Ook op de laatste middag en avond van de Paralympische Spelen zijn duizenden mensen naar het Olympische terrein gekomen. Terwijl donkere wolken zich samen pakken boven de ‘Olympic Green‘, eten bezoekers een hamburger of gaan ze op de foto voor het felrode stadion waar hoog boven het stalen vlechtwerk de vlam nog één etmaal zal branden.

Als de Olympische Spelen waren bedoeld om meer begrip voor China te kweken dan waren de Paralympische Spelen het middel om de Chinese bevolking bewust te maken van de fysieke en vooral mentale kracht van gehandicapten. Onder het motto ‘integratie en gelijkheid’ stond Peking de afgelopen twaalf dagen in het teken van gehandicapten. De hypermoderne metro werd voorzien van liften en er reden aangepaste bussen en taxi’s rond.

Lees verder »

Sla de China Daily of elke andere krant open en je zult zien dat deze dagen de meeste pagina’s zijn gevuld met verhalen over de Paralympische Spelen. Peking is in de ban van gehandicaptensport; iedereen is geboeid door en vol bewondering over de manier waarop deze sporters hun handicap hebben overwonnen en op steeds hoger niveau presteren.

Peking was, en is net als andere steden in China, niet echt vriendelijk voor minder validen maar speciaal voor de Spelen zijn er in de Olympische omgeving tal van maatregelen getroffen.

Zo is de nieuwe metro voorzien van liften, zijn er braillestroken op de trottoirs neergelegd en ook rijden er, zij het alleen voor de paralympiërs, aangepaste taxi’s rond. De Olympische Spelen voor mindervalide sporters hebben op vele terreinen zeker voor een doorbraak gezorgd.

Lees verder »

De Paralympische Spelen (Can Aouyunhui) zijn razend populair in China. Zaterdagavond keek ik op een groot videoscherm in het gezelschap van ongeveer tien Chinezen op een terras bij mij om de hoek naar de openingsceremonie.De Chinezen lieten blijken dat ze ook trots op de Paralympics zijn. Toen het volkslied klonk, stond iedereen op en zong uit volle borst mee: ,,Qi lai Qi lai Zhongguo (Sta op, Sta op China)”. Boodschap van de show was niet zozeer ,,One world, One dream” maar eerder “Grensverlegging, integratie, gelijkheid”.

Maar ook hier is slechts sprake van een dun laagje vernis. Waar wij in het westen gehandicapten als gelijkwaardige medemens beschouwen, komen de Chinezen nog niet verder dan het tonen van medelijden. ,,Ik vind sommige gehandicapten zo zielig. Ik doe nooit niets aan sport en als ik zie wat deze mensen presteren, schaam ik mij diep dat ik zo sloom ben,” zegt middenklasser Zhan nippend aan een biertje.

Lees verder »

De Olympische helden van China vermaakten zich afgelopen dagen in Hong Kong waar ze waren uitgenodigd door het Olympische Comite van dat land. De Chinese sportsterren zijn schatplichtig omdat ze gesponsord worden door de rijke tycoons uit de voormalige Britse kroonkolonie.

Nu Hong Kong sinds 1997 weer bij het Chinese moederland hoort, kent het geen democratie meer en ook verdwenen is de vrijhandel waarmee het groot was geworden. Toch krijgen veel rijke Hong Kong tycoons dankzij hun uitstekende contacten met de overheid van de Volksrepubliek veel gedaan en als tegenprestatie sponsoren zij dan de Chinese topsport.

Lees verder »