In een sprookjesachtig verlicht Zhongshan park achter de stadsmuren van de Verboden Stad werd afgelopen weekend in “the Forbidden City Concert Hall” de Messiah van Handel uitgevoerd.

Het stuk werd gezongen door het uit 20 nationaliteiten bestaande International Festival Chorus, een gezelschap waar zowel expats als Chinezen zich bij kunnen aansluiten, na een auditie natuurlijk.

Aan het koor is een orkest verbonden van uitsluitend Chineze muzikanten.
Tientallen muziekliefhebbers uit de internationale gemeenschap van Peking waren naar de Verboden Stad gekomen om in de kerstsfeer te komen. Deftig gekleedde expats dronken champagne in de foyer van het concertgebouw en brachten alvast een toast uit op het komende kerstfeest en het nieuwe jaar.

Het was een van de eerste keren dat de Messiah in Peking werd uitgevoerd . Koor en orkest van het International Festival Chorus is het enige muziekgezelschap in Peking dat dit muziekmonument uit de Europese Barok kan uitvoeren.

De Ya’er hutong school, in de achter het Plein van de Hemelse vrede gelegen wijk Houhai, kreeg deze week hoog bezoek.

Viervoudig olympisch kampioene tafeltennis en minister van het Olympisch dorp Deng Yaping en vice-minister van milieu en constructie Lou Xiping bij het Olympische organisatie comite (BOCOG), spraken de kinderen toe in het kader van het ‘spaarlampen project’ dat door Greenpeace in Peking werd georganiseerd.

“Weten jullie waarom jullie in de winter steeds minder dikke jassen hoeven te dragen?
Omdat onze kolencentrales het milieu vervuilen waardoor de aarde opwarmt. Daarom moeten we zorgen dat we steeds minder kolen hoeven te stoken. En dat doen we door spaarlampen in te draaien”,sprak Lou.

“Volgend jaar organiseren we de groene olympische spelen. Geef de gloeilampen aan jullie ouders en jullie dragen allemaal bij aan ons groene ideaal”, voegde Deng Yaping eraan toe.

Op het schoolplein kregen alle kinderen een zakje uitgereikt met een spaarlamp ter waarde van 5 euro.
Joris Thijssen van Greenpeace rekenende voor hoeveel het scheelt wanneer elke Chinees vanaf nu zou investeren in een spaarlamp.

“Stel 1,3 miljard Chinezen vervangen allemaal een 100 Watt gloeilamp met een 20Watt spaarlamp die dus evenveel licht geeft. Vervolgens neem ik
aan dat die lamp iedere dag 4 uur zal branden.

In dit voorbeeld wordt er dan 152 TWh aan energie bespaard, wat ongeveer evenveel is als anderhalf keer het hele Nederlandse elektriciteitsverbruik.

Neem een kolencentrale van 600 MW (een flinke centrale, maar niet
extreem groot) die 80% van de tijd draait (de rest van de tijd wordt er
onderhoud gepleegd), dan wordt door deze ene spaarlamp voor elke Chinees
36 kolencentrales overbodig gemaakt. Dit is verreweg de snelste manier om iets goeds voor het klimaat te doen”,aldus Thijssen.

Zoals bekend zijn Chinezen  dol op gokken. In Peking zijn de laatste jaren veel (illegale) pokerhuizen geopend en op straat wordt ook veel om geld gespeeld bij het spelen van Mah Jong of Chinees schaken.

Vooral in het zuiden van China is gokken een bron van sociale onrust. Miljoenen zuiderlingen verloren   honderden miljoenen euro’s  door deelname aan een  illegale versie van het zogenaamde MarkSix,  het bij ons bekende Lottospel, waarbij de deelnemers moeten raden welke zes nummers uit een transparante lottomachine tevoorschijn komen.

Het is  een manier om snel aan geld te komen maar eenmaal verslaafd kunnen de Chinezen nergens heen om hulp te zoeken.
Een Chinees  boertje (40)   uit de arme noord-westelijke provincie Gansu waar de meeste  mensen niet meer dan 200 dollar per jaar verdienen, had het beter bekeken.

Hij kocht voor vier euro  twintig  ”Double colour ball”   loten  met opeenvolgende nummers bij de ‘China  charitasloterij ‘en won daarmee  een slordige 12  miljoen euro.
Loterijen werden door Mao Zedong verboden  als verderfelijk  en bourgeois.

Maar nadat Deng Xiaoping aan de macht  was gekomen, werden loterijen juist gezien als een marktgeoriënteerde activiteit waarmee  de staat ook nog een aardig centje kon verdienen.
De overheid  weet dat Chinezen graag een gokje wagen en  heeft zelfs een vernuftige  krasloterij  ingesteld om belastingontduiking te voorkomen.

Restauranthouders en winkeliers  schrijven bonnetjes uit met krasloten die  zijn gedrukt en  worden  uitgegeven door de belastingdienst. De consument kan dus geld winnen van de overheid wanneer  hij  vier dezelfde vakjes openkrast. Hierdoor houdt de overheid  controle op de  omzet  in de horeca.

In Gansu proberen ze de  rust te bewaren  sinds bekend is geworden dat een van de  boeren in  de omgeving  een klap steenrijk is geworden.
De functionarissen van het het loterijcentrum waarschuwen dat  de loterij maar een spelletje is, bedoeld om mensen te vermaken. Ze roepen op kalm te blijven en niet als gekken loten te gaan kopen.

De  winnaar  wilde ook niet dat er veel ruchtbaarheid werd gegeven aan zijn plotseling verworven rijkdom. Toen hij afgelopen maandag  zijn prijs kwam ophalen bij het kantoor van de  charitasloterij wilde hij de pers niet te woord staan uit angst voor kidnapping of afpersing.

“Ik zal het geld niet op de bank zetten maar investeren in enkele projecten waarmee ik een bijdrage kan leveren aan de opbouw van mijn geboortedorp”, verklaarde  de boer tegenover de directeur van de loterij.

De man doneerde meer dan honderdduizend dollar  aan liefdadigheidsprojecten en  sponsort nu enkele studenten die hun studiegeld niet kunnen betalen.
In de loterij  spelen is de enige legale manier  om te gokken op het vasteland van China.
De sport toto heeft sinds eind jaren tachtig meer dan 36 miljard aan loten verkocht.

De loterijen  in  China  staan echter al enige tijd in de aandacht  door de verdenking dat corrupte officials de uitkomsten manipuleren.
Zo werd onlangs Zhang Huawei , de  vice -directeur van de sport toto,  beschuldigd van het aannemen van steekpenningen ter waarde van 17.000 euro van een drukkerij.  Hij is gearresteerd en uit zijn functie gezet.

“Een schoon milieu, een betere toekomst. Welkom in het wetenschappelijk ontwikkelingscentrum Langfang”, staat er op een rode banier boven de ingang van de tolpoort.

Langfang, een stad met vier miljoen inwoners in de provincie Hebei staat model voor een nieuwe soort moderne steden die belang hecht aan milieuvriendelijke en hoogwaardige industrie.

De stad is bijna on-Chinees groen opgezet.
Langs de brede wegen liggen veel groenstroken, tuinen, bloemperken en bomen.
Veel huizen worden gevoed door zonne-energie en de op kolen gestookte energiecentrales zijn voorzien van moderne filters.
Het stadsbestuur ziet erop toe dat er in de landbouw geen gevaarlijke pesticiden worden gebruikt en ook heeft men strikte milieuvoorschriften voor bedrijven.

Niet voor niets werd de stad vorig jaar uitgeroepen tot een van de zeven meest milieuvriendelijke steden in China.
Tien jaar geleden dreef Langfang voornamelijk op door de staat geleide metaal, papier en meubelindustrie maar omdat de stad relatief jong is kon er gemakkelijk worden overgeschakeld op hoogwaardige milieuvriendelijke industrie.

Op het enorme ommuurde terrein van Lanfang’s Speciale Economische Ontwikkelingszone staan lage fabrieksgebouwen die voornamelijk High techproducten vervaardigen.

Vice-directeur Guo Zhun van het milieuburo in Langfang geeft een rondleiding op het fabrieksterrein waar voornamelijk joint ventures met Japanse en Koreaanse bedrijven zijn gevestigd.

“We hebben een lijst van 67 criteria opgesteld waaraan bedrijven moeten voldoen.In de afgelopen twee jaar moesten op basis daarvan 56 bedrijven in de papierindustrie, de metaal en de chemische industrie hun deuren sluiten. Ook hebben we vijfhonderd huishoudens met kolenkachels aangesloten op het electriciteitsnetwerk.”

Een stad als Langfang is niet representatief voor de meeste steden in China die worden beschouwd als de meest vervuilde ter wereld.
De luchtvervuiling in de Chinese steden is zo groot dat het jaarlijks zorgt voor duizenden premature sterfgevallen en het water is zo vervuild dat het zelfs gevaarlijk is om aan te raken laat staan dat het drinkbaar is of voor irrigatie kan worden gebruikt.

De centrale overheid beseft nu terdege dat de economische groei in gevaar komt door de enorme vervuiling van het milieu.
Jarenlang heeft men alleen maar oog gehad voor ongebreidelde groei waarbij voornamelijk gebruik werd gemaakt van goedkope arbeidskrachten maar nu beginnen ook de Chinese leiders in te zien dat de vergiftiging van land, lucht en water een grote bedreiging vormt voor de economische groei en de de volksgezondheid en dus voor de sociale stabiliteit in het land.

China is op dit moment al de grootste uitstoter van zwaveldioxide, de veroorzaker van zure regen, maar het internationale energie agentschap in Parijs maakte vorig jaar bekend dat China in 2008 waarschijnlijk Amerika zal inhalen als de grootste uitstoter van CO2.

Omdat de smog vanuit China’s fabrieken al voelbaar is in aangrenzende landen komt China ook internationaal onder zware druk te staan om milieuvriendelijk maatregelen te treffen.

Tijdens de klimaatconferentie volgende week op Bali staat de positie van China centraal. Maar ook in China zelf staat het milieuvraagstuk hoog op de agenda.In oktober van dit jaar was milieu een van de belangrijkste onderwerpen tijdens het zeventiende partijcongres in Peking.

In zijn openingstoespraak van het Congres legde president Hu Jintao uit dat hij de economie van China wil hervormen richting kenniseconomie die gebruik van hoog gekwalificeerde arbeid en innovatietechnologie.

Prachtige voornemens maar analisten en ngo’s waarschuwen dat alleen het leggen van de nadruk op duurzame groei niet genoeg is maar dat politieke veranderingen noodzakelijk zijn om controle te kunnen uitoefenen op lokale overheden die economische groei laten prevaleren boven het milieu.

Minister van milieu Pan Yue waarschuwde dit jaar dat China’s water en luchtproblemen alarmerend blijven zolang de burgers niet meer invloed krijgen.
“ Dat overheidsinstellingen en ngo’s zich bezig houden met milieu is niet genoeg.De burgers zijn de grootse aandeelhouders in de natuur”, aldus Pan Yue.

De gemeente Langfang is een van de weinige Chinese steden die niet alleen het wetenschappelijke ontwikkelings beleid van de centrale overheid uitvoert maar ook burgers bij dat proces betrekt.
Langfang draagt de titel ‘Wetenschappelijke ontwikkelingsstad’ omdat er meer dan 24 onderzoekscentra in de stad zijn gevestigd.
In samenwerking met onder meer de befaamde Tsinghua universiteit wil men de uitstoot van schadelijke gassen, de bodemvervuiling en het lozen van chemisch afvalwater tegen gaan.Om de fabrieken te controleren heeft Lanfang 10.000 mensen opgeleid om meer dan 5000 bedrijven op hun verantwoordelijkheid te bewaken.
“ Onze generatie ging ervan uit dat de staat verantwoordelijk was voor het milieu.
In Langfang vinden we het belangrijk dat iedereen kan moet bijdragen aan een schoon milieu.

Daarom is naast het wetenschappelijk ontwikkelingscentrum onlangs een groene school verrezen.
Trots geeft Guo Yue en rondleiding op

“ De Nieuwe eeuw school” (xin shi jie xuexiao), een van de eerste groene scholen in China waar de kinderen milieulessen krijgen.
De hoofdonderwijzer Feng Xie toont een grote onbespoten moestuin die achter het schoolgebouw is aangelegd.

“We leren welke stoffen schadelijk zijn voor het milieu,het belang van hergebruik en hoe we zuiniger met ons water en energie om kunnen gaan.Sinds we milieulessen krijgen, gaan ook onze ouders zuiniger om met water en electriciteit”, zegt de elfjarige Hua Yue.

De hoofdonderwijzer Feng Xie toont een grote onbespoten moestuin die achter het schoolgebouw is aangelegd.
De kinderen werken aan speciale milieuprojecten en na elke les wordt tien minuten over het belang van het behoud van de natuur gesproken.

“ Het milieuprobeem kan alleen worden opgelost door burgers verantwoordelijk te maken. Dat begint al bij de jeugd.Het is soms frusterend dat de omliggende steden ons voorbeeld niet volgen en dat wij ondanks onze wetenschappelijke aanpak de schade ondervinden van vervuilde omliggende gebieden.
Toch geloof ik in onze aanpak. Als we een voorbeeld functie kunnen vervullen dan is ons doel geslaagd”,zegt Guo Yue.