De ondergang van de DSB-bank blijft de belangrijkste toezichthouder op het bankwezen, De Nederlandsche Bank (DNB), achtervolgen. De commissie-Scheltema, die de deconfiture onderzocht, heeft harde conclusies in haar rapport getrokken. De voornaamste is dat DSB, ook met alleen de kennis van destijds, in 2005 geen bankvergunning had mogen krijgen. De structuur van de bank was te ondoorzichtig en de bestuurders waren onvoldoende op hun taak berekend. Bij problemen die daarna ontstonden, trad DNB krachteloos op, zegt de commissie. En toen DSB uiteindelijk in een dodelijke spiraal terechtkwam, nam DNB te weinig de regie.

Lees verder »

Juni is de maand van de zenuwen. Juni is de maand van de examenuitslagen. Juni is de maand van de toekomst. Dat geldt voor elke individuele eindexamenleerling, maar bij kunstopleidingen ook voor het museum- en theaterpubliek. Uit de afstudeerprojecten blijkt of er talent is. Er kan zelfs voorzichtig worden voorspeld in welke richting het cultuurpubliek zal worden gevoerd. Want hoe eigenwijs of wereldvreemd ook, alle kunst wil gezien worden. Elke kunstenaar wil iets teweegbrengen, of het nu is met een film, een toneelstuk, een concert, een schilderij of een performance.

Lees verder »

Bij iedere schikking is het kiezen tussen principe of praktisch handelen. Het verwijt van klassenjustitie ligt op de loer, zeker als de bovenlaag van de samenleving de gang naar de rechter wordt bespaard. Komen ze er goed mee weg, die twaalf rijke vastgoedmannen? Zijn de taakstraffen en de miljoenen die ze betalen toereikende sancties na hun inbreuk op de rechtsorde?

Strafrechtelijke afhandeling vastgoedfraude nog niet voorbij

De vastgoedfraude waarvoor zij nu schuld bekennen, kwam voort uit een decadent zakenmilieu waar corruptie en diefstal hoogtij vierden. Tot in de top van het bedrijfsleven was de rot doorgedrongen. Witwassen, oplichting, schriftelijk bedrog, smeergeld – deze profiteurs hebben de kern van de Nederlandse economie bedreigd. Vooral omdat ze zo lang, zo opzichtig en zo onbedreigd hun gebouwen frauduleus naar elkaar konden doorschuiven. En wel op kosten van spaarders, pensioengerechtigden en belastingbetalers wier financiële instellingen medeplichtig bleken, nalatig, onkritisch of gewoon dom. Ook in een ooit calvinistisch land met een nuchtere zakentraditie bleek er een klasse van arrogante oplichters te bestaan die voorheen alleen met Sicilië of Moskou werd geassocieerd.

Lees verder »

Het sociale protest in China is niet langer het domein van politieke dissidenten die in hun vrijheid worden beknot of arme mensen die huis en haard moeten verlaten, omdat de vooruitgang zich aandient met bulldozers die grond bouwrijp moeten maken voor vastgoed. Langzaam maar gestaag steekt er in China een geschoolde arbeidersklasse de kop op die gehoord wil worden.

Stakingen in China wijzen op nieuwe fase van groeiwonder

Afgelopen anderhalve maand is het land geconfronteerd met werkonderbrekingen op een brede schaal.

Lees verder »

De hand van God zou geen voetbalbegrip zijn geworden als op 22 juni 1986 op het WK voetbal in Mexico-Stad het doelpunt van Diego Maradona in de wedstrijd tussen Argentinië en Engeland na raadpleging van tv-opnamen zou zijn afgekeurd. Want de Argentijnse stervoetballer werkte de bal met de hand in het doel van keeper Peter Shilton. De Nederlandse tv-commentator Theo Reitsma zag het direct, en de kijkers zagen het ook, zij het meestal pas in de herhaling, maar de scheidsrechter miste live de handsbal.

Lees verder »

Terwijl de antiglobaliseringsbeweging buiten op straat in Toronto liet zien dat zij ook op haar oude dag nog kan vlammen, kwamen de regeringsleiders van de twintig belangrijkste landen in de wereldeconomie binnenskamers niet verder dan een zwak compromis over drie kwesties die van het grootste belang zijn voor de wereldeconomie.

Besluiteloze G20 heeft de echte hervormingen niet aangedurfd

Vooraf had zich een interessante, en felle, discussie afgespeeld over de tweesprong waarvoor de grote economieën staan: nu niet te vroeg te stoppen met het stimuleren van de economie versus het juist wel snel afbouwen van de schuldenlast die door hoge begrotingstekorten is aangezwollen. In Toronto kwamen de regeringsleiders tot een compromis. De huidige tekorten moeten in drie jaar zijn gehalveerd.

Lees verder »

Het Mauritshuis in Den Haag wordt verbouwd. De collectie wordt opgeslagen tot de heropening, op een aantal topstukken na. Vier daarvan worden uitgeleend aan het Haags Gemeentemuseum, zoals Vermeers Gezicht op Delft. Maar diens Meisje met de parel en nog negenenveertig kunstwerken worden tijdelijk verhuurd aan musea in Japan. Daar verdienen ze tussen de 500.000 en 5 miljoen euro voor het Mauritshuis – een stevige aanvulling op het verbouwingsbudget.

Schamperen over de exploitatie van kunstwerken ligt voor de hand, maar klopt niet

Lees verder »

De scheiding der geesten is groot, aan de vooravond van het overleg van de twintig belangrijkste landen voor de wereldeconomie (G20), dit weekeinde in de Canadese stad Toronto. Inzet is een gemeenschappelijke strategie om te voorkomen dat, na kredietcrisis en economische recessie, de wereldeconomie terugvalt in een nieuwe conjuncturele dip.

G20 moet nu balans vinden tussen saneren en hervormen

De Amerikaanse regering dringt er bij Europa, en dan met name Duitsland, op aan de opgelopen begrotingstekorten niet te snel in te tomen. Een prematuur verkrappen van het begrotingsbeleid zou er, net als tijdens de Grote Depressie van de jaren dertig, toe kunnen bijdragen dat het herstel in de knop wordt gebroken.

Lees verder »

TNT Post probeert het te ontkennen. Het bedrijf is zich bewust van de „lange en bijzondere traditie” die het moet beheren. Speciale postzegels ter ere van een nationale gebeurtenis blijven bestaan. Ook zegels voor goede doelen, zoals de kinderpostzegels, zullen in ere worden gehouden.

Bedrijf TNT Post markeert de tijd met zijn nieuwe frankeringsregels

Maar wie tussen de regels doorleest, kan niet anders dan concluderen dat er volgende week vrijdag een hoofdstuk in de Nederlandse geschiedenis afgesloten wordt.

Lees verder »

De beslissing van president Obama was op zichzelf niet zo moeilijk. Generaal McChrystal was niet meer te handhaven, nadat de militair zich publiekelijk vrolijk had gemaakt over de bestuurlijke en intellectuele kwaliteiten van de president en diens naaste adviseurs. Obama had geen andere keus dan hem te ontslaan als commandant van de Amerikaanse troepen in Afghanistan. Want voor het gedrag van McChrystal past maar één woord: insubordinatie.

Achter ontslag generaal gaat ook sluipend conflict schuil

Lees verder »