Dennis Hopper (73) is niet in staat in de rechtzaal verschijnen om te getuigen in de scheidingsprocedure met Victoria, echtgenote nummer vijf. Ze is volgens Hopper ‘insane’, ‘inhuman’ en ‘volatile’: kwalificaties die vroeger meer bij hemzelf pasten. Hopper verkeert in het terminale stadium van prostaatkanker maar heeft nog niet opgegeven: hij zou ‘radicale chemotherapie’ willen ondergaan. Vandaag kwam hij wel naar buiten om de 2.403e ster in de Walk of Fame in Los Angeles te ontvangen. (zie hier een filmpje)

Hopper moet een sterk lichaam hebben. Ooit debuteerde hij als ‘goon’ in Rebel Without a Cause, om in 1958 voor het eerst op Hollywoods zwarte lijst te komen. De western From Hell to Texas ontaardde in een doorlopende machtsstrijd met regisseur Henry Hathaway, die Hopper brak door hem een scène 86 maal over te laten doen. Dat kostte de heren 15 uur. Typerend: Hopper bleef altijd een zwak houden voor de primitieveling Hathaway.

Volgde ruim twee decennia onafgebroken misbruik van elke mogelijke geestverruimende substantie en krankzinnige incidenten. Hij hield zich in leven met tv-werk, tot hij eind jaren zestig drugs- en bikerfilms kon maken met zijn wilde maatjes, en ondanks volstrekt gebrek aan controle een megahit scoorde met het door hem geregisseerde Easy Rider. Daarop volgde een experiment dat profetisch The Last Movie heette. Bekroond in Venetië, maar de studiobazen zagen het als een aanval op Hollywood en het resultaat was een nieuw decennium in ballingschap.

Dat eindigde in 1984 in een dwangbuis. Twee jaren later keerde Hopper triomfantelijk en nuchter terug met geweldige rollen en een Oscarnominatie. In 1987 volgde zijn tweede regiehit met die klassieke ganstarap van Ice T. Sindsdien was Hopper workaholic. Als een echte Yes Man accepteerde hij werkelijk alles, tot aan Texas Chainsaw Massacre II toe.

Ook dit overleefde hij in 1983: The Russian Dynamite Death Chair. In Austin, Texas, reden tientallen schoolbussen naar een raceterrein om ‘een bekende Hollywoodster zichzelf te zien opblazen’. Wie anders dan Dennis Hopper. ‘Hij is een beetje dronken’, horen we. Dennis Hopper: one of a kind.

Met dank aan Ward op den Brouw.

En met dank aan Joost van Oss tenslotte nog een clipje van een heel andere, oudere Hopper. Een rondleiding door zijn kunstverzameling in zijn gefortificeerde Frank Gehryhuis in Venice, LA:

Dit verhaal is geplaatst op vrijdag 26 maart 2010 om 19:05 uur.