Groene Olympische Spelen, iedereen heeft er de mond vol van. Peking geeft er zo’n 3,2 miljoen dollar aan uit. Volgens Kenneth Rahn een Amerikaanse wetenschapper die onder meer onderzoek doet naar atmosferische stofdeeltjes en samenwerkt met de Tsinghua universiteit in Peking is het niet slechts een kwestie van de fabrieken sluiten,de kolengestookte centrales moderniseren of het verkeer tijdens de Spelen platleggen. Lees verder »

Net terug uit Shanghai waar het niets anders dan regende. Ja, dan vat je natuurlijk kou als je uit het droge en hete Peking komt en geen fatsoenlijke regenkleding in je koffer hebt gedaan.
In het vliegtuig vraagt een toerist welke stad ik leuker vind; Shanghai of Peking.
“Nou, zeg ik, Shanghai is schoner (behalve het drinkwater) en heeft door zijn buitenlandse invloeden meer grandeur dan Peking.
De Shanghainese taxi chauffeurs zijn beter gekleed , rochelen nauwelijks en ook hun auto’s zijn schoner.
En voor mijn gevoel heeft Shanghai ondanks indrukwekkende moderniseringen, het karakter van de stad iets beter behouden. Een Chinees spreekwoord luidt: ‘Jiu de bu qu xinde bu lai’. Dat betekent als het oude weg is kan het nieuwe pas komen. In Shanghai kan het oude blijven bestaan terwijl het nieuwe kan komen.
En als ik het over het oude heb, dan bedoel ik vooral de door westerlingen gebouwde koloniale gebouwen en huizen die minder oud en ook vaak beter gebouwd zijn dan de hutongs in Peking.
“Ik zou net als veel expats ook voor Shanghai kiezen, zegt de toerist.
De stad is kleinschaliger dan Peking waardoor je niet uren in de file staat.
En natuurlijk is Shanghai hipper,modebewuster en westerser”.
“Toch denk ik dat sinofielen in Peking willen wonen. Daar vind je de echte Chinese cultuur en bovendien zijn de mensen vriendelijker en behulpzamer,” antwoord ik.
Winnie, mijn assistent uit Peking, bemoeit zich ermee. Ze zegt dat haar man meer van Shanghainese vrouwen houdt omdat ze meer stijl hebben en zachter zijn.
“Tegelijkertijd kiezen de Pekingse vrouwen vaker voor liefde en de Shanghainese vrouwen eerder voor materiele rijkdom”,zegt Winnie.
Op de terugweg naar Peking zit ik in het vliegtuig naast een Amerikaanse slordig uitziende man.
Als we landen in Peking zegt hij;”Back to civilization. I love Beijing”.

Vanochtend vroeg bij het ontbijt in een hotel in Shanghai loop ik oud-coach van het Chinese vrouwenteam en nu voorzitter van de Chinese tafeltennisbond Zhang Xielin tegen het lijf. Zhang laat zijn kommetje soep bijna uit zijn handen vallen als we oog in oog komen te staan. Ik ken de man al vanaf mijn veertiende.Hij nodigt me uit te komen kijken bij de wedstrijd om het landskampioenschap voor teams tussen Shanghai en Peking.
De Shanghainese meisjes dragen het haar in staartjes en hun speelstijl is elegant terwijl de meisjes uit Peking het haar kort dragen en juist mannelijk spelen. Hoewel het Pekingteam, met Olympisch kampioene Zhang Yining op papier beter is, houden de teams elkaar in evenwicht.
Interessant te zien dat het karakter van Chinese stedelingen zelfs tot uiting komt in een pingpongwedstrijd.
De zaal is afgeladen met Shanghainese fans.Vooral opgetrommelde schoolkinderen natuurlijk. De twee steden haten elkaar. Op de tribune verwoordt een toeschouwer het treffend. “Wij Shanghainezen zijn in alles beter.
Dat Peking de Olympische Spelen heeft gekregen is een vergissing.Wij zouden het veel beter kunnen organiseren”.

Zheng Guangyun (tweede van links) zit op de middelbare school ‘Lian Dianchang’.
Hij heeft vorig jaar zijn tussentijdse examen (chuzhong) behaald en wil later politieman worden.
Maar om  tot de universiteit van openbare veiligheid toegelaten te worden, moet Zheng over twee jaar het afsluitende examen(gaokao)  van de middelbare school halen.
Zheng’s neef heeft net gaokao gedaan  en als Zheng  zijn verhalen hoort, wordt hij nu al nerveus.
Meer dan 10 miljoen middelbare scholieren deden afgelopen week  gaokao-examen  en  slechts de helft zal worden toegelaten tot de universiteit.
Slagen of zakken betekent voor veel kinderen
aan het begin staan van een succesvolle loopbaan of gedoemd zijn waardeloze baantjes aan te nemen en genoeg nemen met een karig salaris. De concurrentie op de arbeidsmarkt is moordend en alleen de studenten die afstuderen aan een van de topuniversiteiten hebben kans op een goede baan.
Kinderen als Zheng maken  vanaf de lagere school elke dag vier tot vijf uur huiswerk.
Tijdens de gaokao doen de ouders de raarste dingen om hun kind voor te bereiden op het allesbepalende examen.
Zo   zetten ouders hun  kinderen op een dieet dat goed is voor de functie van de hersenen. Sommige ouders gaan zelfs zover dat ze hun kinderen gedurende een paar dagen het  ADHD medicijn Ritalin geven. Dit zou hun concentratie ten goede komen.
Maar niet alleen de ouders stellen alles in het werk om hun kinderen optimaal voor te bereiden op het gaokao.Ook  gemeente- en provincie besturen werken mee.
Vlakbij scholen wordt het verkeer platgelegd of bouwwerkzaamheden gestopt.
In Chengdu werden zelfs  vliegroutes omgeleid.

Kon Chuwen (7) zei vanmiddag bij de officiele presentatie van de Chinese vertaling van Jip en Janneke (Yiyi en Yaya) in Peking dat ze aan de tekeningen van Fiep Westendorp wel kan zien dat Yiyi en Yaya erg ondeugend zijn.

Kon heeft al 1500 karakters op school geleerd dus ze kan Yiyi en Yaya al bijna helemaal zelf lezen.

In de Wang Fujing bookstore was veel belangstelling voor het boek.
Ook in Peking woonachtige Nederlanders hadden hun kinderen meegenomen naar de feestelijke bijeenkomst.
De kinderen mochten voorlezen uit Yi en Yaya en de kleurplaat achterin het boek inkleuren. Als beloning kregen ze orange ballonen en souvenirtjes uit Nederland.
Jip en Janneke werd eerder al uitgegeven in het Hebreeuws en het Russisch.
De vertaling van de serie van vijf boeken werd verzorgd door Jaap Sie. Twintig jaar geleden had hij de eer het eerste Nederlandse boek, de Max Havelaar, in het Chinees te vertalen.
Het boek werd uitgegeven door Zhejiang Universitypress in samenwerking met het Nederlands Literair Productiefonds.