*

commentaar » 2009 » oktober :: nrc.nl

Archief voor: oktober 2009


Quota aan de top

KPN stelt een aantal hoge managementfuncties alleen open voor vrouwen, zo kondigde bestuursvoorzitter Ad Scheepbouwer zaterdag aan. Het bedrijf wil ‘echte stappen’ zetten om het aandeel vrouwen in de leiding te vergroten. En vandaag bespreekt de Tweede Kamer een PvdA-plan om streefcijfers voor vrouwelijke bestuurders in vennootschappen vast te leggen. Het besef breekt dus door dat het met de deelname van vrouwen in topfuncties slecht blijft gesteld.

Aan ‘echte stappen’ is inderdaad behoefte, zolang die niet onder dwang gezet worden. Eerder werd uit de zogenoemde Female Board Index duidelijk dat het aantal leidinggevende vrouwen in bedrijven nauwelijks toeneemt. Het percentage vrouwen in raden van bestuur is nu 2,4 en in raden van commissarissen 2,9 procent. Als de ‘groei’ in dit tempo doorzet, is pas in 2090 één op de drie leden van een raad van bestuur vrouw. Dat duurt te lang en loopt bovendien uit de pas met de snelle emancipatie van de vrouw.

Lees verder »

Het oude oorlogsrecht in nieuwe terreurtijden

De regering van Israël kan niet uit de voeten met het vigerende oorlogsrecht. Het is uit de tijd. Premier Netanyahu heeft daarom afgelopen week besloten een diplomatiek offensief te openen om de oude Conventies van Genève op de schop te nemen.

Deze stap wordt geïnterpreteerd als een indirect antwoord op het rapport van de Zuid-Afrikaanse rechter Goldstone over de oorlog in Gaza, dat Israël beschuldigt van een „bewuste strategie” om disproportioneel geweld te gebruiken. Het feit dat Hamas zich, met haar raketaanvallen op burgerdoelen in Israël, ook schuldig heeft gemaakt aan oorlogsmisdaden, is volgens Goldstone geen ontlastend argument. Waarom Netanyahu deze conclusies onverdraaglijk acht, laat zich raden. In zijn toespraak tot de VN had hij zijn ongemak dit najaar al in een retorische vraag verpakt: „staat u aan de kant van Israël of aan de kant van de terroristen?”

Lees verder »

Saboteur Karadzic

Het was de bedoeling dat Radovan Karadzic, de voormalige president van de Bosnisch-Servische republiek Srpska die van oorlogsmisdaden en ook van genocide wordt verdacht, na een veroordeling de deur van het Joegoslavië-tribunaal in Den Haag achter zich zou dichttrekken.

Maandag zou het proces tegen hem eindelijk beginnen. Weliswaar zijn er nog twee verdachten uit de Joegoslavische oorlogen op de loop – de Bosnisch-Servische generaal Ratko Mladic en de Kroatisch-Servische commandant Goran Hadzic – maar in 2013 zou het tribunaal volgens president Robinson alle zaken moeten hebben afgerond. De speciale rechtbank, die in 1993 door de Veiligheidsraad in het leven werd geroepen, heeft op papier dan twintig jaar bestaan.

Lees verder »

Windows’ windmolen

Ben je nog een monopolist als je je eigen grootste concurrent bent? Het Amerikaanse Microsoft heeft een aantal zware jaren achter de rug en dat komt voor een deel door de slechte ontvangst van het besturingssysteem Vista in 2007. Veel klanten die iets te kiezen hadden, hielden het liever bij de voorganger Windows XP. Voor Microsoft was dat een zware tegenslag. Het droeg bij aan een door de recessie verergerde reeks van tegenvallende resultaten, die begin dit jaar uitmondden in de eerste ontslagronde ooit bij het concern.

Lees verder »

Realisme in bewaring

In Spanbroek, een kleine gemeente ten noordwesten van Hoorn, reden de vrachtwagens van de deurwaarder voor bij het museum van Dirk Scheringa. Zijn kunstwerken op zaal werden ’s nachts meegenomen, op het werk in het depot werd beslag gelegd. Het was grof, maar snelheid was geboden. Schuldeiser ABN Amro vreesde achter het net te vissen.

De kunstverzamelaar Scheringa is zo verdwenen achter de zakenman Scheringa. Nu die zakenman failliet gaat, vertegenwoordigen zijn schilderijen, fotowerken, tekeningen, alleen nog een financieel belang. Die andere, onstoffelijke waarde van deze kunst, uit te drukken in de ervaring die kunst biedt, is tot nul gereduceerd.

Lees verder »

Decadente politiek

De bestuurlijke crisis waarin Tilburg verzeild is geraakt, is niet alleen pijnlijk voor burgemeester Vreeman, maar onthult ook een decadente politieke cultuur.

Formeel stond gisteravond slechts het rapport van een raadsenquête over de uit de hand gelopen verbouwing van het Midi Theater op de agenda. Volgens de enquêtecommissie heeft de burgemeester de kostenoverschrijdingen voor de raad verzwegen en in strijd met de wet gehandeld.

Een meerderheid (24 van de 39 raadsleden) nam daarom een motie aan waarin Vreemans handelwijze werd afgekeurd en waarin werd vastgesteld dat de verhoudingen onwerkbaar waren geworden. Omdat Vreeman niet wil opstappen, moet de net aangetreden commissaris van de koningin Van de Donk nu een weg uit de chaos zien te vinden. Dit is al zorgwekkend, omdat er de laatste tijd al te veel rumoer rond burgemeesters is. Maar er komt iets ernstigers bij. De verdediging die Vreeman voerde, leverde een schokkend beeld op.

Lees verder »

Griekse statistieken

Toen de euro in 1999 werd ingevoerd, was dat een cadeau voor lidstaten van de Europese Unie met een wankele geschiedenis op het gebied van de openbare financiën.

De nieuwe gemeenschappelijke munt verloste met name mediterrane landen van de spiraal van inflatie en devaluatie waarin zij dreigden weg te zakken. De beloning kwam vooral in de vorm van een veel lagere rente op de staatsschuld, die in sommige landen meer dan werd gehalveerd.

Voorwaarde om zich aan de euro te mogen binden, en daarmee te profiteren van de Duitse reputatie op monetair gebied, was een strikt en betrouwbaar begrotingsbeleid van de nationale overheden. Die selectie voor deelname aan de euro was echter eenmalig. Wie eenmaal aan de voorwaarden had voldaan, kon zich daarna redelijk vrij bewegen. De begrotingsregels van de EU zijn op zich strikt, maar kunnen alleen worden afgedwongen met overredingskracht. Het Stabiliteitspact, waarin begrotingsdiscipline met boetes zou worden gehandhaafd, sneuvelde al na enkele jaren toen de grote lidstaten zelf in overtreding waren en daaraan geen consequenties verbonden.

Lees verder »

Macht van het kruis

Oog in oog met de nog altijd groeiende invloed van zowel ongelovigen als moslims proberen de christelijke kerken zich in eigen kring of onderling aaneen te gorden. Afgelopen maand zijn er maar liefst drie initiatieven genomen.

In september was de Russische-orthodoxe archimandriet Ilarion op bezoek bij paus Benedictus XVI om te spreken over een gemeenschappelijk platform tegen de „zonde” van verdeeldheid en vrijzinnigheid. Deze stap wordt gezien als een ‘dooi’ tussen de kerken in Oost en West, die in 1054 scheurden en in de eeuwen daarna nog verder splitsten.

Lees verder »

Afghaanse desillusie

Hij heeft zich twee maanden verzet tegen de wassende stroom berichten over verkiezingsfraude, sprak van onaanvaardbare inmenging en wilde van geen compromis weten. Maar president Karzai van Afghanistan kan niet meer volhouden dat hij de verkiezingen van 20 augustus in één ronde met meer dan 50 procent heeft gewonnen.

De Verenigde Staten voeren de druk op. Senator Kerry, die namens president Obama in Kabul op bezoek is, probeert Karzai dagelijks met zwaarder geschut te overtuigen dat hij moet inschikken. Een andere verdedigingslinie is gisteren gebroken toen de internationaal samengestelde Electorale Klachtencommissie rapporteerde dat Karzai niet 54 maar in feite nog geen 49 procent van de stemmen had gehaald en dat de sterkste tegenkandidaat Abdullah op 31 procent zou zijn uitgekomen. Volgens de commissie moet 28 procent van de stemmen voor Karzai wegens fraude van nul en generlei waarde worden verklaard. Een tweede verkiezingsronde zou daarom noodzakelijk zijn. De Kiescommissie zou daar vandaag een definitieve beslissing over nemen.

Lees verder »

Het DSB-syndroom

Na alle commotie rond de teloorgang van de DSB-bank blijft de vraag hangen die al meer dan een jaar rond banken speelt: is de financiële markt wel een vrije markt? Toen DSB op wankelen stond, richtten de ogen van vrijwel alle betrokkenen zich meteen op de overheid. Dat is niet onbegrijpelijk. Vorig jaar en begin dit jaar schoot de staat de banksector te hulp met tientallen miljarden euro’s. Dan lijkt het wrang dat DSB kennelijk wél mocht sneuvelen.

De gebeurtenissen van het afgelopen jaar hebben duidelijk gemaakt dat bepaalde banken een dusdanig essentiële maatschappelijke functie hebben, dat de samenleving het zich niet kan permitteren ze teloor te laten gaan. In zijn val trekt een ‘systeembank’ andere banken met zich mee en ontrafelt het weefsel van de samenleving. Als het er op aankomt zijn dergelijke banken ‘te groot om te mogen falen’. Zeker als ze, zoals vorig jaar, allemaal tegelijk op omvallen staan.

Lees verder »