Shakespeare heeft er weer een toneelstuk bij: Double Falsehood; or, The Distrest Lovers. De Britse hoogleraar Brean Hammond van de universiteit van Nottingham heeft na tien jaar studie geconcludeerd dat dit stuk voor een belangrijk deel van William Shakespeare (1564-1616) is. Uitgever Arden neemt het stuk op in de nieuwe editie van de verzamelde werken.

Wie dit soort Shakespeare-berichten een beetje volgt, is meteen vol scepsis. Van Shakespeare is bijna niets bekend, en de geleerden kunnen daar moeilijk in berusten. Daarom duikt er om de zoveel tijd een nieuw stuk op, of een nieuw portret. Verder dan de status van “waarschijnlijk” komen dit soort dingen nooit. Lees verder »

ITVS heeft onder de noemer Futurestates elf korte films op internet gezet. Op deze website voorspellen elf filmmakers hoe de USA er over een kwart of halve eeuw uitziet. Uiteraard veel doem: is het geen Mad Max-achtige wereld van droogte, honger, moord en nucleaire explosies, dan toch zeker een Brave New World waar virtueel niet van echt valt te onderscheiden.

Interessant is Plastic Bag van Ramin Bahrani, waarin de stem van Werner Herzog een plastic zakje animeert dat tot zijn eigen verdriet het eeuwige leven blijkt te hebben. Lees verder »

Van de 30.000 voorwerpen dit jaar op de Tefaf hoort deze bij de mooiste. Het is een zestien centimeter wijd Chinese kommetje uit de Noordelijke Song-dynastie (960-1127) en is te vinden in de stand van Priestley & Ferraro. Bruin, mat en glad, zonder versiering en perfect van vorm. Bijna niet te bevatten dat zoiets volmaakts duizend jaar oud is. Lees verder »

Het kunsttijdschrift Mr. Motley is gered. Op 1 september verschijnt een nieuw nummer in een gewijzigde opzet, met financiële steun van het Fonds BKVB. Hoofdredacteur van het blad, Hanne Hagenaars, heeft daarover overeenstemming bereikt met het Fonds BKVB en het Fonds voor Cultuurparticipatie. Lees verder »

MTV en diverse andere Amerikaanse tv-zenders weigeren de nieuwste videoclip van popzangeres Lady Gaga uit te zenden, vanwege het aanstootgevende bloot, de lesbische kusscènes en de vele vloeken. Maar wie maalt daar om? Sinds de clip bij het nummer Telephone vorige week donderdag uitkwam, is hij al vijftien miljoen keer bekeken op internet. Lees verder »

Overleden aan een hartaanval: Peter Graves (83). Rust zacht. Ik ken deze acteur van één rol. Maar wat voor een rol: captain Clarence Oveur in Airplane!

In memoriam: Peter Graves, de piloot die van jongens hield. Roger, Roger! Oveur, over! You got clearance, Clarence. What’s your vector, Victor? Huh? What? Who? Lees verder »

Tony Quan kan alleen zijn ogen bewegen. Deze legendarische graffitikunstenaar, activist en publicist uit Los Angeles, alias Tempt One, is totaal verlamd. Quan heeft dezelfde ziekte als Stephen Hawking, de neurologische spieraandoening Amyotrofische Laterale Sclerose (ALS). Dankzij het kunstenaars/activistenproject EyeWriter kan Quan graffiti maken. Met zijn ogen. De pupilbeweging als tekeninstrument: terwijl Quan als bevroren in bed ligt kan hij via een bril zijn ogen gebruiken als computermuis. Lees verder »

Daags voor de Oscar-uitreiking bekeek The New York Times het salaris van de hoofdrolspelers van alle tien voor een Oscar genomineerde films. Opmerkelijk: samen ontvangen ze nauwelijks meer dan de 20 miljoen dollar die Julia Roberts in 2000 in haar eentje kreeg voor Erin Brockovich, of Russell Crowe in 2003 voor Master and Commander.

Van dat bedrag ging zo’n 10 miljoen dollar naar Brad Pitt voor zijn veredelde bijrol in Inglourious Basterds. Sandra Bullock halveerde voor The Blind Side haar gebruikelijke gage van 10 miljoen dollar. De hoofdrolspelers van The Hurt Locker, An Education, District 9 en A Serious Man deden het met bedragen dichtbij het minimum van het Screen Actors Guild: 65.000 dollar.

Maar goed dat modehuizen voor de Oscar-nacht gratis galajurken leveren: hoe betaalt de jonge Carey Mulligan (An Education) met zo’n salaris anders haar Prada? Lees verder »

Wanneer ik de tuinstoel uit de wind zet, is het lente. Ik strek mijn benen en sluit mijn ogen tegen het zonlicht. Wanneer ik zucht is het alsof ik de winter uit mijn borstkas blaas. „Moet je geen jas aan?” roept mijn moeder. Ik ben zomaar vijf, en tien, en twaalf. Ik ben alle keren dat mijn moeder me zei me warmer te kleden. Lees verder »

Zo ziet de ingang van de hemel eruit. Op de jaarlijkse kunstbeurs Tefaf vergeet je volledig waar je bent (een lelijk gebouwencomplex in Maastricht). Dat begint al bij de ingang waar je door een gang loopt waarvan de wanden tot zes meter boven de vloer zijn bedekt met witte rozen. Alleen de bloemen zijn te zien, de steel zit achter de wand. Het zijn echte rozen en ze ruiken heerlijk. Op de foto (gemaakt door Bastiaan van Musscher) kun je zien hoe de mensen al langzaam vervagen tot een paradijselijke staat waarin ze opgaan in de geëxposeerde schoonheid.

Lees verder »