Toezicht crèches faalt

De Amsterdamse zedenzaak is een week oud en lijkt nu nog ernstiger dan zich aanvankelijk al liet aanzien. Het aantal slachtoffers zou 64 zijn.

Zedenzaak toont lacunes bij lokale overheid en binnen EU

Op de vraag hoe dit zo uit de hand kon lopen, beginnen nu ook antwoorden te komen. Controlemechanismen in de kinderopvang blijken niet te werken of nog niet te bestaan.

Meest opvallend was dat ook voor buitenlandse werknemers wordt volstaan met een Verklaring omtrent het Gedrag (VOG) die alleen betrekking heeft op het verblijf in Nederland. Er is dus geen controle op eventuele veroordelingen elders in Europa. Was die er wel geweest, dan was een Duits vonnis wegens zedendelicten bekend geworden. Volkomen terecht kondigde staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie, VVD) aan dat hij binnen de Europese Unie hieraan een einde wil gaan maken.

De ironie wil dat uitgerekend deze maand de Europese vervoersministers een ‘richtlijn grensoverschrijdende handhaving’ vaststelden. Namelijk voor te hard rijden, rood ligt negeren, geen gordel om hebben en rijden onder invloed. Prima, nu de justitieministers nog, en dan voor kinderporno, een branche die vooral kan bestaan en floreren dankzij het overschrijden van landsgrenzen.

Strafregisters dienen ten minste binnen de Europese Unie onderling te raadplegen te zijn. Niets belet overigens de kinderopvangbranche in Nederland buitenlandse sollicitanten al te verplichten om, naast een VOG, vergelijkbare certificaten uit eigen land te overleggen. En niets belet ouders bij de crèches waaraan zij hun kinderen toevertrouwen, daar ook om te vragen.

Ten minste even verontrustend is het achteraf vastgestelde feit dat de GGD maar liefst 14 maal stevige kritiek rapporteerde op het kinderdagverblijf waar de verdachte werkte. Daarbij ging het onder meer over te weinig personeel dat te lang en ook alleen met kinderen werkte, waardoor er onderling te weinig controle was. De GGD, de instantie die deze potentieel gevaarlijke situaties constateerde, blijkt echter niet bevoegd om ook maatregelen te nemen. Dat was hier Stadsdeel Zuid. De deelgemeente kon of wilde niet vertellen welke maatregelen het tegen de crèche nam.

Kennelijk is de overheid zich bewust van de zeer ernstige aansprakelijkheid die hier boven water is gekomen. Wie op straat uitglijdt en z’n been breekt, kan de overheid daar aansprakelijk voor stellen. Wie z’n kind aan een crèche onder gemeentelijk toezicht toevertrouwt, heeft zeker ook juridische aanspraken.

Het is los daarvan bijzonder ernstig dat handhaving van regels en toezicht op crèches in Nederland niet deugt. De belangenvereniging van ouders betoogt het al langer. De GGD erkent het. Daar zegt men dat het houden van inspecties ‘geen zin’ heeft als gemeenten daarna niets doen. In Amsterdam lijkt het bewezen.