John Lennon had nog een half liedje liggen, en Paul McCartney ook. Samengevoegd werd dit een van de meesterwerken van The Beatles: A Day in The Life (1967). Bij Sotheby’s in New York wordt op 18 juni het manuscript van het slotnummer van de elpee Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band geveild voor tenminste 500.000 dollar (375.000 euro). Lees verder »
Een paar weken geleden schreef ik op dit cultuurblog al eens over de fantastische tentoonstelling van Marina Abramovic in het MoMA in New York. Bezoekers kunnen daar de hele expositie lang tegenover de kunstenaar aan een tafel plaatsnemen en haar zo lang in de ogen staren als ze willen. Nu haar tentoonstelling The Artist is Present halverwege is, wordt pas goed duidelijk hoe populair de performance van Abramovic is, en wat voor enorme impact het werk heeft op de mensen die eraan deelnemen. Op talloze blogs wisselen bezoekers ervaringen uit. Er zijn zelfs speciale sites in het leven geroepen met beeldverslagen van het kunstwerk.
“Als je het hele Rijksmuseum, alles wat wij hier doen, in één woord moet samenvatten, welk woord zou dat zijn?” Die vraag stelde Rijksmuseumdirecteur Wim Pijbes (48) vorig jaar aan zijn medewerkers. Zelf had hij het woord ‘tijd’ in gedachten. Want, legt hij uit, het museum zet een stolp over het verleden en probeert vast te houden wat er niet meer is: „Wie naar het Rijksmuseum gaat, wil de Gouden Eeuw zien, vervlogen tijden.” Lees verder »
Nooit geweten en ook nooit vermoed: Marilyn Monroe hield een dagboek bij. Binnenkort kan iedereen het lezen, in oktober verschijnt in Amerika het boek Fragments bij de literaire uitgeverij Farrar, Straus & Giroux. Het bevat onder meer opmerkingen over Samuel Beckett, acteren en binnenhuisdecoratie. De notities van Monroe komen uit Monroes nalatenschap, die beheerd werd door haar acteercoach Lee Strassberg en na diens dood door zijn vrouw Anne, die nu het initiatief tot uitgave heeft genomen. Het boek zal ook een brief aan Lee Strassberg bevatten. En een recept. Lees verder »
Striptekenaars maken tekeningetjes op de doodskist van Kees Kousemaker. (Foto Bram Budel)
Want zonder Kees Kousemaker geen Fokke & Sukke, zonder hem had Nederland misschien wel nooit kennisgemaakt met het werk van de Amerikaanse tekenaar Chris Ware of met dat van de Franse colorist François Avril.
Lambiek heeft een ongeëvenaard aanbod en vormt sinds de oprichting in 1968 een ontmoetingsplaats voor striptekenaars en -liefhebbers. Niet alleen uit Nederland, maar van over de hele wereld. Lees verder »
Arme Banksy. Voor de tweede keer is er per ongeluk een graffitikunstwerk van hem verwijderd. Dit keer in de Australische stad Melbourne, en nog wel in Hosier Lane, een straat die vermaard is wegens de graffitikunstwerken op de muren. Maar ja, Banksy had ook geen vergunning aangevraagd voor het kunstwerk. Lees verder »
Freejazz saxofonist Ornette Coleman (80) is de komende 35e editie van het North Sea Jazz de ‘artist in residence’. Naast een concert met zijn kwartet brengt hij bijzondere projecten als This is Our Music Now waarin Coleman na dertig jaar weer op het podium staat met bassist Charlie Haden.
Ook Stevie Wonder komt naar North Sea Jazz. Hij zal het afsluitende concert op de laatste dag van het festival, zondag, verzorgen. De organisatie zei vanmiddag al jaren te ijveren voor de komst van Wonder naar het festival. Lees verder »
Teleurgesteld is hij, dat zijn plan voor een monumentale entree in de onderdoorgang van het Rijksmuseum voorlopig niet doorgaat. „Een gemiste kans van de eerste orde”, zegt museumdirecteur Wim Pijbes.
Vandaag in NRC Handelsblad een profiel van filmmaker Wes Anderson en een recensie van diens Fantastic Mr Fox , een magische kinderfilm voor volwassenen. Anderson injecteert een van zijn verknipte Amerikaanse families in het oer-Britse landschap van Roald Dahl. Het is een duel tussen kippendief Mr. Fox en de nare boeren Boggis, Bunce and Bean (‘One fat, one short, one lean). Maar ook een portret van stadse gezinsneuroses, al zijn de gezinsleden dan wat harig, verscheuren ze kippen en hebben ze ogen van porselein.
Visueel is Fantastic Mr. Fox betoverend: handgemaakt, retro en koket lo-fi, met schokkerige stopmotion-animatie. Hieronder de trailer; wat waren Andersons visuele inspiratiebronnen? Lees verder »
Twee jaar geleden zag ik The Tallest Man on Earth voor het eerst. Meteen daarna schreef ik een heuse liefdesverklaring aan de kleine singer/songwriter met gitaar, die leek op Sean Penn en kraakte als Bob Dylan.
Dat zijn vergezichten van eenzame huisjes op hoge winderige zeekliffen op zijn cd iets minder goed uit de verf kwamen dan in dat kleine zaaltje in de Groningse universiteitsbibliotheek, deed er minder toe. The Tallest Man On Earth, die in het echte leven amper tot mijn schouders reikt, had met zijn debuutplaat Shallow Graves een prachtige verzameling mooie en geestige folkliedjes afgeleverd. Lees verder »
