Terwijl Nederlandse militairen in Uruzgan zijn begonnen met hun afmars, voeren de Talibaan – of hoe de rebellen ook heten – hun strijd op. Vier jaar is Nederland actief geweest om Afghanistan veiliger te maken. Bij het scheiden van de markt is het geweld juist harder. Hoewel geen verrassing is dat toch pijnlijk.

Succes van missie beperkt, maar wel

van betekenis

Toen de regering eind 2005 de Tweede Kamer toestemming vroeg voor de missie, wond ze er geen doekjes om. Er waren „reële militaire risico’s”, schreven de ministers van Buitenlandse Zaken, Defensie en Ontwikkelingssamenwerking. Het zou ook meer dan twee jaar vergen om de Afghanen perspectief te bieden en te voorkomen dat het land weer „vrijplaats” voor terroristen zou worden. Maar Nederland kon wel het verschil maken tussen kwaad of erger. Deze argumentatie werd herhaald toen de missie in 2008 met hangen en wurgen werd verlengd. De strategie werd verwoord met de drie d’s van defence, diplomacy en development.

Lees verder »

Nergens is het zo eenvoudig bij een zakelijk geschil om beslag te laten leggen op de eigendommen van een ander als in Nederland. Wie een „plausibel, consistent en logisch klinkend verzoek” bij de civiele rechter indient, krijgt vaak nog dezelfde dag toestemming, zo constateerden onderzoekers van de Raad voor de Rechtspraak in mei.

Eigendom in Nederland verdient betere bescherming

Aan de debiteur vraagt de rechter niets. Freelancejournalist Eric Smit ondervond het aan den lijve. Hij wekte met een biografie over zakenvrouw Nina Storms-Brink haar toorn. Op zijn huis, bedrijf en bankrekening werd beslag gelegd.

Lees verder »

Al in 2008 heeft Nederland water en sanitaire voorzieningen als een mensenrecht erkend. Dat gebeurde bij een zitting van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties in Genève. Het is dus opmerkelijk dat Nederland deze week tot de 41 landen behoorde die zich in de Algemene Vergadering van de VN in New York onthielden van stemming over een resolutie waarin „veilig en schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen” tot mensenrecht werden verheven.

Opmerkelijk stemgedrag

Lees verder »

De schrijver H.M. van den Brink wenste moreel niet te oordelen over het stierenvechten, maar noteerde wel, nadat hij een maand lang de ongelijke duels tussen matador en stier in de arena had aanschouwd: „En bijna iedere avond zijn er wel dieren die na het ontvangen van het zwaard hun poten spreiden, hun nek strekken en in lange golven bloed beginnen te kotsen. Op zo’n moment verdwijnt bij mij iedere gedachte aan ritueel of kunst en geeft het stierenvechten een eendimensionale oerlaag bloot. Die bestaat alleen maar uit pijn, dood en ellende.”

Lees verder »

Wie moeder wil worden, stuit tegenwoordig al bijna op argwaan. In de gemeente Venray krijgt ze bij twaalf weken zwangerschap een vragenlijst in te vullen waarin haar nieren worden geproefd: wat wordt ze voor moeder?

Bemoeizucht voor of bij zwangerschap gaat veel te ver

Het beroepsverband van gynaecologen formuleerde richtlijnen voor artsen die een vrouw een behandeling voor in vitro fertilisatie (ivf) willen weigeren omdat zij in haar een falende moeder herkennen. Vooruitlopend op het protocol weigeren al drie klinieken alleenstaande vrouwen te helpen.

Lees verder »

Alleen al als publiek gebaar, als vorm van openbare boetedoening, is het besluit dat BP-topman Tony Hayward moet opstappen het enige juiste. De onderneming die hij leidt, heeft de Verenigde Staten opgescheept met de grootste olieramp uit de geschiedenis. Het moet nog blijken of het milieu zich ooit herstelt van de gigantische schade die het olielek in de Golf van Mexico heeft aangericht of nog zal veroorzaken. BP draagt daarvoor de verantwoordelijkheid.

Opstappen van topman Tony Hayward enige juiste besluit

Lees verder »

Laura Dekker (14) mag in beginsel het zeegat uit. De rechtbank Middelburg heeft haar ondertoezichtstelling gisteren met onmiddellijke ingang opgeheven. De verzorgingsstaat heeft zijn best gedaan. Althans die teneur heeft het vonnis. Alles is uitgezocht: psychologen, zeilexperts en pedagogen hebben zich over haar persoon en haar plan gebogen. De rechter deed sinds augustus 2009 zeven uitspraken in haar zaak. Als het de zeiltiener om publiciteit voor haar tocht was gegaan, was dit een droomstart. Nog geen meter gezeild en al 120.000 hits op Google.

Lees verder »

De eeuwige student is een eeuwig probleem. Vroeger teerde hij op papa’s bankrekening, nu parasiteert hij op zijn opleiding. Die vaders konden, als ze het over hun hart verkregen, de toelage stoppen. Maar het hoger beroepsonderwijs staat machteloos. Stoppen kan niet. Gedwongen uitschrijving bestaat bij het eerste studiejaar, daarna is het niet meer mogelijk. Zo’n student kost de opleiding veel.

Over diploma moet niet onderhandeld kunnen worden

Lees verder »

In een oorlog is de waarheid het eerste slachtoffer, zei de Amerikaanse senator Hiram Johnson al in 1917. Dat was ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Vooral sinds de Australische schrijver/journalist Philip Knightley het citaat in 1975 opnam in zijn boek The First Casualty, dat aan oorlogsverslaggeving was gewijd, zijn dit gevleugelde woorden.

De vraag is of politici over juiste informatie beschikten

Een ander cliché is dat clichés plegen te kloppen. Dus was het niet te verwachten dat de autoriteiten over de oorlog die 35 landen in Afghanistan met de Talibaan uitvechten, de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid zouden vertellen. Uiteraard worden ook daar, onder auspiciën van de Verenigde Naties en de NAVO, geheime operaties uitgevoerd die geen daglicht velen. Een ‘schone oorlog’ is een contradictio in terminis.

Lees verder »

De mens is meer product van zijn maatschappij dan hij wil toegeven. Die conclusie dringt zich op bij lezing van de berichten over een onderzoek van de Universiteit van Michigan (VS) naar de manier waarop Amerikanen en Russen tobben en naar de mate waarin ze depressief worden van piekeren over tegenslagen in het leven.

Tolerantie voor het eigen falen is historisch bepaald

Volgens twee psychologen van Michigan reflecteren Russen analytischer op hun fiasco’s dan Amerikanen. Russen bekijken zichzelf afstandelijker en worden zo minder somber door gepieker. Amerikanen hebben de neiging hun falen op zichzelf te betrekken en tenderen, al tobbend, zo eerder naar neerslachtigheid. Dat wil niet zeggen dat Russen minder zwartgallig zijn dan Amerikanen. Russen zwelgen juist in ellende. Maar ze geven de ander minder vaak de schuld van hun lotgevallen. Aldus de onderzoekers Grossmann en Kross in het vakblad Psychogical Science.

Lees verder »