast” (toen niet in de mode), maar wel ”vormvast”, zeg hexameters, en ”vol betekenis”. Waarom behoren zij dan toch tot de ”klassieken”, waaraan iedere dichter/schrijver nadien schatplichtig is?
Derhalve: een ”voetstuk” voor Dries.
vrijdag 21 mei 2010, 23:40 uur
De taal het voertuig van de geest
Voor de liefhebber altijd feest
zaterdag 22 mei 2010, 1:20 uur
[...] hij al jaren een actueel gedicht schreef (en sinds kort een column), Arjan Peters in de Volkskrant, Kester Freriks in NRC Handelsblad, De Telegraaf en Bart FM Droog op zijn blog. Bericht [...]
zaterdag 22 mei 2010, 11:38 uur
De taal is van ons allemaal,
niet van de kleine groep die graag voorschrijft
welke poëzie, welk proza, wij behoren te lezen,
om voor al het andere de neus op te trekken.
Dat is wat Driek van Wissen wist en verbreidde.
Een Dichter des Vaderlands waardig.
Noviteit moet eerst bewijzen of het mag blijven, hoon voor traditie is erg kortzichtig en voedt zich vaak uit jaloezie.
Knap is degeen, die dat doorstaat.
zaterdag 22 mei 2010, 22:28 uur
In het zelfde jaar ben ook ik geboren… en ook mijn gezang is soms rijm dwang… doch daar mee niets verloren een ieder gaat zijn gang.
Hij stond ontrecht onder kritiek. van gronigen uit het niets verkozen… ja buiten de hollandse kliek. mochten wij een wijlen dus verpozen.
was hij niet in Istamboel gestorven, wij hadden het misschien nooit vernomen, hij is onverwacht van ons heen gegaan… en vele van U helemaal niets… maar Driek=dirk=diederik heeft zijn best gedaan. Dichter des vaderland, dichter bij ons allmaal en nog dichter bij de dood en we spreken alleaam de zelfde taal. Zwijgen!
de duizenddichter
zaterdag 22 mei 2010, 22:40 uur
Dood in Venice… hersenbloeding in Istamboel.
mooi te sterven..als je weet wat ik bedoel!
zondag 23 mei 2010, 22:46 uur
De rake dingen die je zei,
niet ver van huis, tastbaar dichtbij;
waarom dan juist in Istanbul
en niet gewoon in Paddepoel…
Rust zacht.
maandag 24 mei 2010, 3:51 uur
[...] die internet van huldeblyke; bykans elke publikasie in Nederland, waaronder Kester Freriks in die NRC Handelblad, het omvattend oor Driek van Wissen se dood berig … Met die opsigtelike uitsondering van [...]