Gisteren was ik in Peking te gast op het Gala of the Rings georganiseerd door de Benelux Chamber of Commerce.
Er werd getoast op een goede afloop van de Olympische Spelen. Vooral IOC-lid Hein Verbruggen was in een videoboodschap vanuit Lausanne als vanouds lovend over de Chinezen.

Iedereen sprak nog over het lied Nie Na Peking van Van Muiswinkel.
Maar de stroom van kritiek houdt aan. Niemand had nog gehoord dat zwemcoach Jacco Verharen zich diezelfde dag kritisch had uitgelaten over de zoals hij noemde apatische houding van het IOC in de discussie over de schendingen van de mensenrechten in China.

China doet zijn uiterste best om een goed gastheer te zijn voor de vele tienduizenden atleten, buitenlandse officials en toeristen en de meer dan twintigduizend journalisten die in augustus naar Peking zullen komen voor wat de Chinezen willen maken tot de meest gedenkwaardige Spelen ooit.

Maar met minder dan zes maanden te gaan is de aandacht van de media verschoven, van de sublieme voorbereidingen van de Spelen naar kwesties als luchtverontreiniging, mensenrechten, persvrijheid en de dreiging van terroristische acties.

De autoriteiten hier waren niet voorbereid op de elders in de wereld heersende persvrijheid; men weet niet goed om te gaan met de stroom van kritiek op China’s schendingen van mensenrechten of hoe te reageren op de actie van wereldster Steven Spielberg die de groots opgezette festiviteiten rond de opening en sluiting van de Spelen treft met een persoonlijke boycot uit protest tegen China’s gebrek aan politieke verantwoordelijkheid in de kwestie Darfur.

Het lijkt erop dat er na het ontslag van Spielberg een public relations strijd is losgebrand die China dreigt te gaan verliezen wanneer het de komende maanden in de verdediging gaat.

China twijfelt tussen het kiezen van de aanval en de verdediging. Zo duurde het in geval van Spielberg maar liefst twee dagen voordat een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken reageerde door te zeggen dat zijn ontslag betreurenswaardig is en dat sommige mensen de Olympische Spelen gebruiken voor hun eigen politieke doeleinden.

Die late reactie was niet slim omdat het internationale nieuws daardoor twee dagen volledig kon worden gedomineerd door Spielberg en zijn lobbygroep voor Darfur. Een week later gebruikte China een nog veel zwakker argument door te zeggen dat Spielberg officieel geen contract had getekend en dus formeel niet eens ontslag kon nemen.

Blijkbaar zijn de Chinezen zich er eenvoudig niet van bewust dat publieke figuren met hun uitspraken soms meer gewicht in de schaal kunnen leggen dan hooggeplaatste autoriteiten en politici. Een door duizenden jaren van keizerlijke onderdrukking beperkt referentiekader speelt de Chinese beleidsmakers en hun persvoorlichters hierbij parten. Met nog een paar maanden te gaan is het dan ook de vraag of de Chinezen het PR gevecht met deze struisvogelpolitiek zullen winnen.

Saillant detail hierbij is dat de Chinezen daarvoor nu een Amerikaans PR bureau hebben ingehuurd; typisch staaltje van Chinees opportunisme. Volgens insiders nemen de Chinezen wel kennis van de adviezen van de Amerikaanse experts maar volgen ze zoals altijd toch hun eigen eigenzinnige weg.

Met de verkiezingen in de ‘afvallige provincie’ Taiwan voor de boeg zal China’s voorlichtingsapparaat de komende maanden opnieuw zwaar op de proef worden gesteld.
Hoogste tijd dus voor de Chinese autoriteiten om na te denken over nieuwe strategieën om de propaganda – oorlog met het Westen uiteindelijk in hun voordeel te beslissen.

Staatssecretaris Jet Bussemaker is deze week voor een sporthandelsmissie in China. Gisteren bracht ze voorafgaand aan een onderhoud met Sportminister Liu Peng een bezoek aan het paralympische trainingscentrum in de buitenwijken van Peking.

Het ‘Papendal’ van de Chinese paralympische ploeg is een paar jaar geleden speciaal voor de Paralympics neergezet en kostte 50 miljoen euro. ,,Een schijntje van wat een dergelijk hypermodern centrum in ons land zou kosten”, zei een delegatielid van VWS. In het centrum zijn verschillende Paralympische sporters geinterneerd;rolstoelbasketbal, zwemmen, goalbal, atletiek. Andere ploegen hebben hun trainingskamp opgeslagen in de provincie.

Bussemaker wilde weleens weten hoe het is om in een rolstoel te basketballen. Bekijk hier een video hoe haar dat vergaat: Lees verder »

Mijn zoontje kan erover mee praten. Buitenlandse kinderen vinden Chinese televisie meestal niet leuk omdat er heel weinig buitenlandse cartoons worden uitgezonden.

Het wordt vanaf 1 mei nog minder leuk want China gaat Sponge Bob, Pokemon, Bugs Bunny, Scooby Doo en de Flintstones van de buis weren om de eigen tekenfilmindustrie te beschermen.

Chinese zenders mogen op de ‘gouden uren’, tussen vijf en negen uur ‘s avonds, helemaal geen buitenlandse animatiefilms meer uitzenden. Co -producties van buitenlandse en Chinese filmproducenten moeten daar speciaal toestemming voor vragen. China heeft vorig jaar meer dan 101.900 minuten aan animatiefilmpjes geproduceerd, meer dan in het jaar 2006.

De serie Shen Qi Bao Bei is het meest populair een gaat over een konijntje in een bal dat eenmaal buiten in een meisje veranderd. Maar Chinese series halen het niet bij Japanse strips en animatiefilmpjes zoals Pokemon. Die populariteit vindt het SARFT (State Administration of Radio Film and Television) niet echt gunstig voor de eigen industrie.

Het land wil buitenlandse competitie, met name uit Japan, weren. Ook andere buitenlandse programma’s, zoals reality-tv, mogen niet op televisie tijdens de “gouden uren”. De overheid wil dat tv-stations alleen zedelijke en moreel verantwoorde beelden tonen.

Chinezen besteden steeds meer aandacht aan Valentijnsdag.
De viering van het jaar van de rat is nog niet voorbij of Chinezen zenden massaal sms-jes naar hun geliefden en vrienden. Ze kopen chocolade, bloemen en ze gaan uit eten.
Zelfs theater is in.
Gisteren zat ik als enige buitenlander in de concertzaal van het nieuwe, naast het Plein van de Hemelse Vrede gelegen , Nationale Grote Theater. Het hypermoderne eivormige theater, dat rond de 300 miljoen euro heeft gekost, is vorig jaar geopend en heeft veel discussie veroorzaakt.
Volgens sommigen zou het minimalistische hypermoderne gebouw niet passen naast historische monumenten als de Verboden Stad en de Grote Hal van het Volk.
Volgens buitenlandse criticasters is het neerzetten van een groot Nationaal Theater ongepast omdat er op het Plein van de Hemelse Vrede in 1989 honderden studenten zijn gedood.
Het ei is egenlijk drie in een: een concertgebouw, een operahuis en een theater. Het ontwerp is van van de Franse architect Paul Andreu die ook het nieuwe Charles de Gaulle vliegveld ontwierp.
Het theater is opgebouwd uit glas, donker hout en titanium.
Vanuit de catacomben beneden straatniveau kijken de bezoekers de lucht in en naar het verkeer op de Chang’anweg aan de noordkant van het theater .
Gisteravond woonde ik  in het concertgebouw een voorstelling bij van het Argentijnse muziekgezelschap van Rodolf Mederos.
Het concert getiteld ‘Special for Valentine’ trok een volle zaal en de Chinezen gingen uit hun dak toen er drie volleerde Chinese dansduo’s op het podium verschenen om de tango te dansen.
Aan het einde van het concert werden de dansparen nog eens op het podium uitgenodigd om samen met het ensemble een toegift te geven waarna Mederos galant de vrouwen kustte en de mannen omhelsde. Voor Chinezen zijn dergelijke intiem gebaren zeer ongebruikelijk, zeker in het openbaar. Mederos kreeg er de lachers mee op zijn hand.
Manager Qin Xiao Ru (30) had van het gebouw en het concert genoten:”Iedereen wil wel een keer in het Nationale Theater zijn geweest en wat is er nu mooier dan dit met je geliefde op Valentijnsdag te doen .Het theater is licht en modern opgezet, de akoestiek is goed en het detoneert niet met de historische omgeving omdat het een bescheiden indruk maakt en niet schreeuwerig is.”
Een wat oudere bezoeker die na de voorstelling in de gangen “the making of” van het theater bekeek, was een andere mening toegedaan.
“Het gebouw is door een westerling gebouwd en is een belediging voor ons Chinezen.Het heeft niets te maken met onze eigen cultuur.”

Afgelopen week deed de creme de la creme van de internationale atletiek Peking aan voor een fotoshoot van sponsor Adidas.

Onder hen Halie Gebreselassie (Olympisch kampioen op de 10 en 5000 km), Tyson Gay (wereldkampioen 100 en 200 mtr), Jeremy Wariner (wereldkampioen en Olympisch kampioen op de 400 mtr), Veronica Campbell (wereldkampioen 100 mtr en Olympisch kampioen op de 200 mtr) en Maurice Green ( voormalig Olympisch- en wereldkampioen op de 100 mtr).
De laatste kondigde op 4 februari tijdens een persconferentie zijn afscheid aan.

Haile Gebreselassie heeft nog geen uitsluitsel gegeven of hij in Peking de marathon zal lopen maar volgens Ellen van Langen die de atleten tijdens hun sponsortrip begeleidde, is de kans groot dat Haile niet zal starten op de Olympische marathon.

“Haile wil heel graag nog eens een marathon rond de 2 uur en drie minuten lopen maar als hij in Peking zal starten is de kans groot dat hem dat nooit meer zal lukken. Haile is astmatisch en wanneer een atleet onder slechte luchtomstandigheden tot het uiterste gaat, zal hij nooit meer op zijn oude nivo terugkomen. Haile is bezorgd over de luchtkwalititeit in Peking”, aldus van Langen.

De atleten hadden een druk programma. Zo werd er een relameclip op de Chinese muur op genomen en werd er een persconferentie belegd voor de Chinese pers.
Ellen had speciaal haar vlucht verzet zodat ik op de valreep het genoegen had met haar het glas te heffen op het jaar van de rat.

Het lentefestival is een oude traditie in China en wordt gezien als meest belangrijke gebeurtenis van het jaar.
Een maand voor het Chinese nieuwjaar worden er goede zaken gedaan.
Mensen geven veel geld  uit aan het kopen van kleding, decoratiemateriaal en voedsel.
In de weken voorafgaand aan het Chinese nieuwjaar reizen miljoenen mensen naar hun geboorteplaats om zich te voegen bij hun familie.
De dagen voor het feest is iedereen druk bezig met het schoonmaken van het huis in de hoop dat al het ongeluk uit het voorafgaande jaar het huis wordt uitgeveegd.
Ook worden deuren en ramen opnieuw geverfd en worden er langwerpige stroken papier opgehangen met oude literaire verzen met als thema, gezondheid, geluk, goed huwelijksleven hebben,
Een speciale gebruik dat stamt uit de Song dynastie(960-1270).
Het Chinese karakter voor geluk ‘ shang’ wordt omgekeerd opgehangen zodat het de kan worden uitgesproken als  ‘dao’ oftwel ‘geluk komt eraan’.
In de straten zie je de weken voor het nieuwjaar ook veel rode papiermozaieken en lege omhulsels van rotjes aan deuren en gevels hangen.
Dit is bedoeld om de boze geesten weg te jagen
Op nieuwjaarsavond (vanavond dus) komen alle familieleden bijelkaar om samen een late avondmaal te gebruiken. Meestal staan deegballetjes oftwel jiaozi (letterlijk samen slapen en een zoon krijgen) op het menu. Na het diner wordt er gekaart, en televisie gekeken.
Daarbij is het belangrijk dat het licht de hele nacht aan blijft.
Rond middernacht zal ook de hemel verlicht worden door sierpijlen  en ander vuurwerk.
Morgenochtend zullen de kinderen hun ouders plechtig begroeten waarna ze een rode envelop (hong bao) met geld ontvangen.
Het is het moment dat alle familieleden bij elkaar op bezoek gaan en oude vetes kunnen worden bijgelegd.

In het Longtanpark in het zuiden van Peking hangt een vrolijke sfeer. Om middernacht begint het Chinese Jaar van de Rat en vandaag is de nieuwjaarsvakantie begonnen. In alle vroegte is een van de vele traditionele tempelmarkten geopend. Burgerwachten gekleed in blauwe en bruine pakken staan in rijen van twee opgesteld terwijl de eerste bezoekers kaartjes kopen voor de ingang van het park. Binnen staat alles in het teken van 2008. In vitrines hangen foto’s van Chinese Olympische kampioenen en venters verkopen prullaria zoals petjes, haarverf, vogeltjes in een kooitje, maskers en zwaarden. Er hangt een vrolijke sfeer. Er wordt thee uit grote koperen kannen geschonken en vooral inktvis, garnalen en varkensvlees op stokjes vinden ‘s ochtends om tien uur al gretig aftrek.

Lees verder »