José Manuel Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, zat naast de Russische president Dmitri Medvedev op een podium en glimlachte bijna voortdurend. Niet dat Medvedev zulke grappige dingen zei. Tijdens de persconferentie over de EU-Ruslandbijeenkomst in Siberië, die vandaag afliep, noemde hij het verontrustend dat er met de EU zo slecht afspraken te maken waren, omdat de EU uitgaat van ’onderlinge solidariteit’. Er kon pas een beslissing worden genomen als alle EU-landen het ermee eens waren.

En Barroso? Die zei: ,,Als iemand denkt dat de besluitvorming complex is in de EU, zeg ik: ja, dat is zo. We zijn een democratische organisatie, we kunnen niets opdringen aan een EU-lidstaat.” Dat had een enorm voordeel: áls er een besluit werd genomen, was dat wel namens zo’n 500 miljoen mensen en een machtig economisch blok. En: ,,Natuurlijk moeten wij rekening houden met de mening van alle lidstaten, of ze nu klein of groot zijn, rijk of minder rijk, of ze al lang bij de EU horen of nog maar kort. Dat is een geweldig voorbeeld voor de rest van de wereld. Als de rest van dit wereld hetzelfde zou doen, zou die wereld veel aangenamer worden.”

En Medvedev? Die glimlachte niet.

Er zijn niet veel journalisten naar de Siberische oliestad Chanty-Mansiisk gekomen voor de EU-Ruslandtop, vandaag en morgen. Maar elke journalist die wél komt, wordt twintig meter van het perscentrum opgewacht door Natasja van de persdienst van het Kremlin. Als je je accreditatie nog niet hebt opgehaald, moet je met haar meekomen. Je loopt de straat uit, slaat rechtsaf en aan het eind van die straat laat je je paspoort aan een politieman zien. Hij staat bij een politiewagen, hij heeft een lijst met namen van geaccrediteerde journalisten. En hij heeft een collega die in je tas kijkt.

As je op de lijst staat, mag je doorlopen. Rechtsaf, de straat uit en dan weer rechts. Je bent dan, samen met Natasja, bijna een kwartier onderweg geweest om uit te komen bij het perscentrum. Daar mag je door een detectiepoortje, er kijkt iemand in je tas en bij de balie krijg je je accreditatie.

Als journalist hoef je dat maar één keer te doen. Natasja, op hakken, doet het blokje om nu al de hele dag.

Er waren de hoge voedselprijzen om over de praten. En de hoge brandstofprijzen. Vanavond begon in Brussel een bijeenkomst van Europese regeringsleiders. De belangrijkste vraag was natuurlijk: wat te doen nu de Ieren het nieuwe EU-verdrag hebben afgewezen? Een crisis-top dus.

Maar hoe gaat dat? Die leiders komen een voor een aanrijden. Bij de ingang van het vergadergebouw verzamelt zich een menigte journalisten, die hopen op een leuk citaat. Vandaag was het héél druk bij de ingang. Om in de positie te zijn iets te kunnen horen, moest je er vroeg bij zijn. Een tv-collega was er al om één uur gaan staan, uren voordat de leiders aankwamen, om zeker te zijn van een plek. Dat lukte, min of meer.

Daarna begon het wachten. Totdat ze weer naar buiten zouden komen. Spannend was het ondertussen wel, in de persbar, bij Duitsland-Portugal (3-2).

Duizenden mensen bezochten afgelopen zaterdag de jaarlijkse open dag van de Europese instellingen in Brussel. Dat betekent: graaien wat je graaien kunt. De gebouwen rond het Schumanplein waren traditioneel gevuld met kraampjes die onbeperkt gratis pennen, posters en ballonnen uitdeelden. Mijn zoontje (6) verheugde zich er al weken op.

Maar ook heel wat volwassenen kwamen er op af. ,,U mag ook een vraag stellen”, probeerde een enkele EU-ambtenaar nog. De meesten van zijn collega’s deelden gewoon zo veel mogelijk europrop uit, want daar kwamen de mensen tenslotte voor. We zagen heel wat mensen lopen met paraplu’s onder hun arm van álle politieke fracties in het EP, plus het Sloveense voorzitterschap.

Op de foto het podium waar Commissie-voorzitter Barroso doorgaans met de groten der aarde voor de tv-camera’s verschijnt voor een ‘vip-corner’. Onherkenbaar deze zaterdag. Het podiumpje was voor de gelegenheid omgebouwd tot crèche.