De Scheurwater-saga op Facebook
Zo langzamerhand mag het verhaal van Hester Scheurwater op Facebook wel zo’n beetje een sage heten: het verhaal van een vrouw, strijdend voor de vrijheid van de kunst op de sociale netwerk-site Facebook. Scheurwater is een Rotterdamse kunstenares, vooral bekend van video’s, waarin veelal de lichamelijkheid centraal staat. Voor Facebook had zij een aardig idee: elke dag met de iphone van zichzelf een foto uploaden. Licht provocerende foto’s, dat wel, maar zeker geen pornografie.
Scheurwater nam voor haar foto’s een duidelijk standpunt in: in de meeste foto’s uit de serie stond haar kruis centraal, bijna steeds decent – of juist geraffineerd, dat hangt van de beschouwer af – verborgen achter een nylon panty-kruisje. Er zijn vele kleuren panty’s, en nog meer houdingen die een vrouw kan aannemen om haar lichaam te doen uitkomen.
Scheurwater kreeg met het project al vlug heel veel vrienden, meer dan 500. In tegenstelling tot wat je misschien zou moeten vrezen, waren dat niet de vuilbekkende geilaards die zo vaak het internet onveilig maken. Meer kunstliefhebbers en liefhebsters, die de foto-producties soms met licht-ironische commentaren begeleidden. “Had je je i-phonetje achter het bed laten vallen?”, heette het bijvoorbeeld onder een foto waarop Scheurwater een bijzonder ingewikkelde pose achterover had ingenomen.
Alles ging goed totdat totdat vorige maand opeens foto’s van Scheurwater van Facebook worden verwijderd.
Zelf denkt zij dat dit verband hield met een foto waarop, zij het met enige moeite, een tepel was te ontwaren. Maar het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat een van de meer dan vijfhonderd vrienden haar bijdragen heeft gerapporteerd – netwerksites als Facebook of YouTube hebben in de kleine lettertjes van hun gebruikersvoorwaarden bepalingen tegen onzedelijkheid. En dat is nogal een ruim begrip, bij mondiale media.
Wie de censor is? Dat kun je niet weten. Misschien een persoon in Silicon Valley, of Rawalpindi. Of een computerprogramma dat Facebook afspeurt op nylon panty-kruisjes of vrouwentepels. In ieder geval is Scheurwater sedertdien verwikkeld in een digitale loopgravenoorlog met Facebook. Aanvankelijk riep zij haar vrienden op de gewraakte afbeeldingen op hun eigen Facebook-account over te nemen, maar dat bleek niet zo’n geweldig idee, want toen begon Facebook de accounts van wie dat deed, op te heffen. Zo’n opheffing is haar inmiddels ook al drie overkomen, maar ze gaat door – op het moment dat dit geschreven wordt onder de naam ‘Hester L Scheurwater’. Het is overigens geen enkel probleem om je elders op internet een beeld te vormen van de foto’s uit de serie, en ander werk van Hester Scheurwater – op haar eigen website bijvoorbeeld.
maandag 8 februari 2010, 10:38 uur
Dwarsdoorsnede eerdere Facebook avonturen Hester Scheurwater geeft mooi overzicht scope en diversiteit van haar fotowerk:
http://trendbeheer.com/2009/10/17/hester-scheurwater/
(In samenspraak met Hester Scheurwater daar verzameld en gepubliceerd)
maandag 8 februari 2010, 21:15 uur
Smakeloze, amateuristische foto’s, zo kan je alles wel voor kunst laten doorgaan.
Volgende maand op mijn Facebook site:
Close-up van de rits van mijn gulp
a. een beetje open
b. half open
c. geheel open.
d. geheel dicht
maandag 8 februari 2010, 23:34 uur
Het gaat er niet om of dit kunst is, of niet. Hier is een kunstenaar de grenzen van privacy, censuur en expressie op een ‘social network site’ aan het verkennen. Ik zou graag zien dat hier ruimte voor is omdat juist deze ruimte inhoud kan bevatten die ertoe doet. Ruimte voor kunst, dat is wat Hester Scheurwater schept.
dinsdag 9 februari 2010, 20:04 uur
Laat Hester maar oppassen dat de oud-gereformeerde tak van de familie haar foto’s niet te zien krijgt!!! Die tak ken ik een beetje.
woensdag 10 februari 2010, 15:25 uur
jazeukers, youtube en wikipedia laten kunstenaars vaak niet hun kunst maken, gebruik van het medium wordt als misbruik gezien zoals hier bij scott kildall en nathaniel stern: wikipedia art http://www.pbs.org/mediashift/2009/05/wikipedia-art-vandalism-or-performance-art133.html en http://www.wired.com/beyond_the_beyond/2009/05/the-internet-pavilion-at-the-venice-biennale/
vrijdag 12 februari 2010, 22:29 uur
Die Hester heb ik even op haar site gevolgd. Zij kan het kunst noemen als ze dat wil maar uiteindelijk was het een ego-tripster die eigenlijk niet durft om het ‘echte’ werk te laten zien.
Er zijn tientallen sites van foto’s van vrouwen die zichzelf fotograferen met hun iphone en niemand zou die fotos KUNST noemen.
zaterdag 13 februari 2010, 15:41 uur
‘Grappig’ weer om de reacties te lezen. Zoals zo vaak gaat het mensen er om of dit wel of niet kunst genoemd mag worden, bang dat als het ‘officieel’ kunst is ze zich moeten conformeren. Wat natuurlijk al een bekrompen idee op zich is.
zondag 14 februari 2010, 12:33 uur
Het gaat niet om kunst of geen kunst, het gaat om vrijheid. Jezelf op die manier presenteren zoals jij wil dat je gezien wil worden. Het doel, het resultaat, de consequenties, it’s up to you. En dat het alleen publiciteit oplevert omdat de er 1 iemand over valt, dat is niet nieuw met iets als internet….
maandag 15 februari 2010, 0:08 uur
Prachtig wat Hester doet. Al sinds de oudheid worden mooie vrouwenlijven geheel of gedeeltelijk ontkleed als beeld of in een schilderij vereeuwigd. Die beelden en schilderijen worden als kunst beschouwd omdat ze appelleren aan ons gevoel van schoonheid. Hester toont ons door haar eigen ogen, in haar persoonlijke intimiteit, een mooi vrouwenlichaam. Het is haar interpretatie van haar eigen schoonheid. Ik vind het prachtig en ik geniet ervan.
vrijdag 19 februari 2010, 19:47 uur
Er zijn inteligentere manieren om de grenzen van privacy, censuur en expressie op een ’social network site’ te verkennen. Het is wel een inteligent maniertje om veel aandacht te krijgen. Nou, zijn we gelukkig weer af van Tinkebell, Hester; je bent een waardige opvolger in de rij aandachttrekkende kunstmeisjes met makkelijke plaatjes en praatjes. Leve het stoute kind!
maandag 15 maart 2010, 2:05 uur
Ik Sluit me geheel aan bij de opermerkingen van Erik Broekhoef, Amen! Hester is mijn nichtje, en ze is een op-en-top kunstenaar, always has been. Check out her video art and you’ll know these facebook pictures are just another facet of her multi-faceted talent. sorry live in the states, easier to write in English. Anyway, I concur with Mr.Broekhof. Freedom will prevail.
dinsdag 16 maart 2010, 0:31 uur
Oh and BTW, in response to Point no. 4 Mr. Jan Scheurwater, I am familiar with this branch of the family, but unless Jesus or his dad decide to open a fan page on Facebook, I don’t think Hester has anything to worry about.
dinsdag 16 maart 2010, 0:34 uur
To me this is art in its rawest form. It is both provocative and beautiful. You want to see something sick, watch Disney!
zaterdag 17 april 2010, 17:40 uur
Het gaat Hester er wel degelijk om dat het kunst is, aangezien zij het zelf zo benoemd, eenvoudig als dat. In dat opzicht mag zij hier dan ook door iedereen en altijd op bekritiseert worden; zij pretendeert namelijk een verantwoordelijkheid in acht te nemen ten opzichte van de (beeldende) kunsten.
Dat het type foto (en de gebruikte ‘aesthetiek’, verwijzend naar de relational art/aesthetics) waarmee zij werkt door ontelbare andere vrouwen al (eerder) gebruikt en gemaakt wordt is opzichzelf geen argument om het slecht werk te noemen; het feit dat juist zij het wel kunst noemt, en de ander niet, is een begin van haar positie inname als kunstenaar. Opzich interessant maar helaas is qua verbeeldingskracht daarmee dan ook werkelijk alles gezegd: haar werk is weinig gedurft, intellectueel én gevoelsmatig slecht onderhouden, niet geraffineerd, oppervlakkig en lui. Als haar werk in het beste geval dan over de huidige (maatschappelijke)positie van de vrouw zou moeten gaan, zoals zij zelf impliceert, dan is het enige dat zij laat zien een slachtofferrol waarbij ze zelf iedere vrouw om haar heen onderschat. Dankje voor je bijdrage, Hester.
woensdag 21 april 2010, 11:04 uur
Wat een rare opgewonden discussie. Alleen omdat zij een beetje mooi bloot gaat. Ook vreemd dat Facebook zo moeilijk doet. Alleen met woorden mag je daar intelligent over sex of porno delibereren. Per plaatje is taboe. Dat dwingt naaktschilders naar obscure sites. Daar heeft niemand wat aan.
woensdag 21 april 2010, 21:55 uur
Kut en Kitsch. En toch fascinerend.
dinsdag 27 april 2010, 18:59 uur
Het is een discussie die WEL over kunst moet gaan, daar Hester deze foto’s ook in galeries laat zien. Ze zegt een kunstenaar te zijn, laat vervolgens haar werk in een gallerie zien en moet dan ook verwachten dat mensen haar werk daarop ook beoordelen. Privacy…grenzen…pff wat een gelul. Het is niet meer dan een wanhopige poging. Erg oppervlakkig werk met een spanningsboog van nul.
dinsdag 18 mei 2010, 13:50 uur
[...] Hester Scheurwater @ NRC cultuurblog [...]
zondag 21 november 2010, 23:28 uur
Ik zeg maar TBS zonder verlof!
zondag 28 november 2010, 12:59 uur
Ik zag laats iets van je werk op de t.v., ga er mee door heel goed. Ben geinteresseerd in deze kunstvorm.
Bezit o.a. het boek van Helmut Newton een van de voorgangers in deze kunst!
maandag 13 december 2010, 11:23 uur
OBJECT OF DESIRE
Controversial artist Hester Scheurwater releases a book of photography
The photography, short films and video performances of Dutch artist Hester Scheurwater are often blocked on the Internet. The 39-year-old’s Self-obsessed iPhone series, which explores her desires, obsessions and fears sparked media hype in the Netherlands. The explicit imagery shocked many and fueled debate on the sexualization of society. But the editor of Scheurwater’s first book of photography, SHOOTING BACK, defends her work. Zurich-based curator, writer and contemporary photography specialist Walter Keller compares it to Rober Mapplethorpe’s sexually-charged imagery or Francesca Woodman’s erotic mise-en-scene.”Scheurwater’s visual self-explorations extend the boundaries of another main topic in art history and photography – the pose. But in her pictures, model and artist are one,” says Keller. “Yes, this is sexually explicit work, but even more, it is a curious and smart research about herself, where the artist looks at herself from both sides of the mirror.”
in ZOO MAGAZINE 2010/2011 NO. 29 by Igor Guinau
maandag 13 december 2010, 11:25 uur
artist book SHOOTING BACK Hester Scheurwater | edited by Walter Keller
Walter Keller: “Scheurwater’s work evolves in the tradition of the self-portrait in photography. Think for example of Robert Mapplethorpe’s sexually charged visual provocations or Francesca Woodman’s erotic mise-en-scène, to name only two artists. Scheurwater‘s visual self-explorations extend the boundaries of another main topic in art history and photography: the pose. But in her pictures model and artist are one. Yes, this is sexually explicit work, but even more it is a curious and smart research about herself, where the artist looks at herself from both sides of the mirror.”
Zurich based Walter Keller is co-founder of Parkett Art Magazíne, Fotomuseum Winterthur/Switzerland, and Scalo Publishers (active until 2006). He is a curator, writer, gallerist and an internationally well-known specialist of contemporary photography, presently involved in various projects, among them http://www.kellerkunst.com.
maandag 13 december 2010, 11:27 uur
Artist Statement Hester Scheurwater
My Daily Uploads on Facebook/Website
The tension between what is happening inside my head and how I act on the outside is what my work is all about, the border between private and public. In trying to reach this frontier I make use of my own body and show series of fantasy self-images. These images frequently refer to the media’s ‘sexually charged’ depiction of women (in advertising, film, music video’s, lyrics, porn). Indoctrinated, obsessed and fascinated by this view of the “sensual seductive” woman as an object of lust, I try, almost obsessively, to comply with this image, by photographing self-portraits. These fantasy images are reminiscent of desires, fears, temptation, seduction, violence and sex. Self images as a sex object, but devoid of any commercial frills, made in my living room, bedroom, studio or bathroom, knowing I can never compete nor live up to the ‘commercial’ image, though revealing my own strength and my perspective on sexual freedom.
The mirrored self-images encompass my private fantasies. They are my way of reacting on the imitated and fake media images, which are constantly calling upon our imagination, without intending to be taken too seriously. I try to deconstruct this call’s effect with my reactions by switching the ’subject-object’ relationship, without being victimised by it. My self-images show I am not a victim of an imposed sexually charged visual culture, instead I give a self-aware answer, in which I try to show my feelings and/or views on the unreal and fake imagery, which is forced upon us daily. This series of photos emerged from a collection of daily uploads on Facebook and my personal blog. In the digital public space, I try to reinforce the exhibitionist nature by presenting them in the context of a living room or a living room setting. In this context exhibitionism and voyeurism come together. Using my own body as a sex object in corresponding poses and an auto-erotic gaze I study voyeurism and exhibitionism. Within a year, my daily photo series have grown from a modest Facebook project (using an iPhone) to a serious photo diary (using better technology). The photo diary now has more photos than I have uploaded to Facebook or my blog.
dinsdag 28 december 2010, 14:58 uur
Lekkere foto en lekkere tiet zou ik zeggen !!!
maandag 17 januari 2011, 3:43 uur
Als je als eerste een bepaald idee uit durft te voeren, dan ben je origineel. Daar kun je beroemd mee worden. Maar; Noblesse oblige; dan zul je je verder moeten bewijzen en het probleem is vaak dat je door je omgeving een etiket opgeplakt krijgt.Ik hoop voor Hester Scheurwater dat ze op een oprechte manier nog veel mooie foto’s maakt en dat ze zich niet door de commercie en de media laat beinvloeden. Het zal voor haar best erg moeilijk zijn om verdere stappen in de kunstwereld te zetten, maar laat ze zich maar bewijzen! Ik ben benieuwd hoe ze zich als fotografe verder ontwikkelt. Misschien wordt ze een artistieke autoriteit, misschien wordt ze vergeten. Maar ik hoop in elk geval dat ze mooi werk maakt en daar plezier in heeft.
maandag 14 februari 2011, 17:03 uur
De kijk op de wereld is voor ieder mens anders. De één zoekt naar schoonheid terwijl een ander just de elende in beeld wil brengen. Hoe dat zich ontwikkeld is sterk individu afhankelijk. Ik kan niet in het hoofd van de kunstenares kijken. Wat ik zie is een extreme vorm van kunst die me enerzijds wat naief over komt maar anderzijds ook een kunstzinnige kant heeft. Volgens mij is het die ambivalentie die mij er toe brengt na te denken over hetgeen ik zie. Is dat niet wat een kunstenaar/kunstenares wil bereiken.
Het is voor mij dus absoluut niet belangrijk hoe Hester zich als fotografe ontwikkeld, maar wel hoe ze zich als kunstenares ontwikkeld en hoe ze in staat is mij te blijven prikkelen in beeld, geluid en tekst, en mij daarmee aan het denken blijft zetten.
Ik vind het toppie!
donderdag 17 februari 2011, 10:46 uur
Op zich heeft ze een mooi lijf en als zij zichzelf wil uitbaten is dat altijd beter (effectiever) dan dat ze zich laat uitbaten.
Wel dacht ik weer zo een. In mijn academietijd hadden we een meisje dat haar kut altijd schilderde. In alle kleuren en in allerlei standen. Eerlijk gezegd werd ik daar nou toch altijd wat misselijk van.Bij Hester heb ik dat niet omdat ze vrij goed weet wat ze speelt(en met wie).
Wel krijg je nu steeds als beeldend kunstenaar de vragen of je jezelf ook voor de spiegel vinger.
Een heel dwaze tijd waar geen diepgaand schilderij of beeldhouwwerk meer te zien is , maar wel al die z.g.n. dingen die mensen met zichzelf doen.
Zag een hele Art Rotterdam vol bevlogen ik ben art mensen. Toch bleef me verder weinig bij.Dit soort kiekjes hebben we allemaal weleens een tijdje gemaakt voor the fun. Niet omdat we er kunst in zagen, maar ons gewoon eens van een andere kant vastgelegd wilden zien
donderdag 17 februari 2011, 10:59 uur
Het moet vingert zijn i.p.v. vinger. Zet dat even recht. Anders denkt de kunstwereld dat ik niet eens Nedelands beheers!