Ik kende ze wel, de verhalen over Vlamingen die ‘verfransten’ omdat je in Brussel op sommige plekken Frans moest spreken. Sinds vorige week kan ik er over meepraten.

Ik ging naar het loket van de Belgische spoorwegen om een abonnement te halen. ,,Spreekt u Nederlands?” vroeg ik. Dat doe ik meestal, niet omdat ik te beroerd ben om Frans te spreken. Maar ik heb geleerd dat er vaak Vlamingen achter loketten in Brussel zitten. Deze keer niet.

,,Only French”, antwoordt de man, waarop we het gesprek voortzetten in het Frans. Ik zal niet – in navolging van België ‘s toekomstige premier Yves Leterme – zeggen dat Franstaligen intellectueel niet in staat zijn om Nederlands te spreken. Maar in dit geval blijkt het wel al te moeilijk om een Nederlandse naam van een voorbedrukt formulier over te tikken. Een uur later, in de trein, ontdek ik mijn nieuwe naam. ‘Van der Kris’ blijkt veranderd in ‘Van der Krist’. Maar het mooist is mijn voornaam. Voor de spoorwegen heet ik voortaan geen ‘Jeroen’ maar ‘Jerome’.

In 2007 trok Yves Leterme de aandacht door de Marseillaise te zingen, toen hem werd gevraagd of hij het Belgische volkslied kende.

De Franse president Nicolas Sarkozy begon 2008 met een vertolking van De Vlaamse Leeuw, het Vlaamse volkslied. Tenminste, dat wil het Leuvense reclamebureau Edison ons doen geloven.