Het dier als mens
Kamerleden die zich zorgen maken over het dierenwelzijn in Nederland, moeten zich niet laten afleiden door pressiegroepen met extremistische denkbeelden. De agenda voor verbetering van het bestaan van de 94 miljoen kippen en de 11 miljoen varkens in de Nederlandse intensieve veehouderij is namelijk al urgent genoeg. Een grove misstand is bijvoorbeeld de wijze waarop duizenden varkens naar Spanje en Zuid-Italië worden vervoerd. Vele dieren sterven onderweg van dorst, door ruimtegebrek of hoge temperaturen. De varkenshouderij, die is gericht op zoveel mogelijk goedkoop vlees, krijgt daardoor internationaal een slechte naam.
De goed gedocumenteerde stichting Varkens in Nood onthulde onlangs een geheimgehouden rapport van de Voedsel en Waren Autoriteit. Dat rapport ging over het slechte toezicht op de naleving van de regels voor onder andere varkenstransporten en over intimidatie van de inspecteurs. Op zo’n misstand moet de aandacht zich concentreren. Als de bestaande regels niet eens worden nageleefd, heeft het weinig zin om nieuwe te maken. Toch wordt er stevig op inspecties bezuinigd. Minister Verburg (Landbouw, CDA) zei zelfs dat ze het rapport niet kende.
Omgekeerd komt de maatschappelijke bezorgdheid over dierenleed vaak niet overeen met het wetenschappelijk vastgestelde ongerief van dieren, concludeerde de Animal Sciences Group van de universiteit van Wageningen onlangs. Veel mensen vergelijken dieren met zichzelf. Ze hebben een rooskleurig beeld van de natuur. Maar een tijger zal nooit vegetariër worden. Huisdieren en vee horen bij de mens omdat ze niet voor de natuur zijn gefokt.
Helaas laat de Tweede Kamer zich misleiden door internationale pressiegroepen die met filmpjes en foto’s en soms zelfs vernielingen de aandacht weten te trekken. Zij het gelukkig niet altijd. Zo bleek gisteren in de Kamer voor een motie van de PvdA tot een verbod op de dertig Nederlandse circusdieren te weinig steun. De ChristenUnie, die eerst twijfelde, wil nu wijselijk een onderzoek naar het welzijn van circusdieren afwachten. Volgens een eerder onderzoek in Groot-Brittannië is er wetenschappelijk geen grond om aan te nemen dat circusdieren slechter af zijn dan andere dieren. De motie gaf uiting aan een nieuw dogma dat dieren niet mogen vermaken. De vraag of de dieren daar zelf plezier in hebben – hetgeen vaak het geval is – speelt kennelijk geen rol. Dan zouden dus ook huisdieren moeten worden verboden of verbannen naar saaie, ‘natuurlijke’ stallen.
Marian Thieme en Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren maakten het gisteren het bontst, door niet te willen debatteren maar hun spreektijd uitsluitend te gebruiken voor een mitrailleurvuur van moties, over het verbod van vissenkommen tot en met regels voor het doden van ongewervelde dieren. Deze houding is ondemocratisch en schept verwarring. Des te langer wachten varkens, kippen, nertsen, paarden en kalveren op een beter leven. Voor deze dieren moeten het kabinet en het parlement kiezen.
dinsdag 5 februari 2008, 14:37 uur
Jammer dat zoveel boven-Moerdijkers in de politiek zich menen te moeten uitlaten over dieren, zonder over kennis en ervaring te beschikken. Of denken ze dat als ze in de Randstad een hondje of poes op de flat hebben, dat men deskundig en goed bezig is? Minister Verburg is als ex-boerendochter al helemaal een slecht voorbeeld. Die zal er niet mee zitten dat varkens, koeien en kippen enz. in te kleine hokken zitten en dat men het niet zo nauw neemt met veetransporten. Afzender: een echte dierenvriend!!!
dinsdag 5 februari 2008, 16:18 uur
Als de Partij voor de Dieren zich hier niet als een felle pibull in vastbijt, heeft ze zichzelve overbodig gemaakt, en is ze bij de volgende verkiezingen verdwenen. Bovendien ligt het op de weg van diezelfde partij een dialoog aan te gaan met dierenactivisten die zich voor hun welzijn inzetten. Het zou toch heel vreemd zijn als deze activisten wel voor het dierenwelzijn wensen op te komen en de Partij voor de Dieren het in alle toonaarden laat afweten.
Doet me denken aan de Krekel en de Mier.
dinsdag 5 februari 2008, 19:36 uur
De beelden op onderstaande link spreken voor zich: niemand is ‘slechter’ af dan de circusdieren. Aan het lijden van consumptiedieren komt namelijk eerder een einde……
Ze gaan over training van circusdieren in verschillende landen. U ziet onder andere beelden van een trainingscentrum voor circusdieren in Engeland. Dit trainingscentrum leverde dieren(acts) voor circussen over de hele wereld, ook voor Nederlandse circussen.
http://www.ad-international.org
dinsdag 5 februari 2008, 23:37 uur
60 Moties, 1 vissenkom
Dat de media nu uit alle moties die Marianne Thieme voorlas de vissenkom eruit pikken om mee te ‘koppen’, is typerend voor de gehele ontkenningsfase waar de politiek momenteel nog in verkeert. De dames en heren politici moeten nog heel erg wennen om het onderwerp dierenwelzijn serieus te behandelen in de Kamer. Het was interessant om te zien hoe zij hun gezicht oprecht en gevoelig plooiden in hun betogen over bijvoorbeeld hoe belangrijk het is om de raszuiverheid van het Gelders paard te beschermen of hoe vreselijk het wel niet is als flatbewoners hun cavia of konijntje houden in een kooitje.
Ook het aanbevelen van een rubberen mat voor de mestkalveren, zodat zij enig comfort aan hun poten kunnen ervaren als zij hun hemoglobinearme lichaam te ruste leggen in hun nauwe duistere hok, deed het gezicht van CDA’er Ormel warm opgloeien. Ook gebruikte Ormel zijn royale spreektijd voor een langdradig en bijna emotioneel verzoek aan Gerda Verburg om zich toch vooral hard te maken voor strenge regels tegen die vermaledijde dierenrechtactivisten. Want dat een vrouwelijke vivisector die werkt voor de farmaceutische industrie zich alleen nog maar veilig voelt op een eiland in de Middelandse zee – zoals te zien was in Nova verleden week – kan toch niet langer? Door met nog meer voorbeelden van angstige wetenschappers waar huizen van beklad worden te komen overgoot Ormel heel geraffineerd het debat Dierenwelzijn met een terroristisch sausje. Geen enkel reprimande van de voorzitter over deze niet ter zake doende kwesties werd gehoord.
Maar toen Marianne Thieme al haar kostbare spreektijd gebruikte voor moties die klip en klaar en binnen zeer korte tijd (een half jaar) de miljoenen dieren in de bio-industrie verzachting kunnen bieden, werd zij continu onderbroken. Moties waarvan vele nota bene rechtstreeks uit verkiezingsbeloften van de andere partijen kwamen. Verbod op ingrepen zoals castreren, tanden vijlen, staarten knippen, snavels kappen, transporten met levende dieren, beweegruimte in de hokken, daglicht in de stallen, stro om op te liggen enz. enz.
De 40 (van de 60) moties die Marianne mocht indienen, waren bijna niet te verstaan en dat was niet omdat zij zo snel moest oplezen, maar omdat de andere politici niet het fatsoen en zelfbeheersing hadden om zich stil te houden! Hoesten, ritselen, grommen, zelfs luidruchtig opstaan en de stoel naar achteren gooien (B. v.d. Ham) was het antwoord van deze keurige politici op de oplossingen van het dierenleed, veroorzaakt door de bio-industrie. Misschien om op deze wijze hun knagend geweten niet te horen? Door honend te schrijven over het verbod op de vissenkom laat men een mooie kans liggen om voorloper te worden in een doorbraak in beschaving.
woensdag 6 februari 2008, 09:51 uur
Vergeten wordt hier de voorbeeldwerking van zo’n verbod. Ondanks dat specifieke dieren in specifieke omstandigheden het best goed kunnen hebben, is een verbod op het houden wilde dieren als circusdieren een goed idee. Zie het als een keuze tussen laten zien van dierenkunstjes, of het laten zien van hoe er algemeen met dieren omgegaan hoort te worden.
Dat laatste kan nuttige symboolpolitiek zijn, waarnaast andere dierenwelzijnkwesties natuurlijk evenzo van belang zijn. Want daartussen hoeft niet gekozen te worden, dat is en en.
woensdag 6 februari 2008, 10:02 uur
Die vissenkommotie is zo gek nog niet. Goudvissen zijn karperachtigen en hebben gevoelige ogen. Ze lijden in een kom. In Oostenrijk is het om die reden verboden om ze in een kom te houden. In Nederland zijn we zo ver nog niet en leidt het tot een hoop commotie.
woensdag 6 februari 2008, 10:07 uur
M.Stolp
U spreekt feitelijk uw verontwaardiging uit over de sociale sfeer in de Kamer en de wijze waarop Marianne Thieme niet serieus genomen wordt.
Hierbij een aantal kanttekeningen. Politiek bedrijven is geen gezellig beschaafd gezelschapsspel, maar een vak voor parlementaire straatvechters waar strategisch talent en inzicht basisvoorwaarden zijn om eraan te kunnen deelnemen. Creativiteit om standpunten telkens opnieuw via andere invalshoeken aan de orde te stellen vraagt om verbeten volharding en uithoudingsvermogen. Zo heeft een werkelijke politicus passie voor zijn vak en is het resultaat altijd afhankelijk van de wijze waarop die inzet wordt uitgewerkt. Ontbreekt het aan die eigenschappen en wordt dit politiek bedrijven een probeersel dat toevallig bij de gratie van verkiezingen vier jaar zetelbezetting heeft opgeleverd, is het resultaat navenant.
woensdag 6 februari 2008, 12:24 uur
Dank aan Mommaas. Ik wil niet te veel energie verspillen aan verontwaardiging over procedures in de Kamer. Vechten tegen onbegrip van dierenleed kost al te veel energie. Gebrek aan creativiteit, volharding, incasseringsvermogen, passie kunnen M. Thieme en haar achterban niet verweten worden. Zij bleef glimlachen gedurende de hele sessie terwijl de andere dames en heren hun masker lieten vallen, en tijdens de schorsing heb ik in de wandelgang ‘straattaal’ horen uiten door een politicus. De PvdD is geen probeersel maar een wereldwijde beweging die niet te stoppen is. Het resultaat is navenant: dierenwelzijn staat op de agenda!
woensdag 6 februari 2008, 14:33 uur
Geachte heer Stolp,
Wat ben ik het van harte met u eens!! De PvdD een ‘probeersel’ noemen, is ronduit naïef. En voor Marianne Thieme heb ik (en velen met mij) oneindig veel respect. Om tussen zoveel onbegrip je woordje te moeten doen? Mensen die je woorden verdraaien, je niet serieus nemen? Ik geef het je te doen.
Op mijn steun zal zij, en haar partij, altijd kunnen rekenen!! Je weet dan tenminste zeker dat dieren echt vertegenwoordigd worden in de Tweede Kamer. Dit in tegenstelling tot alle andere zogenaamd ‘diervriendelijke’ partijen.
woensdag 6 februari 2008, 19:45 uur
Thieme heeft grote verdiensten: ze heeft het Treurige Dier onder de aandacht gebracht. Het opjaagdier bij de jacht,o.a.in de koninklijke domeinen.
Het CDA/Industriedier enkele jaren geleden: zeven miljoen varkens vernietigd bij een of andere dierenziekte waarbij inenting mogelijk was.
Op Schiphol (even gezwegen over het asielzoekers-inferno), tijdje geleden: 1.400 eekhoorns in een shredder gedood.
Het Transportdier: door heel Europa rijden transporten met levende dieren die op erbarmelijke wijze hun einde tegemoetgaan.
Het is heel goed dat zij hier aandacht aan besteedt, want niemand anders doet het; dan maar polariserend-populistisch bezig of zo.
donderdag 7 februari 2008, 01:21 uur
De discussie over dierenrechten brengt mij weer terug naar de jaren zestig in de vorige eeuw toen de de beweging tegen het roken aanvang nam. Dit was toen ook een nieuw idee, dat moeilijk voor de gemiddelde Nederlander te bevatten was. Zoals gebruikelijk voor een behoudende maatschappij wanneer geconfronteerd met een ‘inconvenient truth, de antirookbeweging werd geconfronteerd met de gebruikelijke emoties: aanvankelijk ontkennen/negeren, dan de beweging belachelijk maken, gevolgd door boosaardige aanvallen en uiteindelijk resulterend in erkenning/acceptatie, wanneer men eindelijk de moeite neemt om de feiten onder ogen te zien. De oudere lezers zullen zich dokter Meinsma herinneren, die de strijd tegen het roken vrijwel als eenling aanging. Gedurende een televisie-interview in die tijd bliezen de hevig rokende journalisten hem opzettelijk rook in het gezicht. Deze onvolwassenheid nam ogenblikkelijk mijn repect weg voor de journalistiek.
De Partij voor de Dieren, met Marianne Thieme en Esther Ouwehand als de meest herkenbare leiders, neemt dezelfde plaats in als Meinsma en andere voorvechters in de antirookcampagne meer dan veertig jaar geleden. Uiteindelijk zal ook de boodschap van deze energieke partij doordringen bij de gemiddelde Nederlander, de journalistiek en de politiek. Ik hoop dat het niet weer veertig jaar zal duren, hoewel Nederland, in vergelijking met andere Europese landen als wel landen buiten Europa, bij het onderkennen van dierenrechten en dierenleed weer duidelijk achteraan loopt.
donderdag 7 februari 2008, 02:36 uur
Verbazingwekkend toch dat geen van de auteurs van de bovenstaande reacties is gevallen over het onmiskenbare cynisme, dat spreekt uit dit hoofdredactionele commentaar. Het begint gelijk met de eerste zin: ,,Kamerleden die zich zorgen maken over het dierenwelzijn in Nederland, moeten zich niet laten afleiden door pressiegroepen met extremistische denkbeelden.” Afleiden? Extremisten? Stemmingmakerij! Bovendien mogen Kamerleden helemaal zelf weten door wie ze zich willen laten informeren.
Maar het gaat helemaal niet om de dieren. Nee, het gaat hierom: ,,De varkenshouderij [...] krijgt daardoor internationaal een slechte naam.” Door die foutjes in de bedrijfsvoering komt ons plakje parmaham op brood in gevaar! En gelukkig maar: de Animal Sciences Group van de universiteit van Wageningen heeft vastgesteld dat het allemaal wel meevalt. Gaat u maar weer rustig met uw gehaktbal voor de tv zitten. En wat vegetarische tijgers en de afhankelijkheid van huisdieren en vee ermee te maken hebben? Niets, dat staat er alleen om u in verwarring te brengen. Of omdat de auteur verward is.
Gelukkig ,,laat de Tweede Kamer zich” niet altijd ,,misleiden door internationale pressiegroepen met filmpjes en foto’s”. Maar ja, dat is na vijf jaar beelden van de zgn. ‘war on terror’ op hun netvlies ook eigenlijk niet zo verbazingwekkend.
Bah.
donderdag 7 februari 2008, 12:31 uur
De schrijver van het commentaar kan blijkbaar met dieren communiceren. Anders valt niet uit te leggen hoe hij weet dat ze iets leuk vinden. Bijvoorbeeld om mensen met hun kunstjes te vermaken: ,,De vraag of de dieren daar zelf plezier in hebben – hetgeen vaak het geval is – speelt (-) kennelijk geen rol.” Er bestaat echter gerede twijfel of NRC Handelsblad net zo ver is als Sint Franciscus van wie bekend was dat hij met dieren kon praten. Eén ding wordt wel duidelijk: dat de krant geen enkel begrip heeft voor mensen die in hun bevlogenheid om wantoestanden recht te zetten, zich soms wat ‘ondemocratisch’ moeten gedragen. Het commentaar ademt een chique afkeer van activisten en pressiegroepen.
donderdag 7 februari 2008, 12:38 uur
Hartverwarmend deze, merendeels positieve, reacties op het optreden van Marianne Thieme in de Tweede Kamer. Ik denk soms wel eens een roepende in de woestijn te zijn, wat mijn eigen omgeving betreft. Onverschilligheid en ridiculisering is meestal mijn deel wanneer ik mijn lidmaatschap van en sympathie voor Partij voor de Dieren tot uiting breng. De vissenkom is ook weer zo’n heerlijk onderwerp voor kritikasters om de PvdD weg te zetten als een stelletje kleingeestige zeurpieten ,,die meer om dieren geven dan om mensen……….”. Het is een zegen voor de dieren (en de mensen) dat we in Nederland als eerste land ter wereld een partij in het parlement hebben die zich het lot van deze kwetsbare wezens aantrekt en er alles aan doet dat onder de aandacht te brengen en te verbeteren. Vaak moet dat gebeuren tegen alle onverschilligheid, hoon en spot in van lieden die er kennelijk belang bij dan wel er schik in hebben het dier te beschouwen als object dat dient ter vermaak of als productiefactor. Ik heb diepe bewondering voor de wijze waarop Marianne Thieme, Esther Ouwehand in de Tweede Kamer en Niko Koffeman in de Eerste Kamer, overzettelijk en met grote onbuigzaamheid de misstanden m.b.t. het dierenwelzijn, en dat zijn er nogal wat, aan de orde stellen. Ook de aanjaagfunctie die de PvdD uitoefent naar andere partijen m.b.t. dieren- en milieuaangelenheden moet niet worden onderschat. Een nettoledengroei van bijna 10% in 2007 getuigt van een niet meer te stuiten ontwikkeling in de samenleving waarbij respect en begrip voor de dieren en hun leefwijze een steeds grotere en prominentere plaats inneemt!
donderdag 7 februari 2008, 13:55 uur
Wat hebben circusdieren toch een plezier in hun ‘vak’. Daarom hebben deze dieren zeker tussen 1990 en 1997 79 keer mensen aangevallen, waarvan 18 keer met dodelijke afloop. Dat blijkt uit een onderzoek van het Bureau van de Milieucommissaris van Wenen naar aanvallen door circusdieren. In veel gevallen waren het de trainers van de dieren die gedood of verwond werden. De onderzoekers concluderen: ,,The often heard argument that trainers and animals are sharing a close and friendly relationship proved to be fake and false, since circus animals are no puppets on a string conditioned to obey but remain wild animals.”
En NRC maar beweren dat circusdieren zo veel plezier hebben in het vertonen van hun kunsten, die nooit vrijwillig, maar altijd onder dwang zijn aangeleerd. Wat knap dat NRC dit weet! NRC is, zoals meestal als het om dierenwelzijn gaat, zeer selectief in zijn verontwaardiging. De krant, die vroeger altijd de nuance placht te zoeken, maakt zich (terecht) wel druk om het lot van de dieren uit de bio-industrie, maar de afschuwelijke omstandigheden waaronder andere dieren moeten leven – of dat nu in een kleine kooi is tussen de voorstellingen in de piste door of in een vissenkom waar een (goud)vis letterlijk gek in wordt – doen er kennelijk niet toe.
Terecht dat de Partij voor de Dieren geen keuze maakt tussen het ene dierenleed en het andere dierenleed. Het is allemaal even ellendig. Dan moét je wel een motie of 60 indienen om daaraan proberen een einde te maken. En dat noemt de commentator van NRC ondemocratisch? Wat is daar ondemocratisch aan? Daarom een klein lesje staatsrecht: het is het volste recht van een politieke partij om moties in te dienen, bij welke gelegenheid in de Kamer dan ook. Dat dit de andere partijen niet aanstaat en voor hen reden is zich onbeschoft te gaan gedragen, zegt meer over het niveau en de hypocrisie bij die partijen dan over de handelwijze van Marianne Thieme en Esther Ouwehand. Voor hen geldt gelukkig het motto: álle dierenleed de wereld uit, om te beginnen uit Nederland.