Een bezoeker bij een wassen beeld van Michael Jackson in Hongkong. (foto Reuters)

De dood van Michael Jackson haalde de voorpagina’s van de meeste Chinese kranten en na zijn dood was er in de platenwinkels grote vraag naar de albums ‘Thriller’ en ‘Bad’.

Toch werden er geen nachtwakes gehouden en slechts enkele tientallen fans waren naar het Madame Tussaudmuseum in Shanghai gekomen om bij het wassen beeld van Jackson het condoleance register te tekenen.

“Jackson is populair, zeker bij de stadsjeugd, maar zijn verhaal is bekender dan zijn muziek,” zegt Li Yin, een 17-jarige studente aan de Volksuniversiteit in Peking.

Lees verder »

Mijn assistent, oud-professor Engels Chun Lin. (klik voor vergroting)

Het aftellen is begonnen.

Veel vrienden, zowel internationale als Nederlandse, zijn na de Spelen nog een jaar gebleven maar allengs maken veel expats aanstalten te vertrekken. Ik heb de afgelopen weken menig afscheidsfeestje bezocht. Ook sommigen van mijn Chinese kennissen heb ik al gedag gezegd.

Ik zeg opzettelijk kennissen want ik voel me hier, ondanks alle contacten die ik heb opgedaan, nog steeds een buitenstaander. Pas als je met een Chinees trouwt, zul je een van hen worden, zegt men. Toch durf ik te zeggen dat ik een hechte vriendschap heb gesloten met mijn assistent.

Onlangs ben ik peettante geworden van zijn pasgeboren kleinzoon, toch ook een bewijs dat ik er een beetje bijhoor. Hoewel vooral oudere Chinezen nogal xenofoob zijn, vinden bijna alle Chinezen het fantastisch om met een buitenlander een praatje te maken of contact te onderhouden.

De Yew Chungschool.

Dat merk ik ook op de Yew Chung, de Chinese internationale school van mijn zoon. Hij is daar een van de weinige westerse kinderen en zijn Chinese vriendjes vinden het maar wat stoer om met hem te spelen. Dat hij hun taal spreekt helpt mee. Mijn zoon spreekt accentloos mandarijn, volgens velen niet te onderscheiden van een Chinees jongetje van zijn leeftijd.

Vandaag was ik op zijn school. Ook om af te sluiten. Ik moest formulieren invullen, boeken terugbrengen, lunchgeld en bustransport betalen, identiteitskaarten inleveren en inschrijfgeld innen. En natuurlijk ook afscheid nemen van vriendjes en leraren. Internationale scholen zijn geweldig vanwege hun culturele diversiteit en uitstekende organisatie. Maar de keerzijde is dat je tijdelijke contacten opdoet die bij vertrek in de meeste gevallen voorgoed worden verbroken.

Foto's Bettine Vriesekoop, klik voor vergroting

Vrijdag ben ik met mijn assistent Chun Lin en mijn zoon in de trein gestapt naar Xian in de provincie Shaanxi, om het terracottaleger te bekijken. Mijn zoon vindt het altijd erg spannend in de nachttrein vooral wanneer Chun Lin prachtige verhalen vertelt uit het oude keizerlijke China .

Het terracottaleger ligt een uur buiten de stad in het dorpje Lin Tong. Het dorp heeft lang gevochten om de status van stad te krijgen zodat ze de gigantische inkomsten van de toeristen die naar het leger komen kijken zelf konden opstrijken, maar Xian wilde de exploitatie van de attractie niet zo maar uit handen geven en dus blijft Lin Tong een stadsdeel van Xian.

Lees verder »

Green Dam Girl. (klik op illustraties voor vergroting)

Afgelopen dinsdag heeft China officieel de “Green Dam” (luba) campagne gelanceerd die als doel heeft “de sociale en culturele omgeving te zuiveren zodat de jeugd gezond kan opgroeien.”

In het kader van de campagne worden in het hele land tal van maatregelen getroffen om het internet te zuiveren van schadelijke invloeden en om meer grip te krijgen op het anonieme gebruik van internet.

De campagne is vernoemd naar de Green Dam Youth Escort-software die per 1 juli op alle in China verkochte computers moet worden geïnstalleerd.

Toen de nieuwe regels begin deze maand bekend werden gemaakt, brak er een stroom van verontwaardiging los onder internetgebruikers.

Lees verder »

Chinese archeologen werken aan de terracotta-beelden in Xian. (Foto AFP)

Boek een rondreis door China en de kans is klein dat het terracottaleger van Xian niet op het programma staat. Maar hoewel ik vanaf mijn achttiende door China heb gereisd, heb ik tot mijn spijt nooit kans gezien om het museum te bezoeken. Ik ben hier in China bezig aan mijn laatste maand als correspondent voor NRC Handelsblad en voordat ik in augustus naar Nederland terugga , wil ik per se nog naar Xian om het leger te bewonderen. Er is nu ook een goede aanleiding want afgelopen week stonden de kranten hier vol met berichten over nieuwe grote opgravingen.

Het enorme leger van achtduizend in klei gebakken soldaten is gebouwd in opdracht van Qin Shihuang, de eerste keizer van de Qin-dynastie. Aan de naam Qin heeft China zijn westerse naam ‘China’ ontleend. Qin was een despoot. Maar China heeft veel aan hem te danken. Hij standaardiseerde maten en gewichten, hij introduceerde de munt en vond het schrift uit en hij liet, net als de Romeinen, wegen aanleggen en rioleringen graven.

Lees verder »

Deng Yujiao. (Foto AFP, klik voor vergroting)

Dissidenten kunnen doorgaans op weinig steun van de gewone bevolking rekenen maar burgers die uit onmacht tegen onrecht voor eigen rechter spelen, lijken in China steeds vaker tot ware volkshelden uit te groeien.

Sinds vorige maand bejubelt China een kamermeisje van een hotel in het stadje Yesanguan in de provincie Hubei. De 21-jarige Deng Yujiao stak op 10 mei een partijfunctionaris neer met een fruitmes nadat hij had geprobeerd haar te verkrachten. Eerst had de lokale partijbons haar verzocht hem ‘speciale diensten’ te verlenen en toen ze dat weigerde dwong hij haar tot seks.

Lees verder »

Het Plein van de Hemelse Vrede. (Foto Bettine Vriesekoop)

Het Plein van de Hemelse Vrede was vandaag op de twintigste herdenkingsdag van de studentenopstand in 1989, gewoon geopend voor het publiek.Vanmorgen was ik op het Plein en zag dat in de verzengende hitte duizenden dagjesmensen naar het Plein waren gekomen.

In die menigte bevonden zich honderden misschien wel duizenden ‘stillen’, in burger geklede politieagenten te herkennen aan een speldje met de Chinese vlag op hun t-shirt en walkie talkie in de hand.

In groen of blauw gekleurde soldaten patrouilleerden langs het plein en om de tien meter stond een politiewagen geparkeerd.

Lees verder »

Euna Lee (links) en Laura Ling. (Foto AFP)

Een paar weken geleden was ik in Yanji, een kleine stad in het hoge noorden van China vlakbij de grens met Noord-Korea. Sinds eind jaren negentig trekken hier jaarlijks duizenden Noord-Koreanen de grens over naar China op zoek naar voedsel. De Tumen, een van de twee rivieren die de 850 kilometer lange grens tussen China en Noord-Korea markeren, is op deze plek ideaal voor overlopers.

Waar de rivier in het dal van de bergen afbuigt, vielen de twee Amerikaanse journalisten van het Amerikaanse Current TV Laura Ling en Euna Lee een paar maanden geleden in handen van Noord-Koreaanse grenssoldaten. Zij waren net als ik naar de grens gekomen om een reportage te maken over de Noord-Koreaanse vluchtelingen maar gingen te ver.

Lees verder »