Warm onthaal voor ‘Yo, también’
Het moet raar lopen als we Yo, también niet in het komende jaar terugzien in de bioscoop. De Spaanse komedie rond een man met het syndroom van Down, die op zoek gaat naar een vrouw, is een van de grote favorieten van de festivalbezoekers in Rotterdam.
Yo, también (‘Ik ook’) van regisseurs Alvaro Pastor en Antonio Naharro volgt Daniel, gespeeld door Pablo Pineda. Daniel – of Pineda, de werkelijkheid moet vergelijkbaar zijn, anders had hij de rol niet kunnen spelen – is een ‘fenomeen’ zoals de filmmakers iemand al meteen aan het begin van de film laten zeggen. Hij heeft zich, gedrild door een liefdevolle maar spartaanse moeder, ontwikkeld tot een uitzonderlijk hoog niveau voor iemand met zijn handicap: hij is afgestudeerd aan een ‘normale’ universiteit, heeft een ‘normale’ kantoorbaan en hij wil nu ook een ‘normale vrouw’. Gelukkig werkt hij op kantoor tegenover het bureau van de geblondeerde en veelbelovend losgeslagen Laura (Lola Duenas).
Vervolgens ontspint zich volgens de wetten van het genre een klassieke romantische komedie, met al het bijbehorende sentiment. Maar dus wel met deze bijzondere hoofdrolspeler – en ook met mooie beelden van een dansstudio waar jonge mensen met dezelfde aandoening zich in het zweet werken.
Bekijk de trailer van Yo, también:
De film roept vragen op als: wat betekent emancipatie voor iemand met deze handicap? Dat hij zoveel mogelijk hetzelfde moet kunnen leven als mensen zonder Downsyndroom, of juist dat er ruimte moet zijn om ‘anders’ te zijn?
Maar een deel van het succes kan ook enigszins plat worden verklaard door de grote vraag die de film opwerpt: wat zou jij doen als je Laura was? Zou je het doen of zou je het niet doen?
Het aardige van Yo, también is dat het antwoord helemaal niet zo helder ligt, als het misschien lijkt voordat je de film hebt gezien.
B


