Zowel de Chinese als de internationale scholen in Peking hebben vakantie gekregen. Een extra lange periode vrijaf omdat alle scholen tijdens de Spelen dicht zijn. Op de internationale school van mijn zoontje stonden de olympische mascottes, ook wel bekend als fuwa’s, centraal bij de einde jaarsvoorstellling.

De kinderen hadden een maand lang gerepeteerd voor het Chineestalige optreden. Heel wat korter dan de Chinese scholen bezig waren met hun olympische projecten.

Bekijk video:Op de Huajiadi-school in Peking hadden bijvoorbeeld alle klassen een Olympisch deelnemend land geadopteerd en in de aanloop naar de Spelen wilden ze allemaal expert worden van ‘hun’ land. De leerli

ngen van de ‘Nederland-klas’ leerden een jaar lang elke dag Nederlandse versjes uit het hoofd en ze wisten voor het eind van het jaar dan ook echt van alles te vertellen over ons land. Tulpen, voetbal, windmolens, kaas, Rotterdam, Amsterdam.

Bekijk video:Onlangs sprak ik de Amerikaanse antropologe Susan Brownell. Volgens de antropologe die zelf als atlete vele malen in China trainde, heeft het olympisch onderwijs een enorme impact op Chinese kinderen. Brownell bivakkeert nu net als vijfentwintig jaar op een klein kamertje op de campus van de sportuniversiteit van Peking in de wijk Zhongguancun. In opdracht van de Fulbright universiteit doet ze daar onderzoek naar de maatschappelijke rol van het olympisch onderwijs op scholen. Ze kijkt naar de buurtactiviteiten en vooral hoe de leraren het olympische gedachtegoed overbrengen.

,,Chinezen zijn enorm trots op het feit dat ze mogen werken aan een olympisch project, dat ze dus voor het eerst aan iets mogen deelnemen dat niets te maken heeft met de communistische propagandaleer zoals de acht principes van trots en de acht principes van schaamte die zijn geïntroduceerd door Hu Jintao. Het olympisch project heeft een veel minder propagandistisch karakter dan andere campagnes.”

In het project leren kinderen over de olympische gedachte, het olympische handvest en de structuur van de olympische beweging. Ook principes als fair play en anti-discriminatie komen aan de orde. ,,In zekere zin voedt het de Chinezen op tot wereldburgers. De Olympische grondbeginselen zijn een kanaal om de buitenwereld beter te leren kennen,” aldus Brownell.

Als je in Peking woont, ben je als snel geneigd te denken dat heel China bedekt ligt onder een grauwsluier van smog en stof, dat alle beekjes en meren zij opgedroogd en dat  het groen  overal heeft plaatsgemaakt voor kaal beton.

Maar in de Ziji oftewel de Paarse Bergen aan de  zuidoostelijke rand van de stad Nanjing waan je je in het Zwarte Woud. Op die beeldschone plek ligt het mausoleum van Sun Yat-sen,de grondlegger van de Chinese republiek. Sun  wilde in Nanjing worden begraven omdat hij in die stad de republiek  China had uitgeroepen nadat hij  uit zijn ballingschap in de VS was teruggekeerd toen het  keizerrijk omver was geworpen.

Lees verder »

Ook in Peking deed Oranje maandagnacht de harten sneller kloppen.
De gebruikelijke  wekelijkse borrel van de Nederlandse Vereniging werd speciaal in verband   met het EK-voetbal naar café de Veranda verplaatst omdat de wedstrijden van Oranje daar midden in de nacht  rechtstreeks  op een groot scherm te zien zijn.

Niet alleen de Nederlanders  hebben genoten van het Nederlandse voetbal. De Chinezen staan er dan wel niet ‘s nachts voor op, maar ze  leven wel  mee. Zo spraken twee taxichauffeurs mij  vanmorgen aan  op de fantastische wedstrijd tegen de Italianen. Natuurlijk nadat ze me de vraag ,,ni shi naguo ren?”(waar kom je vandaan) hadden  gesteld.

Het is bijna een standaardvraag van taxichauffeurs aan buitenlanders. Als ik antwoord dat ik uit  ,,Helan“  (Holland) kom, zijn ze blij verrast.

De  meeste taxichauffeurs zijn vreselijk trots dat ze weten dat Nederland beroemd is om zijn tulpen en windmolens. En natuurlijk roepen ze ,,zuqiu” (voetbal) waarna ze een heel rijtje namen van Nederlandse voetballers weten  op te noemen. De echte diehards kennen zelfs  namen van relatief onbekende spelers.

Vanmorgen werd ik niet alleen door een taxichauffeur, maar door verschillende Chinezen van harte gefeliciteerd met de fantastische prestatie van Oranje.

En dit e-mail bericht kreeg ik van een  Nederlandse vriend die zaken doet met China:

‘Onaardige (maar niet zo bedoelde) oproep: forget about the Olympics. Het echte sportverhaal van China heet VOETBAL. Word overspoeld met lyrische e-mails van mijn werknemers over de 3-0. Dat doet het Chinese hart sneller kloppen, niet het Partij dienende sportevenement in augustus!’

Ik schreef terug: ,,Wacht maar af als het Chinees Olympische elftal of  hordenloper Liu Xiang goud wint. Dan kleurt het rood voor je ogen!”

Het is weer zomer in Peking. In alle vroegte komen Chinese echtparen naar het Honglinjingpark in het oosten van Peking om te dansen. ,,Ik word er vrolijk van. Het is goed voor je gezondheid en de sociale contacten,” zegt Wei Jin, een gepensioneerde dame die gekleed gaat als een meisje van achttien.

Op haar rode dansschoentjes onder een witte plissé rok zwiert ze in het rond. ,,Ik heb een paar jaar geleden mijn man verloren en op deze manier zoek ik een beetje vertier.”

Misschien ook een nieuwe partner? Ze gniffelt en zegt: ,,Wie weet, maar ik vind het ook leuk om gewoon met vriendinnen te dansen. Alles kan en je hoeft je nergens voor te schamen.”

Bekijk video: