geheel bewolkt 13 °C
1 file, 6 km
AEX: 338,65 
Klappen in Uruzgan
Nederland heeft niet het Leger des Heils naar Uruzgan gestuurd. Een Nederlandse troepenmacht daar kan zich niet gedragen als een maagd in een bordeel. Toch is het van principieel belang dat de Nederlandse NAVO-missie in Afghanistan haar werk doet binnen de bestaande internationale verdragsrechtelijke kaders van de Conventie van Genève. Het oorlogsrecht staat bijvoorbeeld niet toe gevangenen over te dragen aan een derde partij indien duidelijk is dat zij het slachtoffer kunnen worden van gewelddadig optreden door deze partij. Uit onderzoek van deze krant blijkt nu dat er vraagtekens kunnen worden geplaatst bij de behandeling van enkele door Nederland overgedragen gevangenen door de Afghaanse autoriteiten. Bovendien is het de vraag of het kabinet hierover wel voldoende duidelijk is geweest in zijn rapportage aan de Tweede Kamer.
Het parlement heeft steeds terecht een punt gemaakt van de correcte behandeling van tegenstanders die tijdens buitenlandse militaire operaties in Nederlandse handen vallen.
In de meest recente rapportage van de ministers van Defensie, van Buitenlandse Zaken en van Ontwikkelingssamenwerking aan de Kamer van 15 februari, wordt melding gemaakt van de klacht van een gevangene die zou zijn geslagen tijdens een ondervraging door een militair van de Nederlandse missie. Deze klacht is gemeld aan het Openbaar Ministerie en wordt onderzocht door de Koninklijke Marechaussee. Mocht de klacht gegrond blijken, dan zijn strenge maatregelen tegen de Nederlandse militair op zijn plaats. De norm moet iedere uitgezonden soldaat glashelder voor ogen staan.
Maar het kabinet schrijft ook op 15 februari aan de Tweede Kamer dat in december vorig jaar en januari dit jaar bij bezoeken aan overgedragen gevangenen in Kabul en Tarin Kowt „geen ernstige misstanden zijn geconstateerd”. Uit stukken die de betrokken ministeries aan deze krant verstrekten blijkt nu dat er gevangenen zijn geweest die meldden dat zij waren geslagen door de Afghaanse geheime dienst. Het is verontrustend dat de rapportage van het kabinet die klachten niet vermeldt. Het is aan de Tweede Kamer om de ernst van deze mogelijke misstand te beoordelen.
Amnesty International heeft de troepenmacht ISAF vorig jaar beschuldigd van medeplichtigheid aan marteling door het overdragen van gevangenen aan Afghaanse autoriteiten. De reactie van de Nederlandse regering was eind vorig jaar dat het rapport „geen aanleiding gaf een moratorium in te stellen op de overdracht van door Nederland gemaakte gevangenen aan de Afghaanse autoriteiten”. De Canadese regering vond één klacht wel voldoende om dat te doen.
Het kabinet staan nu twee dingen te doen: de Tweede Kamer duidelijkheid verschaffen over de klachten van gevangenen zodat deze zich een compleet beeld kan vormen. En ten tweede zal het kabinet de optie van een moratorium nadrukkelijk moeten overwegen. De norm dient immers ook iedere betrokken politicus glashelder voor ogen te staan.
maandag 5 mei 2008, 11:48 uur
Vlak voordat generaal Berlijn met pensioen ging ,,betreurde” hij nog officieel een ,,incident” dat gebeurd was met een Afghaanse gevangene. De man was naakt buiten in de ijskoude regen gezet, maar ,,had er niets aan overgehouden”, m.a.w. hij had het overleefd.
Het is bijzonder wrang om dit te vernemen, juist in de tijd dat we oorlog, verzet en bevrijding rond 4 en 5 mei herdenken.
,,Met het Leger des Heils kun je geen geen oorlog winnen.” Dit is een letterlijk citaat van Adolf Hitler uit een gesprek met zijn kolonel-generaal Blaskowitz, dezelfde die aan het eind van de oorlog in Wageningen de Duitse capitulatie tekende. De generaal had zich beklaagd tegenover Hitler over het wangedrag van de Duitse troepen, speciaal de SS, in Polen, waar Blaskowitz het opperbevel had.
Hitler maakte er zich dus met ‘fronthumor’ van af, zoiets als maagd in een bordeel. Hij was echter zó geïrriteerd over Blaskowitz dat hij hem stante pede overplaatste naar Nederland, want ,,daar gebeurde nooit wat”. De methode gevangenen naakt te verhoren, is een methode van de toenmalige Duitse geheime staatspolitie en is onaanvaardbaar.
donderdag 8 mei 2008, 17:42 uur
,,Nederland heeft niet het Leger des Heils naar Uruzgan gestuurd. Een Nederlandse troepenmacht daar kan zich niet gedragen als een maagd in een bordeel.” Met deze zin lijkt er goedkeuring gegeven om enige oorlogswetten te overtreden.
Geweld en oorlog lopen altijd uit de hand, bewust of onbewust. Het is daarom van belang dat bij geweldsmissies van Nederland onafhankelijke waarnemers meegaan. In het belang van alle Nederlanders en Afghanen. De Nederlandse militairen opereren in naam van alle Nederlanders.
De ISAF-missie opereert in de oorlogspraktijk vaak als onderaannemer of knecht van Enduring War. Uit eigen veiligheid en eigen belang vallen de meeste berichten onder censuur van Defensie of in de doofpot.
Goede zaak dat de NRC, als ‘Derde Kamer’ oorlogspraktijken controleert. Jammer genoeg zit er geen onafhankelijke oorlogscorrespondent van de NRC in Afghanistan.
donderdag 8 mei 2008, 20:08 uur
Hoewel ik in het begin dacht dat het onze regering vooral ging om zakelijke belangen ging, zoals eventueel grof winstbejag bij de fa.TENARIS van Ronald Balkenende, vrees ik toch dat het nog erger is: wij hebben hier te maken met idealisten.
Men wil naast superzaken doen, ook de wereld écht verbeteren! Anders is het onmogelijk te verklaren dat er zulke strategische missers worden gemaakt. De Talibaan werken met guerrillamethoden: nooit grote veldslagen zoals in WO II, maar sluipmoorden, bommen begraven langs de weg enz. Dus is het overbodig houwitsers in te zetten, de grootste kanonnen die er bestaan, als ooit de Dikke Bertha uit WO I. Ze zijn ook al gebruikt om een heel dorp, een soort My Lai, weg te vagen; waarschijnlijk in de hoop hiermee ook een paar Talibaan-lieden uit te schakelen.
Oorlogscorrespondent Karskens sprak over ,,een oorlogsmisdaad”.
Het vreselijke incident met het ‘friendly fire’ heeft plaatsgevonden. Recentelijk nog de bernbom met als slachtoffer o.a.de zoon van Van Uhm. Achteraf bleek dat twee dagen er vóór troepen van ‘bondgenoten’ juist in het gebied van de aanslag oogsten hadden verwoest! Nu is oogsten vernielen al een ongewone manier van oorlog voeren (!), maar onze troepen waren daar om ‘vriendschappelijk’ met de lokale bevolking om te gaan, schooltjes te bouwen, enfin u kent het hele heilsverhaal. De boeren zien vast géén verschil tussen Nederlandse troepen en andere, dus namen ze wraak met een aanslag. Dat deed ons verzet ook in 40-45.
Onze legerleiding was blijkbaar niet bekend met de eerdere oogstvernieling. Dat duidt op gebrekkige samenwerking met de ‘bondgenoten’. Er moet blijkbaar tegen elke prijs gevochten worden, omdat het Kwaad in de wereld moet worden uitgeroeid. Deze hele benadering duidt eerder op een bezetenheid door een ‘ideaal’ dan op professioneel militair handelen.
We zijn zelf op de Talibaan gaan lijken!
donderdag 8 mei 2008, 21:20 uur
Of nog misdadiger, Carel, het uitvoeren van een verplichte politieke missie die door Bush, Balkenende en De Hoop Scheffer is opgelegd in ruil voor. Ik vrees met grote vreze dat we het hierop zullen moeten houden.