Praat je als journalist met Chinezen dan krijg je meteen te horen dat de westerse media niet objectief is en dat de Tibetanen de Olympische Spelen gebruiken voor hun eigen doeleinden (klik deze website aan http://www.chinaview.cn/08lhasa/).
Dat de westerse media geen toegang heeft tot Tibet en dus simpelweg niet in staat is om objectief te berichten, is de meeste Chinezen ontgaan.
De Chinese publieke opinie is uniform: alle onrust in Tibet is veroorzaakt door de kliek van de Dailalama; die wil de wereld doen geloven dat het om hun godsdienstvrijheid gaat maar eigenlijk proberen ze op deze manier alsnog hun onafhankelijkheid en soevereiniteit binnen te halen.
Door de Chinese censuur is het nog steeds onduidelijk
wie van de 140 dodelijke slachtoffers Tibetanen zijn en wie Chinees.
Maar censuur of niet; te zien is dat Tibetanen furieus zijn.
Ze zijn niet alleen boos omdat zij hun religie niet kunnen
beleven. De woede van de Tibetanen lijkt misschien nog wel meer gericht te zijn tegen de tomeloze drang van China om Tibet te moderniseren ten koste van de eeuwenoude cultuur en het kwetsbare milieu van het land.
Het commentaar van veel Chinezen komt in de vorm van een vraag; Of wij in het westen ons weleens hebben afgevraagd of Tibet zonder Chinese steun wel kan overleven.
Hebben wij niet een overgeromantiseerd en volstrekt achterhaald beeld van Tibet?
Best mogelijk maar de harde feiten wijzen uit dat de Han-Chinezen veel meer profiteren van de economische groei dan de Tibetanen zelf.
En de Tibetanen hebben het al zo slecht nu de inflatie en dus de kosten voor levensonderhoud dit jaar tot een recordhoogte zijn gestegen.
Het smelten van gletsjers in Tibet is mede oorzaak van de prijsinflatie want hoe minder bebouwbaar akkerland en hoe minder water hoe schaarser en dus hoe duurder voedsel wordt.
Het voert te ver om de rellen in Tibet milieuprotesten te noemen maar globalisering en milieu zijn niet te verwaarlozen aspecten; De protesten zijn dus niet alleen politieke en religieus getint maar zijn ook opgelaaid uit onmacht over gebroken economische beloftes en de verwoesting van het ‘dak van de wereld’.
Het meest duidelijke voorbeeld in de ogen van Tibetanen is de poging tot verkrachting van de Tibetaanse cultuur en natuur door de aanleg van de Qinghai -Tibet spoorlijn die in 2006 werd geopend en die alom werd gezien als een definitieve ontsluiting van Tibet.
Het doel van de Chinezen; Het vervoeren van toeristen, het verschepen van soldaten om Tibet beter te kunnen controleren en het bevorderen van de handel. De Daila Lama beschuldigde vandaag de Chinezen van etnische en culturele genocide. Hij verklaarde dat China van plan is na de Olympische Spelen nog eens een miljoen Han-Chinezen naar Tibet te laten verhuizen.
Ook voor de arme Chinese bevolking op het platteland beginnen de Olympische Spelen door de harde economische realiteit hun glans al te verliezen. De overheid noteerde vorig jaar maar liefst 80.000 opstanden in de provincie en aangezien Chinese cijfers moeilijk of niet controleerbaar zijn mag worden aangenomen dat die schatting aan de lage kant is.
De Chinezen blijven nu zeggen dat de Tibetanen de Olympische Spelen misbruiken voor hun eigen doeleinden en dat ze nooit en te nimmer voor chantage zullen zwichten. De roep om zelfstandigheid zal hoe groot de internationale druk ook is, geen kans maken. China zal in Tibet blijven en waarschijnlijk hebben de Tibetanen de Chinezen ook nodig voor hun ontwikkeling.
Maar de vraag is wat ontwikkeling waard is zonder vrijheid van godsdienst en respect voor cultuur en milieu.
Het antwoord van de Chinezen: Geld.
Abonneer je 