Bernard Hulsman is redacteur van NRC Handelsblad

New York loopt niet echt warm – no pun intended – voor Live Earth. Het Giants Stadium ziet er op internet – op de kabel bestond New York de hele avond niet – behoorlijk leeg uit. De tribunes vertoonden grote gaten en ook op het veld was meer dan de helft van de stoelen onbezet.

Op een volledig leeg stadion na is niets droeviger dan een half leeg stadion bij zo’n gebeurtenis als Live Earth. Lees verder »

Marcel Haenen is correspondent van NRC Handelsblad in Latijns-Amerika/ Buenos Aires

Ik wil niet zeggen dat het milieu de Zuid-Amerikanen niets kan schelen – er is hier per slot van rekening ondanks alles nog genoeg milieu – maar het popconcert dat net bij de Braziliaanse buren is begonnen, spreekt niet echt tot de verbeelding. Het valt in ieder geval niet mee om het concert te volgen. Ik ben net, in het binnenland van Argentinië, alle kroegen en cybercafés van het historische dorpsplein van San Antonio de Areco langs gelopen maar zonder resultaat. Voor zover er ergens al een televisie aan staat, toont die hele andere dingen dan Live Earth. Lees verder »

Frank Provoost is muziekrecensent van NRC Handelsblad

Hoog tijd voor een vriendelijk woord aan een van de webcast-sponsors van Live Earth: Chevy. Hartstikke bedankt, ook namens Al. Immers: zonder de voortdurende draaikolk in de benzinetanks van alle Chevrolet Camaro’s, monster trucks en SUV’s , was 7-7-7 er nooit gekomen. Ga zo door.

En dan nu: over naar Afrika, ook tijdens Live Earth het Onbetwiste Vergeten Continent. Lees verder »

Saul van Stapele is muziekrecensent van NRC Handelsblad

Elke show op Nederland 3, krijgt onverbiddelijk de BNN-toon. En dus breekt Giel Beelen een interessant betoog van Wubbo Ockels af met de mededeling dat we “straks weer verder gaan met dat gelul in de ruimte.” En brengt een giechelend-schaap-met-presentatiemicrofoon de boodschap van de dag terug tot het voor de doelgroep net behapbaar geachte: “De auto laten we vandaag dus eventjes staan.” Over naar de BBC en het Wembley-stadion in Londen. Lees verder »

Yael Vinckx is kunstredacteur van NRC Handelsblad

Hij stond al maanden in de kast, maar gisteravond heb ik de film An Inconvenient Truth van Al Gore dan toch eindelijk bekeken. Buiten waaide en regende het, binnen draaide ik de kachel hoger. ‘Not cool’, leerde ik al snel van Gore, die alle dagelijkse handelingen
lijkt te verdelen in ‘cool’ en ‘not cool’. En nu kijk ik naar Live Earth in het Duitse Hamburg. Daar stroomt het van de regen, maar dat krijg je ervan als je jarenlang met de dikste Mercedessen over de snelwegen raast. Dan regent het uitgerekend op de dag dat je de aarde wilt redden. Lees verder »

Dick Stegewerns is correspondent voor NRC Handelsblad in Japan
In Japan komt de boodschap van Al Gore slecht door. De hoofdschuldige is de Fuji-mediaketen die de rechten op de beelden van Live Earth heeft gekocht. Fuji heeft zijn eigen tv-kanaal en had bijna alle Japanners kunnen bedienen, maar besloot om het een lokkertje te maken voor hun betaalde satellietkanaal. De media besteden er geen aandacht aan – het satellietkanaal staat ook nergens in het tv-overzicht – dus weinigen weten van het gebeuren. En 7 juli is bovenal tanabata, de enige dag dat de verliefde herder en het weefstertje hoog in de sterrenhemel elkaar kunnen ontmoeten – als het niet bewolkt is. Lees verder »

Amanda Kuyper is muziekrecensent van NRC Handelsblad

Shanghai draagt om 1 uur ‘s middags onze tijd met onbekende Chinapop en de hoge aria-trillers van de Engelse Sarah Brightman bij aan het wereldwijde Live Earth spektakel. Het is niet bepaald een programma waarmee een uitroepteken wordt gezet achter de wereldwijde onrust over het milieu. Al schijnt het bewustzijn onder Chinese burgers over de milieuverontreiniging toe te nemen en roepen grote Chinese leiders inmiddels ook op tot aandacht voor de aanhoudende luchtvervuiling, deze show ziet wel heel bleekjes. Zonder presentator, zonder statements. Het is een keurige, uiterst beschaafde, brave parade van Chinese sterren. Lees verder »

Spinal Tap was de naam van een memorabele – niet bestaande – rockband die in de hilarische rockumentary This is Spinal Tap (1984) werd geportretteerd. Speciaal voor Live Earth (”is it for global warming or against it?”) wordt de band nog een keer tot leven geroepen. Kijk hier hoe documentairemaker Marty Dibergi (Rob Reiner) de oude Spinal Tap-leden ronselt om op 7-7-7 nog een keer in Londen op te treden.

Please enable Javascript and Flash to view this Flash video. Lees verder »

Wabe Roskam is correspondent van NRC Handelsblad in Australië

De wereld mag dan opwarmen, het Live Earth concert in het centrum van Sydney in Moore Park begon vrij koeltjes. Nadat een zestal Aborigines het concert rond 11 uur lokale tijd openden met dans en muziek, was het Al Gore die live via satelliet het 40.000 koppige publiek welkom heette.

“Jullie zijn de eerste in de wereld die vandaag de wereld gaan duidelijk maken dat er iets moet veranderen. Vergeet niet de 7 beloftes te tekenen”, aldus Gore. Lees verder »

Marc Hijink is mediaredacteur van NRC Handelsblad

Iemand moet beginnen, dus stipt op 7 juli 2007, om drie uur ’s nachts, logt Nederland in op de Australische feed van liveearth.msn.com. Daar is het concert in het Aussie Stadium in Sydney te volgen. The greatest concert of all times begint niet meteen met muziek. Eerst moet de wereld een half uur leerzame documentaires kijken, grappige klimaatreclames en een goedbedoeld Aboriginal-dansje voor een decor van oude autobanden. We zijn tenslotte in Australië en dat land heeft iets goed te maken voor de wereld: als het gaat om CO2-uitstoot scoort down under het allerslechtst op aarde, zegt de presentator.

Daarom besluit hij de Australiërs – en de rest van de wereldbevolking – te straffen met een optreden van Toni Collette & The Finish. Toni, een actrice/zangeres, was al te zien in films als The Sixth Sense en Little Miss Sunshine, heeft voor Live Earth een klokkenspel meegenomen en een violiste die verwoede pogingen doet haar instrument door te zagen. De nummers zijn vervelend, de gitaren vals, de microfoons zingen rond en Toni Collette & The Finish breien er maar geen eind aan. Toni’s beste nummer is een cover van T-Rex, Children of a Revolution, maar dat blijkt milieutechnisch weer wat minder geschikt: I drive a Rolls Royce cause it`s good for my voice. Lees verder »